Hi all!
Afgelopen weken ben ik op vakantie geweest naar Zuid-Oost Azië. Dit is mij erg goed bevallen en veel mooie ervaringen op gedaan. Echter is er ook een frustratie ontstaan en die ligt bij de communicatie met 1 van mijn ouders.
Om te beginnen met wat context te schetsen.
De eerste week dat ik daar was ook wel paar keer via WhatsApp wat contact gehad, maar vaak wel gemoedelijk. Wat korte berichten heen en weer en dat was het wel. Maar hoe verder in mijn reis hoe vervelender de communicatie werd. Van wat luchtige communicatie naar steeds meer vragen, waarbij er op antwoorden nog meer vragen terugkwamen.
Daarbij kwamen er ook steeds meer hele boekwerken aan tekst met allerlei losse onderwerpen en dingen wat echt helemaal niets meer toevoegd aan het gesprek. Soort van ongefilterde gedachten in de vorm van tekst. Dit was al het moment dat ik besloot om bewust eerst een paar uur te wachten met reageren en alleen op het laatste punt in de berichten. Vaak dus alleen iets in de zin van 'Jullie ook een fijne dag toegewenst!'.
Tijdens de vlucht terug naar Nederland was voor mij een beetje de druppel. De vlucht duurde 12 uur en had geen internet tijdens de vlucht. Ik land hier en zet mijn internet weer aan en gelijk een hele muur van tekst over allerlei dingen. Dus ik stuur terug 'Ik ben geland!', maar dat werd opgevolgd met weer een hele muur aan tekst.
Vanaf dat moment ben ik gestopt met reageren want ik krijg er gewoon echt stress van. Maar nu zit ze me te bellen om vervolgens te sturen dat ik niet terug hoef te bellen. Ik kon namelijk niet opnemen want was boodschappen aan het doen.
Ik ben wel benieuwd naar de ervaring van mede-Tweakers op dit gebied? Hoe hebben jullie dit aangepakt?
Ik heb voor mijzelf al een aantal punten bedacht.
Afgelopen weken ben ik op vakantie geweest naar Zuid-Oost Azië. Dit is mij erg goed bevallen en veel mooie ervaringen op gedaan. Echter is er ook een frustratie ontstaan en die ligt bij de communicatie met 1 van mijn ouders.
Om te beginnen met wat context te schetsen.
- Ik ben mid jaren dertig en woon al bijna 15 jaar op mijzelf.
- Ik reis alleen want heb geen partner.
- Tijdens mijn reis heb ik een PolarSteps bijgehouden en deze gedeeld met mijn ouders.
- De reis duurde in totaal drie weken.
De eerste week dat ik daar was ook wel paar keer via WhatsApp wat contact gehad, maar vaak wel gemoedelijk. Wat korte berichten heen en weer en dat was het wel. Maar hoe verder in mijn reis hoe vervelender de communicatie werd. Van wat luchtige communicatie naar steeds meer vragen, waarbij er op antwoorden nog meer vragen terugkwamen.
Daarbij kwamen er ook steeds meer hele boekwerken aan tekst met allerlei losse onderwerpen en dingen wat echt helemaal niets meer toevoegd aan het gesprek. Soort van ongefilterde gedachten in de vorm van tekst. Dit was al het moment dat ik besloot om bewust eerst een paar uur te wachten met reageren en alleen op het laatste punt in de berichten. Vaak dus alleen iets in de zin van 'Jullie ook een fijne dag toegewenst!'.
Tijdens de vlucht terug naar Nederland was voor mij een beetje de druppel. De vlucht duurde 12 uur en had geen internet tijdens de vlucht. Ik land hier en zet mijn internet weer aan en gelijk een hele muur van tekst over allerlei dingen. Dus ik stuur terug 'Ik ben geland!', maar dat werd opgevolgd met weer een hele muur aan tekst.
Vanaf dat moment ben ik gestopt met reageren want ik krijg er gewoon echt stress van. Maar nu zit ze me te bellen om vervolgens te sturen dat ik niet terug hoef te bellen. Ik kon namelijk niet opnemen want was boodschappen aan het doen.
Ik ben wel benieuwd naar de ervaring van mede-Tweakers op dit gebied? Hoe hebben jullie dit aangepakt?
Ik heb voor mijzelf al een aantal punten bedacht.
- Ik wil afspreken met mijn moeder dat ze niet tien onderwerpen meer reageert op 1 klein berichtje.
- Een maal per dag haar berichten te beantwoorden.
- Niet meer aan mijn ouders melden dat ik op reis ga. Is ze ook niet de hele tijd bezorgd. Meld het wel bij een vriend en geef die als contact persoon op bij ongevallen.