Ik had gisteren een discussie die mijn stief-schoonvader met mij aanging, omtrent het onderwerp 'caching'. Een klein beetje achtergrondinformatie: De beste man is onderhand 62, heeft aardig wat ervaring op diverse onderwerpen, universitair opgeleid, maar is ook een betweter. Ook op zaken waar hij minder goed onderlegd is, doet hij graag voorkomen dat hij het beter weet.
Alhoewel ik mezelf allerminst een goeroe vind, schrijf ik mezelf toch wel heel wat technische kennis toe op het ICT-vlak, en ik was ook niet van plan om ook deze bewering van hem klakkeloos aan te nemen
.
De case:
Hij vertelde dat hij 'in zijn tijd', toen hij besloot aan een computer te willen beginnen, de zaak goed wilde aanpakken en dus met een collega de ultieme computer samenstelde. Ik zal je het hele verhaal besparen, maar één van de beweringen die hij deed is dat hij een speciale 'harde schijf cache' liet installeren. Ik vroeg me af wat hij daarmee bedoelde, dus vroeg erop door.
- Ik vroeg of hij misschien de 'buffer' bedoelde die harde schijven tegenwoordig hebben, die vooral gebruikt word om de opdrachten in een voor de schijf idealere manier te ordenen. Nee, dit was niet het geval.
- Bedoelde hij dan misschien een smartdrive cache, waarbij een deel van het werkgeheugen gebruikt word als drive-cache? Nee, het was echt een apart apparaat in de pc!
- Ah, jij bedoelt dan misschien een cache-module: die waren inderdaad een tijd in zwang en werden gebruikt als uitbreiding op de cache van de processor zelf (als die er al was), in de vorm van een printje in een speciaal daarvoor bedoeld slot in het moederbord. Ik gaf aan dat die echter niet van cpu naar disk werken, maar tussen cpu en rám.
Nee, hij was er echt zeker van: een speciale cache tussen processor en harde schijf, om de traagheid van de harde schijf op te vangen!
Ik heb wat meer details gevraagd... hij kocht de machine 'toen 3.11 net uit kwam'. Dat was begin '93, en de machine was echt state-of-the-art, voegde hij toe, dus niet een vorige generatie machine met een nieuw OS erop. Een 486? Ja, dat was hem zeker weten!
Onderzoek leert mij dat die machines inderdaad wel eens moederborden met een aparte cache module hadden (tegen een serieuze meerprijs) maar wél op de door mij beschreven manier: tussen cpu en ram. Op mijn vraag wie die cache dan 'beheert' (l1 cache is onder beheer bij de cpu, disk buffer is onder beheer bij de HD, smartdrive is onder beheer bij het OS, en zo verder) en zijn antwoord was dat het apparaat een eigen processor had om die cache te beheren, eigen intelligentie dus.
Ik heb toen, om onduidelijkheid echt uit te sluiten, een bouwtekening gemaakt, met een schematische weergave: CPU / L1-Cache / evt. MB-Cache / RAM / (FS)Bus) / Disk.
Ik liet hem zelf intekenen waar dit apparaat dan zat: hij tekende echt tussen ram en disk en vermeldde daarbij dat het een apparaat is dat níet in het moederbord zit, het was een losse device die je in een uitbreidingsslot moest installeren.
Dus ook daar ben ik ingedoken, maar het beste wat ik kan vinden is een disk-controller zoals wij dat nu ook hebben: HBA's en Raid controllers. Die bevatten inderdaad een deel eigen cache en een processor, maar niet met dat doel: ze zijn m.i. vooral bedoeld om interoperabiliteit te garanderen van die kaart met een bepaald OS, ongeacht de machine waarin je de kaart gebruikt.
Ook hadden de 486 machines/moederborden allang de optie om native IDE/ATA aan te spreken, dus het is niet alsof hij de kaart nodig had om een harde schijf te kúnnen benutten. (tenzij hij een SCSI schijf had, maar daar zei hij niets over). Ook lijkt mij dat een dergelijke setup (die een omweg moet maken en ook vertraging kent doordat een OS-driver de boel moet aansturen) een inherente achterstand heeft, die de 'cache' eerst moet overwinnen voordat hij de schijf echt sneller maakt.
Dus... mis ik iets? Bestond er echt een dedicated device puur ontwikkeld voor hard drive caching in 486 machines? Mij lijkt het redelijk zinloos op zijn minst, daar je ook gewoon wat meer ram kon installeren en smartdrive gebruiken, dat zal alleszins goedkoper geweest zijn dan het apparaat dat hij beschrijft.
