Er is 200 manjaren onderzoek naar astrologie verricht in de afgelopen 10 tot 20 jaar, maar wanneer je al je meningen even laat rusten en werkelijk kijkt, kun je binnen enkele minuten zien wat de waarde van astrologie is.
Wanneer men iemand wil leren kennen om inzicht te krijgen in zijn of haar problematiek en daarvoor naar zijn sterrenbeeld vraagt, ziet men die persoon niet. Kennis - ook astrologische kennis - leidt niet tot het onderkennen van de werkelijkheid.
Maakt de astroloog gebruik van zijn waarneming van die persoon en de ontdekte waarheid, om de kennis van de astrologie te verifiëren en zonodig aan te vullen? Om dan een volgende maal die kennis te gebruiken om die persoon te kunnen begrijpen? Of controleert men de werkelijkheid die men voor zich heeft met zijn kennis van de astrologie? Dit alles is natuurlijk dwaasheid. Een astroloog heeft zijn kennis door overlevering. Door naar de werkelijkheid te kijken kan hij de juistheid ervan controleren. Maar dan heeft hij geen astrologische of andere kennis nodig.
Zon en planeten hebben natuurlijk betekenis, niets is zonder betekenis. Maar welke betekenis en hoeveel betekenis? Het is verleiderlijk om in een systeem te geloven, want geloven is zoveel makkelijker dan onderzoeken. Daarom geloven we graag in dromen en zien we dingen die we willen zien. Daarbij komt dat een astroloog in de verleiding komt je te vertellen hoe uniek jouw horoscoop eruit ziet. Dat streelt je ijdelheid waardoor je neiging om hem te geloven versterkt wordt. En als de astroloog toch inzicht heeft in jouw problematiek, dan is dat niet op je over te dragen zoals technische kennis kan worden overgedragen. Je zult toch zelf een onderzoek moeten instellen.
Het punt is dat men het benutten van kennis, zoals dat gaat op technisch gebied, ook probeert toe te passen op psychologisch terrein. Maar dat is onmogelijk, want psychologische ervaringen zijn, in tegenstelling tot technische kennis, niet overdraagbaar. Iemand kan je wel vertellen hoe je een fietsband moet plakken, maar wat verliefd zijn is moet je zelf ervaren. Je kunt iemand die nog nooit verliefd is geweest er wel iets over vertellen, maar dat is voor hem pure theorie, geen werkelijkheid. En dat zal het voor hem op die manier, door kennisoverdracht, nooit worden. Op psychologisch gebied moet elk door een ander verteld feit door jezelf ervaren worden voor het voor jou werkelijkheid is. Pas dan kun je er iets mee, anders is het niet meer dan filosofie.
Wanneer men iemand wil leren kennen om inzicht te krijgen in zijn of haar problematiek en daarvoor naar zijn sterrenbeeld vraagt, ziet men die persoon niet. Kennis - ook astrologische kennis - leidt niet tot het onderkennen van de werkelijkheid.
Maakt de astroloog gebruik van zijn waarneming van die persoon en de ontdekte waarheid, om de kennis van de astrologie te verifiëren en zonodig aan te vullen? Om dan een volgende maal die kennis te gebruiken om die persoon te kunnen begrijpen? Of controleert men de werkelijkheid die men voor zich heeft met zijn kennis van de astrologie? Dit alles is natuurlijk dwaasheid. Een astroloog heeft zijn kennis door overlevering. Door naar de werkelijkheid te kijken kan hij de juistheid ervan controleren. Maar dan heeft hij geen astrologische of andere kennis nodig.
Zon en planeten hebben natuurlijk betekenis, niets is zonder betekenis. Maar welke betekenis en hoeveel betekenis? Het is verleiderlijk om in een systeem te geloven, want geloven is zoveel makkelijker dan onderzoeken. Daarom geloven we graag in dromen en zien we dingen die we willen zien. Daarbij komt dat een astroloog in de verleiding komt je te vertellen hoe uniek jouw horoscoop eruit ziet. Dat streelt je ijdelheid waardoor je neiging om hem te geloven versterkt wordt. En als de astroloog toch inzicht heeft in jouw problematiek, dan is dat niet op je over te dragen zoals technische kennis kan worden overgedragen. Je zult toch zelf een onderzoek moeten instellen.
Het punt is dat men het benutten van kennis, zoals dat gaat op technisch gebied, ook probeert toe te passen op psychologisch terrein. Maar dat is onmogelijk, want psychologische ervaringen zijn, in tegenstelling tot technische kennis, niet overdraagbaar. Iemand kan je wel vertellen hoe je een fietsband moet plakken, maar wat verliefd zijn is moet je zelf ervaren. Je kunt iemand die nog nooit verliefd is geweest er wel iets over vertellen, maar dat is voor hem pure theorie, geen werkelijkheid. En dat zal het voor hem op die manier, door kennisoverdracht, nooit worden. Op psychologisch gebied moet elk door een ander verteld feit door jezelf ervaren worden voor het voor jou werkelijkheid is. Pas dan kun je er iets mee, anders is het niet meer dan filosofie.