Er zijn twee manieren waarop je dit kan doen.
1) Eerst Lilo laden, die op zijn beurt de Windows 2000 bootloader kan laden. Dit is aan te raden als je meerdere harde schijven hebt.
2) Eerst de Windows 2000 bootloader laden, die op zijn beurt Lilo kan laden. Dit is aan te raden als je beide OSen op één HD wilt hebben.
Eerst geval 1 maar behandelen. Zo heb ik het namelijk ook.
Installeer Windows. Wissel vervolgens de primary master en primary slave om - dus nu is Windows geïnstalleerd op de primary slave. Installeer nu Linux op wat nu de primary master is. Zet in je lilo.conf:
code:
1
2
3
4
5
6
| other=/dev/hdb1
label=windows
map-drive=0x80
to=0x81
map-drive=0x81
to=0x80 |
Dat map-drive gedoe zorgt ervoor dat in principe de master en slave omgeruild worden. Het operating system dat dan geladen wordt, denkt dus dat het op de 1e schijf staat ipv op de 2e, wat een handig truukje is als je Windows vanaf de primary slave wilt booten.
Ik heb bijvoorbeeld de HD van mijn vriendin aan primary slave gehangen, en het bovenstaande in mijn lilo.conf gezet, waardoor nu de Windows van mijn vriendin op mijn computer ook geboot kan worden. Zonder die twee map-drive statements hield Windows steeds vol dat er een ongeldige systeemschijf inzat, maar met doet hij het perfect.
En dan nu geval 2:
Installeer Windows op de 1e partitie. Installeer dan Windows op een andere partitie. Zet in je lilo.conf, aannemende dat je Windowspartitie gemount is in /mnt/dos en dat je root hda2 is:
boot=/mnt/dos/bootsect.lnx
root=/dev/hda2
Reboot (naar Windows) en zet C:\BOOTSECT.LNX in je BOOT.INI met als label Linux.
Wat zijn de voor- en nadelen?
De 1e methode heeft als voordeel dat je er in Linux niet van afhankelijk bent dat je op de Windowspartitie kunt komen, wat in de 2e methode immers noodzakelijk is om dat bootsectorbestand te creëren. Zowel Linux als Windows zijn volledig in hun element. Als je Windowsschijf zou crashen is er niets aan de hand (terwijl je in het tweede geval dan niet meer kan booten), en als je Linuxschijf zou crashen kan je gewoon de Windowsschijf weer als master aansluiten en je kan weer als vanouds Windows booten zonder gezeik over veranderde drive letters, omdat Windows immers altijd al dacht dat het op de primary master stond.
Het nadeel van de 1e methode is echter dat het alleen goed werkt als je twee HDs hebt - één voor Linux, en één voor Windows. Als je slechts één HD hebt, kan het niet, omdat Windows altijd in het mbr loopt te frutten waardoor je lilo steeds weer vernacheld wordt als je eens Windows opnieuw moet installeren. Ook weet ik niet of Windows wel wil booten als lilo op de mbr van de zelfde schijf staat. Het is dan dus beter om de tweede methode te gebruiken. Ik vind het enigzins onelegant, maar het werkt wel, en ik heb het zelf ook een tijd lang gebruikt om WinNT5, Win98 en Linux te triple-booten.
Het is alleen een echte hetze als het uit Hetzerath komt, anders is het gewoon sprankelende ophef.