Bij mij is het een jaar of 8-9 geleden (mijn moeder) dat die er een einde aan maakte nadat mijn vader door een ziekte heen was gegaan
Maar dit is wat hij wou, en dit is het enige waardoor hij in zijn ogen vrede met zichzelf zou kunnen hebben, dus accepteer ik het.
Ik hou mezelf voor dat hij nu eindelijk vrede heeft en dat ik nog genoeg mensen heb waar ik op kan bouwen (zoals mijn moeder).
Maar het blijft moeilijk.
Wat ik doe als ik het moeilijk heb:
Steun zoeken bij goeie vrienden of familie.
If it doesn't kill you... it makes you stronger
Egoïstisch is het ook. Maar soms moeten mensen even aan zichzelf denken ipv aan anderen. Hoe hard dat ook kan zijn.
But live goes on!
Maar ik heb het er tering moeilijk mee!
Verwijderd
Dat is erg kloteOp dinsdag 17 juli 2001 01:07 schreef harryslinger het volgende:
Hoe ga je ermee om, kun je ermee leven? wat doe je als je het moeilijk hebt?
Bij mij is het een jaar of 8-9 geleden (mijn moeder) dat die er een einde aan maakte nadat mijn vader door een ziekte heen was gegaan
Maar ik heb niemand in mijn vrienden/familie kring die zelfmoord heeft gepleegd, echter een buurman van ons heeft wel zichzelf opgehangen door een fikse ruzie met z'n vrouw, een erg aardige gozer en ik vind het erg jammer dat het zo moest gebeuren, maar inderdaad ook erg moedig!
Het klink heel deprimerend en ik kan een me een beetje voorstellen hoe lastig het is om zo nog met een positief gevoel door het leven te gaan.
Ik kan alleen maar hopen dat je nog wel mooie dingen in jezelf en om je heen herkent,
Een fluitende vogel..de wind door je haar.
Het is moeilijk om uit een depresieve circel te stappen omdat je karakter vaak de oorzaak hiervan is, om dan de dingen voor jou beter te maken zal je je jezelf moeten proberen te veranderen en realizeren dat wat achter je ligt niet terug komt.
Er zijn een boel dingen om voor te leven maar de sleutel om dat te zien/voelen ligt bij jezelf.
Dat je verdriet hebt is niet erg en normaal, probeer om verder te kijken en in jou geval je dierbaren in je hart te laten voortleven.
Ik kan je alleen veel sterkte en succes toewensen maar vooral wat rust/vrede zodat je misschien van een wat zonniger oogpunt naar voren kunt kijken.
Ik heb ook nog niemand dichtbij meegemaakt die zijn eigen einde bepaalde zeg maar...
Maar de laatste weken denk ik de hele tijd aan zelfdoding als ik alleen ben.
Ik probeer echt (het is zomervakantie NB!) allemaal dingen te laten doen om het leven de moeite te geven. Maar het lijkt zo tevergeefs.. ik ben al zolang zovaak depresief.. het lijkt wel of ik teveel ben hier. Ik kan me ook steeds moeilijker voor iets motiveren.. telkens raak ik toch weer in dat dal..
Verwijderd
Verwijderd
vindt je het moedig als iemand zelfmoord pleegtOp dinsdag 17 juli 2001 01:39 schreef JunkyJaz het volgende:
[..]
Dat is erg klote, veel sterkte ermee!
Maar ik heb niemand in mijn vrienden/familie kring die zelfmoord heeft gepleegd, echter een buurman van ons heeft wel zichzelf opgehangen door een fikse ruzie met z'n vrouw, een erg aardige gozer en ik vind het erg jammer dat het zo moest gebeuren, maar inderdaad ook erg moedig!
Verwijderd
Ik vind het moedig als iemand op die manier een einde durft te maken aan zijn eigen kwelling en dus voor zichzelf kiest. Mits het echt heeeeeeel goed overwogen is natuurlijk.Op dinsdag 17 juli 2001 20:07 schreef ikkedebikkel het volgende:
[..]
vindt je het moedig als iemand zelfmoord pleegt
Verwijderd
ojah nu ik er zo over nadenk kan het wel moedig zijn jahOp dinsdag 17 juli 2001 22:08 schreef Ecco het volgende:
[..]
