Met Exchange 2010 wilt Microsoft eigenlijk dat PST bestanden steeds minder gebruikt gaan worden.
Er kan nu namelijk gebruik worden gemaakt van het archief...
Allemaal leuk en aardig maar ik zit met een principe kwestie nu.
Mijn omgeving:
2x Exchange 2010 (vm's) middels DAG + Casarray.
150 gebruikers, 1 database.
Wij hebben zo'n 100 gig aan losse pst bestanden van gebruikers rondzwerven.
Veelal oude archieven van voorgaande jaren waar soms nog in gekeken wordt
Nu kan ik middels powershell alle pst bestanden koppelen aan de mailboxen van de gebruikers,
en ze zo dus op laten nemen in de hoofd database van mijn exchange server.
En vervolgens een archief regel activeren
Nadeel:
De database groeit met 100gig aan onbenullige data,
en met misschien wel een grotere kans op corruptie van de DB
Voordeel:
Alle pst's kan ik verwijderen
Hoe denken jullie over het uitfaseren van de pst-bestanden ?
Er kan nu namelijk gebruik worden gemaakt van het archief...
Allemaal leuk en aardig maar ik zit met een principe kwestie nu.
Mijn omgeving:
2x Exchange 2010 (vm's) middels DAG + Casarray.
150 gebruikers, 1 database.
Wij hebben zo'n 100 gig aan losse pst bestanden van gebruikers rondzwerven.
Veelal oude archieven van voorgaande jaren waar soms nog in gekeken wordt
Nu kan ik middels powershell alle pst bestanden koppelen aan de mailboxen van de gebruikers,
en ze zo dus op laten nemen in de hoofd database van mijn exchange server.
En vervolgens een archief regel activeren
Nadeel:
De database groeit met 100gig aan onbenullige data,
en met misschien wel een grotere kans op corruptie van de DB
Voordeel:
Alle pst's kan ik verwijderen
Hoe denken jullie over het uitfaseren van de pst-bestanden ?