Toon posts:

Zenuwachtig zijn...hoe en waarom?

Pagina: 1
Acties:
  • 228 views sinds 30-01-2008
  • Reageer

Verwijderd

Topicstarter
Ik vraag me dat dus af...vroeger was ik erg zenuwachtig voor proefwerken op de middelbare school. Ik presteerde ook zeer goed. Hoewel ik dus toch de zekerheid had dat ik altijd wel goed zou presteren, ik was toch heel erg zenuwachtig. Nare gevoelens in maag etc.. Nu op de Uni ben ik ABSOLUUT nooit en never zenuwachtig whatsoever. Toch presteer ik nog steeds "goed". Echter ik ben wel zenuwachtig wat sociale aangelegenheden betreft... Mijn vraag is nu wat is de fucntie van het zenuwachtig worden. Ik dacht vroeger het geeft je meer "focus" waardoor je dus beter presteert. Maar ik ken ook mensen die juist niet goed presteren door zenuwachtigheid....Tweede vraag is kun je zenuwachtigheid beheersen? dus onder controle hebben? En welke trucjes of middelen gebruiken jullie hiervoor? Nu ik ouder ben geworden lijkt het alsof ik vooral zenuwachtig ben in "sociale" situaties..zoals in een grote groep mezelf inmengen in discussies etc. Ook ben ik nog steeds doodbang en zenuwachtig voor Presentaties. Waarom is men selectief zenuwachtig?

Verwijderd

Topicstarter
omhoog met dat ding :7

  • AtomicShockwave
  • Registratie: Maart 2001
  • Laatst online: 14-01 23:58

AtomicShockwave

Hadde maar een vak moette lere

kijk diadem: dit is nou een onzinnig topic

Verwijderd

Op maandag 12 maart 2001 20:28 schreef Ross het volgende:
Ik vraag me dat dus af...vroeger was ik erg zenuwachtig voor proefwerken op de middelbare school. Ik presteerde ook zeer goed. Hoewel ik dus toch de zekerheid had dat ik altijd wel goed zou presteren, ik was toch heel erg zenuwachtig. Nare gevoelens in maag etc.. Nu op de Uni ben ik ABSOLUUT nooit en never zenuwachtig whatsoever. Toch presteer ik nog steeds "goed". Echter ik ben wel zenuwachtig wat sociale aangelegenheden betreft... Mijn vraag is nu wat is de fucntie van het zenuwachtig worden. Ik dacht vroeger het geeft je meer "focus" waardoor je dus beter presteert. Maar ik ken ook mensen die juist niet goed presteren door zenuwachtigheid....Tweede vraag is kun je zenuwachtigheid beheersen? dus onder controle hebben? En welke trucjes of middelen gebruiken jullie hiervoor? Nu ik ouder ben geworden lijkt het alsof ik vooral zenuwachtig ben in "sociale" situaties..zoals in een grote groep mezelf inmengen in discussies etc. Ook ben ik nog steeds doodbang en zenuwachtig voor Presentaties. Waarom is men selectief zenuwachtig?
Je wordt zenuwachtig om snel weg te kunnen rennen, je wordt dus alleen zenuwachtig in situaties waar je je liever niet in bevindt. Zenuwachtigheid wordt voornamelijk gevoed door angst.

Verwijderd

Met zenuwachtigheid is het net zoiets als met stress: op zich is het gunstig, maar als het te sterk is, is het juist heel lastig.

Verwijderd

Op maandag 12 maart 2001 23:27 schreef el_marcianito het volgende:
Met zenuwachtigheid is het net zoiets als met stress: op zich is het gunstig, maar als het te sterk is, is het juist heel lastig.
Dat is met bijna alle reacties zo, ook met pijn. Wees blij dat je pijn kan voelen. Maar zodra het woordje "te" aan te pas komt, is het niet meer goed.

Verwijderd

Op maandag 12 maart 2001 23:15 schreef AtomicShockwave het volgende:
kijk diadem: dit is nou een onzinnig topic
En dat is een onzinnige posting van een gefrustreerde tweaker.

