Zoals jullie waarschijnlijk niet ontgaan is, hebben we afgelopen zondag een kleine meeting gehouden met wat mensen uit het AV forum. Helaas was er moeilijk een datum te vinden waarop iedereen kon, en daarom zijn het uiteindelijk deze drie mensen geworden:
- Aatos
- JaapVR
- R (niet zo bekend hier)
En ik (Jag) natuurlijk.
De set die gebruikt is bij alle tests is van mij, en zoals die nu staat aangesloten is die als volgt:
Pioneer PD-505S cd speler
Pioneer Mj-D707 minidisc recorder
Pioneer A-504R versterker (werd alleen voor signal routing gebruikt, niet als versterker)
Allen & Heath GL2 mixer
Crest Vs-1500 Power amp
B&W DM604 speakers
Smart speaker kabel (12m)
Standaard interlinks
Extra hardware:
Sony *** versterker
van den Hul 25,-/m speakerkabel (2.5m)
Doel was om een aantal dingen te testen. Dingen die we getest hebben zal ik hieronder beschrijven, maar eerst wat we helaas niet hebben kunnen testen en waarom niet:
- cd speler vergelijking: gebrek aan tweede cd speler
- orgineel Vs cd kopie: zie hierboven
- Bi-wire Vs Singe wire: Nare man was ziek:( en hij had de bi-wire kabel
Wat we wel hebben getest:
- Aatos Sony versterker met R's 25,- per meter kostende van den Hul verzilverde speakerkabel Vs mijn Crest Vs-1500 versterker met 12m lange Smart speakerkabel:
Deze test was redelijk tricky, omdat we wel snel wilden wisselen tussen de twee versterkers, maar aangezien ze allebei op de B&W's stonden, moesten we bij het wisselen oppassen dat de versterkers niet elkaar gingen "versterken".
We hebben voor deze test een album van Traffic (wie kent ze niet
) gebruikt, met veel percussie erin.
Wat onlosmakelijk vaststaat is dat de Sony de percussie niet goed weergaf. Het hoog mistte erbij, en daardoor leek het alsof de hele percussie mistte.
Verder zijn er een hoop vage termen in de strijd gegooid zoals "muziekaler" en "meer dynamiek", maar waar het op neer kwam was dat iedereen de Crest beter vond klinken (zelfs onze trebble-hater JaapVR).
Het verschil was zeker niet klein, maar ook onoverkomelijk.
- Cd orgineel Vs Minidisc kopie:
de minidisc kopie was gemaakt mbv de optische ingang, en het was muziek van Dire Straits (love over gold: track 2). Ik liet hun eerst de cd een tijdje horen (cd speler 2 dB verzwakt, omdat ik altijd op -2 dB opneem) en switchte dan een aantal keer op en neer. En bleef daarna rustig switchen op punten waarop de muziek constant was. Waarop zij zouden moeten zeggen of het cd of minidisc was. Er is in het totaal drie keer geprobeerd, 2x fout en 1x goed, of andersom. Maar het was echt gokken: het verschil was niet hoorbaar.
- Scorpion 2.5m lange speakerkabel van 7,- per meter Vs van den Hul 2.5m lange verzilverde speakerkabel van 25,- per meter:
Deze test werd voorafgegaan door een lange discussie. De opsteling was als volgt: de ene speaker kabel was aangesloten op de HF aansluitingen van mijn B&Ws, en de andere op de LF aansluitingen (plaatje ertussen). En dan aan de versterkerkant één op de speaker A uitgang en één op B. Het idee was om te switchen tussen speakers A en B op de versterker, en zo de beide kabels één voor één te gebruiken. Alleen er waren twee discussiepunten:
- ten eerste zou de uitgang voor de B speakers niet geheel afgesloten hoeven worden bij het switchen naar A, waardoor de nul draad van B gebruikt zou kunnen worden door A, en daarmee het verschil tussen beide kebels kleiner maken.
- ten tweede zou een kabel die nog aan de speaker hangt, ook al is er geen stroomkring, invloed kunnen hebben op het geluid, vanwege capacitieve werking oid.
Voor het tweede punt hebben we het volgende bedacht om het te testen. Ik heb namelijk ook power meters op mijn kamer, die je aan de speakers hangt (of eigenlijk aan de versterker), net zoals de speakerkabel. Maar waar de speakerkabel een miniscule capaciteit heeft, heeft die power meter gewoon echte condensatoren. We hebben daarom afgesproken dat als je verschil zou kunnen horen bij het aansluiten van de power meters, we deze opstelling voor het testen van speakerkabels ook zouden verwerpen. Maar niemand hoorde ook maar een enkel verschil.
Voor het testen van het eerste punt moesten we weer allemaal bekabeling los gaan halen en meten met een mutlimeter, maar daar hadden we geen zin in
, en toen zijn we maar gaan luisteren
. Ik wel weer een hele beschrijving geven van de test methode, maar volgens voldoe ik met te zeggen dat weer niemand een verschil kon waarnemen.
