Hulp gevraagd: 2 Engelse sonnetten.

[Knakker]

Hallo...

Daar W&L het enige forum is dat een beetje in de buurt zou komen van het onderwerp van m'n posting, post ik hier mijn vraag.

Ik heb binnenkort een mondeling Engels. Nou is mijn Engels meer dan toereikend om verreweg de meeste teksten te vatten waar het over gaat. Aan 2 sonnetten van Spenser (Renaissance) kan ik echter geen ene touw vastknopen. Wie kan me helpen vertellen waar dit over gaat?

Sonnet 1:
Ye tradeful Merchants that with weary toil,
Do seek most precious things to make you gain,
And both the Indias of their treasure spoil,
What needeth you to seek so far in vain?
For lo! my Love doth in herself contain
All the world's riches that may far be found:

If sapphires, lo! her eyes be sapphires plain;
If rubies, lo! her lips be rubies sound;
If pearls, her teeth be pearls, both pure and round;
If ivory, her forehead ivory ween;
If gold, her locks are finest gold on ground;
If silver, her fair hands are silver sheen:
But that which fairest is but few behold:
Her mind, adorned with virtues manifold.


Sonnet 2:
One day I wrote her name upon the strand,
But came the waves and washed it away:
Again I wrote it with a second hand,
But came the tide and made my pains his prey.

Vain man, said she, that doest in vain assay
A mortal thing so to immortalize,
For I myself shall like to this decay,
And eek my name be wiped out likewise.

Not so (quoth I), let baser things devise
To die in dust, but you shall live by fame:
My verse your virtues rare shall eternize,
And in the heavens write your glorious name.
Where whenas Death shall all the world subdue,
Our love shall live, and later life renew.

Bedankt

[Elvhenk]

Nou zo moeilijk zijn ze toch niet? Een pietsje hoogdravend, dat wel.

De eerste gaat erover dat de koopmannen hun kostbare waar niet van zo ver hoeven te halen, want zijn geliefde heeft al die schoonheden ook: zie saffieren, robijnen, paarlen etc. Zilveren handjes, ik geloof niet dat die kwaliteit tegenwoordig nog erg wordt gewaardeerd. En o ja: ook nog een enkele regel gewijd aan haar geest, met een vagig "virtues manifold"

De tweede gaat erover dat de liefde tussen hem en zijn geliefde dit aardse bestaan zal overwinnen. Eerst schreef hij haar naam in het zand, maar de zee spoelde het weg. Maar hun liefde zal het stof overleven, later in de hemel. En misschien zelfs weer reincarneren (later life renew)...

Edit:
Die tweede zit toch wat raarder in elkaar: De "she" in het tweede stuk is volgens mij "tide" die spreekt en die noemt hem een "vain man" (wegens dat schrijven in zand) om vervolgens aan te moedigen dat zijn poezie hun liefde voor de eeuwigheid zal bewaren (hoezo ijdel?)

Zo, ook eens wat huiswerkhulp kunnen doen!

[Verwijderd]

Sonnet 1:

De dichter spreekt zijn verwondering uit
over de Kooplieden die uit winstbejag
continu op zoek zijn naar kostbaarheden
en de beide India's (oost en west) van
hun schatten beroven.
Daarna prijst hij zichzelf gelukkig met
zijn geliefde, die in zichzelf alle
rijkdommen bevat die er bestaan, zoals
haar ivoren voorhoofd, robijnen lippen
maar bovenal dat, wat weinigen
aanschouwen: haar geest.

Sonnet 2:

Spenser beschrijft een incident waarbij hij
de naam van zijn geliefde in het zand
schrijft, maar de zee spoelt het weg.
Zijn geliefde berispt hem; hij moet niet
zo ijdel zijn om haar naam te willen
vereeuwigen. Zij is immers sterfelijk en
haar naam zal uiteindelijk ook vergeten
worden. Maar Spenser is ervan overtuigd
dat hij haar wel kan vereeuwigen, door
zijn gedichten, en dat hun liefde zal
leven ('in the heavens') zelfs als de
Dood het leven op aarde heeft doen
verstillen.

NB: In het tweede gedicht is het wel degelijk
zijn geliefde die Spenser toespreekt. Ze
zijn gewoon samen op het strand. De 'I'
in 'quoth I' is weer Spenser die haar van
repliek dient.

[Bart Coppens]

Even denken over eerste sonnet(ben ook nog maar een middelbare schoolganger...)
(de eerste regels zijn me ook niet duidelijk)
Wat heb jij nodig om zo ver in nuttelloosheid te zoeken?
Want kijk! mijn Liefde bevat in haarzelve
Al de rijkdommen van de wereld die ver mogen gevonden worden(over de hele wereld??)
Als het saffieren zijn, kijk! haar ogen zijn volle saffieren;
Als het robijnen zijn, kijk! haar lippen lijken robijnen;
Als het parels zijn, haar tanden zijn parels, puur en rond;
Als het ivoor is, haar voorhoofd ivoren (ween?);
Als het goud is, haar lokken zijn het fijnste goud ter aarde;
Als het zilver is, haar schone handen zijn schijnend zilver:
Maar dat wat het schoonste is maar weinigen zien:
Haar geest, gedecoreerd met ontvouwen talenten.

[Elvhenk]

Ja, je hebt gelijk Lestat, dat is inderdaad zijn geliefde die spreekt.

[Knakker]

Ja, nu je een verkorte inhoud geeft kan ik het inderdaad ook uitstekend volgen

Ik moest zeggen dat ik toch al 3 uur over Engelse proza & poëzie gebogen zat en daar literatuur nou niet bepaald mijn favoriete onderwerp is zal dat wellicht ook een oorzaak kunnen zijn. Maar eh, harstikke bedankt

[Knakker]

Oh, nu ik toch over het onderwerp bezig ben...

Een sonnet bestaat standaard uit 14 regels, eerst 2 strofen van 4 regels en dan 2 strofen van 3 regels. Na de 2e strofe komt een wending in het verhaal; strofen 1&2 staan veelal haaks op strofen 3&4. Klopt dit tot zover (ik ben niet al te literair onderbouwd )?

Hoe zit het dan met deze structuur in de 2 bovenstaande sonnetten? Volgens mij zit de wending bij sonnet 1 na regel 6 (in ieder geval niet na regel , maar ik kan geen 4 delen onderscheiden. Bij sonnet 2 zit de wending wel bij regel 8 maar kan ik de laatste 6 regels niet in 2 delen uiteenhalen. Wie kan mij hier meer over vertellen?

[Verwijderd]

De wending heet de chute of chime, en je hebt een engels sonnet met 6 6 en 2 regels met de wending tussen de 2e en 3e strofe

[bombadil]

Op zondag 25 maart 2001 18:31 schreef Knakker het volgende:

Again I wrote it with a second hand,

dat second hand betekende ook nog iets. volgens mij zat deze 2e helemaal vol met dubbele betekenissen. maar het is te lang geleden voor mij..