Las in UK dat een of andere gast Planets of the Apes onrealistisch
vond, maar Jurasic park wel met dat klonen van DNA uit die vliegjes
die in de hars geconserveerd waren. Maar volgens mij kan dat helemaal
niet (of hoeft het niet te kunnen) om uit enkel het DNA een beest te
klonen omdat dat simpelweg niet genoeg informatie bevat om 2 redenen,
die beide eigenlijk gebaseerd zijn op het fijt (idee?) dat er ook
informatie van buiten het DNA nodig is
1 Sociaal gezien:
Stel een groep aliens vind ons DNA (uit zo'n sateliet ofzo) en weet
perfect een mens te klonen, of zelfs een groep mensen. Dan heb je
genetisch ongeveer exact dezelfde mens als 10.000 jaar geleden, en dat
vind ik toch geen representatieve afbeelding van 'ons'. Zonder een
'maatschappij' of 'omgeving' of iets dergelijks worden we een heel
andere soort.
Bij chimpansees is aangetoond dat ze onmogelijk voor hun eigen jongen
kunnen zorgen als ze niet door een andere chimps zijn opgevoed en dus
niet dezelfde type chimp als eentje die dat wel is.
Ook bijvoorbeeld voeding kan van belang zijn, als je een dier bepaalde
voedingsstoffen wel of niet geeft zal het zich ook anders gedragen, en
als je dus niet het dieet weet van wat je klonet kan dat ook een
probleem opleveren aangezien een soort misschien best meerdere
mogelijke (levensvatbare) dieten kan hebben die tot ander gedrag
leiden.
2 Biologisch gezien:
Tijdens de groei van het embryo kunnen erg veel factoren van belang
zijn, bijvoorbeeld bij sommige krokodillensoorten wordt het geslacht
van het jong bepaalt door de omgevings temperatuur op een bepaald
tijdstip tijdens de ontwikkeling in het ei en als je weet dat je zowel
een mannetje als een vrouwtje nodig hebt is dit nog wel te herkennen,
maar het zou bijvoorbeeld ook best zo kunnen zijn dat een dier longen
ontwikkeld tenzij het ei onder water ligt en het dan kiewen
ontwikkeld. Als zo'n dier door misterieuse (evolutionaire?) wijze
eigenlijk nooit in het water komt en dus nooit kiewen krijgt maar nog
wel dat DNA nog bevat dan kunnen er situaties zijn waarbij je dus
nooit kan weten of het dier kiewen of longen hoort te hebben.
Of nog elementairer, als het gebruik (decoderen oid) van bepaalde
stukken DNA getriggerd word door een bepaalde stof en je weet niet of
die stof aanwezig is geweest bij het dier, dan weet je ook niet of dat
stuk DNA gebruikt moet worden. Bv: als de moeder stof A in het lichaam
heeft dat bij het embryo DNA deel X triggert wat vanalles doet, onder
andere zorgen voor release van stof A in het lichaam, dan zullen al
die nakomelingen stof A hebben. Maar als er ook ergens een stuk DNA Y
zit dat allemaal andere of soortgelijke dingen doet maar getriggerd
word door stof B wat ook door DNA Y gereleased word, maar wat
toevallig niet getriggerd word in de bestaande populatie, dan kom je
er zonder moederexemplaar nooit achter of nou X of Y of allebij
getriggerd moet worden want je weet niet of stof A of B in de soort
hoort voor te komen.
Nu kun je er met een heleboel trial and error wel een beetje achter
komen wat het DNA bedoeld, maar je kan structuren bedenken waarmee je
het nooit zeker weet. Nu weten we redelijk wat meer van dinosauriers
dan aliens van ons (misschien) maar ik vraag me stellig af of je dus
wel zo een dino/mens kan klonen..
