1 - Mathematics is the language of nature. 2 - Everything around us can be represented and understood through numbers. 3 - If you graph the numbers of any system, patterns emerge.
Ik schiet vrijwel nooit met het middelste punt.
This footer is intentionally left blank
Maar waarom zou je alleen het middelste AF punt gebruiken? Tenzij je een 5DII hebt waarbij de andere focuspunten kennelijk onnauwkeurig werken, kun je wel alles met focus-recompose doen, maar dat werkt niet in alle situaties. Of je moet heel erg houden van een centrale compositie.
Dus stel ik maak een foto van mijn kantoor. Ik wil persé mijn bureaustoel scherp hebben. Als ik mijn camera met al haar punten het ga laten bepalen, dan stelt zij niet scherp op mijn bureastoel, maar bijvoorbeeld op mijn monitor.
Toch?
1 - Mathematics is the language of nature. 2 - Everything around us can be represented and understood through numbers. 3 - If you graph the numbers of any system, patterns emerge.
Sig
Ja, dus je gebruikt niet de instelling van alle AF-punten?treative schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 08:58:
Als je bureaustoel zich niet in het midden van je frame bevind kun je je focuspunt verplaatsen naar die positie.
Wat ik dus altijd doe is alleen het middelste punt actief. Dan stel ik scherp daar waar ik wil scherpstellen en vervolgens positioneer ik de camera. Uiteraad moet het onderwerp stilstaan.
Hoe doen jullie het?
1 - Mathematics is the language of nature. 2 - Everything around us can be represented and understood through numbers. 3 - If you graph the numbers of any system, patterns emerge.
Mogelijkheid 1: focus met middelste punt > recompose > klik
Mogelijkheid 2: focus met decentraal punt > klik
(En ja, mogelijkheid 3 is manual focus maar daar gaat het nu niet om
Bij mogelijkheid 1 heb je kans op een onderwerp dat uit focus ligt (vooral bij een kleine DoF en relatief korte brandpuntsafstand), bij mogelijkheid 2 heb je kans dat het decentrale focuspunt minder gevoelig is dan het middelste. Persoonlijke voorkeur dus.
Ik had eerst een 1000D waarbij alleen het middelste punt goed te gebruiken was, de rest miste eigenlijk altijd focus. Nu ik een 60D heb zijn alle 9 de punten even gevoelig als het middelste punt van de 1000D, dus nu gebruik ik vaker mogelijkheid 2. Ligt er ook aan hoe makkelijk je van actief focuspunt kan wisselen, professionele bodies hebben vaak een joystick waarbij je heel snel je focuspunt in kan stellen.
[ Voor 30% gewijzigd door tobiasvs op 19-06-2012 09:09 ]
Canon | Fujifilm | www.tobiasvanstijn.nl
Zelfs als je bij focus & recompose de extra gevoeligheid van een f/2.8 AF punt kunt gebruiken tov een f/5.6 AF punt. (ervaring op een 50D en 85/1.8 lens)
Dat was wel een situatie met een normale hoeveelheid licht. En dan zijn f/5.6 AF punten verrassend nauwkeurig.
(moet eigenlijk ook wel, want Nikon cameras hebben helemaal geen f/2.8 punten en die mensen maken ook portret fotos)
Het voordeel van een 50D (en vroegere xxD modellen) is dat je heel makkelijk de focuspunten kan kiezen. Dat was op mijn oude 400D een stuk lastiger en daar gebruikte ik vaker het middelste focuspunt.
Maar ook de setting om alle focuspunten te gebruiken heeft zijn nut.
Bij het volgen van snelle (onvoorspelbare) onderwerpen bv. Als je Servo AI gebruikt en alle focuspunten, dan start de camera met het onderwerp in het middelste focuspunt, maar als dat onderwerp zich verplaatst naar een ander focuspunt, dan neemt dat punt het automatisch over.
Erg handig als een onderwerp zodanig beweegt dat je niet in staat bent het keurig te volgen met middelste focus punt.
Ik heb laatst bij een concours hippique vrijwel alleen maar in die mode geschoten.
Maar ik gebruik zelf vaak ook gewoon 1 punt, wat ik of verplaats naar het onderwerp, of in het midden laat en dan na het scherpstellen de camera draai voor de compositie die ik wil.
