Afgelopen week las ik ergens een column wat handelde over de verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid van ambtenaren.
Er werden een aantal publieke fouten/rampen als voorbeeld aan de orde gesteld waarbij de onderlinge verantwoordelijkheid en bijbehorende aansprakelijkheid nader werden bekeken.
Als voorbeeld werd gesteld: de Hercules-ramp van 1996. Momenteel zijn twee militairen verantwoordelijk gesteld (althans: zo wordt het publiekelijk bericht) die beiden een bepaalde straf boven het hoofd hangt waarvan de uitspraak morgen (donderdag) volgt.
Maar is dat wel terecht?
De cruciale vraag is echter: dient een overheidsdienaar c.q. iemand met een publieke baan die naar eer en geweten zijn werk doet, strafrechtelijk aansprakelijk te zijn voor eventuele verkeerde inschattingen? En zo ja, waar ligt die grens dan? En m.b.t. de strafmaat: welke misser is nog acceptabel en welke niet?
Natuurlijk moet onderscheid worden gemaakt tussen bewuste wetsovertredingen en beslissingen die achteraf, in alle rust bekeken, verkeerd blijken uit te pakken.
Duidelijk is, dat er iig een grijs gebied is, waarvan de gevolgen m.i. voor een groot deel bepaald worden door de publieke opinie - dat uiteraard wordt gevoed door de media (die dikwijls de feiten niet altijd even objectief weergeeft). Want hoe zit het als er geen sprake is van opzet, maar dat iemand zich gewoon vergist, ofwel: een verkeerde inschatting maakt?
Nog een leuk voorbeeld: een politieman die iemand onterecht neerschiet ,moet zich verantwoorden. Maar hoe zit dat met een agent die niet schiet, met als gevolg dat er door anderen doden vallen?
Met welke maat moet worden gemeten bij het bestraffen van missers in de publieke sector? Een machinist die een sein over het hoofd ziet, kan worden vervolgd. Een ambulancemedewerker die de verkeerde medische handeling toepast, wordt in principe niet als verdachte gezien. Wat is het principiële verschil? En als die er is: waar ligt de grens?
En dan nog is er een duidelijk verschil in straf. Een chirurg die uit zijn ambt wordt gezet, is nog altijd anders dan de cel- of taakstraf die Hercules-verdachten wellicht zullen krijgen.
Maar goed: wat denken jullie ervan?
Er werden een aantal publieke fouten/rampen als voorbeeld aan de orde gesteld waarbij de onderlinge verantwoordelijkheid en bijbehorende aansprakelijkheid nader werden bekeken.
Als voorbeeld werd gesteld: de Hercules-ramp van 1996. Momenteel zijn twee militairen verantwoordelijk gesteld (althans: zo wordt het publiekelijk bericht) die beiden een bepaalde straf boven het hoofd hangt waarvan de uitspraak morgen (donderdag) volgt.
Maar is dat wel terecht?
Zoals wel blijkt uit het citaat, is alles binnen korte tijd gebeurd. Op het betreffende moment dienen dan weloverwogen beslissingen te worden genomen. Dat die beslissingen naderhand totaal verkeerd waren, blijkt wel uit het vervolgtraject waarmee nu iedere Nederlander enigszins bekend is.De ramp kostte aan 34 mensen het leven. Dat hadden er minder kunnen zijn als de twee aangeklaagde militairen hun werk beter hadden verricht, stelt het OM. De luchtverkeersleider verzuimde te melden dat er een muziekkapel aan boord was. De brandweercommandant ging te laat het toestel binnen hij bluste wel, maar redde niet.
Het Hercules-dossier staat bol van de missers, in alle geledingen van de organisatie en de hulpverlening. Het standpunt van het OM dat ook de twee verdachten fouten hebben gemaakt, valt in redelijkheid te verdedigen.
De cruciale vraag is echter: dient een overheidsdienaar c.q. iemand met een publieke baan die naar eer en geweten zijn werk doet, strafrechtelijk aansprakelijk te zijn voor eventuele verkeerde inschattingen? En zo ja, waar ligt die grens dan? En m.b.t. de strafmaat: welke misser is nog acceptabel en welke niet?
Natuurlijk moet onderscheid worden gemaakt tussen bewuste wetsovertredingen en beslissingen die achteraf, in alle rust bekeken, verkeerd blijken uit te pakken.
Duidelijk is, dat er iig een grijs gebied is, waarvan de gevolgen m.i. voor een groot deel bepaald worden door de publieke opinie - dat uiteraard wordt gevoed door de media (die dikwijls de feiten niet altijd even objectief weergeeft). Want hoe zit het als er geen sprake is van opzet, maar dat iemand zich gewoon vergist, ofwel: een verkeerde inschatting maakt?
Nog een leuk voorbeeld: een politieman die iemand onterecht neerschiet ,moet zich verantwoorden. Maar hoe zit dat met een agent die niet schiet, met als gevolg dat er door anderen doden vallen?
Met welke maat moet worden gemeten bij het bestraffen van missers in de publieke sector? Een machinist die een sein over het hoofd ziet, kan worden vervolgd. Een ambulancemedewerker die de verkeerde medische handeling toepast, wordt in principe niet als verdachte gezien. Wat is het principiële verschil? En als die er is: waar ligt de grens?
En dan nog is er een duidelijk verschil in straf. Een chirurg die uit zijn ambt wordt gezet, is nog altijd anders dan de cel- of taakstraf die Hercules-verdachten wellicht zullen krijgen.
Maar goed: wat denken jullie ervan?