Carrièreswitch naar onderwijs of blijven voor zekerheid?

[HAL9000]

Ik ben vastgelopen en weet niet welke richting ik op moet gaan. Korte introductie: Ik ben een man van 37 en heb in 2023 mijn bachelor in de kunsten gehaald. Vanwege langdurige ziekte in mijn twintiger jaren en daarvoor een bijzonder problematische thuissituatie loop ik wat achter in vergelijking met de gemiddelde persoon in NL. Het is wat het is, had altijd erger gekund.

Tijdens mijn opleiding werkte ik in de horeca en daarna ben ik bij een grote landelijke organisatie gaan werken. Eerst klantcontact, en daarna doorgegroeid naar een andere afdeling waar ik cases behandel. Ik werk er nu tweeënhalf jaar, vast contract. Naast mijn baan ben ik zzp’er en probeer ik commissies te krijgen om ook mijn passie te beoefenen. Geen vetpot, maar het is wel vaak het lichtpuntje in mijn werkweek. Ik ben recent gescout door de manager van het zakelijke deel van de organisatie met de vraag of ik bij hen wil komen werken. Het salaris gaat iets omhoog en ik zal fulltime moeten werken (werk momenteel parttime om tijd over te houden voor projecten ernaast). Het wordt ongeveer €48.500 incl. persoonlijk budget (momenteel, vanwege mijn parttime dienstverband, is het €30.800 per jaar).

Het punt is dat ik totaal niet zit waar ik wil zijn. Ik wist dat ik niet gericht voor een beroep gestudeerd heb en dat de waarde van mijn diploma op de arbeidsmarkt ver te zoeken is. Mijn angst is dat ik vastroest bij mijn huidige werkgever. Naast de werkzaamheden en de kantoorcultuur ben ik er ook klaar mee dat de helft van de collega’s klaagt over het werk. Iedereen is moe, wil naar huis, etc.

Ik heb lesgeven altijd leuk gevonden en ik ben serieus aan het overwegen om een verkort traject te doorlopen: docent kunsten of de PABO, beide twee jaar. Het zal twee jaar bikkelen worden, want ik moet mijn huidige werk opgeven en iets in de avond/weekenden gaan doen. Ik zal dan tegen mijn veertigste klaar zijn en hopelijk een nieuwe carrière kunnen beginnen.

Mensen om mij heen zeggen twee dingen:

• Blijf bij je huidige werkgever. Prima organisatie, salaris blijft stijgen, en je kunt je vrije uren gebruiken om je passie te beoefenen. Je weet niet of je de opleiding leuk gaat vinden en straks zit je met een gebakken peer: geen diploma en je baan kwijt.
• Ga verder leren, het is nooit te laat. Het docentschap past heel goed bij je. Als het toch niet lukt, kun je altijd wel weer een soortgelijke baan vinden als wat je nu doet.

Belangrijke randzaken: ik heb een huurwoning, hoge studieschuld, geen kinderen, en niet genoeg spaargeld om maanden van rond te komen zonder werk.

[President]

Wat is precies hetgeen je wilt bereiken met deze post? Wij zijn jou niet en uiteindelijk zijn er zoveel factoren die meespelen waardoor een advies geven erg lastig is.

Misschien eens een stichting of school in de buurt benaderen om te zien of je daar een weekje mag komen meekijken om te zien of het onderwijs iets is voor je? Het is maar een kort, maar dan weet je na die week wel of het is iets wat je leuk lijkt of misschien ben je het na 2 dagen wel helemaal zat omdat het niet is wat je dacht.

Het klagen van collegas hoort er ook in het onderwijs bij hoor, lichtpuntje is dat we altijd binnen 3 maanden weer minimaal 1 week vakantie hebben (10 weken in totaal per kalenderjaar, heerlijk!).

Maar goed, ga dus vooral in de regio scholen of stichtingen benaderen!

[HAL9000]

@President Eigenlijk precies wat je in je bericht benoemt: iets waar ik nog niet aan gedacht heb. Ik snap dat het geven van advies erg lastig is, maar soms kunnen mensen die jou totaal niet kennen iets zeggen waar familie en vrienden niet aan denken.

Thanks voor de tip! Ik ga direct op zoek.