Voor Continue AF gebruik ik ook soms alle punten, maar dan in 3D tracking modus. Waarbij het ene focuspunt het onderwerp blijft volgen, ook al verplaatst zich dat in je beeld. Daarbij wil je in feite zoveel mogelijk focuspunten, zodat de dekking zo goed mogelijk is.
The problem with common sense is that it's not all that common. | LinkedIn | Flickr
Bij de 60D gaat dat ook gewoon nog, maar dan gebruik je direct je 8-way controller om focuspunten te kiezen. Een joystickje werkt wel net iets lekkerder.mjtdevries schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 09:17:
Het voordeel van een 50D (en vroegere xxD modellen) is dat je heel makkelijk de focuspunten kan kiezen. Dat was op mijn oude 400D een stuk lastiger en daar gebruikte ik vaker het middelste focuspunt.
Dat doe ik eigenlijk precies andersom. "Focussen met het middelste puntje en focussen op de ogen!" Uitleggen dat hij scherpstelt op het midden vind ik makkelijker dan uitleggen dat hij scherpstelt op het dichtstbijzijnde onderwerp. Dat laatste klopt namelijk wel, maar bij een 9-punts AF stelt hij scherp op het dichtstbijzijnde wat gedekt wordt door die 9 punten. Dat is dus een stuk minder dekking dan bijvoorbeeld de 19 punten van een 7D. Grote kans dat het onderwerp dan niet in focusbereik ligt, in ieder geval bij een onervaren gebruiker.Orion84 schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 09:22:
AF met automatische veldkeuze door de camera werkt in allerlei gevallen ook prima. Dat gaat namelijk op basis van closest subject. Dat is ook handig als je je camera eens aan een minder ervaren persoon geeft, die anders vaak niet doorheeft dat je dat middelste puntje op het onderwerp moet mikken.
[ Voor 49% gewijzigd door tobiasvs op 19-06-2012 09:33 ]
Canon | Fujifilm | www.tobiasvanstijn.nl
Klinkt logischtobiasvs schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 09:25:
Dat doe ik eigenlijk precies andersom. "Focussen met het middelste puntje en focussen op de ogen!" Uitleggen dat hij scherpstelt op het midden vind ik makkelijker dan uitleggen dat hij scherpstelt op het dichtstbijzijnde onderwerp. Dat laatste klopt namelijk wel, maar bij een 9-punts AF stelt hij scherp op het dichtstbijzijnde wat gedekt wordt door die 9 punten. Dat is dus een stuk minder dekking dan bijvoorbeeld de 19 punten van een 7D. Grote kans dat het onderwerp dan niet in focusbereik ligt, in ieder geval bij een onervaren gebruiker.
Uiteindelijk is het belangrijkste dat je het systeem goed kent, zodat je weet in welke situatie je welke mode het beste kan gebruiken en daar komt dan ook nog een stukje persoonlijke voorkeur en manier van werken bij kijken.
[ Voor 9% gewijzigd door Orion84 op 19-06-2012 10:01 ]
The problem with common sense is that it's not all that common. | LinkedIn | Flickr
Verwijderd
Een paar extra argumenten:
Het focussen met een AF punt buiten het centrum is veel sneller. Je hoeft dan immers alleen nog maar af te drukken, terwijl je anders nog moet recomposen. Soms zit je gewoon op een bepaalde houding te wachten, terwijl de compositie en kadering al klaar is. En dan is snelheid belangrijk om onmiddellijk af te drukken wanneer je ziet wat je graag wilt hebben.
Een voordeel van meerdere AF punten, (bij automatisch selectie) is dat de belichtings meter 'slimmer' wordt. Hij neemt dan alle AF punten mee in de deelmeting van je voorgrond object t.o.v. de achtergrond. Kan soms ook heel nuttig zijn.
Verwijderd
Er kon opzich weinig fout gaan, want ik was een activiteit aan het vastleggen waarbij alle deelnemers een voor een werden gefotografeerd. Daardoor had ik zowiezo alleen het middelste focuspunt in gebruik.
Weet je dit zeker? Heb je er ook bronnen bij? Ik ben er altijd vanuit gegaan dat de metering (als 'ie niet op 'spot' staat) nog steeds ook andere punten zou gebruiken als de autofocus maar op 1 punt mag...Verwijderd schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 13:36:
Een voordeel van meerdere AF punten, (bij automatisch selectie) is dat de belichtings meter 'slimmer' wordt. Hij neemt dan alle AF punten mee in de deelmeting van je voorgrond object t.o.v. de achtergrond. Kan soms ook heel nuttig zijn.
