Zou jij terug willen verhuizen naar je ouderlijke woning?

[Vonkenboer]

Gewoon even een vraag uit interesse, mede omdat dit de afgelopen maanden helaas bij mij is gaan spelen.

Als je de mogelijkheid zou krijgen: zou je dan je huidige woning verlaten om terug te verhuizen naar het huis waar je bent opgegroeid? En dan bedoel ik vooral vanwege het huis zelf of de omgeving waarin het staat, dus niet uit noodzaak.

Waarom zou je dit wel doen, en waarom juist niet?
Zie je zo’n keuze als iets positiefs, of voelt het eerder als een stap terug?

[reputatio]

Ligt denk ik aan de situatie, gezien je ook zegt “helaas”.

Ikzelf heb het ouderlijk huis juist overgekocht van mijn ouders. Dit begon als grapje “anders koop je toch ons huis” toen wij op huizenjacht waren, maar uiteindelijk niet eens zo’n gek idee. Zij hebben een ander (kleiner) huis gekocht.

Voor ons was het juist ideaal, gezien de huizenprijzen, ligging is top voor gezinsuitbreiding en het huis is van alle gemakken voorzien (A+++, airco’s, gasloos etc).

Tot zover de pluspunten, de minpunten die ik wel ervaar is dat het nog steeds een beetje gezien wordt als “het ouderlijk huis” door zowel mijn ouders als mijn zus. Daarnaast voelt het voor mij vertrouwd, maar aan de andere kant ook té vertrouwd en niet altijd als “ons eigen plekje”, ondanks dat we best eea verbouwd hebben. Dus in die zin zou ik ook wel graag ergens anders willen wonen, zodat je echt zelf iets opbouwt in een nieuwe omgeving.

Vandaar ligt het wat mij betreft volkomen aan de situatie, is het een “upgrade / downgrade” van je huidige woonsituatie, hoe heb je het ervaren toen het het ouderlijk huis was, hoe is de omgeving etc

Voor mij is het nog steeds érg positief, al ligt de behoefte nog steeds (ergens ver in het achterhoofd) om te verhuizen ivm het niet zelf “ontdekken” van je eigen plek en omgeving.

[FreakNL]

Ze huren nu. Maar sowieso nee. Ouwe jaren 70 rommel. Altijd goed bijgehouden hoor maar ik koop sowieso niks ouder dan jaren 90.

[ Voor 5% gewijzigd door FreakNL op 10-02-2026 21:51 ]

[Wildfire]

Nee, ik zou dat niet doen. Vind het fijn echt mijn eigen plek te hebben. Daarnaast zit ik hier echt prima, vlakbij een winkelcentrum en het stadscentrum, vlakbij de uitvalswegen, dokter/tandarts/kapster een straat verderop, friettent een straat verderop (ook belangrijk ).

Daarnaast ook een stukje "tweakers" mindset: in mijn ouderlijk huis heb ik geen ruimte waar ik m'n netwerkapparatuur kwijt zou kunnen. Glasvezel werd daar net binnengebracht toen mijn ouders aan het verhuizen waren en zit in de woonkamer. In mijn huidig appartement zit alles in de uitpandige meterkast en dat is wel zo fijn.

[Rensjuh]

Nee

Woon nu (sinds 4 maanden ongeveer) vrijstaand met +/- 13000m2 perceel.
Ouderlijk huis staat in een rijtje met +/- 240m perceel.

Enkel en alleen mocht t ook noodzaak hebben, maar vrijwillig, nee...

[krietjur]

Kwam ter sprake toen m'n vader na een beroerte het huis moest verkopen. Was voor mij direct een nee. Heb de buurt nooit prettig gevonden en het huis spuuglelijk en de tuin veel te klein Was voor mij geen moeilijke keuze dus. Al was m'n vader er wel teleurgesteld over.

[g0tanks]

Nee, het huis is oud en ik wil op dit moment niet buiten de randstad wonen.

[Yaksa]

Dat kunnen wij toch onmogelijk invullen, dat is voor iedereen verschillend.
De een is geboren in een eeuwenoud monumentaal kasteel en de ander drie hoog achter op de Oudezijds.
De een heeft een onbezorgde jeugd gehad en de ander is uit huis geplaatst.

[GoldenSample]

Lol, geen kasteel maar wel monumentaal @Yaksa. Ik huur nu en het ouderlijkhuis is een monumentale (100+ jaar oud) koopwoning aan water. Heel mooi maar je blijft veel moeite en geld in onderhoud steken en zo comfortabel als iets van de afgelopen 20 jaar wordt het nooit. Ik klus graag als hobby maar woon liever niet in een hobbyproject en zo een huis is dat wel, tenzij je erg diepe zakken hebt.

Daarnaast is het in een drop en ben ik erg blij die regio met bijbehorende mentaliteit te hebben kunnen verlaten toen ik 18 werd.

Wat verder nog mee kan spelen: als je nare ervaringen hebt/heftige gebeurtenissen en het daarmee associeert. Heb dat zelf niet maar familie wel en dat zou in dat specifieke geval sowieso al de no-go zijn.

[Wilke]

Ik denk dat het ook erg verschilt hoe ver het vandaan is bij waar je nu woont, bv. qua vriendenkring, werk, of je zelf inmiddels wellicht schoolgaande kinderen hebt, enzovoorts.

Je woonde er vroeger, maar nu is de situatie natuurlijk heel anders. Vrienden van toen zijn wellicht verhuisd, of zitten in heel andere situaties (en jijzelf allicht ook).

Als het echter een mooi huis is en je sowieso al wel in die omgeving zou willen wonen? Oftewel, ik zou het redelijk zakelijk zien. Zou je een ander huis in de buurt kopen, in vergelijkbare staat, in de wetenschap dat je een schappelijke prijs betaalt? Zo ja, dan doen.

[Ronald.42]

Ik zou wel willen maar dat gaat niet, het ligt al een jaar of 15 plat en er staan inmiddels 2 nieuwe vrijstaande woningen op dat kavel.
Gouden plekje.

[ Voor 4% gewijzigd door Ronald.42 op 10-02-2026 22:15 ]

[Chevy454]

Ik heb het huis van mijn vader via schenking gekocht. Zo zijn we de hogere erfenisbelasting ontweken. Maar er zelf terug gaan wonen? Het zou kunnen maar denk het niet, moet teveel aan gebeuren om te moderniseren denk ik.

[TERW_DAN]

Nee. Niet omdat het huis van m'n ouders nou zo vervelend is, maar ik heb zelf een huis dat ongeveer net zo groot is, en net helemaal opgeknapt.