[President]

HAL9000 schreef op woensdag 18 februari 2026 @ 10:37:
@President Eigenlijk precies wat je in je bericht benoemt: iets waar ik nog niet aan gedacht heb. Ik snap dat het geven van advies erg lastig is, maar soms kunnen mensen die jou totaal niet kennen iets zeggen waar familie en vrienden niet aan denken.

Thanks voor de tip! Ik ga direct op zoek.

Yes, ga gewoon even met scholen of stichtingen in gesprek. Zal best zo zijn dat er een keer een afwijzing tussen zit, maar je zal vast wel ergens mogen meelopen (mijn stichting heeft jaarlijks sowieso 1 open dag voor mensen die geïnteresseerd zijn in een baan in het onderwijs).

Of je kunst diploma je toegang geeft tot deeltijd of een andere vorm van de pabo weet ik niet, je hebt zo te zien geen aantoonbare ervaring met kinderen.... Maar ga vooral kijken naar de mogelijkheden, want mannen zijn altijd welkom in het (basis)onderwijs!

[NiGeLaToR]

@HAL9000 naast wat @President aangeeft kan ik hooguit mijn persoonlijke gevoel erbij deponeren en dat is vaak een combi van ratio en.. tjah.. irrationelere overwegingen. Komt ie:

- inkomen: onderwijs betaalt zo te zien vergelijkbaar of beter, dus qua 'boterham verdienen' zit je goed.
- corporate kantooromgevingen zijn uitdagend voor je zenuwsysteem: dat mensen klagen is overal, maar de dynamiek (of gebrek aan) van een kantoor en 'indutten' of 'vastroesten' begrijp ik. Tis ook niet mijn ding, wat het in mijn vakgebied voor mezelf ook moeilijk maakt.

- zingeving: zijn er vacatures voor docenten beeldende vorming, kunstgeschiedenis, art, of hoe het ook heet in jouw omgeving? Of waren ze er? Sluit aan bij wat @President zegt: ga marktonderzoek doen.
- Qua 'bikkelen': ik sprak recent een oud collega van mijn vrouw. Ze is omgeschoold tot docent maar gaf vanaf een bepaald moment in de opleiding al les te geven en betaald werd. De nood is hoog en ze laten vaker mensen zonder afgeronde opleiding meedraaien, als stagiair, of tijdelijke invaller. Ik weet niet exact hoe dit werkt, maar ze kon zo van oud naar nieuw wel goed overbruggen.

Je laatste alinea: dit kan een meerjarenplan zijn. Eerst nu paar jaar 'opofferen' om je financiën op orde te krijgen en dan de overstap maken. Of dus al beginnen aan de opleiding, maar de tijd nemen zodat je genoeg kunt verdienen. Weet niet of er een part time of thuisstudie optie is, bijvoorbeeld. Want hoewel de verleiding lonkt heb je ook wat orde op zaken te stellen en ligt die route uitgestippeld: van 30 naar 48k per jaar gaat je enorm helpen voor je financiële zelfstandigheid op korte termijn.

Sites die ik heb gelezen om mezelf een beetje beter in te kunnen leven:
https://www.leraar24.nl/2...-zij-instromer-in-het-vo/
https://www.onderwijsloke...het-voortgezet-onderwijs/
NCOI zij instromer traject:
https://www.ncoi.nl/opleiding/zij-instroom-pabo
https://www.rijksoverheid...nstromer-in-het-onderwijs

[gambieter]

HAL9000 schreef op woensdag 18 februari 2026 @ 10:07:
Het punt is dat ik totaal niet zit waar ik wil zijn. Ik wist dat ik niet gericht voor een beroep gestudeerd heb en dat de waarde van mijn diploma op de arbeidsmarkt ver te zoeken is. Mijn angst is dat ik vastroest bij mijn huidige werkgever. Naast de werkzaamheden en de kantoorcultuur ben ik er ook klaar mee dat de helft van de collega’s klaagt over het werk. Iedereen is moe, wil naar huis, etc..

Het gras is altijd groener elders. Ik geef onderwijs op een universiteit, dat is niet eens mijn voltijds baan (onderzoek en admin en leidinggevend), maar ik kan je verzekeren dat klagen universeel is. Zijn het niet de studenten, dan is het het rooster, de administratie, de regels, de examens etc, noem maar op. Als je jongere kinderen gaat onderwijzen, dan komen daar ook nog de gruwels genaamd ouders bij. Je gaat uitgeput zijn want het aantal uren is niet genoeg, mensen willen naar huis, maar ja, ingeroosterd etc. Je gaat dan weer naar een simpele kantoorbaan verlangen.