Alhoewel ik mezelf allerminst een goeroe vind, schrijf ik mezelf toch wel heel wat technische kennis toe op het ICT-vlak, en ik was ook niet van plan om ook deze bewering van hem klakkeloos aan te nemen
De case:
Hij vertelde dat hij 'in zijn tijd', toen hij besloot aan een computer te willen beginnen, de zaak goed wilde aanpakken en dus met een collega de ultieme computer samenstelde. Ik zal je het hele verhaal besparen, maar één van de beweringen die hij deed is dat hij een speciale 'harde schijf cache' liet installeren. Ik vroeg me af wat hij daarmee bedoelde, dus vroeg erop door.
- Ik vroeg of hij misschien de 'buffer' bedoelde die harde schijven tegenwoordig hebben, die vooral gebruikt word om de opdrachten in een voor de schijf idealere manier te ordenen. Nee, dit was niet het geval.
- Bedoelde hij dan misschien een smartdrive cache, waarbij een deel van het werkgeheugen gebruikt word als drive-cache? Nee, het was echt een apart apparaat in de pc!
- Ah, jij bedoelt dan misschien een cache-module: die waren inderdaad een tijd in zwang en werden gebruikt als uitbreiding op de cache van de processor zelf (als die er al was), in de vorm van een printje in een speciaal daarvoor bedoeld slot in het moederbord. Ik gaf aan dat die echter niet van cpu naar disk werken, maar tussen cpu en rám.
Nee, hij was er echt zeker van: een speciale cache tussen processor en harde schijf, om de traagheid van de harde schijf op te vangen!
Ik heb wat meer details gevraagd... hij kocht de machine 'toen 3.11 net uit kwam'. Dat was begin '93, en de machine was echt state-of-the-art, voegde hij toe, dus niet een vorige generatie machine met een nieuw OS erop. Een 486? Ja, dat was hem zeker weten!
Onderzoek leert mij dat die machines inderdaad wel eens moederborden met een aparte cache module hadden (tegen een serieuze meerprijs) maar wél op de door mij beschreven manier: tussen cpu en ram. Op mijn vraag wie die cache dan 'beheert' (l1 cache is onder beheer bij de cpu, disk buffer is onder beheer bij de HD, smartdrive is onder beheer bij het OS, en zo verder) en zijn antwoord was dat het apparaat een eigen processor had om die cache te beheren, eigen intelligentie dus.
Ik heb toen, om onduidelijkheid echt uit te sluiten, een bouwtekening gemaakt, met een schematische weergave: CPU / L1-Cache / evt. MB-Cache / RAM / (FS)Bus) / Disk.
Ik liet hem zelf intekenen waar dit apparaat dan zat: hij tekende echt tussen ram en disk en vermeldde daarbij dat het een apparaat is dat níet in het moederbord zit, het was een losse device die je in een uitbreidingsslot moest installeren.
Dus ook daar ben ik ingedoken, maar het beste wat ik kan vinden is een disk-controller zoals wij dat nu ook hebben: HBA's en Raid controllers. Die bevatten inderdaad een deel eigen cache en een processor, maar niet met dat doel: ze zijn m.i. vooral bedoeld om interoperabiliteit te garanderen van die kaart met een bepaald OS, ongeacht de machine waarin je de kaart gebruikt.
Ook hadden de 486 machines/moederborden allang de optie om native IDE/ATA aan te spreken, dus het is niet alsof hij de kaart nodig had om een harde schijf te kúnnen benutten. (tenzij hij een SCSI schijf had, maar daar zei hij niets over). Ook lijkt mij dat een dergelijke setup (die een omweg moet maken en ook vertraging kent doordat een OS-driver de boel moet aansturen) een inherente achterstand heeft, die de 'cache' eerst moet overwinnen voordat hij de schijf echt sneller maakt.
Dus... mis ik iets? Bestond er echt een dedicated device puur ontwikkeld voor hard drive caching in 486 machines? Mij lijkt het redelijk zinloos op zijn minst, daar je ook gewoon wat meer ram kon installeren en smartdrive gebruiken, dat zal alleszins goedkoper geweest zijn dan het apparaat dat hij beschrijft.
[ Voor 3% gewijzigd door HTT-Thalan op 23-07-2012 20:05 ]