Sowieso is het niet altijd even handig om te recomposen, omdat dat meer werk is en het moment misschien zelfs al voorbij is. En meerdere focuspunten kan ook heel handig zijn als je bewegende onderwerpen hebt, waarbij je de camera zelf meerdere punten laat gebruiken.
Dus ja, meerdere focuspunten is zeker een pluspunt.
The devil is in the details.
Het gaat erom dat als je alle punten aan hebt staan de camera kiest welke hij gebruikt om scherp te stellen. Niet wanneer je alleen het rechter scherpstelpunt aan hebt staan.Hahn schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 17:41:
Als je als fotograaf zelf wilt bepalen waar er gefocust wordt, dan kan dat toch ook prima met de focuspunten die niet precies in het midden zitten? Ik snap dat argument niet echt
Sowieso is het niet altijd even handig om te recomposen, omdat dat meer werk is en het moment misschien zelfs al voorbij is. En meerdere focuspunten kan ook heel handig zijn als je bewegende onderwerpen hebt, waarbij je de camera zelf meerdere punten laat gebruiken.
Dus ja, meerdere focuspunten is zeker een pluspunt.
Ik gebruik zelf alleen maar het middelste punt toen ik nog een autofocus camera had. In het analoge tijdperk gebruikte je de camera ook zo en vind dat nog steeds de meest fijne manier.
Maar ik fotografeer dan ook geen sport.
De enige camera's waarbij ik meerdere scherpstelpunten wel fijn vond werken waren de eos 3 en eos 30(v) waarbij je met je oog het scherpstelpunt koos die de camera moest gebruiken. Kon je tenminste bepalen waar je de focus wilt hebben.
Leica MM + Sony A9
Met 3D-Tracking (of hoe dat bij de verschillende merken heet) gaat het nog een stapje verder: na je initiele focus volgen alle overige focuspunten het bewegende object, er wordt dan telkens een ander focuspunt actief (ziet er geinig uit in de zoeker).
Bij al deze acties wordt er hard samengewerkt met de belichtingssensor en evt. een feature als 'scene recognition'. Rekenkracht is uitermate belangrijk want al die informatie moet bliksemsnel verwerkt worden.
Met een goed AF-systeem zal er niet zomaar direct op de achtergrond worden gefocused wanneer het object even uit het focuspunt verdwijnt. Dit kun je bij een pro-level AF-systeem ook nog finetunen in het menu v.d. camera (b.v. hoelang een AF lock-on mag duren).
Als je alleen een enkel focuspunt gebruikt zijn meerdere focuspunten ook wel makkelijk i.v.m. compositie, maar het kan snel teveel worden; je blijft dan maar aan het klikken/scrollen/draaien om het gewenste focuspunt te selecteren.
Just pick a dead end and chill out 'till you die.
Verwijderd
(Canon heeft daar in de vorige modelen overigens steken laten vallen; ze maken de snelste AF-systemen maar het was niet consistent nauwkeurig genoeg in vergelijking met de eerdere modellen en nieuwe Nikons. Waarschijnlijk zetten ze alles op alles om het AF-systeem in de 1Dx het beste te laten zijn wat je straks kunt krijgen; noblesse oblige).
[ Voor 3% gewijzigd door Abbadon op 19-06-2012 18:42 ]
Just pick a dead end and chill out 'till you die.
Verwijderd
Toevallig loopt daar in het D7000 topic net een discussie over. Uitkomst: ja, D7000 (en ongetwijfeld vele andere modellen) hechten ook bij matrixmeting belang aan waar er gefocust is.Eelke Spaak schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 17:38:
Weet je dit zeker? Heb je er ook bronnen bij? Ik ben er altijd vanuit gegaan dat de metering (als 'ie niet op 'spot' staat) nog steeds ook andere punten zou gebruiken als de autofocus maar op 1 punt mag...
Is makkelijk zelf te testen: Neem een heel licht voorwerp en een donker voorwerp in beeld en verplaats je focuspunt van het ene naar het andere voorwerp. In matrix modus zie ik dan gewoon de belichtingswaarde veranderen. Bij spotmeting is die variatie sterker, maar ook in matrix mode houdt ie daar wel degelijk rekening mee.