Ik vind het moedig als iemand op die manier een einde durft te maken aan zijn eigen kwelling en dus voor zichzelf kiest. Mits het echt heeeeeeel goed overwogen is natuurlijk.
jezus joh das ook afschuwelijk!!Op dinsdag 17 juli 2001 22:07 schreef DMaarten het volgende:
M'n vader toen ik 10 was, m'n vriendin in April dit jaarNog meer dat je wilt weten/over wilt praten?
Waaaaattt?? Je vriendin of een vriendin? (allebei erg trouwens)Op dinsdag 17 juli 2001 22:07 schreef DMaarten het volgende:
M'n vader toen ik 10 was, m'n vriendin in April dit jaarNog meer dat je wilt weten/over wilt praten?
Weet je ook een speciefieke reden? Hoe ga jij ermee om dan?
Op zich vond ik dit heel erg maar aan de andere kant wist ik dat hij dit zelf heel graag wou. En voor hem ben ik blij.
Ik zelf heb er ook meerdere malen aan gedacht. En nah zoals je warschijnlijk wel al gelezen heb in stuffis general.
Lekker zijn is een gave :)
Verwijderd
het was al jarenlang een goede vriendin en sinds 2 jaar m'n vriendin. Ik heb er veel over gepraat, dat heeft wel geholpen.. en verder tsja.. dat ging gewoon wel over.. door die ervaring van m'n vader wist ik wel wat ik NIET moest doen om er overheen te komen.. maar makklijk blijkt het nooitOp woensdag 18 juli 2001 08:20 schreef DaVincy het volgende:
[..]
Waaaaattt?? Je vriendin of een vriendin? (allebei erg trouwens)
Weet je ook een speciefieke reden? Hoe ga jij ermee om dan?
Verwijderd
Helemaal egoistisch kun je het in dat geval niet noemen, waarschijnlijk als ze tot zichzelf gekomen zouden zijn ze het uiteraard niet zouden doen.
Vervelend is het daarntegen wel, of eigenlijk heel erg voor de nabestaande, maar je moet het meestal niet zien van "hij/zij liet me in de steek, dus egoistisch".
Ik zeg dit even omdat jij, en veel mensen vaak met die gedachte lopen van, waarom liet ze/hij me i nde steek, waarom.... maar die vraag is niet echt relevant in de meeste gevallen. Je raakt er zelf min of meer depressief van terwijl het om dat eigenlijk niet nodig is.
succes ermee!
Verder heb ik nog eens iemand tegen weten te houden via ICQ. Heb haar zo lang aan de praat gehouden tot iemand binnenkwam en haar met het pistool zag. Van schrik had ze zich nog wel in de voet geschoten....
Dat was heel heftig (en was overigens geen geintje van die persoon, of ze moet werkelijk geniaal geweest zijn en uren en uren aan voorbereiding genomen hebben om mij even beet te nemen, en dat geloof ik niet) heb trouwens later ook nog met die persoon gesproken die binnen kwam op dat moment.
hier stond iets interessants, maar het is even weg...
Verwijderd
Het is natuurlijk niet meer dan normaal dat je er mee zit.
Maar probeer gewoon door te gaan met je leven.
tuurlijk ik probeer mezelf ook niet als zielig af te schilderen dat is niet mijn bedoeling maar ik probeer in contact te komen met mensen die iets dergelijks hebben meegemaakt of er iig met mij over willen praten en nee het is zekers niet gezondOp donderdag 19 juli 2001 01:54 schreef DMaarten het volgende:
Dat klopt. Heb wel meer meegemaakt als dat, ik beschouw mezelf ook niet als 'gezond'
Verwijderd
Verwijderd
Verwijderd
Verwijderd
Op een dag is tie niet meer thuis gekomen en hij is terug gevonden onder aan een flat.
Niemand heeft het aan zien komen, iedereen dacht dat het wel goed ging, iedereen had het mis...
Dit heb ik me dus laten vertellen door mijn pa, ik was een jaar of 12 toen het gebeurde, ik kende hem amper vandaar dat het niet echt een ingrijpende gebeurtenis is in mijn leven