In 2024 ben ik voor 3 maanden weer verhuisd naar mijn ouderlijk huis. Mijn huis werd compleet verbouwd, alles eruit, en mijn ouders wonen maar 20 minuten bij me vandaan, en vonden het meer dan prima dat ik weer een paar maanden daar kwam wonen. Dat ook gedaan met veel plezier trouwens, maar ben wel gewend aan mijn eigen huis, buurt, reisafstand naar m'n werk, dat ik niet per se meer terug zou willen.
Ik heb een rijtjeshuis en mijn ouders ook. Als ze nou een leuke vrijstaande woning hebben dat het een upgrade zou zijn, dan had ik er over na kunnen denken. Maar ik blijf hier gewoon lekker zitten.

[Vonkenboer]

Mijn ouders woonden in een twee-onder-een-kapwoning uit de jaren ’30.
In de loop der jaren zijn zij eigenaar geworden van beide woningen.
In de tijd van premie A en premie B woningen

Aan de ene kant woonden zij zelf, de andere kant werd verhuurd. Jaren geleden heb ik besloten om de andere kant van hen over te kopen en deze (gezamenlijk) te verbouwen, zodat ik en mijn vrouw naast mijn ouders konden gaan wonen.

Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en heb ik inmiddels ook intensief voor mijn ouders gezorgd, waardoor zij lange tijd zelfstandig thuis hebben kunnen blijven wonen.
Helaas zijn zij inmiddels allebei overleden (dat is niet thuis gebeurd).

Na lang wikken en wegen en bekijken van financiële mogelijkheden hebben mijn partner en ik besloten om terug te verhuizen naar “mijn” ouderlijke woning en deze volledig te verbouwen.
Die woning is iets groter en daarmee dus ook voor ons toekomstbestendiger.

Er zal nog wel het nodige verbouwd moeten worden voordat we er daadwerkelijk in kunnen, de tijd is er 20 jaar geleden stopgezet en hoewel het er allemaal netjes bij staat is het sterk verouderd.

Een oud huis brengt sowieso de nodige uitdagingen met zich mee

[ Voor 1% gewijzigd door Vonkenboer op 10-02-2026 22:26 . Reden: kromme zin verbeterd. ]

[Sport_Life]

Nee, heb zelf een huis dat recent helemaal opgeknapt is naar label A+++ en op loopafstand van voorzieningen (horeca, supermarkt, scholen), mijn ouderlijk huis is minder duurzaam en ligt in een buitengebied.

[ Voor 7% gewijzigd door Sport_Life op 10-02-2026 22:29 ]

[_JGC_]

Nee. Niet om het huis overigens, maar ik heb inmiddels 15 jaar mijn eigen plekje 50km verderop in een stukje centraler gelegen Friesland dan de uithoek waar mijn ouders wonen.
Als ik geen eigen huis had gehad zou ik het met 2 handen aannemen, maar aangezien ik nu goed zit dus niet.

[rtownz251]

Ik heb zelf 2 maanden geleden samen met mijn vriendin het huis naast dat van mijn ouders gekocht (die wonen er nu nog steeds). We vinden beide de buurt fantastisch en zijn beide vrijstaande woningen met redelijk perceel gezien ze in woonwijk staan (600 m2+). Daardoor heb je niet zoveel last van elkaar en durfde wij het wel aan om ernaast te gaan wonen.

Huis is uit 1989 en heeft nog wel wat werk nodig (nieuwe vloer en vloerverwarming, keuken en badkamer) maar voordeel is dat we er dan iets moois van kunnen maken naar onze smaak.

Heb zelf hele fijne herinneringen aan mijn ouderlijk huis en de buurt. Ligging is ook voor mijn vriendin stuk beter dan waar we nu zitten en kunnen dan iets kopen voor ons samen (woning waar we nu zitten heb ik 6 jaar geleden alleen gekocht).

[Yucon]

Tegenwoordig woon ik in een andere regio. Ik denk dat ik serieuze ruzie met mijn kinderen zou krijgen als ik ze hier weer weg zou plukken. Ze zijn hier opgegroeid en in die zin is dit hun thuis en is die andere regio 'het gebied waar opa en oma wonen'.

[-tom-562]

Nee. Ik ben opgegroeid in een tussenwoning van 75m2 (sociale huur, maar in een prima wijk) uit de jaren '50 in een stad.
Ik woon nu vrijstaand met meer dan 2x zo veel woon oppervlakte en een perceel van 500m2 in een rustig dorpje in de Achterhoek.

[Kindapaas]

Bij mij is het helemaal een apart verhaal: mijn vader heeft de woning verkocht in 2019 en deze heb ik weer gekocht in 2022. Dit was puur toeval dat ik ‘mijn oude huis’ weer tegenkwam op Funda.

Nooit getwijfeld over de buurt en woonoppervlakte, maar meer aan de herinneringen (die niet altijd positief waren). Daarom wel de keuze gemaakt om het hele huis te renoveren, zodat ik van binnen niet meer het idee had dat ik in mijn ouderlijk huis zit. Daarnaast wist ik dus extra goed wat de mankementen waren.

Heb ik getwijfeld? Zeker. Maar in deze huizenmarkt was dit ook een kans om groter te gaan wonen, dus die druk speelde ook zeker mee.

[bie100]

Ben geboren in één van de slechte wijken in Arnhem ook sociale huur nou slecht dat vonden dan de mensen die er niet wonenden dan

Heb het over de jaren eind 60 maar zou er niet meer gaan wonen maar ben ook al 36 jaar weg uit Arnhem

Dus nee maar ik mis Arnhem in zijn geheel dan weer wel maar goed woon er 20 min vandaan en een nadeel van ouder worden is dat je naar vroeger verlangt

Memory lane zeg maar

[Resistor]

Ik heb heel even overwogen om het huis naast mijn moeder te kopen.

Maar als antwoord op de vraag: ja.
Jaren '70 hoekhuis aan een sloot met carport in een buurt waar iedereen mij nog groet is mooi wonen.

Nu is het huis van haar buren uit de verkoop gehaald. Niet verkocht, maar van Funda en de makelaarsite verdwenen...
Ik vrees dat de buurt een stuk minder prettig gaat worden

[D-e-n]

Nee. Maar dan vooral omdat het 100km staat van de huidige woonplaats van mij en mijn vrouw en er nul interesse is om naar mijn geboorteplaats te verhuizen.

[blitzkrieg]

Ben een aantal jaar bezig geweest om met een rood voor rood regeling de boerderij van mijn ouders om te zetten naar woonbestemming en er dan zelf voorin te gaan wonen en mijn ouders achterin. Duurde uiteindelijk te lang en leek niet te gaan lukken, dus ik heb in het dorp (waar we al woonden in een 2 onder 1 kap) een vrijstaande woning gekocht.
Uiteindelijk is het mijn ouders toch gelukt en hebben ze de boerderij verkocht en een nieuwbouwperceel ernaast gecreëerd. Beide verkocht en een vrijstaande schuurwoning verderop gekocht. Als ze daar tzt vanaf willen en mijn kinderen het huis uit zijn wil ik daar wel heen.