The problem with common sense is that it's not all that common. | LinkedIn | Flickr
Dit effect is zeer klein. Wat de misfocus dan eerder veroorzaakt, is omdat je zelf beweegt tijdens het recomposen wat een grotere verschuiving te weeg brengt.Verwijderd schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 18:52:
Daarnaast is repositioning niet heel handig als je werkt met een erg kleine dof. Gegarandeerd dat de focus verschuift en je beeld niet meer scherp is (op het juiste punt).
Kortom: ja, het kan voor problemen zorgen, maar niet op de manier waarop jij het in gedacht te hebt.
Sony A7R III | Sigma MC-11 | Sigma 50mm f/1.4 Art | Sigma 135mm f/1.8 Art
Zeiss 21mm f/2.8 | Minolta Rokkor 58mm f/1.2 | Godox V860II
Wel bij macro fotografie lijkt mij.Universal Creations schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 19:29:
[...]
Kortom: ja, het kan voor problemen zorgen, maar niet op de manier waarop jij het in gedacht te hebt.
The devil is in the details.
"Echte macro lenzen" hebben ook wel AF (1:1 vergroting macro lenzen wel in ieder geval), maar vanwege de miniscule scherpte/diepte is het niet echt lekker werkbaar met AF.MartijnA3 schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 20:06:
Ah ok, ik heb zo'n Raynox dcr-250 voorzetlensje en de AF doet het wel gewoon op mn 70-300, tot op zo'n 200mm. Ging er een beetje vanuit dat echte macro lenzen ook met AF werken. Of doe je dat juist niet vanwege de kleine DOF?
Als ik macro doe, dan is dat of van statief en liveview, of uit de hand op manual focus en dan focus ik door mijn hele camera lichtjes naar voren of achteren te bewegen.
/excuses voor het offtopic gebrabbel.
[ Voor 13% gewijzigd door MartijnA3 op 19-06-2012 21:17 ]
The devil is in the details.
[ Voor 81% gewijzigd door goeievraag op 19-06-2012 22:42 ]
I fell with my reet in the prikkeldreed. How do I frommel my hand in the cookiestrommel? The sun is shining over het randje van de heining. I'm shocking klem between de deuren van de tram.
Maar de D7000 kan in LiveView ook gewoon gezichten herkennen. En de andere dSLRś kunnen dat ook denk ik.
Hoe groot het effect is, hangt af van de hoekverdraaiing die je maakt bij de recompose, de grootte van je scherptediepte en de afstand tot je onderwerp.* Het stuk dat in focus is, is een vlak parallel aan je sensor, dat bij een recompose dus ook meedraait met de orientatie van de sensor, waardoor het kan gebeuren dat het onderwerp niet meer in focus is.Universal Creations schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 19:29:
Dit effect is zeer klein. Wat de misfocus dan eerder veroorzaakt, is omdat je zelf beweegt tijdens het recomposen wat een grotere verschuiving te weeg brengt.
Kortom: ja, het kan voor problemen zorgen, maar niet op de manier waarop jij het in gedacht te hebt.
Om een rekenvoorbeeld te geven: Stel dat je een hele kleine scherptediepte hebt die inderdaad gemakkelijk beïnvloed zou kunnen worden door bewegingen van de fotograaf zelf. Laten we zeggen dat 2cm beweging van de fotograaf al voor een zodanige verschuiving van de scherpte zorgt dat de foto mislukt. Nemen we verder aan dat het onderwerp op een 3m van de fotograaf staat. Met een beetje goniometrie blijkt dan dat een hoekverdraaiing van 6.6o al overeenkomt met eenzelfde verplaatsing van het scherptevlak ter plaatse van het originele focuspunt van 2cm. Dat komt overeen met een verplaatsing van ongeveer 12cm op het onderwerp zelf.
Oftewel, als je scherpstelt op de ogen van iemand die 3m ver weg staat, dan vervolgens een recompose doet waarbij je hetzelfde focuspunt op de kin van die persoon zet, je al een soortgelijke verplaatsing van het scherptevlak hebt bereikt.
Natuurlijk komt daar nog bij dat je normaalgesproken niet de sensor als middelpunt voor de verdraaiing neemt, maar je hoofd/nek, waardoor er nog wat extra verplaatsing van het scherptevlak plaatsvindt.
