Wat klinkt dat vriendelijk, ik meen het

Zo was het ook bedoeld.

Ja ook in je betoog beneden merk ik je sterke identificatie met je lichaam.
Nee, ik ben ervan overtuigd dat ik mijn lichaam
ben. Ik identificeer me er niet mee, dat is als zeggen dat ik me met mezelf identificeer.
Een wezen is niet per definitie iets tastbaars. Hoe kan ik daar op komen?
Klopt, een wezen kan ook niet-fysiek zijn, Ik zeg niet dat zulke wezens bestaan, maar het zou kunnen.
Ik ga naar de volgende vraag als je je eigen bestaan als een feit hebt geaccepteerd, In het feit van je bestaan moet een ondubbelzinnige betekenis kunnen worden afgeleid, die waar is. Immers niet elk feit is automatisch een waarheid.

Een feit is wel automatisch een waarheid. 'Feit' en 'waarheid' zijn bijna uitwisselbare begrippen. Een feit is per definitie waar, een onwaar iets is geen feit.
Dierbare persoonlijkheid achter de naam "Lord Daemon", overigens (per ongeluk?) niet verkeerd gekozen, vanwege je spirituele interesse en je paradoxale identificatie met je lichaam, hoe kan ik je het zo kort mogelijk uitleggen dat niet elk feit een waarheid is, vooral als je zintuigen je het verschil nooit kunnen laten zien tussen die twee?
Verkeerd gekozen? Tja, die naam is ge-evolueerd, maar volgens mij is een 'daemon' in de grieks/latijnse zin niet per se een niet-materiele entiteit. Overigens vraag ik me af waar je uit af leidt dat ik een spirituele interesse heb? Ga vooral je gang in het uitleggen van het verschil tussen waarheid en feit, ik zet te popelen om het te weten te komen.