Uiteindelijk wel jammer dat het niet gelukt is, want de boerderij is door mijn over-overgrootvader gezet en de familie heeft altijd geboert op die plek, maar iedereen heeft nu een mooie plek, dus het is goed zo. Als ik er langs rij (wat ik alle dagen 2x doe) kijk ik altijd toch wel anders als naar andere woningen wat er gebeurt.

[Waterbeesje]

Mijn geval: absoluut niet, ik zou bijna de helft kleiner gaan wonen en er een dikke ton renovatie tegenaan moeten gooien.
Zodra ze er uit gaan over een jaar of hoeveel het ook is, lekker een bord van de makelaar in de tuin zetten

[hackerhater]

Nee. Niet zo perse wegens het huis, maar de locatie.
Mijn moeder woont in Zuid-Limburg en de kans op werk in mijn vakgebied is er bijna 0.
Dat is ook de hele reden waarom ik nooit naar mijn geboorte provincie teruggekeerd ben na mijn studie.

[Pat911]

NEE

2 hoog in een flat van 3-hoog, tussen nog hogere flats in. Mijn ouders waren eerste bewoners en hebben daar 50 jaar gewoond.
Als kind heb ik het echt leuk gehad daar, met best veel groen, dus veel voetballen, fietsen etc. Maar inmiddels is het een krachtwijk geworden, dus veel criminaliteit en verpaupering. Laat mij maar lekker in m'n kleine dorpje wonen (nou ja, om en nabij de 12k inwoners).

[Spaiker]

Hier ook een grote nee. In het geval dat mijn ouders nog zouden leven wanneer ik het zou overkopen dan gaat er gegarandeerd veel commentaar komen over hoe ik het zou inrichten. Dat en ik heb nu m'n eigen plekje, ik wil ook niet terug naar "het verleden".

Locatie is wel top vanwege bereikbaarheid, nabijheid van groen, winkels etc, op een mooi lapje grond.

[Qwerty-273]

Ik denk dat dit vooral een gevoelskwestie zal zijn voor de mensen die hun buurt eigenlijk niet verlaten. Ik woon nu zo'n 1400km ver van de plaats waar ik opgegroeid ben. Het zou wellicht gevoelsmatig een ding worden om terug te keren naar het huis waar je veel "de eerste keer" momenten hebt beleefd. Maar kwa werkgelegenheid is er weinig interessants in die regio. En op het moment dat je met pensioen gaat (dus geen verplichte connectie meer met een werkplek) lijkt het me ook niet de ideale plek kwa voorzieningen (en überhaupt de Nederlandse systemen waar ik ontwent van ben geraakt. )

blitzkrieg schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 07:35:
de boerderij is door mijn over-overgrootvader gezet en de familie heeft altijd geboert op die plek

Die kan ik wel begrijpen. De boerderij waar ver in het verleden familie heeft geboert, en waar mijn opa is opgegroeid (die ik vervolgens nooit hebt gekend vanwege timing met vroeg overlijden), is onteigend door de gemeente 20(?) jaar terug. Dat zou een plek vol geschiedenis zijn. Maar daar ligt nu een stuk rijksweg en is de boerengrond deels verkavelt en staan/komen er huizen op (in alle mogelijke vormen eventueel).

Het plangebied is in het bestemmingsplan aangewezen als pilot waar de bouwregels grotendeels losgelaten worden. Het loslaten van de bouwregels geeft toekomstige kavelbezitters meer flexibiliteit bij het ontwerp van de woning. De enige bouwregel die zij meekrijgen, is een bouwhoogte van maximaal 10 meter. Op basis van het voorliggende bestemmingsplan mogen in totaal 15 woningen in het gebied worden gerealiseerd.

[ Voor 47% gewijzigd door Qwerty-273 op 11-02-2026 08:54 ]

[targaryanwolf]

Heb zelf voor die keuze gestaan 2 onder 1 kap woning, helaas kleine bovenverdieping en geen zolder. Daar moest ook voor een ton verbouwt en vernieuwd worden.

Stel dat bovenstaande geen issue was dan zou ik er evengoed niet willen wonen, veel koude kak in de straat die zich overal mee bemoeien.

[soepah]

Vonkenboer schreef op dinsdag 10 februari 2026 @ 22:18:
Mijn ouders woonden in een twee-onder-een-kapwoning uit de jaren ’30.
In de loop der jaren zijn zij eigenaar geworden van beide woningen.
In de tijd van premie A en premie B woningen

Aan de ene kant woonden zij zelf, de andere kant werd verhuurd. Jaren geleden heb ik besloten om de andere kant van hen over te kopen en deze (gezamenlijk) te verbouwen, zodat ik en mijn vrouw naast mijn ouders konden gaan wonen.

Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en heb ik inmiddels ook intensief voor mijn ouders gezorgd, waardoor zij lange tijd zelfstandig thuis hebben kunnen blijven wonen.
Helaas zijn zij inmiddels allebei overleden (dat is niet thuis gebeurd).

Na lang wikken en wegen en bekijken van financiële mogelijkheden hebben mijn partner en ik besloten om terug te verhuizen naar “mijn” ouderlijke woning en deze volledig te verbouwen.
Die woning is iets groter en daarmee dus ook voor ons toekomstbestendiger.

Er zal nog wel het nodige verbouwd moeten worden voordat we er daadwerkelijk in kunnen, de tijd is er 20 jaar geleden stopgezet en hoewel het er allemaal netjes bij staat is het sterk verouderd.

Een oud huis brengt sowieso de nodige uitdagingen met zich mee

Let wel dat je dan straks wel naast "Jouw" oude huis woont, en dat daar dan weer andere mensen in gaan.
Afhankelijk of je verhuurt of verkoopt kunnen deze mensen de woning / tuin ook veranderen, bedenk of je daarmee om kunt gaan.

Zelf zijn wij vorig jaar verhuisd naar het ouderlijk huis van mijn vrouw, lange overwegingen en veel voors en tegens maar voor mij was het beginput duidelijk: Alleen bij grondige renovatie (dat was ook nodig omdat er 30+ jaar niks gedaan was maar ook) om het ook eigen te maken.

Zelf heb ik geen last van dat er nu andere mensen in ons huisje wonen (dat wij hebben opgebouwd) maar ik kom er ook niet meer (af en toe langs), en dat is prima.

[migchiell]

Wacht... bedoel je met ouders er bij in?
Of wonen die, in je scenario, inmiddels elders (al dan niet in de hemel)?

Maakt nogal wat uit, denk ik

Ik ben opgegroeid in Zoetermeer en zou daar niet meer willen wonen, hoewel ik we best leuk woonden, direct aan een groot park. Het huis, nieuwbouw uit eind jaren 70, zou inmiddels een volledige verbouwing/verduurzaming nodig hebben, en ja het blijft natuurlijk toch in Zoetermeer staan...