Om nog even te kijken of dit rekenvoorbeeld ergens op slaat, heb ik hier nog even de DoF nagerekend, uitgaande van een 5D met een 85 f1.2 en een onderwerp op 3m afstand. De tool komt dan uit op een DoF van +/- 4cm, dus het rekenvoorbeeld hierboven is vrij krap genomen.
*) Scherptediepte, hoekverdraaiing en de afstand van je onderwerp hangen natuurlijk vaak ook van elkaar af; als je een grote afstand van je onderwerp hebt, is óf je scherptediepte vrij groot, óf je neemt een langer brandpuntsafstand, waardoor je de mogelijke hoekverdraaiing natuurlijk beperkt wordt.
En dan is je DoF maar de helft (in totaal 4cm) Wellicht stond ik zelfs iets dichterbij want in de fotos lijks het nog kleiner.
Omdat het zo vaak mis ging met de focus ben ik allerlei methodes gaan proberen.
Handmatig focus met een EF-S focus screen voor de 50D
Handmatig focus met een instelwig.
Handmatige focus met Liveview
One shot Phase AF focus met middelste focus punt. (f/2.8 punt)
One shot Phase AF focus met rand focus punt. (f/5.6 punt)
Servo AI Phase AF focus met rand focus punt (f/5.6 punt)
En allemaal op f/1.8 natuurlijk.
Met de 50D kun je micro adjustment toepassen maar dat is bij mijn 85/1.8 totaal niet nodig.
Handmatige focus met een EF-S focus screen was bij mij een ramp. Dat was het minst nauwkeurig
Met een instelwig was ook niet erg geweldig. Je krijgt het recompose probleem en het was toch lastiger dan ik me uit mijn analoge tijd kan herinneren. En uit mijn test bleek dat Phase AF minstens zo nauwkeurig was als die instelweg. Maar het bleef het hit-and-mis. Als laatste verziekt die instelwig je lichtmeting en aangezien ik een fan ben van spotmeting was dat heel erg irritant.
Handmatige focusen gaat geweldig met Liveview op een statief, maar uit de hand schieten met liveview vind ik vreselijk onhandig.
Uiteindelijk bleek Servo AI AF met zo'n rand focus punt het meest nauwkeurig. Als we stil staan bewegen we blijkbaar toch meer dan we denken.
De nauwkeurigheid van zo'n f/5.6 punt was zodanig goed dat ik me afvraag hoeveel een f/2.8 punt nu werkelijk toevoegt.
Het was geen wetenschappelijk verantwoorde test en ik schiet niet elke dag portretten. Dus dit is niet de ultieme waarheid. Het is gewoon wat ik zelf merkte toen ik dit voor mezelf een keer specifiek uitprobeerde. De AI Servo methode was een tip van een forum. Ik sta open voor extra tips
[ Voor 8% gewijzigd door mjtdevries op 20-06-2012 09:53 ]
Verwijderd
Kijk even naar deze: Op statief, zodat je echt alleen de recompose als boosdoener hebt. Resultaat lijkt me duidelijk:
http://www.digital-photog...2011/08/dartBoardZoom.jpg
(http://digital-photograph...he-focus-recompose-method)
Nuttig linkjeVerwijderd schreef op woensdag 20 juni 2012 @ 12:15:
Talloze artikelen op internet, die beschrijven dat puur en alleen de focus&recompose al problemen oplevert. Daarbovenop komt dan nog de eventuele extra beweging van de fotograaf.
Kijk even naar deze: Op statief, zodat je echt alleen de recompose als boosdoener hebt. Resultaat lijkt me duidelijk:
http://www.digital-photog...2011/08/dartBoardZoom.jpg
(http://digital-photograph...he-focus-recompose-method)
En meteen grotendeels de reden waarom ik van de 5d2 naar de 5d3 gegaan ben (los van het dual kaartje voor backup die ik graag wilde)
Keep your wits sharp, your heart open and your gun loaded. And never mess with mother nature, mother in-laws and, mother freaking Ukrainians.
In zijn voorbeeld heeft hij 1,2m afstand met een 50mm lens. Vervolgens recomposed hij 0,6m. Dat vind ik vreemd en dom, want dat is meer dan het beeld hoog is.
Mijn praktijk is als volgt: ik focus met het middelste punt op het gezicht. Vervolgens zorg ik dat het gezicht op 1/3 vanaf de bovenkant ligt. Dit is dus 1/6 van de beeldhoogte verschil. In het geval van 1,2m afstand krijg je een beeld van 57cm hoog, dus ik verschuif de focus ongeveer 10cm. Dit geeft mij een afwijking van 0,4cm (lengte verschil tussen aanliggende en schuine zijde van de driehoek. De DoF is 2,94cm, dus de afwijking blijft ruim binnen de marge. Dit is in horizontale stand.
