Laat ik gelijk voorop stellen dat ik sterk één kant op leun en dus niet onpartijdig ben. Aardig links geworteld, groen geëngageerd, planeet georiënteerd, diervriendelijk en plantaardig. Als ik dan zo'n kop lees:
"Oude spullen moeten de haperende Europese economie redden"
https://nos.nl/artikel/2614525-oude-spullen-moeten-de-haperende-europese-economie-redden
dan denkt mijn onderbuik gelijk 'yes, natuurlijk!'. Maar al direct rijzen mij toch wat vragen. Zo lees ik dat de EU wil dat wij in 2050 volledig circulair zijn. Zou prachtig zijn als het zo werkte. Maar: onze bevolking wordt steeds ouder en groter. Er komen steeds meer mensen bij. Dus vanuit elementaire logica lijken die twee dingen al niet verenigbaar, tenzij we allemaal een wasmachine gaan delen en ik wil de stinksokken van de boer tegenover mij niet tussen mijn beddegoed vinden. En wat nou als ik Rob Geus wil zien maar de buurvrouw van 3 deuren verder heeft haar zinnen gezet op een nieuw seizoen van Temptation Island? Moet je weer gaan ruziemaken over wie het grote scherm krijgt en wie het picture-in-picture venster...
Noot van de redactie: Schrijver is niet op de hoogte van de staat van de kleding van welke buurtbewoner dan ook en haalt puur een hypothetisch voorbeeld aan.
Men schrijft verder:
"Je levert bijvoorbeeld je afgedankte kleding in en die wordt vervolgens gebruikt als isolatiemateriaal."
In theorie klinkt dit geweldig. Ik heb al vaker bankjes en tegels geproduceerd zien worden van oude kleding. Prima doel an sich. Maar waar komt de grondstof voor mijn nieuwe motorbroek dan vandaan? Uit afgedankt isolatiemateriaal? Lijkt me pijnlijk als de aramide vezels uit oude politievesten komen...
Nu ben ik het heus eens met de grondgedachte. Wij individuën die papieren rietjes (uit plastic wrappers...) gebruiken gaan de planeet niet redden ongeacht hoeveel blikjes we uit containers vissen maar als de EU één front zou vormen zou dit een serieuze boodschap afgeven én een grote impact hebben. Een producent van machines uit china of auto's uit amerika zou dan een serieuze incentive hebben om een product voor een hele markt te ontwerpen in de wetenschap dat het goed verkocht zou worden.
Maar ik zie het niet gebeuren. Wanneer is een product versleten? Ergens wordt er een financiële barriëre opgeworpen om hergebruik goedkoper te laten lijken, dat leid dan tot de conclusie dat er ook ergens een grens moet worden getrokken om te bepalen wanneer je 'mag vervangen'. Zorgverzekeraars debatteren al jaren over de prijs van een menselijk leven. Want als je dat kunt becijferen, weet je ook of je stopt met behandelen. Moet ik mijn laptop voor de derde keer voorzien van een nieuw scherm? Of is hij officiëel EOL als de harde schijf ssd ermee stopt? Hoe vaak moet ik mijn schutting opnieuw schilderen of mag ik stoppen zodra de verf hol klinkt omdat er geen hout meer onder zit?
En dan is er de menselijke factor. De kwaliteit van producten daalt al jaren met grote stappen. Voornaamste drijfveer is in mijn beleving winst: Als iets te lang mee gaat verdient de producent niks meer. Wie gaat die drift beteugelen? Wie gaat voorkomen dat ze gewoon vervangingsdelen van pisbakkenstaal en oceaanplastic gaan maken om diezelfde winstgevendheid te behalen?
Welke regels komen er voor nieuwe producten, die nu nog niet bestaan? Moet er nog onderzoek gedaan worden naar nieuwe materialen? Wat doen we met zaken als steriele wegwerp objecten zoals b.v. in het ziekenhuis? Een raket naar de maan? Gaan we het versleten rubber van onze banden ook van het asfalt schrapen om nieuwe condooms te produceren?
U leest, beste Tweakers, ondanks mijn vurige wens om naar een dergelijke economie te bewegen voel ik enige skepsis. Maar ongetwijfeld mis ik iets in de hele discussie zoals voldoende kennis van hedendaagse productietechnieken, een accuraat wereldbeeld of simpelweg vertrouwen in de mensheid.
Bij deze dus een discussietopic, voorzover dat er nog niet was. Ik kon er niet 123 eentje vinden via de search maar misschien had ik niet bij huidige maar bij gesloten topics moeten zoeken om er daar eentje te hergebruiken. Het is allen vrij hier beleefd en onderbouwd op te reageren. Speel aub niet op de man persoon, hou de humor er een beetje in maar zorg dat het leerzaam is.
