Emoties

[Verwijderd]

Hoe kan het dat een mens emoties heeft???
Bijvoorbeeld als je het heel nuchter zou bekijken als iemand huilt: bij diegene komt er een vochtige substancie "uit de ogen" en schokt een beetje.

Zo vind ik het ook zo vaag dat woorden soms pijn kunnen doen.Een iemand denkt iets van een ander hij/zij gebruikt daarvoor een woord om zichzelf uit te drukken waardoor de ander gekwetst word en zijn emoties worden groter.

Vaag,weet iemand hier meer van????

[Dennis]

Dan zou ik wel eens weten hoe dat dan zit bij liefdesverdriet

[Verwijderd]

Op donderdag 14 juni 2001 22:02 schreef dennisdotcom het volgende:
Dan zou ik wel eens weten hoe dat dan zit bij liefdesverdriet

Tja das kut he?

[Verwijderd]

Het heeft te maken met het feit dat je vaak iets "kwijt" bent ( of gaat raken ). Het idee die persoon nooit meer te zien maakt je heel erg treurig/moedeloos. Tja verder is huilen niets anders dan een biologische reactie op je omgeving die veranderd. Emoties zijn dus niets anders dan uiterlijke uitdrukkingen van je verdriet ( of vreugde ).

Je kunt in deze topic dus net zo goed vragen waarom een banaan krom is of gras groen

[Verwijderd]

als je heel primitief bekijkt komen emoties voort uit iets kwijtraken...bv als een bepaald woord je kwetst doet je dat herinneren aan zoiets of is het bv een stukje eigenwaarde kwijtraken...

dit idee komt niet alleen bij mensen voor, sommige dieren hebben ook duidelijke emoties...dolfijnen, honden... deze dieren zijn ook merkbaar verdrietig...dit is gewoon heel biologisch en niet alleen menselijk...

[Ivo]

Alle emoties die tot nu toe besproken werden zijn negatief. Er zijn echter ook positieve emoties (mag ik hopen). Denkmaar eens aan muziek: het kan je zo'n goed gevoel geven, maar ook een slecht gevoel.

Emoties zijn een 'state of mind', ze kunnen zich uitten door bepaalde koppelingen van een state of mind met het lichaam (bv huilen).

[Lord Daemon]

Emoties zijn een lichamelijke staat, er hoeft natuurlijk geen koppeling plaats te vinden.

Hoe het kan dat een mens emoties heeft? Emoties zijn bepaalde toestanden in de hersenen die ontstaan onder bepaalde omstandigheden. Daar kunnen we redelijke voorspellingen over doen (als ik persoon A sla, wordt hij boos), maar ik denk dat de neurowetenschap die het precies verklaart nog wel enige tientallen jaren op zich zal laten wachten.

[Verwijderd]

emoties worden naar mijn mening geregeld door je bewustzijn en zijn geen biologisch process in je hersenen of whatever...

pijn e.d. worden dan wel stomweg door je lichaam gedetecteerd, maar zonder bewustzijn zou je niet de emotie die bij pijn hoort kunnen voelen. je zou dan gewoon "weten" dat je pijn hebt, maar het niet erg vinden

edit: 'niet erg vinden' als in 'er geen vervelende emotie bij voelen', je bent natuurlijk wel geprogd om te reflexen als je lichaam pijn voelt (detecteerd)

[Lord Daemon]

emoties worden naar mijn mening geregeld door je bewustzijn en zijn geen biologisch process in je hersenen of whatever...

Sorry, maar bewustzijn is een biologisch proces in je hersenen; althans, daar wijst alles op.

[MrMartinH]

Iedereen praat bij emoties hier over huilen. Maar vreugde, agressie en woede dat zijn ook emoties.

En huilen hoeft niet altijd te zijn omdat je gekwetst word of omdat je iemand hebt verloren, maar kan ook een reactie zijn van bv woede. Als je een heleboel opgekropte woede hebt dat dat na een bepaalde tijd in tranen word omgezet. Je moet dus dan gewoon bepaalde spanningen kwijt.

En dat lucht soms enorm op

[Verwijderd]

Leuk voorbeeld,

Olifanten kennen verdriet en rouw in hun gedrag.
Dolfijnen kennen wraak.

Bye

[Verwijderd]

Op Thursday 14 June 2001 23:41 schreef Lord Daemon het volgende:

Sorry, maar bewustzijn is een biologisch proces in je hersenen; althans, daar wijst alles op.