Misschien moet je toch wat verder kijken. Is je onvrede/onrust echt met je werk, of is er iets meer dat speelt?

[Joe28965]

Ik wil ook nog even mijn ervaring delen. Heeft niks te maken met omscholing, maar wel met een slechte kantoor sfeer:

Ik ging 3 jaar geleden ergens vol goede moed beginnen, maar al heel snel kwam ik erachter dat het echt niet normaal was qua kantoor sfeer. Even korte info: Het was een bedrijf van 14 man, waaronder de eigenaar en zijn vrouw. We zaten allemaal op 1 "kantoortuin"

Een aantal dingen om op te noemen:
- De baas hield niet van praten of achtergrond geluid. Als je dus wat met een collega wilde overleggen, dan moest je de gang op en er stond ook geen radio aan. Resultaat: Niemand communiceerde met/hielp elkaar en het was een groep mensen met koptelefoons op.
- Elke pauze werd er geklaagd over de baas en dingen die hij verkeerd deed (weinig respect naar zijn service medewerkers en met een economische achtergrond engineering beslissingen willen nemen waren de twee grootste ergernissen)
- Als de baas voor werk eens een keer een week weg was, dan werd er opeens wel gepraat en was het opeens redelijk wat gezelliger geworden
- 1x toen de baas weg was, is tijdens het wekelijkse overleg letterlijk 45 minuten alleen maar over hem lopen klagen en zei de manager na afloop "soms is het gewoon even belangrijk om je hart te kunnen luchten"

Wat je dus zag gebeuren is dat mensen om 8 uur binnen kwamen en ook echt stipt half 5 weer naar huis gingen. Even een kwartiertje doorwerken zodat het af is, was er gewoon echt niet bij.

Ik heb na anderhalve maand gezegd dat ik weer weg ging, zonder iets anders (maar engineer, dus was niet zo bang dat ik niks kon vinden). Nu werk ik ergens waar de sfeer gewoon zo veel beter is. Pas op dag 1 bij mijn nieuwe baan (waar ik nu 3.5j zit?), merkte ik hoe enorm bedrukt de sfeer was bij de oude baan en hoe enorm het daar voelde alsof het 1 kuch verwijderd was van een slagveld.

Wat ik hiermee wil zeggen: Ja overal klagen mensen (ook bij mijn nieuwe werk), maar de mate waarin zou best wel eens teveel kunnen zijn en de reden waarom je daar niet meer fijn zit.

Zeker deze zin doet me denken aan mijn oude baan

Iedereen is moe, wil naar huis, etc.

En met dit erbij:

Het punt is dat ik totaal niet zit waar ik wil zijn.

Dan zou ik willen zeggen: Je kan ook gaan solliciteren op een ander bedrijf met de werkervaring die je nu hebt. Ik weet natuurlijk niet precies wat je doet en hoe makkelijk het is om wat anders te vinden, maar laat je niet meteen ontmoedigen door het ontbreken van een diploma. Het kan moeilijker zijn en misschien gewoon simpelweg niet mogelijk, maar iets over nooit geschoten.

[Mandrake466]

Vroege midlife crisis?

[PlasticPimple]

Ik neem aan dat je passie iets kunstzinnigs is? Nu weten we niet wat het is (en wat voor praktische punten er eventueel aan zitten), maar het is ook een optie om daar als freelancer mensen in les te geven? Denk aan workshops voor groepen of kleinschalige trainingen. Dan kun je in elk geval wat ervaring op doen met het lesgeven. Als dit of heel leuk is, of je krijgt heel veel aanvragen, kun je op dat moment bekijken wat je vervolgstap is (bijv. minder werken of toch docent worden).

Dit vereist wel dat je enige bekendheid hebt of opbouwt in je vakgebied.

[Croga]

Ik kan alleen @Joe28965 's ervaring onderschrijven;

Ja, er zijn heel veel kantoren waar de dag bestaat uit geklaag. Maar er zijn minstens net zoveel kantoren waar wél een goede sfeer heerst.

