Zijn verschillende theorieen over wat het nou doet. De meest aannemelijke theorie die ik heb gelezen van iemand die er zeer veel verstand van leek te hebben was dat de verbindingen tussen de core en de rest van de processor met gouddraadjes is. Deze gouddraadjes worden in de fabriek door middel van sonisch golven aan elkaar gedrukt zodat ze vastzitten. Maar deze verbinding is nog niet helemaal optimaal, en na verloop van tijd onder invloed van de temperatuur van de processor vloeien die verbindingen beter in elkaar waardoor er minder weerstand is en een schoner signaal overblijft waardoor de processor hoger te klokken valt.
Een andere theorie die ik wel eens heb gelezen is dat de transistoren eerst moeten wennen aan een hogere snelheid... Dit lijkt mij nogal gezwets in de ruimte, dus ik hou het voorlopig bij de eerste theorie
Verder heb ik zelf gemerkt dat een processor na verloop van tijd inderdaad hoger te klokken valt, en/of met een lager voltage toekan dan wanneer hij net nieuw is. Er word gezegd dat dit te versnellen valt door er gelijk in het begin er al een lekker hoog voltage doorheen te jagen zodat je nadat de processor ingeburnt is (paar weekjes) het voltage omlaag kunt gooien en op dat lagere (standaard) voltage een hoger aantal Mhz kunt halen.
Op zich is dit wel aannemelijk: door het hogere voltage word de temperatuur lekker hoog dus de verbindingen smelten goed aan elkaar. En als de boel goed ingeburnt is kan het voltage omlaag omdat de weerstand minder is en het aantal Mhz omhoog omdat het schonere signalen zijn.
Ik zal ff kijken of ik dat zeer interessante draadje van toen nog kan vinden (als het niet verloren is gegaan bij BC3).