[Maasluip]

Ja, heel graag want het is een erg mooi huis. Maar niet praktisch. Mijn ouderlijk huis is gebouwd door mijn opa in 1937, twee keer zo groot als mijn eigen huis, 4 slaapkamers, 5x meer grond, mijn grootouders hebben er 12 kinderen groot gebracht. Het is nauwelijks aangepast aan de tijd, op één raam na alles enkel glas, rolluiken met een open verbinding naar de spouw, 3000 m3 gas per jaar.
Wat moet ik daar in mijn eentje in doen.

[SMGGM]

Een 4-tal jaar geleden gedaan gedurende 2 jaar uit pure noodzaak. Ik was een eigen woning aan het bouwen en "zocht" dus een woning die beschikbaar was. De woning is praktisch niet bewoond, dus het was gewoon financieel zeer interessant deze gedurende mijn bouw te gebruiken.

Maar om er permanent te wonen, dat nooit. Het is een woning uit 1930 zonder enige vorm van isolatie, verouderde verwarming, nood aan veel renovatie (of een andere drastische beslissing). Daarnaast ligt het op amper 5m afstand van een zeer drukke steenweg (veel lawaai tot gevolg). Tegenwoordig mag je niet meer zo dicht bouwen tegen die weg waardoor de bouwgrond (die niet al te groot is) vooral veel voortuin zou hebben en amper tuin. Als bouwgrond niet eens interessant.

Heb maar weinig connectie met de gemeente zelf en kan dus geen enkele reden verzinnen. Ik woon er nu op 30 min van in een veel rustigere omgeving (en veel goedkopere regio).

De woning van mijn grootouders is "misschien iets anders", al is het een grote woning met veel opslag (waren boeren) en veel tuin. Alhoewel die goed onderhouden is, is er veel investering in nodig. Deze ligt wel in een mooie / rustige omgeving. Heb geprobeerd de familie te overtuigen om de bouwgrond die er op 100m lag te kopen, maar het was duidelijk dat de familie hier niet "klaar voor was".

[ Voor 17% gewijzigd door SMGGM op 11-02-2026 09:06 ]

[Aganim]

Duidelijk een 'nee' voor mij. Inmiddels wonen er andere mensen in het huis waar ik ben opgegroeid, dus waarschijnlijk zou het nu toch al niet echt meer het gevoel geven dat ik mijn ouderlijk huis heb overgenomen.

Daarnaast is het een standaard jaren 80 rijtjeshuis, vlak naast een spoor en zijn er plannen om het weiland wat daar nog tussen ligt vol te bouwen. Het enige wat voor mij nog voor het huis spreekt is een station op loopafstand met een directe verbinding naar Leiden.

We wonen nu vrijstaand aan de andere kant van het land, met een flinke tuin rondom, in een erg fijne buurt en precies tussen onze mijn ouders en schoonouders in. De dichtstbijzijnde stad is wel lastiger te bereiken, maar dat is dan ook het enige nadeel en zeker geen reden om teruggaan te overwegen.

[DropjesLover]

An sich zou ik een vorig ouderlijk huis wel willen kopen
Vrijstaande woning van ~250m2 op een perceel van 8000m2, zeer goede layout, rand van het bos, heuvelachtig gebied, zwembad, garage waar 3 auto's in kunnen en nog 5 op de oprit
An sich een aardig dorpje, waar ook nog 2 vrienden van me wonen.

Maar wel in Zuid Limburg, bij Maastricht.
Qua baankansen voor ons beiden matig en je loopt helemaal leeg op de onderhoudskosten.
En de eigenaren in de afgelopen 15 jaar hebben het grof verminkt / "gemodeniseerd"

[Flozem]

Nee: te klein, oud/onderkomen en te zuidelijk als in: zuiderlijker in NL kan niet). Woon nu vrijstaand en wat centraler in Limburg.

[Zenomyscus]

Vonkenboer schreef op dinsdag 10 februari 2026 @ 21:42:
Gewoon even een vraag uit interesse, mede omdat dit de afgelopen maanden helaas bij mij is gaan spelen.

Als je de mogelijkheid zou krijgen: zou je dan je huidige woning verlaten om terug te verhuizen naar het huis waar je bent opgegroeid? En dan bedoel ik vooral vanwege het huis zelf of de omgeving waarin het staat, dus niet uit noodzaak.

Waarom zou je dit wel doen, en waarom juist niet?
Zie je zo’n keuze als iets positiefs, of voelt het eerder als een stap terug?

Is dat inclusief of exclusief mijn ouders die er nog wonen? Weer bij mijn ouders intrekken zou ik niet willen, tenzij ik echt geen andere opties heb.

Hun woning moet mogelijk aan de kant voor industrie (niet Moerdijk). Maar als ik dat negeer en mijn ouders er niet wonen zou ik het ook niet willen. De schuur is fantastisch en modern, maar het huis moet je platgooien. In de aanbouw van 50+ jaar geleden zit zoveel schimmel dat je er nieuwe levensvormen kunt ontdekken, als je goed kijkt zie je soms Freek Vonk zitten. In de zomer is het veel te warm en in de winter weer koud. Dan stook je je een ongeluk. Ze hebben wel een kolenkachel nog die lekkere warmte geeft, maar ik merk dat ik inmiddels niet meer zo goed tegen de lucht kan. Het huis zelf is verder vrij klein. Het heeft een aardige indeling wel, maar wanneer je wilt isoleren gaat dat vooral ten koste van de binnenkant. Niet echt handig. Verder is alles aan vervanging toe. Badkamer, keuken, slaapkamer, alles. De woonkamer is nog aardig, de bijkeuken ook en de bovenverdieping is deels aangepakt. Maar de basis blijft slecht. De locatie is ook niet fijn. Ze wonen ansich mooi 'vrij', maar ze zitten precies tussen een snelweg en het spoor. Aan beide kanten zit er 1 weiland tussen, dus je hoort een hoop.

Samengevat:
+ vrijstaand
+ veel ruimte
+ grote mooie schuur
+ prima indeling wat betreft kamers
+ woning is altijd gasloos geweest (inmiddels een pluspunt!)
- veel onderhoud
- hoog energieverbruik
- veel lawaai van snelweg en spoor
- weinig opties met isoleren
- nagenoeg alles moet vervangen worden, je kunt het beter platgooien

[hollandnick]

Hier hebben we het ook gehad over het overkopen van het huis van mijn schoonmoeder. Geweldig huis, 2 onder 1 kap met grote garage en 100% privacy in de tuin, wat ook erg fijn is. De buurt is fijn als in een keer een feestje is geen probleem en de buren nemen allemaal elkaars pakketje aan.