Daarbij komt ook nog dat het misschien zo is dat de eiwitten die bij
bepaalde DNA code horen misschien niet altijd en overal dezelfde zijn,
ook al zijn er theorien dat veel van de onderdelen van die eiwitten
met meteorieten uit de ruimte op aarde zijn gekomen en dus overal in
het heelal ongeveer hetzelfde kunnen zijn
Ik heb verder hier totaal geen verstand van, maar misschien dat iemand
die dat wel heeft iets meer over dit subject zeggen
Of iemand die
er ook helemaal niks van weet natuurlijk, zolang het maar gezellig is
vond, maar Jurasic park wel met dat klonen van DNA uit die vliegjes
die in de hars geconserveerd waren. Maar volgens mij kan dat helemaal
niet (of hoeft het niet te kunnen) om uit enkel het DNA een beest te
klonen omdat dat simpelweg niet genoeg informatie bevat om 2 redenen,
die beide eigenlijk gebaseerd zijn op het fijt (idee?) dat er ook
informatie van buiten het DNA nodig is
1 Sociaal gezien:
Stel een groep aliens vind ons DNA (uit zo'n sateliet ofzo) en weet
perfect een mens te klonen, of zelfs een groep mensen. Dan heb je
genetisch ongeveer exact dezelfde mens als 10.000 jaar geleden, en dat
vind ik toch geen representatieve afbeelding van 'ons'. Zonder een
'maatschappij' of 'omgeving' of iets dergelijks worden we een heel
andere soort.
Bij chimpansees is aangetoond dat ze onmogelijk voor hun eigen jongen
kunnen zorgen als ze niet door een andere chimps zijn opgevoed en dus
niet dezelfde type chimp als eentje die dat wel is.
Ook bijvoorbeeld voeding kan van belang zijn, als je een dier bepaalde
voedingsstoffen wel of niet geeft zal het zich ook anders gedragen, en
als je dus niet het dieet weet van wat je klonet kan dat ook een
probleem opleveren aangezien een soort misschien best meerdere
mogelijke (levensvatbare) dieten kan hebben die tot ander gedrag
leiden.
2 Biologisch gezien:
Tijdens de groei van het embryo kunnen erg veel factoren van belang
zijn, bijvoorbeeld bij sommige krokodillensoorten wordt het geslacht
van het jong bepaalt door de omgevings temperatuur op een bepaald
tijdstip tijdens de ontwikkeling in het ei en als je weet dat je zowel
een mannetje als een vrouwtje nodig hebt is dit nog wel te herkennen,
maar het zou bijvoorbeeld ook best zo kunnen zijn dat een dier longen
ontwikkeld tenzij het ei onder water ligt en het dan kiewen
ontwikkeld. Als zo'n dier door misterieuse (evolutionaire?) wijze
eigenlijk nooit in het water komt en dus nooit kiewen krijgt maar nog
wel dat DNA nog bevat dan kunnen er situaties zijn waarbij je dus
nooit kan weten of het dier kiewen of longen hoort te hebben.
Of nog elementairer, als het gebruik (decoderen oid) van bepaalde
stukken DNA getriggerd word door een bepaalde stof en je weet niet of
die stof aanwezig is geweest bij het dier, dan weet je ook niet of dat
stuk DNA gebruikt moet worden. Bv: als de moeder stof A in het lichaam
heeft dat bij het embryo DNA deel X triggert wat vanalles doet, onder
andere zorgen voor release van stof A in het lichaam, dan zullen al
die nakomelingen stof A hebben. Maar als er ook ergens een stuk DNA Y
zit dat allemaal andere of soortgelijke dingen doet maar getriggerd
word door stof B wat ook door DNA Y gereleased word, maar wat
toevallig niet getriggerd word in de bestaande populatie, dan kom je
er zonder moederexemplaar nooit achter of nou X of Y of allebij
getriggerd moet worden want je weet niet of stof A of B in de soort
hoort voor te komen.
Nu kun je er met een heleboel trial and error wel een beetje achter
komen wat het DNA bedoeld, maar je kan structuren bedenken waarmee je
het nooit zeker weet. Nu weten we redelijk wat meer van dinosauriers
dan aliens van ons (misschien) maar ik vraag me stellig af of je dus
wel zo een dino/mens kan klonen..
Daarbij komt ook nog dat het misschien zo is dat de eiwitten die bij
bepaalde DNA code horen misschien niet altijd en overal dezelfde zijn,
ook al zijn er theorien dat veel van de onderdelen van die eiwitten
met meteorieten uit de ruimte op aarde zijn gekomen en dus overal in
het heelal ongeveer hetzelfde kunnen zijn
Ik heb verder hier totaal geen verstand van, maar misschien dat iemand
die dat wel heeft iets meer over dit subject zeggen
Of iemand dieer ook helemaal niks van weet natuurlijk, zolang het maar gezellig is
). Dus in principe is de vraag: wat is de mens zonder zijn opvoeding, oftewel: in hoeverre ligt de mens vastgelegd in zijn genen, en in hoeverre wordt dit aangevuld door opvoeding ed?
:strip_exif()/u/32602/IMWezel.gif?f=community)
