Vergelijkingen maken

[Tom]

Wat is dat toch met mensen dat ze _altijd_ vergelijkingen moeten zoeken?

Wanneer je iets ontwerpt en je laat het zien dan is het altijd hetzelfde verhaal.
"Goh, dat lijkt wel een [object]?"
"He die vorm gebruiken ze ook bij [product]"
"Die kleuren zitten ook in de huisstijl van [merk]"
Zoveel echte kleuren zijn er niet, ook bij vormen is de kans groot dat je op hetzelfde uit komt en bij figuurtjes zul je ook wel een vergelijking kunnen vinden. So be it. Belangrijker is dat de combinatie een eigen uitstraling geeft (tenminste in de markt waarin het actief is). Of hebben ze bij Shell ook ooit lopen klagen dat de kleuren wel erg op die van de McDonalds lijken?

Afgelopen week ook tevaak meegemaakt. Een (simplistische) vorm van een boom zit verwerkt in een nieuw ontworpen logo. Ik heb al te horen gekregen dat het op een pruik lijkt, op een atoombom, de kleuren zouden lijken op de huisstijl van een bepaald merk, de vorm als onderdeel van de huisstijl zou ook bij een bepaalde huisstijl gebruikt worden (is gewoon een soort golf die ook in het logo terugkomt). Aan al die personen heb ik uitgelegd wat het idee achter het logo is, wat het moet voorstellen, waarom die kleuren gekozen zijn en waar die vorm vandaan komt. En toch moet men blijkbaar zoeken naar idiote vergelijkingen. Vervolgens hoor je de rest (die dat eerst niet zagen) ook nadenken, "ohja nu zie ik het ook". Right. Als ik in de wolken in de lucht kijk dan kan ik soms ook met moeite figuurtjes herkennen maar het blijft gewoon een wolk.

Blijkbaar is het mens eigen om vergelijkingen te zoeken maar als je iets ontwerpt met een bepaald idee erachter is het lastig om telkens weer te moeten reageren op dat soort opmerkingen.

Hoe gaan jullie ermee om? Men is wel altijd tevreden hoor, meestal is het eerste ontwerp een schot in de roos en weet ik de behoefte van de klant goed te vertalen in iets grafisch. Maar ik vind het wel vervelend en vraag mij af hoe je zoiets kunt voorkomen.

Het zal wel aan mijn presentatietechnieken liggen want die stellen weinig voor vergeleken met reclameboys. Ik ben er ook te nuchter voor. Ik ga geen superenthousiast verhaal te vertellen met grote uit de duim gezogen onzinverhalen. Wanneer ik iets presenteer leg ik even kort maar krachtig het idee erachter uit, bepaalde bewuste keuzes zal ik onderbouwen en uitleggen, maar geen grote (vergezochte) verhalen houden. Sommige dingen kan ik ook moeilijk onderbouwen. Dan heb ik die keuze gemaakt omdat ik het mooi vind, denk dat het de doelgroep aanspreekt en past bij de doelstelling die de opdrachtgever heeft. Meer niet. Nee, dat hele flauwekulverhaal dat de meeste reclamebureaus uit de vingers zuigen laat ik achterwege. Want krijgt de uiteindelijke doelgroep dat verhaal te horen? Nee, die krijgen er niets van mee en bepalen hun mening en gevoel ook alleen aan de hand van wat ze te zien krijgen.

[benoni]

Het proberen te herkennen en categoriseren van vormen zit bij de mensen in de natuur. Je kunt het niet voorkomen, en het is dan ook functioneel om bij het ontwerpen van een huisstijl de schetsen uit de laatste rondes aan een 'blanco' groepje mensen te laten zien om te horen welke associaties de vormgeving oproept. Al naar gelang hoeveel er voor een huisstijl wordt betaald verricht ik zo'n soort onderzoek zelf, of vraag ik de klant om familieleden en kennissen de schetsen te laten zien en de reacties door te geven.

Associaties moet je niet op voorhand als negatief beschouwen, het kunnen juist makkelijke 'hooks' worden in het menselijke geheugen, zodat wie het logo een enkele keer gezien heeft, het toch goed weet te herinneren. Als de lijst van gemelde associaties redelijk op het gedachtengoed aansluiten van het bedrijf of merk, en het logo is daarbij wel onderscheidend genoeg van andere merken, dan is dat een teken dat het een goed ontwerp is.

Ook is het niet altijd erg dat mensen verschillende vormen in een logo herkennen, zolang er maar geen ongewenste associaties tussen zitten. Ik heb zelf wel logo's doelbewust zo ontworpen dat mensen er verschillende vormen uit kunnen halen, zo'n 'dubbele bodem' in een logo kan het wat meer intrigerend maken.