Je kunt wel zeggen dat emoties een biologisch proces zijn, maar dat is grootspraak aangezien niemand precies weet wat emoties zijn. Het huidige wetenschappelijke paradigma zoekt zijn heil in de observeerbare materie om tot kennis te komen. Echter, er is nooit keihard aangetoond dat dat de weg is, en dat andere kijken per definite waardeloos zijn, of worden omsloten door dit paradigma.

Het ligt eraan wat voor kennis je wilt vergaren. Ik zeg niet dat het fout is om emoties als biologisch proces te bekijken, maar de kennis die daar uit voortvloeit is "emoties A wordt gereguleerd door hersendeel B, en stof C is daar een moderator". Is dit wat je wilt weten? Heb je wat aan deze kennis?

[Verwijderd]

Als mens is het heel belangrijk dat je weet wat emoties voor jou betekenen

Ik zou emoties dus willen beschrijven als een 'sensor' die jou informatie geeft over jouw geestelijke staat.

Iedereen kent het wel: iemand maakt een opmerking, jij lacht een beetje, en als je thuis komt, dan besef je dat het eigenlijk een rotopmerking was. Je wordt pissig.

Als iemand een neerbuigende opmerking over je maakt, en je reageert niet adequaat, dan daal jij in maatschappelijke rang.

Iedereen kent de 'pispaaltjes' wel. Die mensen kunnen nooit iets terugzeggen, of doen dat op een volslagen nietszeggende manier. Aan de andere kant, er zijn mensen tegen wie je een hardere opmerking maakt, en je krijgt onmiddellijk een sneer terug, die jou op je plaats zet.


Pispaaltjes weten niet hoe ze adequaat met hun gevoel moeten omgaan, als het lullige opmerkingen betreft. Daarom staan ze onderaan. Iedereen, ook andere losers, lopen over ze heen, en ze zijn niet in staat zich te verweren.

[Verwijderd]

Als ik emoties dus puur als materieel zou beschrijven, dan ga ik voorbij aan zulke processen, terwijl ze toch erg belangrijk zijn: ze bepalen mede je maatschappelijke status. Hoe wilde je de invloed van materie op maatschappelijke status beschrijven?

Blijkbaar kun je uit de ervaringskant van emoties ook heel veel kennis halen, die heel belangrijk is. Daarom is die kijk op emoties ook heel relevant, en getuigt het van een te reductionistische kijk als je daar aan voorbij gaat, en je alleen naar materie, of biologische processen wilt kijken.

Conclusie: Zolang emoties niet volledig bekend zijn als biologisch proces, moet je niet denken dat de biologische processen de enige relevante beschrijving zijn. Probeer je emoties eens te beschrijven uit de ervaringskant, en probeer aan te geven wat het voor signaal is. Wat wil de emotie zeggen: je hebt hem immers niet voor niets. Wat kun je van je emotie leren? Een negatieve emotie zegt vaak dat je een andere situatie wilt dan de huidige. Probeer op dat niveau kennis te vergaren over jezelf, en je zult zien dat dat een hele nuttige kijk geeft, omdat je luistert. Je doet wat met je emoties, zoals dat bedoelt is: de emotie als signaal.

[Verwijderd]

Sorry, maar bewustzijn is een biologisch proces in je hersenen; althans, daar wijst alles op.

Het ligt er toch maar gewoon net aan op welk niveau je het bekijkt? Je kan het ook chemisch zien. Emoties zullen wel iets te maken hebben met fluctuaties in je serotonine level..

Da's natuurlijk niet wat je wil weten, maar het wel een 'goed' antwoord...

[Verwijderd]

Iedereen reageert anders op zijn omgeving en gebeurtenissen daarin, en iemands persoonlijkheid is niet in een aantal ingrediënten samen te vatten imho

Keuzes die je maakt zijn ook niet een standaard chemische reactie?

[Verwijderd]

Iedereen reageert anders op zijn omgeving en gebeurtenissen daarin, en iemands persoonlijkheid is niet in een aantal ingrediënten samen te vatten imho
Keuzes die je maakt zijn ook niet een standaard chemische reactie?

Op dit gebied heb je er inderdaad vrij weinig aan om chemisch te gaan praten, maar volgens mij zijn het wel allemaal chemische reacties. Natuurlijk weten wij (geen enkel mens) precies welke reacties wanneer optreden, maar uiteindelijk is alles (tot 3 dimensies),volgens de huidige wetenschap, terug te brengen tot op een chemisch niveau.