Verwijderd

Het verhoogt inderdaad je concentratie en zorgt er voor dat je in stress of belangrijke situaties beter kan functioneren. Het moet idd niet te erg worden want dan lijden je prestaties er jusit onder.

Verwijderd

Je moet zenuwachtig zijn niet verwarren met stress, want dat is niet hetzelfde.
Een beetje stress is juist goed omdat de meeste mensen daardoor beter presteren, waaronder ook ik.
Het heeft voor mij geen nut om een week tevoren te leren voor een tetamen, omdat ik dan toch niets leer, pas 1 a 2 dagen tevoren is de druk groot genoeg dat ik echt MOET en neem ik ook veel sneller info op. En nee dit is niet lamlendigheid...

Een klein beetje zenuwachtig zijn kan al als onprettig ervaren worden, bv rood worden is er een vorm van. Juist doordat je rood wordt wordt je nog onzekerder/zenuwachtiger omdat anderen deze 'zwakte' ook kunnen zien.

Ik denk dat de enige manier om er van af te komen of zoveel mogelijk onder controle te krijgen, is door je zelfvertrouwens op te bouwen.
Presentaties moet je tegenwoordig op scholen tot in de treuren doen en voordat je van school af bent ben je het gewend om tegenover een groep te staan.
Wat bij presentaties natuurlijk zoiezo helpt is zorgen dat je goed voorbereid bent en dat je niet alleen het gepresenteerde beheerst, maar ook het omliggende, zodat je de eventuele vragen goed kunt beantwoorden.
Als je zo een paar keer goed door een presentatie heen komt en mensen je kwaliteiten erkennen, groeit je zelfvertrouwen ook enorm...

Ook sociaal is het een kwestie van zelfvertrouwen, als je je mengt in een gesprek ook werkelijk iets te zeggen hebben en niet alleen een opmerking maken. Als je een goed onderbouwde mening hebt(zelfde als met presenteren), waarderen mensen dat en nemen je eerder op in de groep.

  • Lordy79
  • Registratie: Januari 2000
  • Laatst online: 09:18

Lordy79

Vastberaden

Zenuwachtigheid wordt voornamelijk gevoed door angst.
Fear leads to anger... anger leads to hate... hate leads to suffering... >:)


Maar ff serieus: ik denk dat die zenuwachtigheid erg veel te maken heeft met leeftijd en zelfvertrouwen.

Gewoon jezelf zijn, je goede en slechte punten kennen en in jezelf geloven. En met presentaties geloof je meer in jezelf als je goed voorbereid bent en, zoals de eerdere spreker ook al zei, vragen kunt beantwoorden.

In feite is de wetenschap op zoek naar de Ein Sof


  • Ortep
  • Registratie: Maart 2000
  • Niet online

Ortep

Soylent Green is People!

Stress hangt samen met hormonen zoals adrenaline. Dat geeft je een vecht vlucht reflex. Er gebeurt iets waarvan je denkt dat het bedreigend is. Moet ik er voor wegrennen? Of kan ik het overwinnen? Je spijsvertering stopt. Energie kan je daar nu beter even niet aan spenderen. Als je ontsnapt of wint kan dat later nog wel, en dat extra beetje energie kan je net redden. Je wordt wit omdat je bloedvaten zich vernauwen. Dat is een voordeel, verwondingen leiden dan tot minder bloedverlies. Je hart gaat sneller slaan, je spieren moeten wel degelijk bloed hebben voor de reacties. Je neusvleugels spreiden zich om meer zuurstof binnen te kunnen krijgen. Je adem gaat sneller. Je kijkt om je heen zoekt uitwegen en mogelijkheden voor aanval of vlucht

