Kuru Kuru Kururin
Review
Spelnaam: Kuru Kuru Kururin
Systeem: Game Boy Advance
Type spel: Puzzel/Behendigheid
Single-player: 3 spelmodi, met ontiegelijk veel levels
Multiplayer: Tot 4 spelers met één cartridge
Hoe lang doe je ermee: Eeuwig
Prijs:Fl 99,-
Kuru Kuru Kururin (vanaf nu noem ik het Kuru of Kuru Kuru, want anders blijf ik bezig) is een behendigheidsspelletje voor de GBA. Je bent een mannetje wat een soort grote propellor bestuurt. Met die propellor moet je door levels heen manoevreren, terwijl dat ding dus draait. Klinkt als een eitje? In het begin is het ook een eitje, maar dan komt het echte werk pas. De levels zijn niet alleen maar statisch (dus gewoon muurtjes), maar er zijn ook bewegende delen om je het leven zuur te maken. Gelukkig kun je beginnen met een practice spel, waar je de fijne kneepjes leert kennen. Ook is er een easy modus, waarin de propellor een stuk kleiner is (en dus makkelijker door bochten te manoevreren), maar die vind ik minder uitdagend.
Het verhaal is heerlijk simpel, zoals we van Nintendo gewend zijn.
Op een dag verteld de moeder van Kururin hem dat zijn broertjes en zusjes waren verdwenen in 10 verschillende werelden. "Alsjeblieft Kururin, help de kleintjes en breng ze terug naar huis!". Kururin sprong meteen in zijn speciale helicopter, Helirin, om een duizelingwekkend avontuur te beginnen. Zal het Kururin lukken om al zijn broertjes en zusjes veilig terug te brengen naar hun moeder?
Dan kom je in het hoofdmenu, waar je kunt kiezen uit 4 save-games en een gast-slot. Je kunt je naam invoeren, maximaal 8 tekens, met hoofd en kleine letters. Heb je eenmaal je naam ingevoerd kun je beginnen met "adventure", het echte spel dus, en "challenge", 50 kleine maar ontiegelijk moeilijke puzzeltjes waar je op tijd moet scoren.
Bij Adventure kun je kiezen uit Normal en Easy. Dan krijg je een stukje van het verhaal te zien. Je kunt kiezen of je de tutorial missies wilt doen. En dan begint het spel. Heel subtiel moet je door de nauwe gangen bewegen om het te halen. Als je een level haalt zonder gewond te raken krijg je een ster voor dat level. Heb je voor elk level een ster, dan gebeurd er iets speciaals. Vraag me niet wat dat is, want ik ben niet zo ver.
De multiplayer modus heb ik niet kunnen bekijken (ik heb maar één GBA), maar je kunt met z'n vieren op één cartridge spelen. Dat is wel zo economisch...
Conclusie
KuruKuru is een prachtig spel, eigenlijk net zoiets als Tetris (niet qua gameplay, maar qua speelbaarheid en her-speelbaarheid). Het ziet er gelikt uit, de muziek is goed, net zoals de geluidseffecten (verwacht geen cd-kwaliteit, het is tenslotte een gameboy ipv een Athlon 1Ghz met Geforce en Sb-Live!). Het is ook aardig verslavend. Een leuk spelletje voor een regenachtige dag, een busreis, een vakantie en meer. Het is z'n centen zeker waard.
Review
Spelnaam: Kuru Kuru Kururin
Systeem: Game Boy Advance
Type spel: Puzzel/Behendigheid
Single-player: 3 spelmodi, met ontiegelijk veel levels
Multiplayer: Tot 4 spelers met één cartridge
Hoe lang doe je ermee: Eeuwig
Prijs:Fl 99,-
Kuru Kuru Kururin (vanaf nu noem ik het Kuru of Kuru Kuru, want anders blijf ik bezig) is een behendigheidsspelletje voor de GBA. Je bent een mannetje wat een soort grote propellor bestuurt. Met die propellor moet je door levels heen manoevreren, terwijl dat ding dus draait. Klinkt als een eitje? In het begin is het ook een eitje, maar dan komt het echte werk pas. De levels zijn niet alleen maar statisch (dus gewoon muurtjes), maar er zijn ook bewegende delen om je het leven zuur te maken. Gelukkig kun je beginnen met een practice spel, waar je de fijne kneepjes leert kennen. Ook is er een easy modus, waarin de propellor een stuk kleiner is (en dus makkelijker door bochten te manoevreren), maar die vind ik minder uitdagend.
Het verhaal is heerlijk simpel, zoals we van Nintendo gewend zijn.
Op een dag verteld de moeder van Kururin hem dat zijn broertjes en zusjes waren verdwenen in 10 verschillende werelden. "Alsjeblieft Kururin, help de kleintjes en breng ze terug naar huis!". Kururin sprong meteen in zijn speciale helicopter, Helirin, om een duizelingwekkend avontuur te beginnen. Zal het Kururin lukken om al zijn broertjes en zusjes veilig terug te brengen naar hun moeder?
Dan kom je in het hoofdmenu, waar je kunt kiezen uit 4 save-games en een gast-slot. Je kunt je naam invoeren, maximaal 8 tekens, met hoofd en kleine letters. Heb je eenmaal je naam ingevoerd kun je beginnen met "adventure", het echte spel dus, en "challenge", 50 kleine maar ontiegelijk moeilijke puzzeltjes waar je op tijd moet scoren.
Bij Adventure kun je kiezen uit Normal en Easy. Dan krijg je een stukje van het verhaal te zien. Je kunt kiezen of je de tutorial missies wilt doen. En dan begint het spel. Heel subtiel moet je door de nauwe gangen bewegen om het te halen. Als je een level haalt zonder gewond te raken krijg je een ster voor dat level. Heb je voor elk level een ster, dan gebeurd er iets speciaals. Vraag me niet wat dat is, want ik ben niet zo ver.
De multiplayer modus heb ik niet kunnen bekijken (ik heb maar één GBA), maar je kunt met z'n vieren op één cartridge spelen. Dat is wel zo economisch...
Conclusie
KuruKuru is een prachtig spel, eigenlijk net zoiets als Tetris (niet qua gameplay, maar qua speelbaarheid en her-speelbaarheid). Het ziet er gelikt uit, de muziek is goed, net zoals de geluidseffecten (verwacht geen cd-kwaliteit, het is tenslotte een gameboy ipv een Athlon 1Ghz met Geforce en Sb-Live!). Het is ook aardig verslavend. Een leuk spelletje voor een regenachtige dag, een busreis, een vakantie en meer. Het is z'n centen zeker waard.