Met portretstand is het beeld 86,4cm hoog, dus een verschuiving van ongeveer 15cm. Dit geeft een afwijking qua lengte van 0,9cm en dat is nog steeds binnen de DoF.
Sony A7R III | Sigma MC-11 | Sigma 50mm f/1.4 Art | Sigma 135mm f/1.8 Art
Zeiss 21mm f/2.8 | Minolta Rokkor 58mm f/1.2 | Godox V860II
Als je DoF 2.94cm is (totaal?) en je zit nauwkeurig in het midden daarvan, is een afwijking van 1.47cm al genoeg om het buiten het scherptevlak te laten vallen. Sowieso is 0.9cm al ~30% van je totale DoF, dus als je ook maar een beetje zelf beweegt in de verkeerde richting lig je zo buiten je DoF.Universal Creations schreef op woensdag 20 juni 2012 @ 12:37:
Mijn praktijk is als volgt: ik focus met het middelste punt op het gezicht. Vervolgens zorg ik dat het gezicht op 1/3 vanaf de bovenkant ligt. Dit is dus 1/6 van de beeldhoogte verschil. In het geval van 1,2m afstand krijg je een beeld van 57cm hoog, dus ik verschuif de focus ongeveer 10cm. Dit geeft mij een afwijking van 0,4cm (lengte verschil tussen aanliggende en schuine zijde van de driehoek. De DoF is 2,94cm, dus de afwijking blijft ruim binnen de marge. Dit is in horizontale stand.
Met portretstand is het beeld 86,4cm hoog, dus een verschuiving van ongeveer 15cm. Dit geeft een afwijking qua lengte van 0,9cm en dat is nog steeds binnen de DoF.
Er is maar 1 plek echt scherp, eromheen is een gebied wat acceptabel scherp is.
Hoe minder recompose, hoe fijner. In de studio merk ik het bijvoorbeeld flink, nu ik niet meer recompose vanwege de 5d3.
Sony A7R III | Sigma MC-11 | Sigma 50mm f/1.4 Art | Sigma 135mm f/1.8 Art
Zeiss 21mm f/2.8 | Minolta Rokkor 58mm f/1.2 | Godox V860II
absoluutUniversal Creations schreef op woensdag 20 juni 2012 @ 13:33:
Je eigen beweging is de grootste factor in het hele verhaal. Of je nu wel of niet recomposed, werken met erg kleine DoF (paar cm of minder) heb je gewoon last van misfocus.
Dus beide afwijkingen heb je meer bij recompose in die zin.
Maar, mijn 5d2 en een 50 1.4 combi werkt voor geen meter met de buitenste AF punten, dus je camera moet er maar net goed voor zijn.
Sony A7R III | Sigma MC-11 | Sigma 50mm f/1.4 Art | Sigma 135mm f/1.8 Art
Zeiss 21mm f/2.8 | Minolta Rokkor 58mm f/1.2 | Godox V860II
Wel jammer dat bij mijn 550D helaas alleen het middelste punt cross-type is.
Gewoon een heel grote verzameling snoertjes
Ligt maar net aan je onderwerp. Insecten willen niet altijd zo mooi stil blijven staan als bepaalde objecten zoals een muntstuk. Wat bij AF in zijn algemeenheid geldt, geldt ook voor macro: soms werkt AF met 1 punt handig, soms met meerdere AF punten en soms wil je alleen maar handmatig. Eigenlijk kun je dat ook doortrekken met het gebruik van een statief: bij insecten kan het maar is los uit de hand wat handiger omdat je dat wat meer bewegingsvrijheid en bewegingssnelheid geeft. Bij planten heb je dat niet nodig dus is een statief weer een aanrader (stabieler beeld dus grotere kans op scherpere foto's en daardoor minder afvallers).Hahn schreef op dinsdag 19 juni 2012 @ 19:47:
Bij macro wil je manual focus gebruiken en heb je niet eens te maken met recomposing
En dan heb ik het maar niet over persoonlijke voorkeur want sommige macro lui schieten alles vanaf statief en sommigen juist weer alles vanuit de hand, ook met een MP-E65 op 5:1 (hoe ze dat doen geen idee maar ze kunnen het!).