Wat we al wel weten gaat trouwens ook al redelijk ver. Er kan tegenwoordig al erg veel aan bijv. een serotonine level worden verklaard... zoveel dat het misschien niet eens meer leuk is om te weten. Je gelukkig voelen bijv.: blijkt gewoon een tijdelijke stijging van neurotransmitter hoeveelheid te zijn..

[Ecco]

Tegen pijn heb je pijnstillers, tegen depressies heb je anti-depressiva...
Het is allemaal chemisch te verklaren. Strax kun je pilletjes kopen die liefdes-verdriet opwekken

[Verwijderd]

Emoties komen voort uit evolutie:
Wat vreemd is daar kijkt men wat defensiever naar als naar het bekende. Heeft iemand je iets aangedaan dan blijf je daar kwaad over. Heeft iemand iets goed gedaan dan stel je zijn aanwezigheid op prijs.
Dit is zowel bij mensen als bij dieren. Het is eigenlijk 1 van de beste overlevings systemen van een diersoort.
Dat wij er veel heftiger en genuanceerder op reageren komt omdat wij een bewustzijn hebben.

[DaVincy]

Olav heeft wel echt de masterlijkste post(s) hier!! Damn, hij heeft gewoon gelijk!!

[Thrillseeka]

warren we maar allemaal vulcans

[Lord Daemon]

Op zondag 17 juni 2001 13:42 schreef DaVincy het volgende:
Olav heeft wel echt de masterlijkste post(s) hier!! Damn, hij heeft gewoon gelijk!!

Niet.

Je kunt wel zeggen dat emoties een biologisch proces zijn, maar dat is grootspraak aangezien niemand precies weet wat emoties zijn.

Is het grootspraak? Er zijn twee mogelijkheden: emoties komen voort uit materiele processen, of emoties komen niet voort uit materiele processen. Let's take a look at it.

Scahde aan de materiele hersenstructuur heeft invloed op allerlei denkprocessen van de mens. Als een bepaald stukje van je brein beschadigd wordt kan je bijvoorbeeld geen dingen meer onthouden; of je kan wel zien, maar je geen beeld meer vormen; of je kan je wel een beeld vormen maar niets meer zien. Zo zijn er ook delen van de hersenen die, wanneer ze beschadigd worden, je emoties veranderen. Hersenletsel kan mensen emotieloos maken, ontdoen van liefde, of van angst, etcetera. Dit wijst er sterk op dat emoties worden opgewekt in fysieke hersenstructuren.

Er zijn middelen, zoals allerlei drugs, die aantoonbare effecten hebben op de hersenen. Zo stimuleren zij bijvoorbeeld de afgifte van bepaalde stoffen, of blokkeren zij bepaalde receptoren van de neuronen. Dit zijn allemaal puur fysieke effecten. Echter blijkt tegelijkertijd dat deze drugs de emotionele toestanden van mensen veranderen. logische conclusie: emotionele toestanden en hersenactiviteit zijn innig met elkaar verweven: emoties zijn fysieke verschijnselen.

Deze twee argumenten alleen al lijken mij genoeg om het fysiek zijn van emoties aan te tonen.

[Verwijderd]

Haha,

Je kunt alleen maar aantonen dat de hersenen SAMENGAAN met emoties.

Maar er is geen kennis over.

Overigens, ik zeg ook niet dat je emoties niet materieel moet onderzoeken: uiteraard moet je dat doen, maar het op voorhand lege reductionisme van het zeggen dat emoties alleen materieel zijn, leidt tot het wegvallen van een groot aantal andere onmisbare! perspectieven, die je kennis brengen over emotie.

[Lord Daemon]

Op vrijdag 15 juni 2001 18:27 schreef olav het volgende:
Als mens is het heel belangrijk dat je weet wat emoties voor jou betekenen

Ik zou emoties dus willen beschrijven als een 'sensor' die jou informatie geeft over jouw geestelijke staat.

Ik niet. Alles wat in jouw bewustzijn komt is informatie over je geestelijke staat: gedachten net zo goed als emoties. Dus tenzij dat je al jouw percepties van je eigen denken 'emoties' wilt noemen lijkt deze definitie me fout.