Het huis zelf is ook erg fijn en redelijk oke qua staat. Uiteraard zou ik als we het zouden kopen wel flink wat gaan verbouwen, waaronder isolatie, nieuwe badkamer en nieuwe keuken (of nieuw apparatuur)

Ook al was het een grap het zou in de toekomst best reëel kunnen zijn, maar dat komt dan vooral omdat het gewoon echt een mooi huis op een geweldige locatie is. Ik denk dat dit wel de belangrijkste redenen zijn voor iemand om het ouderlijk huis over te nemen.

[Fanta]

Voor geen goud.

Ik zou dan mijn vrijstaande woning met 3200m2 tuin op moeten geven voor een rijtjeshuis midden in een redelijk groot dorp, waar ik zou moeten vechten om een parkeerplek voor mijn deur. Het dorp op zich is weinig mis mee, maar ik zou niet meer snel terug willen naar een rijtjeshuis. Het enige scenario waarin ik zoiets zou zien gebeuren, is als ik zelf te oud/zwak word om mijn tuin en terrein netjes te houden. Maar zelfs in dat geval zou ik niet gauw terug gaan naar de randstad, doe me dan maar een gezellige arbeiderswoning in Dokkum ofzo.

[Paprika]

- Saaie regio, de al opvallend frequent genoemde provincie
- Amper tot geen band met m’n vader

Nee, er zijn veel plekken die ik nog wel zou overwegen, inclusief meer dan tien andere landen die een serieuze optie zouden zijn. De ouderlijke provincie, met of zonder het ouderlijk huis, en Flevoland zijn echter simpelweg no go regio’s voor mij.

[indigo79]

Ik heb de hele wijk waar ik ben opgegroeid links laten liggen toen ik 15 jaar geleden een nieuw huis zocht. Dat is daar zo volgebouwd ten opzichte van toen ik jong was dat ik er claustrofobisch van wordt. Ik heb daar vooral last van omdat het veel opener in mijn herinnering zit, want ik heb ook jaren in een stadscentrum gewoond waar het uiteraard nog meer volgebouwd was. Laat dat maar in mijn herinneringen zitten zoals het vroeger was. :-)

[Wuursj]

Alleen al het feit dat het huis 237km van mijn huidig huis af ligt, houd me tegen
Anderzijds is het wel beter klimaat-proof omdat het 57m hoger ligt dan ons huis dus misschien wel een goede investering

Hoewel het huis gewoon nog netjes is, zou wel een hoop moeten gebeuren voor mijn wensen. Ik heb net ons 1913 huis 0-op-de-meter maar het huis van mijn moeder uit 1966 is daar nog lang niet. Daarentegen zou ik wel hypotheekvrij door het leven kunnen dus kunnen er wel wat energiekosten bij.

Ik zou het huis wel gaan missen. Ik kom er nu regelmatig om te logeren met de kinderen en Zuid-Limburg is als bezoeker veel leuker dan als je er zelf woont M'n moeder heeft het huis wel van haar ouders gekocht en woont zelf al sinds haar 17e in dat huis. Als ze er straks niet meer is, ga ik niet alleen niet meer in dat huis komen maar ook nauwelijks meer in mijn geboortedorp.

Ik kan wel al onder hetzelfde dakl gaan wonen. De andere helft van de twee-onder-een-kapper staat nu te koop. Maar zo dicht bij je moeder wonen hoeft voor mij ook weer niet. Al klinkt een altijd parate babysit ook wel weer lekker.

[ Voor 22% gewijzigd door Wuursj op 11-02-2026 09:46 ]

[Harm_H]

Eerst een week proberen, dan ben je die gedachte weer kwijt.

[m3gA]

Nee. Slechte herinneringen. Ook is het enorm slecht onderhouden en zit er een dikke laag nicotine over alles heen. Wel zonde. Er zit veel potentie in en het staat in een goede buurt.

[Morelleth]

Het huis van mijn opa en oma had ik met liefde gekocht toen ze beiden overleden waren. Heel veel potentie, maar helaas gedoe binnen de familie waardoor dat geen optie was. Huis is nu daardoor platgegooid met nieuwbouw erop.

Mijn eigen ouderlijk huis? Nee, te klein.
En voornamelijk tov waar we nu wonen...

Namelijk het ouderlijk huis van mijn vrouw, wat ze (deels) geerfd heeft.
Een woning die we gaande weg steeds verder aan het opknappen en uitbreiden zijn gegaan. Waar zij herinneringen aan heeft, maar we volledig van ons zelf gemaakt hebben. En ruim genoeg is voor alles wat we willen.
En grappig genoeg doen we nu dingen die haar vader juist ook heeft gedaan. Van papieren drukkerij en printshop nu naar 3D printshop. En wederom een winkel voor in het pand.

[Robicide]

Ik heb een hoop ouderlijke huizen (veel verhuisd, vroeg gescheiden ouders die ieder ook nog een paar keer verhuisd zijn) maar ik zou naar geen van die huizen terug willen, om de simpele reden dat mijn vrouw een rolstoel gebruikt en geen van de huizen gelijkvloers is. Afgezien van een flat, maar daar is weer geen lift aanwezig.

[fr3sc0]

Vanuit sentimenteel oogpunt zeker wel maar het is niet aan ons besteed. Soms moet je ook dingen laten gaan en ik denk dat het ouderlijk huis daar een van is. Die herinneringen blijven echt wel en het gevoel van veiligheid wat je thuis kreeg moet je nu zelf creëren in je eigen huis.

[Calamor]

Ik zou het huis niet overnemen. Mijn ouders zijn speciaal dichter bij ons en mijn broer gaan wonen en wonen we allemaal dicht bij elkaar. We zijn allemaal 120 km zuidelijker gaan wonen.

Al komt de plek van mijn ouderlijk huis nog regelmatig terug in mijn dromen. Dan zou ik eerder een stuk grond kopen en het huis na bouwen. Het is wel een fijn huis. En de buurt was ook erg fijn, erg kindvriendelijk, je had veel winkels en als je ergens heen ging kon je overal makkelijk komen. Dat mis ik nog wel hier waar ik woon. Een paar jaar terug was ik met mijn ouders en broer nog wel eens terug geweest op die plek en rond gelopen. Al die fijne herinneringen ophalen. Zou dat eerder nog eens doen.

[Nat-Water]

Neuh. Ik woon 3 straten verder van mijn ouderlijke woning, in hetzelfde type huis. Alleen is mijn huis (door mijn eigen hand) beter geisoleerd, ingedeeld, verbouwd, etc. Om dat nou nog een keer te gaan doen om tot hetzelfde resultaat te komen.. nee, dat hoeft niet.

Wbt huis schoonouders: Hell no. Dikke nicotinelaag overal, kleiner en daar is ook nog wel een verbeterslag te maken.

