MAX3400 schreef op vrijdag 24 april 2015 @ 21:09:
[...]
Verplicht installeren op een Linux-bak en 100% commandline-driven. Salt of Puppet zijn inderdaad ontzettend krachtige tools om een omgeving te baselinen, updaten, inrichten etc. Maar waarschijnlijk nog verder van het comfortabele huis waar de topicstarter nu in zit.
Nee hoor, kan ook gewoon op Windows. Sure, commandline driven als je iets wil uitvoeren, maar qua configuratie is het gewoon YAML. Als je je reactors opgezet hebt en je configuratie niet meer verandert hoef je nooit meer een tekst-edit of CLI commando te gebruiken. Maar ik kan inderdaad wel begrijpen dat een knopjesklikker geen tekst wil/kan/mag gebruiken. Het is gewoon een van de vele oplossingen

Killah_Priest schreef op vrijdag 24 april 2015 @ 21:06:
Orion zei het al : dependencies van services.
Dit kan gewoon met de MS Management Console (good old MMC).
Zolang de dependencies van de services goed ingesteld staan zou de onderste service uit de keten stoppen ook de rest moeten stoppen (dus C relied op B en B relied op A - als je A stopt zouden B en C ook moeten stoppen).
Andersom zal service C pas starten als B gestart is en B pas starten als A gestart is dus kun je ze gerust alle drie op auto zetten.
Als je dit dus goed instelt kun je met MMC (overzichtelijke GUI) service A stoppen waarna B en C ook stoppen. Na een reboot starten ze weer vanzelf.
Dit is dan ook de minst-invasieve GUI-based methode voor de TS. Ik denk dat als zelfs dit niet lukt het misschien een kwestie van opgeven wordt

Precies! Natuurlijk kan je als systeembeheerder 'liever' met een 'windows gui' werken, maar er zijn zo veel overkoepelende concepten binnen systeembeheer die nou eenmaal buiten de GUI van Windows vallen dat je jezelf behoorlijk slecht in de markt zet als je je daar zo ver mogelijk vandaan probeert te houden. Als je de concepten van een CLI kan leren kan je die overal gebruiken. Microsoft gaat steeds verder richting CLI voor praktische besturing van services, sure, je hebt nog steeds wel veel GUI opties, maar dat betekent niet dat dat meteen de beste keuze is, en zeker niet voor alle gevallen.
kraades schreef op vrijdag 24 april 2015 @ 22:01:
Ook offtopic:
Ik heb een behoorlijke achtergrond in Linux (incl. scripting) maar ik vind PowerShell toch wel een stuk eleganter werken mede door het object georiënteerde karakter, tooling, documentatie.
Je zou verwachten dat je dan ook wel weet dat er niet 'een Linux shell' is?

Je komt waarschijnlijk bash veel tegen, maar je kan bij Linux ook prima zonder Bash, en het is lang niet overal default. Bij Windows heb je een command.com emulator (cmd.exe) en That't It. PS is geen echte systeemshell, maar een zelfstandige shell. Net als dat je bijv. KDE op Windows zou kunnen draaien als grafische shell. Of Bash op Windows zou kunnen draaien als zelfstandige shell.
Als je op Linux en Unix (en Unix-achtigen) graag Powershellerig wil doen kan dat ook prima hoor

Er zijn ten eerst diverse OO-shells, en ten tweede ook gewoon PowerShell-on-Linux opties. Er is ook een middenweg waarbij je met WS-MAN Powershell integratie van Windows naar Linux (en Unix en BSD en z/OS enz.) kan krijgen door OMI en DSC op Linux te installeren. De meest directie optie voor PS-on-Linux is denk ik Pash. Pash is precies wat het moet zijn PowerShell-met-Bash. Of eigenlijk Posh met Powershell. Posh is een re-implementatie van Bash. Kan je dus alle Bash dingen blijven gebruiken waar nodig, en Powershell waar je er maar zin in hebt. En met microsoft's aanwijzingen op TechNet kan je dus ook PowerShellen tussen Windows en non-Windows (zolang GNU's libc op het platform kan draaien).
Edit: het ging een beetje OT, maar de strekking van mijn lap tekst is ongeveer wat nescafe boven hij postte. Gebruik wat er is, wil je wat anders, doe jezelf en je CV een plezier, en leer CLI concepten.
[
Voor 3% gewijzigd door
johnkeates op 25-04-2015 01:27
]