Op vrijdag 15 juni 2001 18:27 schreef olav het volgende:
Als ik emoties dus puur als materieel zou beschrijven, dan ga ik voorbij aan zulke processen, terwijl ze toch erg belangrijk zijn: ze bepalen mede je maatschappelijke status. Hoe wilde je de invloed van materie op maatschappelijke status beschrijven?

Ik begrijp je probleem niet. Emoties zijn fysieke toestanden in je brein. Deze beïnvloeden andere hersentoestanden, zoals die van je motorisch zenuwstelsel. Hierdoor worden je acties bepaald door je emoties. Jouw actieb beïnvloeden dan weer andere mensen (via hun zintuigen), wiens hersentoestanden daardoor veranderen. Maatschappelijke status is een abstract begrip dat gerelateerd is aan wat mensen van jou vinden; met andere woorden, aan hun hersentoestanden. Dus jouw emoties kunnen zodoende je maatschappelijke status beïnvloeden. Dit lijkt mij evident.

Blijkbaar kun je uit de ervaringskant van emoties ook heel veel kennis halen, die heel belangrijk is. Daarom is die kijk op emoties ook heel relevant, en getuigt het van een te reductionistische kijk als je daar aan voorbij gaat, en je alleen naar materie, of biologische processen wilt kijken.

Die kijk op emoties is niet dualistisch, en er is dus geen tegenstrijdigheid tussen psychologie en materialisme. Lijkt mij.

Conclusie: Zolang emoties niet volledig bekend zijn als biologisch proces, moet je niet denken dat de biologische processen de enige relevante beschrijving zijn.

Zeg ik dat? Ik zeg dat het een biologisch proces is, niet dat er maar een beschrijvingsmethode is. Waarom impliceert materialse en reductionisme een eenzijdige (botto-up) kijk op de wereld? Waarom kan een materialist geen top-down onderzoek doen?

[Lord Daemon]

Op zondag 17 juni 2001 22:32 schreef olav het volgende:
Haha,

Je kunt alleen maar aantonen dat de hersenen SAMENGAAN met emoties.

Maar er is geen kennis over.

Beetje teveel Hume gelezen? Zo sceptisch als jij ben ik niet.

Overigens, ik zeg ook niet dat je emoties niet materieel moet onderzoeken: uiteraard moet je dat doen, maar het op voorhand lege reductionisme van het zeggen dat emoties alleen materieel zijn, leidt tot het wegvallen van een groot aantal andere onmisbare! perspectieven, die je kennis brengen over emotie.

Dualisme is niet onmisbaar. Dualisme is bijna betekenisloos. Geef mij aub 1 voorbeeld van de onmisbaarheid van een dualistische aanpak.

[Verwijderd]

Op zondag 17 juni 2001 22:42 schreef Lord Daemon het volgende:
Dualisme is niet onmisbaar. Dualisme is bijna betekenisloos. Geef mij aub 1 voorbeeld van de onmisbaarheid van een dualistische aanpak.

Dualisme is onmisbaar in de persoonlijke optiek, tenminste voor bepaalde personen. Als je je lang genoeg met de materialistische, rationele kijk op de wereld bezig houdt, begin je vroeger of later te merken dat die optiek niet zaligmakend is.

Wetenschap modelleert (vereenvoudigt) de werkelijkheid en doet verder onderzoek aan de hand van die modellen. Niet alles in de natuur is echter eenvoudig te modelleren, er zijn soms zoveel wisselwerkingen in het spel dat het model (bijna) even complex zou worden als de realiteit zelf. Daarnaast vertoont de wiskunde en haar fundament de logica (de heilige koe van de wetenschap waarmee alle modellen gebouwd worden) ook nogal wat gaten, zoals Gödel met behulp van die zelfde logica bewees.

Het rationalisme van de wetenschap is dan dus niet meer zaligmakend. Je beseft dat je elke seconde opnieuw geconfronteerd wordt met dingen die wetenschappelijk niet adequaat beschrijfbaar zijn, inclusief je eigen "geest". Dat is het begin van dualisme, en wel die van de strikt persoonlijke soort.

Veel grote denkers waren niet vies van dit dualisme (Einstein bv.), anderen werden er constant mee geconfronteerd maar bleven er tegen vechten, met soms tragische afloop (je weet wel wie, LD ).

[Lord Daemon]

Op zondag 17 juni 2001 23:39 schreef mietje het volgende:

[..]

