Dit is geen topic over monitor keuze per se, maar in mijn zoektocht naar de perfecte monitor binnen mijn budget stuit ik op veel discussies over verscheidene zaken. Paneeltype's, inkijkhoeken, sRGB vs. wide gamut, backlights etc.
Sommige van die discussies zijn nog wel overzichtelijk in wat goed is en wat niet, maar vooral op het gebied van kleuren is er heel veel onduidelijkheid. En dan met name in het gebied van het kleurenbereik. Het valt me op dat steeds meer high end schermen voorzien zijn van een wide gamut mogelijkheid, die zowel een zegen als een vloek schijnt te zijn. Fabrikanten adverteren met groot kleurbereik, gebruikers klagen over te verzadigde kleuren.
Nu heb ik alle nadelen zo ongeveer wel gehoord, en ben in zowat elke discussie inmiddels wel de quote van Karl Lang tegengekomen over 8 bit vs. 10 bit en dat high gamut eigenlijk alleen interessant is voor designers en foto-bewerkers. Het is echter opvallend hoeveel merken (Samsung, Dell, Hp, Eizo, NEC) opteren voor een wide gamut scherm in hun produkten.
Is dit een verschuiving van de markt, of is het meer een verkooptruc? Het grote nadeel van wide gamut is op het moment dat er weinig software is die color management ondersteunt, waardoor de schermen geen last hebben van het feit dat alles nu als sRGB wordt gezien. Toch wordt er wel een beginnetje gemaakt met onder andere Firefox 3, dat kleurprofielen ondersteund. Ook de populariteit van beeldscherm calibratie systemen lijkt toe te nemen (en hiervoor is het volgens mij ook prettig als er kleuren calibratie ook in de software kan worden toegepast).
Wat ik me dus eigenlijk afvraag is, of wide gamut de toekomst gaat worden of de vreemde 'een in de byte' gaat blijven in monitorland. Zou dit het moment zijn waarop de OS'en en belangrijke programma's color management eindelijk serieus gaan nemen? Media players als VLC, Media Player Classic lijken me ook een segment waar dit wel eens zijn intrede zou kunnen doen.
Wat denken jullie over dit verschijnsel?
Sommige van die discussies zijn nog wel overzichtelijk in wat goed is en wat niet, maar vooral op het gebied van kleuren is er heel veel onduidelijkheid. En dan met name in het gebied van het kleurenbereik. Het valt me op dat steeds meer high end schermen voorzien zijn van een wide gamut mogelijkheid, die zowel een zegen als een vloek schijnt te zijn. Fabrikanten adverteren met groot kleurbereik, gebruikers klagen over te verzadigde kleuren.
Nu heb ik alle nadelen zo ongeveer wel gehoord, en ben in zowat elke discussie inmiddels wel de quote van Karl Lang tegengekomen over 8 bit vs. 10 bit en dat high gamut eigenlijk alleen interessant is voor designers en foto-bewerkers. Het is echter opvallend hoeveel merken (Samsung, Dell, Hp, Eizo, NEC) opteren voor een wide gamut scherm in hun produkten.
Is dit een verschuiving van de markt, of is het meer een verkooptruc? Het grote nadeel van wide gamut is op het moment dat er weinig software is die color management ondersteunt, waardoor de schermen geen last hebben van het feit dat alles nu als sRGB wordt gezien. Toch wordt er wel een beginnetje gemaakt met onder andere Firefox 3, dat kleurprofielen ondersteund. Ook de populariteit van beeldscherm calibratie systemen lijkt toe te nemen (en hiervoor is het volgens mij ook prettig als er kleuren calibratie ook in de software kan worden toegepast).
Wat ik me dus eigenlijk afvraag is, of wide gamut de toekomst gaat worden of de vreemde 'een in de byte' gaat blijven in monitorland. Zou dit het moment zijn waarop de OS'en en belangrijke programma's color management eindelijk serieus gaan nemen? Media players als VLC, Media Player Classic lijken me ook een segment waar dit wel eens zijn intrede zou kunnen doen.
Wat denken jullie over dit verschijnsel?
What a terrible world we live in where ninjitsu can't solve our problems