We horen overal dat het stroomnet "vol" zit en dat we miljarden moeten investeren in uitbreidingen. Maar wordt de huidige capaciteit wel efficiënt benut?
Ik heb als ondernemer een 3x35A aansluiting en 25kWh aan batterijopslag en zonnepanelen. In de praktijk piekt mijn verbruik alleen kortstondig bij het opstarten van zaagmachines (3-fase). Met frequentieomvormers en mijn batterijbuffer kan ik dit mogeijk afvangen en zou ik mijn aansluiting kunnen verkleinen naar zelfs een 1-fase 16A.(in theorie)
Mijn vragen aan jullie:
Waarom wordt er niet gestuurd op een 'harde limiet' per aansluiting (bijv. 3,6kW) waarbij de ondernemer zelf verantwoordelijk is voor het inregelen (batterij/peak-shaving)? Dit zou het net enorm ontlasten.
Is mijn (potentieel) vrijgemaakte capaciteit 'verkoopbaar'? Waarom kan ik niet mijn "reservecapaciteit" die ik niet gebruik aan de buurman geven, in plaats van dat de netbeheerder nieuwe dikke kabels moet trekken?
Lijkt het jullie realistisch dat we naar een model gaan waar 'capaciteits-budgettering' de norm wordt in plaats van onbeperkte nettoegang?
Ik heb als ondernemer een 3x35A aansluiting en 25kWh aan batterijopslag en zonnepanelen. In de praktijk piekt mijn verbruik alleen kortstondig bij het opstarten van zaagmachines (3-fase). Met frequentieomvormers en mijn batterijbuffer kan ik dit mogeijk afvangen en zou ik mijn aansluiting kunnen verkleinen naar zelfs een 1-fase 16A.(in theorie)
Mijn vragen aan jullie:
Waarom wordt er niet gestuurd op een 'harde limiet' per aansluiting (bijv. 3,6kW) waarbij de ondernemer zelf verantwoordelijk is voor het inregelen (batterij/peak-shaving)? Dit zou het net enorm ontlasten.
Is mijn (potentieel) vrijgemaakte capaciteit 'verkoopbaar'? Waarom kan ik niet mijn "reservecapaciteit" die ik niet gebruik aan de buurman geven, in plaats van dat de netbeheerder nieuwe dikke kabels moet trekken?
Lijkt het jullie realistisch dat we naar een model gaan waar 'capaciteits-budgettering' de norm wordt in plaats van onbeperkte nettoegang?