"Oude spullen moeten de haperende Europese economie redden"
https://nos.nl/artikel/2614525-oude-spullen-moeten-de-haperende-europese-economie-redden
dan denkt mijn onderbuik gelijk 'yes, natuurlijk!'. Maar al direct rijzen mij toch wat vragen. Zo lees ik dat de EU wil dat wij in 2050 volledig circulair zijn. Zou prachtig zijn als het zo werkte. Maar: onze bevolking wordt steeds ouder en groter. Er komen steeds meer mensen bij. Dus vanuit elementaire logica lijken die twee dingen al niet verenigbaar, tenzij we allemaal een wasmachine gaan delen en ik wil de stinksokken van de boer tegenover mij niet tussen mijn beddegoed vinden. En wat nou als ik Rob Geus wil zien maar de buurvrouw van 3 deuren verder heeft haar zinnen gezet op een nieuw seizoen van Temptation Island? Moet je weer gaan ruziemaken over wie het grote scherm krijgt en wie het picture-in-picture venster...
Noot van de redactie: Schrijver is niet op de hoogte van de staat van de kleding van welke buurtbewoner dan ook en haalt puur een hypothetisch voorbeeld aan.
Men schrijft verder:
"Je levert bijvoorbeeld je afgedankte kleding in en die wordt vervolgens gebruikt als isolatiemateriaal."
In theorie klinkt dit geweldig. Ik heb al vaker bankjes en tegels geproduceerd zien worden van oude kleding. Prima doel an sich. Maar waar komt de grondstof voor mijn nieuwe motorbroek dan vandaan? Uit afgedankt isolatiemateriaal? Lijkt me pijnlijk als de aramide vezels uit oude politievesten komen...
Nu ben ik het heus eens met de grondgedachte. Wij individuën die papieren rietjes (uit plastic wrappers...) gebruiken gaan de planeet niet redden ongeacht hoeveel blikjes we uit containers vissen maar als de EU één front zou vormen zou dit een serieuze boodschap afgeven én een grote impact hebben. Een producent van machines uit china of auto's uit amerika zou dan een serieuze incentive hebben om een product voor een hele markt te ontwerpen in de wetenschap dat het goed verkocht zou worden.
Maar ik zie het niet gebeuren. Wanneer is een product versleten? Ergens wordt er een financiële barriëre opgeworpen om hergebruik goedkoper te laten lijken, dat leid dan tot de conclusie dat er ook ergens een grens moet worden getrokken om te bepalen wanneer je 'mag vervangen'. Zorgverzekeraars debatteren al jaren over de prijs van een menselijk leven. Want als je dat kunt becijferen, weet je ook of je stopt met behandelen. Moet ik mijn laptop voor de derde keer voorzien van een nieuw scherm? Of is hij officiëel EOL als de harde schijf ssd ermee stopt? Hoe vaak moet ik mijn schutting opnieuw schilderen of mag ik stoppen zodra de verf hol klinkt omdat er geen hout meer onder zit?
En dan is er de menselijke factor. De kwaliteit van producten daalt al jaren met grote stappen. Voornaamste drijfveer is in mijn beleving winst: Als iets te lang mee gaat verdient de producent niks meer. Wie gaat die drift beteugelen? Wie gaat voorkomen dat ze gewoon vervangingsdelen van pisbakkenstaal en oceaanplastic gaan maken om diezelfde winstgevendheid te behalen?
Welke regels komen er voor nieuwe producten, die nu nog niet bestaan? Moet er nog onderzoek gedaan worden naar nieuwe materialen? Wat doen we met zaken als steriele wegwerp objecten zoals b.v. in het ziekenhuis? Een raket naar de maan? Gaan we het versleten rubber van onze banden ook van het asfalt schrapen om nieuwe condooms te produceren?
U leest, beste Tweakers, ondanks mijn vurige wens om naar een dergelijke economie te bewegen voel ik enige skepsis. Maar ongetwijfeld mis ik iets in de hele discussie zoals voldoende kennis van hedendaagse productietechnieken, een accuraat wereldbeeld of simpelweg vertrouwen in de mensheid.
Bij deze dus een discussietopic, voorzover dat er nog niet was. Ik kon er niet 123 eentje vinden via de search maar misschien had ik niet bij huidige maar bij gesloten topics moeten zoeken om er daar eentje te hergebruiken. Het is allen vrij hier beleefd en onderbouwd op te reageren. Speel aub niet op de man persoon, hou de humor er een beetje in maar zorg dat het leerzaam is.