Helemaal mee eens LD, alhoewel er toch ook conflicten kunnen ontstaan tussen deze sophocraten. De sophocraten die door de macht die ze krijgen in hun eigenbelang gaan regeren.
Ik had altruïsme natuurlijk ook moeten noemen als criterium.

Deze regeringsvorm is volgens mij wellicht de beste. Het is jammer dat de perfecte regeringsvorm niet bestaat.
Nee, niets is perfect. Ik denk wel dat de sophocratie heel goed zou kunnen werken.
Alhoewel ik de voorgestelde Sophocratie het beste vind (ik had deze al eens bedacht alleen niet met een naam) kan ik ook een argument geven voor een absoluut heerser. Als deze heerser over de genoemde kwaliteiten bezit is dit de beste keuze. Hij kan geen ruzie krijgen met andere regeerders, want die zijn er niet. Hij kan perfect redenren en zal altijd de juiste beslissingen nemen en ook de juiste opvolger. In theorie werkt de absolute macht dus het beste. Jammer dat de praktijk het enige is wat telt.
Ik denk niet dat 1 persoon alles kan overzien wat in een land speelt, en alle noodzakelijke eigenschappen in hoge mate zal kunnen bezitten. Dan nog is het vaak verfrissend om met een team te werken, zodat je meerdere strategieen kunt verzinnen en vergelijken. Ik denk niet dat de alleenheerschappij mogelijk is omdat zulke perfecte mensen niet bestaan.
Persoonlijk geloof ik niet in een sophocratie. In een sophocratie is er sprake van absolute macht. En macht corrumpeert en totale macht corrumpeert totaal. Het zal niet fout gaan in de eerste generatie en misschien ook niet in tweede. Maar op ten duur zal de absolute macht de leiders verblinden.
Dan waren ze niet wijs, wilskrachtig en altruïstisch genoeg. Er zijn heus mensen die de verantwoordelijkhied van macht aankunnen. (Zelfs Rome had goede keizers, en die waren echt onwijs machtig - ik noem bijvoorbeeld een Marcus Aurelius.)
Daarnaast is de sophocraat niet alleen: een goed bestuur vereist een grote hoeveelheid mensen die er zich allemaal voor inzetten. Eventueel kan belangenverstrengeling voorkomen worden door bijvoorbeeld de sophocraten slechts een beperkte hoeveelheid persoonlijk bezit toe te staan (zie Plato).
Het principe van een democratie werk goed. Alleen is de democratie ontworpen voor een veel kleiner land dan de landen waar het nu de regeringsvorm is. De kunst is om een slagvaardig apparaat te maken waar de machtpositie uiteindelijk toch wordt bepaald door het volk zelf. In mijn eigen is de democratie de minst slechtste regeringsvorm van allemaal.
Maar het volk is onnadenkend en kortzichtig! Indien niet gewoon dom en beïvloedbaar. Hoe kan het volk nou goed regeren?
Het probleem blijft natuurlijk dat het volk niet weet wat goed voor het volk is. Maar dat is een klein nadeel t.o.v. een absolute macht die een land in zijn greep heeft.
Niet als deze absolute macht juist in de handen is van zij die er geen misbruik van zullen maken, en wel aan de eisen voldoen om deze goed te gebruiken.
Overigens wil ik nog even iets stellen: er moeten op aarde meerdere landen, met meerdere staatsvormen zijn. Wanneer is het zinnig om te zeggen dat een burger tot een staat behoort en zich aan de wetten daarvan moet houden? Als hij daar zelf voor gekozen heeft. Nu wordt je ergens geboren en worden aan jou regels op gelegd waar je het misschien wel helemaal niet mee eens bent. De oplossing is simpel: laat iedereen als hij, bijvoorbeeld, 18 is, kiezen in welk land hij wil wonen. Als er dan een paar radicaal verschillende staatsvormen bestaan zodat er ook werkelijk een keuze is, kan iedereen tot een staat behoren waarmee hij het in principe eens is.
Dat betekent dat de sophocratie de religieuze fundamentalist niet hoeft te onderdrukken, omdat deze niet in zijn land woont. En de theocratie heeft geen last van vervelende vrijheidsstrijders die het religieuze gezag willen ondermijnen. Klinkt perfect.