[Tjeemp]

en aan de andere kant willen mensen ook altijd weer uniek zijn of iets unieks hebben. Een associatie kan heel positief uitwerken, maar die moet je eigenlijk voorspellen. Je moet weten wat de associaties zijn, dan kun je dus zorgen dat een ontwerp een bepaald positief gevoel naar boven haalt en negatieve associaties onderdrukt.

aan de andere kant probeer ik altijd zoveel mogelijk alles een eigen twist te geven.

en het is nou eenmaal zo dat klanten nooit makkelijk zijn (zelden in ieder geval). ze drijven je helemaal tot het uiterste, maar je moet daar natuurlijk op je eigen manier mee omgaan. Niet gek laten maken in ieder geval

[Dark Blue]

Tom schreef op woensdag 02 april 2008 @ 13:54:
Wat is dat toch met mensen dat ze _altijd_ vergelijkingen moeten zoeken?

- omdat ze iets te zeggen willen hebben
- omdat ze vinden, dat jij ook hard gewerkt moet hebben voor je geld
- omdat je ze gevraagd hebt om opbouwende kritiek
- omdat zij de collega willen zijn waarvan men zegt 'haal hem er even bij, hij is kritisch'
- omdat jij gek zou worden als ze voor tenminste drie dagen lang géén kritische punten meer hebben

Aan al die personen heb ik uitgelegd wat het idee achter het logo is, wat het moet voorstellen, waarom die kleuren gekozen zijn en waar die vorm vandaan komt. En toch moet men blijkbaar zoeken naar idiote vergelijkingen. Vervolgens hoor je de rest (die dat eerst niet zagen) ook nadenken, "ohja nu zie ik het ook". Right.

Ja, point made. Jij hebt iets gemaakt, je hebt je zegje mogen doen in woord en beeld, dan gaan zij er op schieten. Dat is iets waar je tegen moet kunnen. Zie het ook als een uitdaging, niet als een straf. Zij schieten op je, jij kaatst de kogels terug. Een behendigheidsspelletje zoals Arkanoid Als jij iets in je eentje maakt en het daarna voorlegt aan zeg eens 5-10 collega's, kun je er kansberekeningen op loslaten zoveel je wil, er zal altijd iemand zijn die net een andere hersenkronkel heeft dan jij en dus iets weet te vinden waar jij niet aan gedacht hebt. Of ze zeggen maar iets, om maar iets te zeggen te hebben. En dan krijgen ze bijval van de rest.
Waarschijnlijk is niet elke collega even nauw betrokken bij wat je maakt, dus kun je eerst afwegen hoe serieus je de opmerking neemt alvorens je je verdediging aanvoert of je ontwerp verandert.

Het zal wel aan mijn presentatietechnieken liggen want die stellen weinig voor vergeleken met reclameboys. Ik ben er ook te nuchter voor. Ik ga geen superenthousiast verhaal te vertellen met grote uit de duim gezogen onzinverhalen. Wanneer ik iets presenteer leg ik even kort maar krachtig het idee erachter uit, bepaalde bewuste keuzes zal ik onderbouwen en uitleggen, maar geen grote (vergezochte) verhalen houden. Sommige dingen kan ik ook moeilijk onderbouwen.

Ik zou niet zeggen dat je te nuchter bent. Ik denk dat je het je te persoonlijk aantrekt. Je kunt het iets meer relativeren. Wat ik denk, is dat je dat al heel vaak doet, en dat je dit topic niet opent omdat je wanhoopt, maar gewoon om het eens hier in de groep te gooien. En dat vind ik een goeie, want het is een probleem waar ik zelf ook tegenaan loop.

Wat je voor de leeuwen gooit, wordt sowieso aangevreten. Probeer daar niet vooraf op in te spelen want dan ga je saaie 'veilige' ontwerpen maken, net als ik. Probeer je, als het ding klaar is, een beetje in te leven in je collega's, bedenk een beetje wat de sterke punten aan je ontwerp zijn. Zorg dat die er na een rondje sparren niet uit gehaald worden want dan ben je zelf niet meer tevreden. Luister ook goed naar je collega's, naar de inhoud van hun praatje en de manier waarop ze het brengen. Kijk of ze steekhoudende argumenten hebben, of dat ze het gewoon moeten hebben van de bijval die ze krijgen. Of omdat ze een schelle dan wel hypnotiserende stem hebben.

Je hoeft volgens mij geen glad reclamemannetje te worden om je ontwerpen te slijten. Je moet eerlijk overkomen en soms wat toegeven, maar ook laten zien dat je standvastig bent. Daar zijn volgens mij wel boeken over. Over effectief communiceren, waarin veel 'ja' gezegd wordt, waarin je iemand veel 'ja' láát zeggen, waarin je leert hoe iemand het met je eens kan zijn zonder dat hij het gevoel heeft overgehaald te zijn. Daar zit niks geniepigs in, dat werkt door goed te luisteren en te weten hoe je je antwoord gaat formuleren. Niet dat ik het kan hoor ... ik ben nog altijd lerende.

[CaPtAiNCaRnAgE]

Mensen vergelijken altijd nieuwe dingen met bestaande in hun REFERENTIEKADER.