Kortom...de omschrijving van zenuwachtigheid. Dat heb je natuurlijk allemaal niet als je de situatie onder controlle hebt en de stof beheerst. Maar dat is nu juist wat er getest wordt bij een tentamen :)
Op dinsdag 13 maart 2001 00:52 schreef Hustla het volgende:
Het heeft voor mij geen nut om een week tevoren te leren voor een tetamen, omdat ik dan toch niets leer, pas 1 a 2 dagen tevoren is de druk groot genoeg dat ik echt MOET en neem ik ook veel sneller info op. En nee dit is niet lamlendigheid...
Ik geloof direkt dat het geen lamlendigheid is. Maar het is wel de minst efficiente manier van leren. Voor jou is dat blijkbaar een stel niet echt samenhangende feiten uit je hoofd leren.

Als er echt begrip is dan hoef je niet veel te leren. Dan volgen de antwoorden op de vragen vanzelf. Je begrijpt immers waar het om gaat. En begrijpen kan je een jaar van te voren doen. Dat gaat nooit meer weg. Natuurlijk moet je de stof nog wel even doornemen voor een tentamen, maar dat is dan meer voor: Oh ja, dat is waar ook.

Probeer maar eens een reeks van 300 willekeurige letters uit je hooft te leren. Dat is vreselijk lastig. Maar als het 3000 letters zijn en het is een samenhangend verhaal kan je het na één keer lezen navertellen. Misschien met een foutje hier en daar, maar de bedoeling komt over op de toehoorder.

Only two things are infinite, the universe and human stupidity, Einstein
Alleen de doden kennen het einde van de oorlog, Plato


Verwijderd

Ik geloof direkt dat het geen lamlendigheid is. Maar het is wel de minst efficiente manier van leren. Voor jou is dat blijkbaar een stel niet echt samenhangende feiten uit je hoofd leren.
Ik voel met niet aangevallen, maar wil hier toch even kort op reageren:

Het enige wat ik gedaan heb is mijn sudiemethode afgericht aan mijn persoon en aan mijn opleiding.
Dit werkt voor mij gewoon het beste, dat heeft verder niets te maken met wel of niet efficiënt zijn.
In mijn studierichting moet ik methodieken en algoritmes leren en leren toepassen, gezien ik niet alle colleges en instructies kan volgen is het grotendeels zelfstudie en dan werkt 'mijn' methode voor MIJ het beste en dus ook het meest efficiënt.

  • Ortep
  • Registratie: Maart 2000
  • Niet online

Ortep

Soylent Green is People!

Op dinsdag 13 maart 2001 15:22 schreef Hustla het volgende:
In mijn studierichting moet ik methodieken en algoritmes leren en leren toepassen, gezien ik niet alle colleges en instructies kan volgen is het grotendeels zelfstudie en dan werkt 'mijn' methode voor MIJ het beste en dus ook het meest efficiënt.
Niet om je aan te vallen :)

Ik neem ook aan dat je je tentamens gewoon haalt. Maar weet je na een half jaar ook nog waar het om ging? Zou je zo'n tentamen na die tijd nog kunnen maken?

Er is een enorm verschil tussen iets begrijpen en iets uit je hoofd leren. Als je iets echt begrijpt kan je het algoritme haast zelf bedenken zodra je het moet toepassen.

Als het alleen maar uit het hoofd geleerd is, dan kom je in de problemen zodra er een afwijking van het standaard probleem komt. Dat is het gemene van algoritmes. Ze worden vaak als een 'black box' gebruikt.

Voor de goede orde...ik leerde mijn tentamens ook zoals jij het nu doet hoor :)

Maar pas jaren later 'begreep' ik dingen. Het heeft bv zeker 3 jaar geduurd voor ik begreep wat ik met differentiaal vergelijkingen aan moest. Tot die tijd was ik wel in staat een tentamen te maken, ik had het immers voldoende. Maar pas toen ik het in mijn werk nodig had 'begreep' ik het. En toen was het plotseling eigenlijk best logisch.

Only two things are infinite, the universe and human stupidity, Einstein
Alleen de doden kennen het einde van de oorlog, Plato

Pagina: 1