[ Voor 33% gewijzigd door Nat-Water op 11-02-2026 10:27 ]

[Arunia]

Hoewel emotionele waarde zou ik dat niet doen of het moet wel zo'n fantastische woning zijn wat veel groter is, locatie en dat soort dingen.

Mijn ouders hebben een grote tuin, mijn schoonouders een wat groter huis. Onze locatie is dan weer beter. Zou alles eerder verkopen en totaal ergens anders gaan wonen samen met mijn vrouw.

Meeste wat het is, is emotionele waarde.

[BertVK]

Nee.
Ik heb een ontzettend fijne jeugd gehad in mijn ouderlijk huis en ik kom er nog regelmatig. Het ligt in een rusitige buurt in een mooi, klein stadje, maar mijn ouders hebben het slecht onderhouden.
Ik woon nu in een volledig elektrische nieuwbouwwoning met a+++ label, alles erop en eraan qua isolatie en ik zou echt niet meer zonder willen. Als ik mijn ouderlijk huis zou willen renoveren om het aan moderne standaarden te laten voldoen, zou ik makkelijk een ton kwijt zijn en daar heb ik geen zin in.
Ook hebben we goed contact met veel buren in de straat, omdat iedereen op hetzelfde moment hier kwam wonen en zijn het veelal leeftijdsgenoten. Ook is hier meer te doen en is het qua ligging gunstiger.
Enige voordeel aan mijn ouderlijk huis is dat de beneden en eerste verdieping wat groter zijn.

[ Voor 6% gewijzigd door BertVK op 11-02-2026 10:36 ]

[Sparkiee]

Voor mij een nee.

Mijn ouderlijk huis staat in een klein dorpje in de punt van Zuid Limburg, vlak bij de Belgische grens. Ik woon nu in Maastricht en de afstand ligt rond de 20 kilometer. Mijn moeder woont letterlijk aan de overkant in een huur woning en het ouderlijk huis is een paar jaar geleden verkocht.

De ligging van mijn ouderlijk huis is best ok. In een klein dorpje, heel kort bij de natuur, velden, bos. Heerlijk om te wandelen en in verhouding met de stad heerlijk rustig.
Maar voor mij kleven er ook teveel nadelen aan. Omvang en staat van de woning. Erg groot, achterstallig onderhoud, energielabel F en moet dringen gemoderniseerd worden. Verder heeft het een grote tuin. Dat is lekker om in de zomer in te zitten, maar vergt ook veel onderhoud.
Naast al die zaken die je op kunt lossen of uit besteden zijn er ook praktische nadelen. We wonen nu lekker op 20 minuten fietsen van het werk. In dezelfde tijd lopen we naar de stad. In de directe omgeving van ons huis meer dan genoeg voorzieningen. Supermarkten, chiness, frituur, winkels..... Geen zin om te koken? Dan wordt nagenoeg alles bij ons bezorgd en boodschappen worden aan huis geleverd. Als we zouden verhuizen naar mijn ouderlijk huis verliezen we als die "luxe" zaken. Er is maar één buurt supermarktje die best aan de prijs is. Voor een grote super moet je met de auto. Boodschappen worden niet bezorgd en eten laten bezorgen zit er ook niet in.

Dus voor mij een zeer grote NEE.

[Honesty]

Qua nostalgie zeker maar de woning ligt in een wijk waar ik nog niet dood gevonden zou willen worden, dus nee.
Maar het moment dat het niet meer in de familie was deed me wel pijn, heb ooit weleens zitten kijken om de woning als belegging te kopen.
Als de woning ideaal is voor je zou ik het overigens wel overwegen en zelfs er consessies voor doen.

[trabant]

Ik heb mijn vader altijd gezegd: "Als je gaat, bel ik eerst een makelaar en daarna pas de Dela." Hoe het liep? De Dela belde mij. Zonder de ruzies met pa keek ik ineens heel anders tegen het huis aan. Het was 2004, de prijzen schoten omhoog, maar dan moest het huis wel pico bello zijn. En dat was die hut echt niet. Ik huurde toen drie dorpen verderop en droomde stilletjes van een hoeve* in het Heuvelland. We hebben mijn ouderlijk huis ingrijpend verbouwd en ik kan het als een van de betere beslissingen in mijn leven beschouwen. In mijn straat van ± 50 huisnummers is weinig verloop en er wonen maar liefst zeven huishoudens in een geërfd ouderlijk huis.
Dus tja: N=7...

*Waaraan ik nu nog aan het klussen zou zijn

[Drharlin]

De woning waar ik ben opgegroeid ligt aan de rand van Utrecht, best op een leuk stukje grond met redelijk wat privacy en vrijuitzicht op het park zou ik er voor geen goud naar terug willen om er te wonen. Mijn moeder woont er nog maar de wijk is in de afgelopen 20 jaar behoorlijk afgegleden, met name rond het winkelcentrum lijkt het wel een open inrichting met mensen met een of andere verslaving danwel of stoornis.

Nee ik woon nu lekker vrij, geen buren overal parkeerplek zonder te betalen. Ik ben zo weer in Utrecht of een andere grotere stad. Het koste wel wat moeite maar redelijk ingeburgerd en ons kent ons. Tja qua horeca (uit eten enz) is het behelpen maar kan niet alles hebben. Als ik straks de hut verkoop hoop ik m'n dagen te kunnen slijten op Texel met een beetje mazzel eerder.

[ Voor 11% gewijzigd door Drharlin op 11-02-2026 11:24 . Reden: Aanvulling ]

[DUX]

Ja, ik heb het ouderlijk huis overgenomen. Maar zoals hier eerder gezegd is zo'n keuze van vele factoren afhankelijk. Emotie, locatie, kosten, gezinssituatie, aanpassingswensen, toekomstplannen...

Ik woon fijn in mijn ouderlijk huis. Ik woon randje Randstad in een groene omgeving. Als financiële investering is het waarschijnlijk niet de beste beslissing geweest. De toekomst voor deze buurt is enigszins onzeker, en er is al verschrikkelijk veel geld in het huis gepompt om het te renoveren. Ook nu ben ik nog altijd bezig met isolatiemaatregelen want er is decennialang geleefd vanuit het comfort van lage nutslasten. Maar ik heb het niet gekozen voor het geld: ik hecht waarde aan de zekere omgevingsrust en ruimte die de woning biedt. Ik heb goede herinneringen aan het huis en heb het me eigen kunnen maken. Het is gezinsproof, een potentieel eind-huis, en met enige fantasie ook wel levensbestendig te maken.

