Misschien is het wel leuk om het geheel wat meer in detail uit te leggen
Als eerste krijgt de kabelaar zijn zenders binnen. Dat zal in de meeste gevallen van satelliet zijn, en in de meeste gevallen is dat al een MPEG2 steam. Soms echter ook analoog, en dan zetten ze het zelf om naar MPEG2. Omdat de satelliet meer bandbreedte heeft heeft ook met MPEG2 signaal een hogere bitrate. Omdat er op de kabel flink wat kanalen moeten passen wordt eerst de bitrate omlaag gebracht door te transcoderen.
Daarna kan het signaal de kabel op. Hier komt nog een berg foutcorrectie code omheen, vergelijkbaar met het systeem dat we ook op de good old Audio CD gebruiken. Dan interleaven ze de data, om foutgevoeligheid kleiner te maken. Basicly gooien ze gewoon data een beetje door elkaar (natuurlijk wel op dergelijke een manier dat het weer terug te halen is. Dan komt er nog een converise van bytes naar tupels, en dan nog een differentiële codering. Hier ga ik niet veel van uitleggen, allemaal niet zo heel erg interessant. De laatste stappen bestaan uit het moduleren volgend de QAM methode (viervoudige Amplitude modulatie), filtering, en uiteindelijk het omzetten dan het digitale signaal, naar het analoge signaal dat de kabel op kan.
De decoder doet die allemaal precies de andere kant op, en wat overblijft is de MPEG2 steam en eventuele andere data (subtitles misschien, extra info...).
Als er fouten ontstaan, zullen deze zo goed mogelijk verbeterd worden, en net als bij de Audio CD, is ook dit systeem extreem goed hierin. Zelfs bij relatief slecht signaal kun je perfect beeld hebben. Daar waar analoog gaat ruisen, gaat digitaal vaak gewoon perfect door. Heb je toch fouten, dan hebben die meestal invloed op enkele blokken van data.
En dat heeft alles van doen met de werking van MPEG2

Wat je als eerste moet weten is dat het beeld niet beeld voor beeld wordt gecomprimeerd, maar informatie van meerder beelden wordt gebruikt. Af en toe wordt er een volledig beeld opgeslagen als referentiepunt. Verder is het beeld onderverdeeld in blokken. En ieder blok wordt los gecodeerd. Hier is het ook nog eens het geval dat niet alle data in de zelfde resolutie gecodeerd zijn. Helderheid is aanwezig in volle resolutie, en kleur in halve resolutie. Dit is goed te zien in blauwe of rode lijnen in beeld. Als nu de datarate niet hoog genoeg is, dan gaat er detail in de blokken verloren. Dit komt vooral voor bij veel verandering in beeld, en dus bij snelle beweging. En omdat alles in blokken aanwezig is, gaan dan juist die blokken het meest opvallen. Een fout in de data manifesteert zich vergelijkbaar: een of meerdere blokken kunnen niet meer netjes hersteld worden, en dus gaat de decoder maar gokken wat er zou moeten staan, en dus ga je ook hier detail verliezen.
Duidelijk?