Dat doet er niet eens toe, maar is gebaseerd op persoonlijke ervaringen. Mijn punt was: je hebt helemaal geen desktop-ervaring nodig om Linux servers te kunnen beheren.
Webmin is erg handig voor beginners. Vaak heb je erg enthousiaste mensen, maar die al snel afhaken als ze zien wat 'voor een ingewikkelde commando's' je moet invoeren in de terminal. Deze mensen zullen als ze meer ervaren raken zelf na een tijd wel merken dat de commandline sneller is.
De command line is echt niet altijd sneller. Als je beter wordt in beheer maak je uiteindelijk wel je eigen scriptjes om je werk te vergemakkelijken. Maar elke keer dat je een tool als webmin gebruikt vóórdat je weet wat webmin achter de schermen allemaal doet, is het zonde. Ik zie het liever andersom. Als je weet wat er moet gebeuren mag je eventueel Webmin gebruiken als je dat handiger of in een bepaald geval beter vindt. Maar als je dat niet weet heb je weer een excuus om je ergens niet in hoeven te verdiepen. En dan leer je wel met een of andere tool werken, maar je leert niet waar het om ging.
Als je Linux op de desktop draait leer je veel over Linux in het algemeen. Kennis die ook erg handig is voor servers.
Aan de meeste desktop-kennis heb je helemaal niets als het om servers gaat. Kijk voor de gein eens in Ubuntu-topics op dit forum, en verbaas je erover hoe weinig het met servers te maken heeft.
Ik ben ook Ubuntu gebruiker, zowel op de server als op de desktop. Heeft idd een erg grote community. Maar waar je dat prutsers-community vandaan haalt?
Het zal wel aan mij liggen, maar de ervaren serverbeheerders gebruiken bijvoorbeeld Debian, Red Hat of CentOS. Voor servers ja. Wil je iets weten over servers, moet je bij die mensen zijn. Niet bij die mensen die Ubuntu gebruiken omdat dat "makkelijker" is, en vooral omdat het geen Windows is.
Kortom, dat ik wat ervaren Ubuntu-gebruikers op hun ziel trap is jammer. Maar de meeste ervaren gebruikers hebben weinig reden om Ubuntu te gebruiken, want het is alleen voor beginners "makkelijker".
Virtualiseren doe je op de server, die met virtualisatie-extensies en Xeon processor. Op de desktop gebruiken we nog altijd dual-boot.
Dual-boot betekent gezeik met bootloaders die stuk kunnen gaan (en wat gegarandeerd gebeurt bij beginners), geknoei met partities en als je het stuk maakt moet je een ander OS booten om documentatie erbij te zoeken. Met een virtuele server kloon je de server even voordat je gaat knoeien zodat je makkelijk weer terug kunt. Dual-boot is echt niet meer van deze tijd. Op een fatsoenlijke ontwikkelbak heb je genoeg resources tot je beschikking en op een server kun je uiteraard ook bijvoorbeeld ESXi installeren of met Xen, KVM of OpenVZ aan de gang gaan.
Helaas was ik daarnet nog vergeten dat te melden: het is wellicht een goed plan om op die server ook te gaan virtualiseren. Het gebeurt steeds meer, maakt de boel ook beter onderhoudbaar, en biedt nog meer voordelen. Voor het geld hoef je het niet te laten want er zijn genoeg gratis mogelijkheden.
hostname schreef op maandag 16 november 2009 @ 20:07:
Eventueel zou je nog een aparte /boot of /var kunnen doen, maar dat vind ik zelf meestal overbodig. Hoe meer partities, hoe groter de kans dat er eentje te klein wordt. (tenzij je voor LVM gaat, wat wel aan te raden is)
Een aparte /boot is omdat ik dat niet in een LVM volume wil hebben.
Ja, je Linux heeft ook nog lekker veel nut als ie virtueel in een Windows draait. Weg performancewinst.
Bovendien is nog niet alles even goed te virtualiseren, dus dan wil je wel graag nog een Windows-installatie hebben voor die exotische hardware zonder Linux drivers.
Het was vooral een betoog anti-dual-boot. Aangezien dit een server is, is er natuurlijk al geen enkele reden om Windows erop te zetten. Alleen als je geen aparte machine hebt en Linux-ervaring wilt opdoen, raad ik wel aan om te virtualiseren, en niet om een dualboot setup te maken. Dat is vooral op basis van opgedane ervaring. Dual-boot heeft geen enkele meerwaarde. Het is lomp om te moeten rebooten als je een ander OS wilt gebruiken. Zonder van de tijd en moeite.
www-root zet ik zelf wel op /home.
SVN repo is een twijfelgeval, maar omdat het makkelijker is qua backuppen en partitieindeling zet ik die ook gewoon op /home.
databases had ik niet aan gedacht

die van mij worden nooit zo groot dat ik me er zorgen over moet maken
Op mijn eigen machines gaat dat allemaal in /srv aangezien dat voor mij de /home is voor services. Zo gaan de websites in /srv/www/hostnaam, de SVN zooi in /srv/svn, databases in bijvoorbeeld /srv/mysql en /srv/postgres, LDAP en Kerberos data in /srv/ldap en /srv/kerberos, etc.
Daar blijven de package management tools sowieso van af (iig in Debian en CentOS) en /home vind ik niet zo belangrijk aangezien de gebruikers bij mij toch centraal via LDAP, Kerberos en NFS gaan. Wat dat betreft is /home op mijn servers dus leeg als er niemand is ingelogd.
Als je die allemaal op /var zet (wat wel mooier is) zou ik daarvoor ook een aparte partitie aanmaken.
Toch vind ik dat /srv daarvoor is. De /var directory zijn voor mij toch meer voor logs, lockfiles, pidfiles, queus, spool, en andere metadata.
Bij een echte restore hoef ik /var niet te hebben, alleen /srv (en /etc maar dat wordt toch nog wel apart gebackupt en kost sowieso amper ruimte).
[
Voor 26% gewijzigd door
Verwijderd op 16-11-2009 20:36
]