Dualisme is onmisbaar in de persoonlijke optiek, tenminste voor bepaalde personen. Als je je lang genoeg met de materialistische, rationele kijk op de wereld bezig houdt, begin je vroeger of later te merken dat die optiek niet zaligmakend is.

Hij hoeft niet zaligmakend te zijn, als hij maar waar is.

Wetenschap modelleert (vereenvoudigt) de werkelijkheid en doet verder onderzoek aan de hand van die modellen. Niet alles in de natuur is echter eenvoudig te modelleren, er zijn soms zoveel wisselwerkingen in het spel dat het model (bijna) even complex zou worden als de realiteit zelf. Daarnaast vertoont de wiskunde en haar fundament de logica (de heilige koe van de wetenschap waarmee alle modellen gebouwd worden) ook nogal wat gaten, zoals Gödel met behulp van die zelfde logica bewees.

Ja, maar dit heeft allemaal vrij weinig te maken met de vraag of dualisme (het bestaan van de ziel) waar of onwaar is.

Het rationalisme van de wetenschap is dan dus niet meer zaligmakend. Je beseft dat je elke seconde opnieuw geconfronteerd wordt met dingen die wetenschappelijk niet adequaat beschrijfbaar zijn, inclusief je eigen "geest".

Die is niet volledig te beschrijven, maar wel gedeeltelijk. De wetenschap probeert niets meer; de religie of wat dan ook overigens ook niet. Je kan onmogelijk een complete beschrijving van je geest hebben, omdat deze even complex is als je geest en er dus niet in past. Wetenschap of vaag gezweef, beide kan het per definitie niet leiden tot volledig begrip van je eigen geest.

Dat is het begin van dualisme, en wel die van de strikt persoonlijke soort.

Sorry, ik mis een beetje waarom we het nu plots over dualisme hebben? Wetenschap geeft geen volledig beeld, dus dualisme? Dualisme is noch incompatibel met wetenschap, noch geeft het wel een volledig beeld. Dus waarom stapt men nu over op dualisme?

Veel grote denkers waren niet vies van dit dualisme (Einstein bv.),

Quotje?

anderen werden er constant mee geconfronteerd maar bleven er tegen vechten, met soms tragische afloop (je weet wel wie, LD ).

Nee, geen idee wie je bedoelt! Overigens ben ik het niet helemaal met je eens; de dualisme / materialisme tegenstelling is niet een van de belangrijke onderwerpen van zijn denken, evenmin als het al dan niet bestaan van god. Veeleer is zijn moraal ethisch gericht, en liggen daar de grootste struikelblokken.

[Verwijderd]

Op maandag 18 juni 2001 13:33 schreef Lord Daemon het volgende:
Hij hoeft niet zaligmakend te zijn, als hij maar waar is.

Wel eens de stelling van Gödel bestudeerd? Is die waar of niet? Dit is dus een fundamenteel probleem in de structuur van logica en wiskunde in het algemeen. Elk logisch systeem dat krachtig genoeg is om uitspraken over de wereld te doen, kan tevens uitspraken over zichzelf doen die het hele logische systeem ondermijnen.

Ja, maar dit heeft allemaal vrij weinig te maken met de vraag of dualisme (het bestaan van de ziel) waar of onwaar is.

Wat ik beweer is dat die vraag alleen persoonlijk, individueel valide is. Het bestaan van de ziel kan niet objectief wetenschappelijk worden aangetoond.

Die is niet volledig te beschrijven, maar wel gedeeltelijk. De wetenschap probeert niets meer; de religie of wat dan ook overigens ook niet. Je kan onmogelijk een complete beschrijving van je geest hebben, omdat deze even complex is als je geest en er dus niet in past.

Dit is nu precies mijn punt. De wetenschap kan geen uitspraken of beschrijvingen over dit soort complexe systemen doen; ze zijn "onverklaarbaar". Toch gebeurt dat onverklaarbare elke seconde opnieuw...

Wetenschap of vaag gezweef, beide kan het per definitie niet leiden tot volledig begrip van je eigen geest.

Als er een methode is die meer begrip brengt over dit soort systemen dmv. persoonlijke ervaring ipv. rationele studie, is dat meteen vaag gezweef? Het is zoals het oude verhaaltje over seks, je kunt er nog zoveel boeken over lezen, maar als je het nooit persoonlijk ervaren hebt, blijft jouw voorstelling weliswaar wetenschappelijk, maar ook "vaag gezweef". Onderschat nooit de waarde van ervaring.

