StefanvanGelder schreef op zondag 19 januari 2014 @ 11:46:
In dat geval is het toch vreemd dat er altijd wordt beweert (en volgens mij komt dat ook uit testen naar voren) dat het daadwerkelijk ook leesacties versnelt? De reviews geven ook aan dat het opstarten van Windows of het starten van applicaties of games steeds sneller gaat naar mate je het vaker uitvoert.
Misschien begreep je mij verkeerd. Maar wat jij noemt is natuurlijk de primaire functie van de NAND cache in zo'n hybride hardeschijf.
Die cache wordt eigenlijk net als Intel SRT caching gebruikt om
random access naar de hardeschijf toe te versnellen. Sequentiële reads zouden niet versneld worden; enkel kleine random reads komen op de NAND terecht. Althans, dat is 'normaal' en zoals het hoort.
Omdat bovenstaand vrijwel geen enkele invloed heeft op veelgebruikte benchmarks als CrystalDiskInfo, zijn fabrikanten denk ik geneigd om de cachefuncties wat uit te breiden. Zo kan de NAND als write buffer dienst doen, zodat je de eerste x seconden sneller schrijft. Dat kun je wel zien in benchmarks en zo kan de fabrikant beweren dat de cache nut heeft.
Maar dat is eigenlijk maar het verkrachten van de NAND voor iets wat in de praktijk nauwelijks voordeel heeft. Het grote voordeel van NAND cache is dat de hardeschijf minder hoeft te seeken. Kortom de hardeschijf kan zich vaker op sequential I/O richten waar het goed in is.
Om de cache goed te laten werken moet je een regelmatig patroon hebben. Een desktopgebruiker die elke keer Windows start en Firefox en af en toe een spelletje, dat is uitstekend. Hierdoor gebeurt het dat sommige plekken veel vaker worden aangesproken met random access dan andere plekken. Dit kan de hardeschijf/SSHD zien doordat er 'non-contiguous I/O' plaatsvindt op dezelfde LBA-locaties. In normaal Nederlands: kleine bestandjes of fragmenten van grote bestanden worden aangesproken en juist die 'snippertjes' worden op de NAND geplaatst. Gevolg is dat de hardeschijf al die snippertjes niet meer hoeft te verwerken; dat kan door de NAND gebeuren zodat de hardeschijf voornamelijk sequential I/O kan doen dus 100MB/s+. Bij random access ligt de snelheid voor hardeschijven tussen 0,03MB/s en 0,2MB/s (60 IOps * 512B en 60 IOps * 4KiB). Juist door dit zwakke punt te verzachten door NAND caching kan de hardeschijf beter tot zijn recht komen want sequential is een hardeschijf prima snel.
Vanuit dat oogpunt lijkt een shdd mij ook ideaal voor iemand die een beperkt budget heeft maar toch meer ruimte nodig heeft dan de 128GB of 256GB die betaalbare ssd's momenteel bieden.
Mee eens. Het probleem is alleen dat SSDs vandaag de dag goede controllers en firmware hebben, terwijl die hybride schijven eigenlijk nog in de kinderschoenen staan. Maar op langere termijn zie ik elke mechanische schijf ook wel NVM-geheugen dragen, omdat ook een klein beetje NAND zoals 4GiB al heel veel kan verzachten qua random read performance.