Oordelen: hoe, wat en het waarom

[Neowam]

Wat ik mij altijd afvraag is hoe en wanneer je iemand mag beoordelen. Je kan iemand beoordelen op zijn uiterlijk, maar ook op zijn innerlijk. Om een voorbeeld te noemen: Sommige mensen oordelen terplekke wanneer het gaat om een ander menselijk ras. Meestal komt er dan een negatief oordeel uit, maar achteraf op het innerlijke afgaande blijkt de persoon zeer aardig en behulpzaam te zijn zoals je eerder gedacht had.

De stelling: mag je zomaar oordelen over mensen? waarom en hoe dan?

[Verwijderd]

Op dinsdag 11 september 2001 12:59 schreef tarzan24 het volgende:

De stelling: mag je zomaar oordelen over mensen? waarom en hoe dan?

Of het mag weet ik eigenlijk niet maar dat we het allemaal doen weet ik wel zeker .

Stel je komt een willekeurig iemand tegen op een feestje (lat's call him 'Jan') ;

Goh, leuke vent , denk je en je probeert contact te zoeken.

Jan heeft het echter veel te druk met meiden die hem niet moeten omdat 'ie erg grof en vervelend doet bovendien heeft 'ie een borrel teveel op en stinkt 'ie uit zijn bek...

Iedereen 'kotst' op Jan maar jij -die hem bij binnekomst al aardig vond- is daar nog lang niet van overtuigd en het duurt een héle tijd voor je dat wel bent !

Hoe komt dat ?

Als jij jezelf toestaat iemand 'op het eerste gezicht' sympathiek -dan wel onsympathiek- te vinden, dan laat je die eerste mening voor jezelf zwáár gelden omdat je jezelf serieus neemt.
Die mening laat je je niet snel weer afnemen dus duurt het even -in ieder geval veel langer dan bij anderen die zich objectiever tegenover Jan opstelden- om je mening óp te geven.

Met je sympathie geef je iemand 'credits' met a-sympathie doe je het omgekeerde en gun je hem/haar geen blik maar beide "beoordelingen" zijn zwaar subjectief en als je dat van jezelf inziet maakt het geen moer meer uit of je iemand 'zomaar beoordeeld'; je weet dan van je ZELF dat je oordeel niet berust op objectiviteit en kun je daarna om jezelf gaan lachen...

[Lord Daemon]

Je kan iemand alleen be-oordelen op zijn daden (in de ruimste zin van het woord). Maar pas op: iemand beoordelen doe je altijd op een zeer wankele grond. Want waar het om gaat is niet alleen wat iemand doet, maar ook waarom: en wanneer weet je nu iemands diepste beweegredenen, die de persoon zelf waarschijnlijk niet eens zou herkennen? Je kan nooit een werkelijk gefundeerd oordeel over iemand vormen, en daarom kunnen mensen je ook altijd weer verrassen.

[Mx. Alba]

Op dinsdag 11 september 2001 12:59 schreef tarzan24 het volgende:
De stelling: mag je zomaar oordelen over mensen? waarom en hoe dan?

Dat is geen stelling, dat is een vraag. Het zou een stelling zijn als je zelf antwoorden had gegeven

Over iemand oordelen is op zich niets mis mee. Je doet het altijd. Zolang je oordeel maar niet vast staat.

Om met iemand om te kunnen gaan moet je een beeld van die persoon vormen, en dat doe je door over die persoon te oordelen op grond van wat je van hem/haar weet. Geslacht, nationaliteit, manier van spreken, kleding, haardracht, alles telt daarin mee. En daar is zoals gezegd helemaal niets mis mee.

Maar oordelen op grond van weinig of slechte informatie, en niet van dat oordeel willen afstappen ook als er nieuwe informatie is, dat is natuurlijk fout.