Sorry, ik mis een beetje waarom we het nu plots over dualisme hebben? Wetenschap geeft geen volledig beeld, dus dualisme? Dualisme is noch incompatibel met wetenschap, noch geeft het wel een volledig beeld. Dus waarom stapt men nu over op dualisme?

Als wetenschap zich op haar terrein houdt en het spirituele zich op haar terrein, is er in principe geen tegenspraak. Simpelweg beweren dat alles dat niet wetenschappelijk, rationeel kenbaar is, meteen in alle opzichten onkenbaar is voldoet voor veel mensen niet, ze ervaren het "onkenbare" iedere dag. Ze onderkennen dat er iets is dat "groter" is dan logica en rationaliteit.

Quotje?

http://stripe.colorado.edu/~judy/einstein/god.html
De eerste vijf van die page:

"True religion is real living; living with all one's soul, with all one's goodness and righteousness."

"Science without religion is lame, religion without science is blind."
_Science, Philosophy and Religion: a Symposium_ (1941) ch. 13

"I cannot believe that God would choose to play dice with the universe." or sometimes quoted as "God does not play dice with the universe."

"When the solution is simple, God is answering."

"I want to know God's thoughts,..... the rest are details.."

Meer?

Nee, geen idee wie je bedoelt! Overigens ben ik het niet helemaal met je eens; de dualisme / materialisme tegenstelling is niet een van de belangrijke onderwerpen van zijn denken, evenmin als het al dan niet bestaan van god. Veeleer is zijn moraal ethisch gericht, en liggen daar de grootste struikelblokken.

Nietzsche probeerde een ethiek te ontwikkelen die volledig vrij was van dualisme en spiritualiteit. Dat is volgens mij de oorzaak van zijn constante interne conflict, dat goed blijkt uit zijn filosofische werken.

[Verwijderd]

Die is niet volledig te beschrijven, maar wel gedeeltelijk. De wetenschap probeert niets meer; de religie of wat dan ook overigens ook niet. Je kan onmogelijk een complete beschrijving van je geest hebben, omdat deze even complex is als je geest en er dus niet in past.

Da's een leuke. "The machine can never understand itself" is nog zo'n uitspraak; en het is belangrijk, want de mens zal mischien nooit de hersenen kunnen begrijpen vanwege het feit dat het biologische neurale circuit nooit te vatten is door een mens, vanwege de vorm van ontstaan. (om terug te komen op 'brainbuilding', wiring up in a random way, dus algoritmen die werken volgens artificiele selectie en evolutie: een methodiek die zelfs kan leiden tot kleine electronische schakelingen die de mens niet kan begrijpen; laat staan grote )

Dualisme is interessant; ik zou het persoonlijk nooit verwerpen, tenzij we praten over een echte 'ziel'; dus een substantie die een karakter of een persoonlijkheid bevat. Dat persoonlijkheden in de hersenen gedefinieerd worden lijkt me overduidelijk. Bepaalde neurale aandoeningen hebben mensen van karakter doen veranderen. (akelig of niet, een hersentumor kan ook soms vervelende, maar typische gevolgen hebben) Bovendien heeft geheugen ook met karakter te maken, en geheugenverlies kent iedereen wel. Afgezien van al dat filosofische gedoe, zie ik dualisme meer als een verklaring voor een onstoffelijke, drijvende kracht achter het bewustzijn; een verklaring die mischien onjuist kan zijn, maar ook verleidelijk natuurlijk...

<edit bla vanalles>

[Verwijderd]

Op maandag 18 juni 2001 17:25 schreef chromisX het volgende:
Dualisme is interessant; ik zou het persoonlijk nooit verwerpen, tenzij we praten over een echte 'ziel'; dus een substantie die een karakter of een persoonlijkheid bevat.

Dat is precies wat ik bedoel. Er is geen (semi)fysieke, bewijsbare "ziel" of "geest", waarin de persoonlijkheid huist. De persoonlijkheid van een mens huist in zijn hersenen, maar hoe ze dat doet is wetenschappelijk onkenbaar. Dan wordt de analogie van een "ziel" of "geest" een handigheidje om dat rationeel onkenbare dat we toch ervaren te definieeren, niets meer en niets minder. Die ervaring is niet cultuurbepaald, alle culturen werken met een min of meer gelijk concept van "geest"; het is dus diep in de menselijke psyche geworteld.

(We zouden dat rationeel onkenbare ook "God" kunnen noemen, vooral als we niet introspectief bezig zijn.)