- MP3 test:
dit was natuurlijk een hele belangrijke test die ik gelukkig op het allerlaatste moment nog heb kunnen voorbereiden. Ik heb een cd gemaakt om mee te testen op de volgende manier:
Ik heb eerst 6 audio cd's uitgezocht, allemaal orginelen, met muziek die me geschikt leek. Ik heb daar zes nummer van geript (met Yamp ofzo), en uit die nummers heb ik zo'n 15-20sec geknipt. Die wav was het nieuwe "orgineel".
Van die wav maakte ik drie mp3's, één keer op 64 kbit, één keer op 128 kbit, en een keer op 192 kbit, allemaal met Lame. En vervolgens die weer gedecodeerd naar wave.
Daarmee heb ik een nieuwe cd gebrand op de volgende manier:
eerst de orginele wav, gevolgd door de drie "mp3's" plus het orgineel, in een willekeurige volgorde die alleen ik ken. En dit dan zes keer.
De muziek was van Dire Straits, Phill Collins, Queen, Roger Waters, Sting en Traffic (over het algemeen dezelfde muziek die bij eerdere tests was gebruikt en die ze dus een beetje kenden).
Dit was de uitslag (de echte volgorde van de tracks hou ik geheim omdat ik deze cd nog vaker wil gebruiken), waarbij de eerste kolom de gekozen bitrate is, en de tweede degene die het echt was (volgorde is willekeurig):
Dire Straits:
128 - 128
wav - 192
192 - wav
64 - 64
Phil Collins:
64 - 64
128 - 192
wav - wav
192 - 128
Queen:
wav - 192
192 - wav
128 - 128
64 - 64
Roger Waters:
192 - wav
wav - 192
64 - 64
128 - 128
Sting:
128 - 192
192 - 128
wav - wav
64 - 64
Traffic:
64 - 64
192 - 192
128 - 128
wav - wav
Hieruit volgt dat de testers (bij deze test alleen JaapVR en Aatos) het orgineel en de 192 kbit mp3 niet konden onderscheiden. Maar wat verder interessant is, is dat ook de 128 kbit niet vlekkeloos benoemd werd, aangezien er twee keer een 192(voor hun gelijk aan het orgineel) voor 128 aangezien is.
Ik wil de test ook nog een keer doen bij R thuis, met zijn dure B&W 801 speakers. Maar weer is duidelijk geworden dat mp3 gewoon ontzetten goed is, ook op 128 kbit.
Sja, en toen was het 23:00 geworden, en moesten Aatos en JaapVR naar huis. Het was iig een leuke meeting, en zeker ook leerzaam.
Jag
- Aatos
- JaapVR
- R (niet zo bekend hier)
En ik (Jag) natuurlijk.
De set die gebruikt is bij alle tests is van mij, en zoals die nu staat aangesloten is die als volgt:
Pioneer PD-505S cd speler
Pioneer Mj-D707 minidisc recorder
Pioneer A-504R versterker (werd alleen voor signal routing gebruikt, niet als versterker)
Allen & Heath GL2 mixer
Crest Vs-1500 Power amp
B&W DM604 speakers
Smart speaker kabel (12m)
Standaard interlinks
Extra hardware:
Sony *** versterker
van den Hul 25,-/m speakerkabel (2.5m)
Doel was om een aantal dingen te testen. Dingen die we getest hebben zal ik hieronder beschrijven, maar eerst wat we helaas niet hebben kunnen testen en waarom niet:
- cd speler vergelijking: gebrek aan tweede cd speler
- orgineel Vs cd kopie: zie hierboven
- Bi-wire Vs Singe wire: Nare man was ziek:( en hij had de bi-wire kabel
Wat we wel hebben getest:
- Aatos Sony versterker met R's 25,- per meter kostende van den Hul verzilverde speakerkabel Vs mijn Crest Vs-1500 versterker met 12m lange Smart speakerkabel:
Deze test was redelijk tricky, omdat we wel snel wilden wisselen tussen de twee versterkers, maar aangezien ze allebei op de B&W's stonden, moesten we bij het wisselen oppassen dat de versterkers niet elkaar gingen "versterken".
We hebben voor deze test een album van Traffic (wie kent ze niet
Wat onlosmakelijk vaststaat is dat de Sony de percussie niet goed weergaf. Het hoog mistte erbij, en daardoor leek het alsof de hele percussie mistte.
Verder zijn er een hoop vage termen in de strijd gegooid zoals "muziekaler" en "meer dynamiek", maar waar het op neer kwam was dat iedereen de Crest beter vond klinken (zelfs onze trebble-hater JaapVR).
Het verschil was zeker niet klein, maar ook onoverkomelijk.