Ook telde mee dat ik tussentijds enkele jaren in de stad heb gewoond. Omdat ik eerder jarenlang beïnvloed was door het dorpsleven heb ik nooit aan het stadse kunnen wennen. De vele prikkels, onrust, en solistische stadse mentaliteit dat in de stad maar alles moet kunnen stuitte me steeds vaker tegen de borst. Ongunstige buren kun je overal treffen, maar in mijn ervaring kwam ik die vaker tegen bij de stedelijke omgeving, waarschijnlijk omdat je daar ook gewoon meer buren hebt. Dus toen de kans zich aanbood om in een vertrouwde, rustige omgeving op een bovengemiddeld ruime plek te vestigen heb ik deze serieus bekeken en uiteindelijk ook gekozen.

In een moderne woning ben je waarschijnlijk beter af qua lasten en gemakken. In een oudere woning heb je wellicht meer ruimte (nieuwbouw is tegenwoordig door hoge grondprijzen veelal smal en hoog met minder tuin) en mogelijkheden om deze aan te passen naar eigen wensen. Het beste van die twee uitersten is misschien zelf een huis laten bouwen, al brengt dat weer eigen beperkingen met zich mee.

[ Voor 3% gewijzigd door DUX op 11-02-2026 12:10 ]

[hfolkers]

Hm, wat is je ouderlijk huis... ik heb 4 jaar in Eindhoven gewoond, 7 jaar in Hasselt (OV) en nog 7 jaar in Rotterdam Alexander met mijn ouders...
Eindhoven en Rotterdam zijn zoiezo een no go voor mij, geen grote stad meer, hoewel ik prima heb gewoond in Rotterdam ben ik erg blij met een dorp waar ik nu woon.
Hasselt heb ik mijn basisschooltijd gehad, hoewel ik graag naar een zelfde dorp terug ga zou ik niet naar Hasselt terug gaan omdat het nooit de herinnering matched.

[Seriph]

Toen mijn vader overleed liet hij mij alles na. Mijn broertje en zussen kregen alleen hun kindsdeel. Lang verhaal kort. Ik was de enige die nog contact met hem had. Het huis van mijn vader was veel groter dan ons huidige woning. We hebben het er toen kort over gehad om te verhuizen naar mijn ouderlijk huis. Uiteindelijk hebben we er voor gekozen om dit niet te doen. De redenen waren:

1. Ik heb te veel geschiedenis in het huis en mijn vrouw niet. Dat gaf haar het gevoel dat ze dan gast in haar eigen huis zou zijn.
2. Er zou te veel verbouwd/verbeterd moeten worden om het naar onze zin te maken.
3. De wijk was niet naar mijn vrouw haar zin.

We hebben toen het huis leeggehaald en daar kwam zoveel oud zeer (letterlijk en figuurlijk) achter het behang vandaan dat we achteraf blij waren dat we het niet gedaan hebben. 25 jaar achterstallig onderhoud is geen grapje.

[Blonde Tux]

Zeker, heeft alles wat ik zou willen (een tuin, met hoofdletter T met echt groen), echter het ligt midden in de polio-route; waar ik met mijn relatie een stuk minder geaccepteerd zal worden dan waar ik nu zit. Dat ervaren we nu al, als we op bezoek komen.

En wat betreft het huis van mijn schoonmoeder, daar is het nog erger meegesteld: dat staat in Almere...

[ Voor 17% gewijzigd door Blonde Tux op 11-02-2026 13:35 ]

[anpat]

Mijn ouderlijk huis was een huurwoning, echter ben ik al vroeg uit huis geplaatst om deftig met broers en zussen te kunnen opgroeien. Nu woon ik een 1370KM daarvandaan en heb een vrijstaand huis, met een 15km2 grond eromheen. Nee terug zou ik niet kunnen naar een huurhuis in Capelle aan den Ijssel met een tuin van geen 50M2

[Reloader]

ik zou het zeker overwegen in mijn huidige situatie. van stadscentrum naar buitenwijk in een fijne straat en hele leuke tuin. dus zou zeker een optie zijn. maar onlangs nieuw huis gekocht met veel meer tuin en in een dorp. als ik daar klaar ben met verbouwen en er een tijdje woon kijk ik er hopelijk/waarschijnlijk anders tegenaan

[Oon]

Blijven ouders wonen? Want dan denk ik dat vrouwlief er niet mee akkoord zou gaan.

Verder zou het vanuit onze te kleine huurwoning in alle opzichten een vooruitgang zijn. Missen wel wat slaapkamers maar dat hebben we nu ook.

[Pat911]

Drharlin schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 11:22:
maar de wijk is in de afgelopen 20 jaar behoorlijk afgegleden, met name rond het winkelcentrum lijkt het wel een open inrichting met mensen met een of andere verslaving danwel of stoornis.

Eindigt het op ...vecht? Dan weet ik precies wat je bedoelt.

[jbdeiman]

Vonkenboer schreef op dinsdag 10 februari 2026 @ 21:42:
Gewoon even een vraag uit interesse, mede omdat dit de afgelopen maanden helaas bij mij is gaan spelen.

Als je de mogelijkheid zou krijgen: zou je dan je huidige woning verlaten om terug te verhuizen naar het huis waar je bent opgegroeid? En dan bedoel ik vooral vanwege het huis zelf of de omgeving waarin het staat, dus niet uit noodzaak.

Waarom zou je dit wel doen, en waarom juist niet?
Zie je zo’n keuze als iets positiefs, of voelt het eerder als een stap terug?

Dit ligt i.m.o. geheel aan de situatie en de huizen in kwestie. Mijn ouderlijk huis is een mooi huis, prima tuin en eigen oprit (voldoet aan veel van onze wensen voor een volgende woning), maar vinden wij beiden gewoon te donker van binnen, we hebben nu een soort van 'doorzon woning' en het vele dag/ buitenlicht wat je zo mee pakt vinden wij erg lekker. Het voldoet voor ons beiden eigenlijk niet helemaal aan wat we zouden willen.

Ditzelfde geldt eigenlijk (in mindere mate) voor het huis van mijn schoonouders, ook daar hebben we best een paar zaken die ons tegenstaan. Los daarvan staat het huis van mijn vrouw in een dorp waar ik liever niet wil wonen (niet om het dorp zelf, maar omdat daar teveel familie woont en iedereen elkaar kent, en je dus niet even rustig naar een winkel kan of door het dorp kan wandelen, gewoon op jezelf zeg maar. Dat is iets wat ik heel erg (ook woonachtig/ geboren in een dorp, maar dan een flink maatje groter) aan gehecht ben, dat je ook soms even wat meer 'anoniem' door je eigen dorp kan lopen zeg maar en niet dat als ik zondags 4 frikandellen bestel bij een snackbar (géén echte situatie overigens ) dat iedereen dat dan ook weet, zonder dat ze er bij waren.