[Verwijderd]

mietje

Veel grote denkers waren niet vies van dit dualisme (Einstein bv.)

Zoals LD hier al eens eerder gezegd heeft, autoriteit op welk gebied dan ook, dwingt nooit iemand zijn gelijk af.

LD

Je kan onmogelijk een complete beschrijving van je geest hebben, omdat deze even complex is als je geest en er dus niet in past. Wetenschap of vaag gezweef, beide kan het per definitie niet leiden tot volledig begrip van je eigen geest.

Hoe een CPU/GPU een 3D animatie doorrekent valt voor ons ook niet te bevatten. En toch kunnen we het maken en dus doorgronden.

[Verwijderd]

Op maandag 18 juni 2001 19:51 schreef Apoc2 het volgende:
Zoals LD hier al eens eerder gezegd heeft, autoriteit op welk gebied dan ook, dwingt nooit iemand zijn gelijk af.

Helemaal mee eens Er wordt hier nogal de indruk geschapen dat dualisme onverenigbaar is met wetenschap, en ik wil alleen aantonen dat dat niet zo is. Daar waar het exacte, rationele ophoudt, is er plaats voor dualisme.

Hoe een CPU/GPU een 3D animatie doorrekent valt voor ons ook niet te bevatten. En toch kunnen we het maken en dus doorgronden.

Misschien is het voor ons niet te bevatten, maar een aantal anderen op deze aardbol begrijpen het wel. In tegenstelling tot dit soort processen, zijn er ook processen in de natuur waarover zelfs de knapste koppen het eens zijn dat die "onkenbaar" zijn. Ze zijn zo complex dat er geen effectief mathematisch model van te bouwen is.

[Molybdenum]

Ik denk dat emoties met bewustzijn te maken hebben. En dan op een breed vlak: dieren kunnen ook helemaal freaken als ze bv. iets verliezen (verdriet) of als ze iets moeten verdedigen (woede).

Ik weet niet of bijvoorbeeld insecten emoties hebben. Of een bewustzijn.

In het geval van hogere dieren gaan emoties ook gepaard met fysieke reacties: huilen heb je genoemd. Door emoties komen chemicaliën vrij, waar je lichaam op een specifieke manier op reageert, daarom is het ook moeilijk om jezelf in bedwang te houden als je je emoties laat gaan: de chemicaliën zijn los en je lichaam doet de rest.

Volgens mij zijn emoties als blijdschap en lachen typisch iets voor mensen. Die worden namelijk veelal geinduceerd door grapjes of maffe omstandigheden. Je hebt een stukje denkwerk nodig om er de 'humor' van in te zien. (WTF is humor??).

[Verwijderd]

Op zondag 17 juni 2001 22:42 schreef Lord Daemon het volgende:
Geef mij aub 1 voorbeeld van de onmisbaarheid van een dualistische aanpak.

Emotie en voornamelijk angst hangt samen met de activiteit in het amygdaloide complex. De basolateral amygdala bestaat uit pyramidale neuronen die immunoreactief zijn voor glutamaat en asparaat. Niet-pyramidale cellen bevatten GABA, choline acetyltransferase en neuropeptides. Verwijdering van de temporale lobes verandert de meest agressieve aap in een tam en gehoorzaam dier.

Durkheim: naarmate het groepsverband van een samenleving sterker is, zullen minder mensen handelen tegen de regels van de samenleving in.

Dus: naarmate het groepsverband van een samenleving sterker is is de activatie van de de basolateral amygdala groter waardoor de pyramidale neuronen immunoreactiever zijn voor glutamaat en asparaat. Niet-pyramidale cellen bevatten meer GABA, zijn permeabeler voor choline en de acetyltransferase zorgt voor de verspreiding van de neuropeptides die aanzetten tot gedrag.

En dan moeten we nog beschrijven wat groepsverband is, in chemische termen.

[Verwijderd]

Zie je: je kunt groot en grof beschrijven (Durkheim/sociologie), en klein en fijn(McLean, biopsychologie). Echter als je groot en fijn tegelijk wilt beschrijven dan verzand je snel in een nutteloze complexiteit.

[Lord Daemon]

Daar waar het exacte, rationele ophoudt, is er plaats voor dualisme.

Is er plaats voor dualisme? Weest aub de eerste die mij een beschrijving van de 'ziel' geeft die niet cognitief leeg is.