Een schoolvoorbeeld van dat het goed verkeerd kan gaan is het zogenaamde SNDS waarbij Pentium 4's met een 'Northwood' core overleden door een te hoge vCore. Zie
nieuws: "Sudden Northwood Death Syndrome" teistert overklokkers voor het hele verhaal.
Het beste kun je zoeken naar overclockresultaten van anderen. Kijk welke voltages daar toegepast zijn. Nu zijn overclockresultaten voor iedere CPU anders maar in algemene zin valt er wel wat voor te zeggen. Welke voltages voor jou interessant zijn kun je eigenlijk alleen zelf testen.
1. Ga de CPU overclocken zonder het voltage te verhogen en doe dit totdat hij niet meer verder wil.
2. Ga het voltage iets verhogen en clock verder totdat het niet meer wil.
3. Herhaal stap 2 totdat het echt niet meer wil.
Uiteindelijk zul je bij stap 3 blijven steken (andere onderdelen laat ik even buiten beschouwing, het kan nl. zijn dat de CPU pas harder wil als een ander onderdeel meer sap krijgt). Als je alles in de tussentijd opschrijft zie je dat je naarmate je verder komt steeds meer voltage moet toepassen maar minder MHz'en ervoor terug krijgt. Ergens zit een tussenweg die relatief veel MHz meebrengt met relatief weinig extra voltage. Dat is een ideaal punt voor een 24/7 opstelling. Natuurlijk is dat niet helemaal waterdicht maar het geeft mijn inziens een goede indicatie.
Zie bv.:

Voltage vs. MHz'en. Vanaf 3600MHz stijgt de lijn harder. Naar de 4000MHz zou de lijn nog verticaler gaan staan. Je komt dan haast tegen het limiet van de CPU aan die alleen te 'verhelpen' is met extreme voltages en koeling en die zijn vaak niet goed voor de levensduur van de chip. Een stap daaronder gaat echter prima

.