Wat de rekenmodellen betreft: hele leuke theorie maar laten we eerst eens beginnen met het definiëren wat scherpte nou exact is. Dat alleen al is een hele lastige klus (lees: daar lopen de meningen nogal over uiteen)
</sarcasme>. Ook met al die AF-punten aan is het nog altijd geen garantie dat je een scherpe plaat krijgt. Het blijft een berekening die niet altijd datgene als uitkomst heeft wat jij voor ogen hebt (een computer doet wat je 'm opdraagt, niet wat je wil).
Ik denk dat het de AF-punten net zo vergaat als de P-stand. Alles automatisch kan je een goed resultaat opleveren maar het zorgt er ook voor dat je vooraf geen enkel idee hebt wat ie gaat doen. Dat vindt niet iedereen prettig en/of handig, het ontneemt ze grip op de zaak waardoor ze de foto missen.
Dat lijkt me totaal overbodig.Wat de rekenmodellen betreft: hele leuke theorie maar laten we eerst eens beginnen met het definiëren wat scherpte nou exact is
We weten allemaal wanneer we een foto met kleine DoF maken of we wel of niet tevreden zijn met de scherpte / locatie van het focusvlak. Daar hebben we geen rekenmodel voor nodig.
Volgens mij is dit juist het probleem bij dit onderwerp. Allerlei mensen zijn theoretisch bezig waarom focus & recompose wel of niet geschikt is, maar ik zie maar heel weinig mensen de moeite nemen om wat verschillende methodes in echte praktijk situaties te vergelijken.
Die shots van dat dartboard is ook heel wat op aan te merken omdat de uiteindelijke positie van de "20" nogal dicht bij de rand ligt. Bij een portret foto niet bepaald waar je de ogen zou plaatsen.
Daarmee word het effect overdreven. Maar dat betekent niet dat de focus & recompose aanhangers ineens gelijk hebben, het betekent alleen dat dit voorbeeld overdreven is.
Als de praktijk andere uitkomsten geeft dan de theorie, dan klopt er blijkbaar iets niet met de theorie.
De praktijk is uiteindelijk wat belangrijk is.
Voorlopig zie ik wisselende meningen vanuit de theorie. Maar de twee praktijk vergelijkingen hebben een gelijke uitkomst.
Nou zijn twee praktijk vergelijkingen nogal weinig. (ook al schiet Nomad waarschijnlijk veel meer dan de gemiddelde persoon hier) Daarom zou ik iedereen in dit topic willen oproepen om het zelf in de praktijk te vergelijken en hun ervaringen hier te melden.
Dat lijkt mij heel interessant en nuttig.
@Nomad: gebruik jij in de studio standaard een statief?
Zo nee, merk jij verschil in Servo AI en One-shot?
Ik heb daarnaast ook niet veel keus, omdat de AF van mijn 5D2 op de buitenste punten in mindere omstandigheden (waar ik vaak focus & recompose gebruik) slecht of simpelweg niet werkt.
Sony A7R III | Sigma MC-11 | Sigma 50mm f/1.4 Art | Sigma 135mm f/1.8 Art
Zeiss 21mm f/2.8 | Minolta Rokkor 58mm f/1.2 | Godox V860II
De theorie is eenduidig: focus & recompose heeft effect op de ligging van je focusvlak.mjtdevries schreef op donderdag 21 juni 2012 @ 09:20:
Als de praktijk andere uitkomsten geeft dan de theorie, dan klopt er blijkbaar iets niet met de theorie.
De praktijk is uiteindelijk wat belangrijk is.
Voorlopig zie ik wisselende meningen vanuit de theorie. Maar de twee praktijk vergelijkingen hebben een gelijke uitkomst.
Je merkt het alleen in de praktijk niet als je DoF groot is, je hoekverdraaiing klein en zelfs dan nog kan de beweging van de fotograaf dit effect opheffen of verergeren. Tuurlijk, met een 5DII of een 550D is het middelste focuspunt een stuk nauwkeuriger dan de anderen, waardoor je wellicht nog steeds betere resultaten kunt bereiken met focus & recompose dan door een ander focuspunt te kiezen.
Maar nog steeds blijft het zo dat een focus & recompose actie een verstorende factor is. En als die opgeheven wordt, zou je verwachten dat je miss-ratio ook daalt.