- Cd orgineel Vs Minidisc kopie:
de minidisc kopie was gemaakt mbv de optische ingang, en het was muziek van Dire Straits (love over gold: track 2). Ik liet hun eerst de cd een tijdje horen (cd speler 2 dB verzwakt, omdat ik altijd op -2 dB opneem) en switchte dan een aantal keer op en neer. En bleef daarna rustig switchen op punten waarop de muziek constant was. Waarop zij zouden moeten zeggen of het cd of minidisc was. Er is in het totaal drie keer geprobeerd, 2x fout en 1x goed, of andersom. Maar het was echt gokken: het verschil was niet hoorbaar.
- Scorpion 2.5m lange speakerkabel van 7,- per meter Vs van den Hul 2.5m lange verzilverde speakerkabel van 25,- per meter:
Deze test werd voorafgegaan door een lange discussie. De opsteling was als volgt: de ene speaker kabel was aangesloten op de HF aansluitingen van mijn B&Ws, en de andere op de LF aansluitingen (plaatje ertussen). En dan aan de versterkerkant één op de speaker A uitgang en één op B. Het idee was om te switchen tussen speakers A en B op de versterker, en zo de beide kabels één voor één te gebruiken. Alleen er waren twee discussiepunten:
- ten eerste zou de uitgang voor de B speakers niet geheel afgesloten hoeven worden bij het switchen naar A, waardoor de nul draad van B gebruikt zou kunnen worden door A, en daarmee het verschil tussen beide kebels kleiner maken.
- ten tweede zou een kabel die nog aan de speaker hangt, ook al is er geen stroomkring, invloed kunnen hebben op het geluid, vanwege capacitieve werking oid.
Voor het tweede punt hebben we het volgende bedacht om het te testen. Ik heb namelijk ook power meters op mijn kamer, die je aan de speakers hangt (of eigenlijk aan de versterker), net zoals de speakerkabel. Maar waar de speakerkabel een miniscule capaciteit heeft, heeft die power meter gewoon echte condensatoren. We hebben daarom afgesproken dat als je verschil zou kunnen horen bij het aansluiten van de power meters, we deze opstelling voor het testen van speakerkabels ook zouden verwerpen. Maar niemand hoorde ook maar een enkel verschil.
Voor het testen van het eerste punt moesten we weer allemaal bekabeling los gaan halen en meten met een mutlimeter, maar daar hadden we geen zin in
- MP3 test:
dit was natuurlijk een hele belangrijke test die ik gelukkig op het allerlaatste moment nog heb kunnen voorbereiden. Ik heb een cd gemaakt om mee te testen op de volgende manier:
Ik heb eerst 6 audio cd's uitgezocht, allemaal orginelen, met muziek die me geschikt leek. Ik heb daar zes nummer van geript (met Yamp ofzo), en uit die nummers heb ik zo'n 15-20sec geknipt. Die wav was het nieuwe "orgineel".
Van die wav maakte ik drie mp3's, één keer op 64 kbit, één keer op 128 kbit, en een keer op 192 kbit, allemaal met Lame. En vervolgens die weer gedecodeerd naar wave.
Daarmee heb ik een nieuwe cd gebrand op de volgende manier:
eerst de orginele wav, gevolgd door de drie "mp3's" plus het orgineel, in een willekeurige volgorde die alleen ik ken. En dit dan zes keer.
De muziek was van Dire Straits, Phill Collins, Queen, Roger Waters, Sting en Traffic (over het algemeen dezelfde muziek die bij eerdere tests was gebruikt en die ze dus een beetje kenden).
Dit was de uitslag (de echte volgorde van de tracks hou ik geheim omdat ik deze cd nog vaker wil gebruiken), waarbij de eerste kolom de gekozen bitrate is, en de tweede degene die het echt was (volgorde is willekeurig):
Dire Straits:
128 - 128
wav - 192
192 - wav
64 - 64
Phil Collins:
64 - 64
128 - 192
wav - wav
192 - 128
Queen:
wav - 192
192 - wav
128 - 128
64 - 64
Roger Waters:
192 - wav
wav - 192
64 - 64
128 - 128
Sting:
128 - 192
192 - 128
wav - wav
64 - 64
Traffic:
64 - 64
192 - 192
128 - 128
wav - wav
Hieruit volgt dat de testers (bij deze test alleen JaapVR en Aatos) het orgineel en de 192 kbit mp3 niet konden onderscheiden. Maar wat verder interessant is, is dat ook de 128 kbit niet vlekkeloos benoemd werd, aangezien er twee keer een 192(voor hun gelijk aan het orgineel) voor 128 aangezien is.
Ik wil de test ook nog een keer doen bij R thuis, met zijn dure B&W 801 speakers. Maar weer is duidelijk geworden dat mp3 gewoon ontzetten goed is, ook op 128 kbit.
Sja, en toen was het 23:00 geworden, en moesten Aatos en JaapVR naar huis. Het was iig een leuke meeting, en zeker ook leerzaam.
Jag