Veel professionals gebruiken gecalibreerde monitoren om hun werk op te doen.. De kleuren worden dan in het algemeen tov daglicht gecalibreerd.
Wat mij opviel was dat ik over het algemeen maar 3 manieren zijn die veelal gebruikt worden.
1. je gebruikt de meegeleverde kleurenprofielen
2. je gebruikt het oog om basis correctie uit te voeren
3. je gebruikt een colori of spectral meter. De kwaliteit hiervan verschilt per apparaat (waarbij sommige alleen RGB corrigeren en anderen ook de secundaire en tertiaire kleuren kunnen aanpassen)
enfin. Wat mij wel opviel was dat juist het apparaat wat veel professionals wel in huis hebben en ook vrij accuraat is niet gebruikt wordt. Namelijk de DSLR. Ook heb ik maar 1 handleiding gevonden voor zoiets.
Ik vroeg mij dan ook af waarom dit was.
Wat ik weet is dat een camera ansich ongecalibreerd is, maar de calibratie voor een camera betreft enkel het zetten van de witbalans. De kleuren ten opzichte van elkaar moeten namelijk wel goed zijn op een camera.
Dus ik denk, dat als je een pantone kleuren kaart hebt alles op manual zet en in een donkere kamer (met flits) je monitor met pantone tiff en een pantone kaart fotografeert je toch wel heel accuraat je beeldscherm moet kunnen fotograveren.
Met zo'n setup elimineer je witbalans bias (een flitslicht is gecalibreerd om daglicht uit te stralen) en je kunt alle kleuren op een kleurenkaart matchen. Zit er enige denkfout mijn redenering? (yes ik weet van moire etc.. maar als je op afstand schiet met vlakken die groot genoeg zijn en een sluitertijd die groot genoeg is dan moet dat geen probleem zijn)
Ik denk dat een mogelijk probleem zou kunnen zijn dat de gamma misschien niet correct is, maar tenminste heb je wel een consistent kleurenpalet.
dus in het kort:
1. met de pantone kaart calibreer je de camera.
2. met de camera kun je het scherm calibreren.
Wat mij opviel was dat ik over het algemeen maar 3 manieren zijn die veelal gebruikt worden.
1. je gebruikt de meegeleverde kleurenprofielen
2. je gebruikt het oog om basis correctie uit te voeren
3. je gebruikt een colori of spectral meter. De kwaliteit hiervan verschilt per apparaat (waarbij sommige alleen RGB corrigeren en anderen ook de secundaire en tertiaire kleuren kunnen aanpassen)
enfin. Wat mij wel opviel was dat juist het apparaat wat veel professionals wel in huis hebben en ook vrij accuraat is niet gebruikt wordt. Namelijk de DSLR. Ook heb ik maar 1 handleiding gevonden voor zoiets.
Ik vroeg mij dan ook af waarom dit was.
Wat ik weet is dat een camera ansich ongecalibreerd is, maar de calibratie voor een camera betreft enkel het zetten van de witbalans. De kleuren ten opzichte van elkaar moeten namelijk wel goed zijn op een camera.
Dus ik denk, dat als je een pantone kleuren kaart hebt alles op manual zet en in een donkere kamer (met flits) je monitor met pantone tiff en een pantone kaart fotografeert je toch wel heel accuraat je beeldscherm moet kunnen fotograveren.
Met zo'n setup elimineer je witbalans bias (een flitslicht is gecalibreerd om daglicht uit te stralen) en je kunt alle kleuren op een kleurenkaart matchen. Zit er enige denkfout mijn redenering? (yes ik weet van moire etc.. maar als je op afstand schiet met vlakken die groot genoeg zijn en een sluitertijd die groot genoeg is dan moet dat geen probleem zijn)
Ik denk dat een mogelijk probleem zou kunnen zijn dat de gamma misschien niet correct is, maar tenminste heb je wel een consistent kleurenpalet.
dus in het kort:
1. met de pantone kaart calibreer je de camera.
2. met de camera kun je het scherm calibreren.
[ Voor 7% gewijzigd door justice strike op 08-01-2012 09:00 ]
U can call me sir.... or justice as long as u bow down ;)