Ook bij ons wordt zo nu en dan wel wat geklaagd. We zijn nogsteeds Nederlanders. Maar er is geen "iedereen is moe" of "iedereen wil naar huis". We gaan lekker met z'n allen de schouders er onder de goede kant op en als ik een dag op kantoor geweest ben kom ik vrolijk thuis.
Mijn ervaring is óók dat dit soort dingen aanstekelijk zijn. Dus als je wél op zo'n kantoor terecht komt is mijn advies: Zo *snel* mogelijk weg voordat je besmet raakt.

[President]

Joe28965 schreef op woensdag 18 februari 2026 @ 12:03:
Wat je dus zag gebeuren is dat mensen om 8 uur binnen kwamen en ook echt stipt half 5 weer naar huis gingen. Even een kwartiertje doorwerken zodat het af is, was er gewoon echt niet bij.

En de volgende dag kwartiertje later beginnen omdat je nog even wilde douchen was wel prima?

Want als dat niet prima is dan begrijp ik je collega's wel. Je werkt voor het geld, als ik vrijwilligerswerk wil doen dan ga ik wel de tuin van mijn buren opruimen

[HAL9000]

@President @NiGeLaToR @gambieter @Joe28965 @PlasticPimple @Croga
Ten eerste bedankt voor de berichten! Het is allemaal zeer waardevol.
Ik zal een aantal vragen beantwoorden:
-Ik heb tijdens mijn opleiding studenten begeleid en heb als vrijwilliger met kinderen gewerkt in het AZC. Niet ontzettend veel ervaring, maar in elk geval iets wat ik kan aantonen.
-Het stuk over marktonderzoek is een goede tip, want ik kan inderdaad niet heel veel vacatures in mijn buurt vinden voor docent kunst. Daarentegen wel voor leerkracht basisonderwijs.
-Het gras is inderdaad altijd groener elders. Klaagcultuur is overal aanwezig en dat zijn in het onderwijs zeker niet minder zijn. Dit moet natuurlijk niet mijn hoofdreden zijn om te willen wisselen van carrière.
-Ik heb in de afgelopen drie jaar veel sollicitaties de deur uitgestuurd voor een functie in de kunstwereld, maar ik neem het op tegen mensen die veelal jonger zijn met meer ervaring. Het aanbod is beperkt en de vraag ontzettend groot. Het is natuurlijk niet onmogelijk.
-Er zijn meerdere opties om workshops te geven als freelancer, maar het moet allemaal precies zo uitkomen dat ik dat op een vrije dag kan inroosteren. Ik ben een aantal keer last minute gevraagd voor een project, en dat heb ik moeten afwijzen, omdat ik niet vrij kon krijgen.

@Mandrake466 Ik kwam vorige week, toen ik wat aan het rondneuzen was op Google maps, op een website terecht van een kliniek waar ze cosmetische ingrepen aanbieden en betrapte mezelf erop dat ik langer aan het rondkijken was dan ik had gewild.

[Frieda]

ik denk dat je daar ook enige medische skills voor nodig hebt, menselijk materiaal werkt toch anders dan klei of speksteen

maar alle gekheid op een stokje, zou je niet een paar jaar bij dat bedrijf kunnen werken, potje aanleggen voor studieschuld en investeringen, en daarna alsnog je passie volgen? workshops voor volwassenen zijn best gewild, maar dan heb je natuurlijk niet de zekerheid van een vast contract ergens. en blijf vooral zelf kunst maken (!als dat inderdaad je passie is tenminste) mooi op de foto zetten en een portfolio maken dat je daarna kunt laten zien.

[ Voor 99% gewijzigd door Frieda op 18-02-2026 14:54 ]

[HAL9000]

Frieda schreef op woensdag 18 februari 2026 @ 14:53:
ik denk dat je daar ook enige medische skills voor nodig hebt, menselijk materiaal werkt toch anders dan klei of speksteen

maar alle gekheid op een stokje, zou je niet een paar jaar bij dat bedrijf kunnen werken, potje aanleggen voor studieschuld en investeringen, en daarna alsnog je passie volgen? workshops voor volwassenen zijn best gewild, maar dan heb je natuurlijk niet de zekerheid van een vast contract ergens. en blijf vooral zelf kunst maken (!als dat inderdaad je passie is tenminste) mooi op de foto zetten en een portfolio maken dat je daarna kunt laten zien.

Haha, absoluut. Het was een reactie op het bericht of ik in een vroege midlife crisis zat

Dank voor je aanvulling! Het is absoluut iets om serieus te overwegen.