Los van deze 'technische' beperkingen en omgevingsbeperkingen aan de woningen, zou mij het niet tegenstaan om een woning van één van beide ouders over te nemen. Ik denk ook dat dit eraan ligt wat voor jeugd/ opvoeding je daar gehad hebt. Heb je vooral leuke/ mooie herinneringen dan is het gemakkelijker om zo'n woning over te nemen dan als dat een plek is waar je vooral veel minder fijne herinneringen aan hebt.

Nu is het misschien ook wel anders aangezien wij nu bijna 15 jaar uit huis zijn, wij hebben e.e.a. dus ook zelf gedaan/ gekocht en al in een écht eigen woning gezeten.

Zo simpel mogelijk samengevat:
Ja, wanneer de woning aan de nodige eisen/ wensen voldoet (goede/ mooie woning, op een fijne plek), en het vooral fijne herinneringen herbergt. Anders, nee, dan ga ik liever wat voor ons zelf.

[Gerolamo]

Interessante vraag...

Financieel zou ik ongeveer 2 miljoen te kort komen (enorm herenhuis in stad).
Afgezien daarvan is het huis prachtig en ik kom er af en toe nog wel eens langs, al jaren geleden verkocht toen het nog niet zo extreem veel waard was. Staat in de mooiste straat van de stad, 250m2 woonoppervlak, 4 meter hoge plafonds, 300m2 grond.

ALS ik zulke financiële mogelijkheden had zou ik toch niet teruggaan en echt buiten de stad blijven. Ook hoeft de woning niet zo enorm te zijn en zijn er parkeerproblemen zonder mogelijkheid tot op eigen terrein te parkeren. Hecht zelf meer waarde aan een rustige omgeving met rondom wat meer ruimte.

Ik woon nu een minuut of 10 buiten de stad (nog niet in droomwoning) en voor minder dan de helft van dat geld zou ik hier in de buurt een woning kunnen kopen die beter bij mij past dan genoemd ouderlijk huis. Dus het korte verhaal, nee, ik zou niet teruggaan - hoewel het er (nogmaals) zeer fijn opgroeien en leven was.

[ Voor 3% gewijzigd door Gerolamo op 11-02-2026 15:30 . Reden: Verduidelijkingen ]

[raswic]

Het huis van mijn ouders is een huurhuis, dus dat is sowieso niet een topic.
ALS het wel een koopwoning zou zijn: Heel misschien als de kinderen het huis uit zouden zijn en we een kleiner huis en tuin willen.
Qua omgeving zouden we niet veel veranderen want wij wonen nu in het dorp ernaast. De lokatie is verder prima aan een park en rustige straat. Maar zou het dus waarschijnlijk nooit worden.

Het huis van de ouders van mijn vriendin is een grote NEE. Mijn vriendin wilde al niet in het dorp/gehuchtje wonen waar ze is opgegroeid toen wij zelf een huis zochten. Vond het te afgelegen en overal ver vandaan. We krijgen bij onze kinderen de handen ook niet op elkaar denk ik.
Nu haar broer, waar ze alleen contact mee heeft als ze elkaar bij hun ouders zien, een huis ernaast aan het bouwen is wordt de nee alleen maar duidelijker.

[Metallize]

Ik zou zeggen Nee, ik woon nu zelf al bijna 20 jaar in Ierland in een gekochtte apartement.,en om dan weer m'n leven om te gooien en naar Nederland te verhuizen ? dan koop ik tegen die tijd liever een huisje ergens aan de kust

[aap]

Resistor schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 07:23:
Ik heb heel even overwogen om het huis naast mijn moeder te kopen.

Wij hebben precies dat gedaan.

Het was het idee van mijn vriendin, dus wie ben ik dan om nee te zeggen.

Het huis is een spiegelbeeld van mijn ouderlijk huis, dus een voor mij bekende indeling.
Het is een jaren 70 huis. We moeten ons er wel bij neerleggen dat dit nooit een A+++ label gaat krijgen. Van de andere kant is het veel ruimer en met een grotere tuin dat veel modernere huizen in dezelfde prijsklasse.

Update:
Voordeel van het huis van de buren is dat je er geen nostalgische verknochting aan hebt, dus we kunnen alles aanpassen naar wens, zonder dat ik het idee heb dat ik mijn eigen geschiedenis beinvloedt.

[ Voor 14% gewijzigd door aap op 11-02-2026 16:44 ]

[Paprika]

anpat schreef op woensdag 11 februari 2026 @ 13:42:
Nu woon ik een 1370KM daarvandaan en heb een vrijstaand huis, met een 15km2 grond eromheen.

15 km²? Ter vergelijking: Monaco is 2,08 km². Heb je nog plek beschikbaar voor een circuit toevallig?

[ Voor 12% gewijzigd door Paprika op 11-02-2026 17:12 ]

[El Capitan]

Ondanks dat de plek prachtig is, het huis charmantis, groot is en veel mogelijkheden heeft, moet er voor veel geld opstallen gesloopt worden en in het huis en tuin veel aangepakt worden. Het is al meerdere keren aangeboden door mijn ouders maar ik wil het niet en dat terwijl ik van het buitengebied houd. Ik zou ook serieus ongelukkige kinderen krijgen aangezien ze volledig op hun plek zijn in de wijk, ons huis (gasloos, vrijstaand, ruim en grote tuin van 700m2), verenigingen en vriendjes. Nee, ik blijf lekker zitten.

[fockarty]

Ik heb het wel gedaan, van 2000 woning naar 1975s bevalt me prima, aan de ene kant iets kleiner, aan de andere kant ruimer (garage/berging/tuin). Woonde ook niet in het meest fijne dorp (iets met vissersdorp , noordholland en veel controle)

[Funkymonk3y]

Enige nostalgie speelt wel nu ik kinderen heb.
Mijn zus woont in dezelfde buurt als mijn ouders. Diens kinderen groeien op zoals ik deed. Zelfs dezelfde kleuterjuffen. Dat heeft ook wel iets.

[leejoow]

Nee, zeker niet. Buiten het feit dat ik in mijn jeugd heen en weer geslingerd ben tussen mijn vader en moeder, voel ik ook niet de behoefte om een een woning waar 30 jaar niets aan gedaan is onder de rook van Tata steel over te nemen.

Qua nostalgie heb ik er wel eens over nagedacht, maar uiteindelijk kom ik er met m’n partner altijd weer op uit dat het rationeel gezien een hele domme zet is: we zitten nu in een dorp bij Eindhoven (nou ja, dorp 😛, de chipmachinefabrikant heeft er een stad van gemaakt) in een rustig deel waar letterlijk zondag nog een door paarden getrokken koets door de stad komt. Ons hele sociale leven is hier, ik moet er niet aan denken om terug naar Noord Holland te gaan.

[twain4me]

We hebben even aangekeken hoe dit topic zich zou ontwikkelen, op dit moment denk ik dat een slotje op zijn plek is omdat het een opsomming is geworden.