Ok, begrijp dat betekenis niet losstaat van de context/situatie waarin die betekenis zinvol is.
Gedeeltelijk mee eens. Betekenis moet geinterpreteerd kunnen worden, anders heeft zij geen zin. De betekenis van een boodschap (in de ruimste zin van het woord) zit in feite in 2 delen: de boodschap zelf en de interpretatie methode. Echter, de meest basic boodschappen, de grootte en orientatie van natuurkrachten e.d. zijn het laagste niveau van informatie. Zij hoeven niet verder geïnterpreteerd worden, zij zijn feiten onafhankelijk van context of situatie.
bv, je bent in gesprek met die ander over God, dat is je interesse, hoe betekenisvol is het dan dat die ander 10 vingers heeft tijdens het gsprek? Antwoord: geen. In een andere context, bv je helpen in een boom te klimmen zijn zijn 10 vingers heel betekenisvol.
Hier ben ik het volledig mee oneens. Vervang 'betekenisvol' door 'zinvol' in deze zinnen en ik ben het wel met je eens, maar of iets wel of geen betekenis heeft hangt niet op deze wijze van de situatie af. In een gesprek over God betekent "Ik heb tien vingers" exact hetzelfde als in een gesprek over handen.
Terug naar het gesprek, hoe betekenis vol zijn zijn kleren, zijn huidskleur, zijn haar, kortom al die feiten die in die context NIETS te maken hebben met het gesprek, als het gesprek en de uitwisseling je volle aandacht heeft? antw niets.Ze zijn betekenisloos in de context van het gesprek, dat geldt niet voor zijn blik, zijn gebaren, de klank van zijn stem Dat zijn feiten met betekenis in die context en een mogelijke belofte van waarheid
Alle volledig betekenisvol. Nutteloos in de context, maar betekenisvol.
Nu, stel je voor dat je als derde (onzichtbare getuige) naar zo'n gesprek tussen twee mensen luistert en je weet dat één en ook wie, van A tot Z staat te liegen, Mag je dan zeggen : De waarheid is dat hij liegt.
Ja. De waarheid spreken / liegen hangt af van intenties en dus van de interpretatie van de spreker. Je kan dus volledig objectief een oordeel vellen over of iemand wel of niet liegt.
Mijn antwoord is: neen dat mag je niet zeggen als je haarzuiver wilt zijn.
Want dan vraag ik je: welke betekenisvolle feiten in die kamer zijn in die context de waarheid(als een leugen, beschrijft wat niet bestaat)? Wat wil je dan aanwijzen? Zijn stem vertelt de leugen, zijn blik en zijn gebaren drukken de leugen uit, maken die kenbaar, waar die eerst nog alleen bestond in zijn hoofd, zijn gedachten. Als je een leugen zintuigelijk tot uitdrukking brengt en zo meetbaar wat is dan de waarheid geworden? Antw: Niets, ook een meetbare waarneembare leugen blijft een leugen. De feiten in de context van het gesprek die betekenisvol zijn blijken geen van alle waar te zijn. Een feit hoeft dus niet de waarheid te zijn. Zintuigelijk is er echter tussen feiten en "waarheid" geen onderscheid te maken.
Dit is, sorry daar komt het weer, bizar. Het feit "Piet zei dat gras paars was" is waar. "Gras is paars" is niet waar, en dus ook geen feit, maar dat is absoluut niet hetzelfde als het feit dat Piet dat zei. Het is zinloos om gebeurtenissen niet te interpreteren als de gebeurtenissen zelf maar als de achterliggende boodschap. Dat zijn twee volledig verschillende dingen.
Natuurlijk, maar wat drukt wiskunde anders uit dan de behoefte de waarneembare wereld om je heen te begrijpen? Die "andere" wereld, je ongrijpbare gevoelens of de spirituele werelden hebben nooit om wiskunde gevraagd.
Wiskunde heeft niets met de waarneembare wereld te maken. Wiskunde is een systeem van axioma's die per definitie waar zijn waar conclusies uit getrokken worden. Iedere wiskundige conclusie is per definitie waar. En het leuke is dat ze vaak ook nog heel
nuttig zijn bij natuurkunde ea wetenschappen die wel proberen om de waarneembare wereld te begrijpen.
IS dat zo. Vreemd dat je dat zegt Waarom is een definitie de waarheid? Sinds wanneer maken mensen waarheid? Maak vn God een definitie dan ben je er toch?
Ja, dat IS zo. Maar ik geloof dat jij mijn uitspraak weer heel anders interpreteert dan ikzelf. Stel ik zeg "God = een almachtig, alwetend, algoed wezen." Dan is dat waar: ieder wezen met die eigenschappen is God. Simpelweg omdat ik afspreek dat zo te noemen. Dat zegt natuurlijk op geen enkele wijze dat God ook echt bestaat. (En sla Kant er maar even op na waarom je existentie niet mee kan nemen in een definitie.)
Dat is geen defintie van niets. Dat is een taalspelletje. De leugen in de definitie is door niets te definieren dat het "iets" zou zijn, ook al heeft het geen eigenschappen. Niets is exact hetzelfde en en leidt ook tot hetzelfde als "Nee" een ontkenning
Helemaal niet, hoe kan je dat nou vinden? "Volgens de Big Bang theorie is ons Universum uit een quantumfluctuatie in het niets ontstaan." is geen ontkenning, of zie ik het nou verkeerd?
Waarom geloof je zo in definities, Definities behoeven niets met waarheid te maken.
Dat klopt, behalve dat een definitie een betekenis-waarheid is. Als je iets defineert verbindt je een woord met een betekenis en creeer je zo een waarheid; een waarheid over een woord, niet over iets fysieks!
Zie je dan niet dat de ervaring duisternis wel bestaat zoals zwart als kleur lijkt te bestaan, maar de ervaring is bedriegelijk.
Zwart de kleur bestaat ook en is de kleur die wordt uitgezonden door een object dat alle inkomende straling absorbeert. Als dat object heel warm is zendt het echter wel zelf licht uit. We spreken dan van een zwarte straler.
Het is de uitvinding van de aap die zweert met zijn zintuigelijke ervaringen. Nogmaals duisternis bestaat niet anders dan als een maaksel van je eigen brein. Zwart is een verzinsel op het ontbreken van lich op je netvlies.
Duisternis is het ontbreken van licht. "Deze kamer is duister" = "In deze kamer bevindt zich een lage concentratie van fotonen." Dit is een bewering die betekenisvol is en experimenteel getest kan worden.
Ik stop hier maar even. Deze discussie is noodzakelijk om de "messen" van het verstand uit de handen van de aap te houden

Messen? Je onderschat schromelijk een wapen dat veel en veel gevaarlijker is dan atoombommen.
Lord Daemon