Ik draai al tijden op een oude Dell Optiplex een FTP server, draaiende onder FreeBSD. Ging altijd prima, verrassend voor zo'n oud beestje, maar het is dan ook prima kwaliteit allemaal.
Nu heb ik een paar weken geleden "groot onderhoud" gedaan aan de server en er onder andere een Gigabit netwerkkaart ingezet. FreeBSD 6.2 geinstalleerd op dezelfde schijf, geconfigureerd en alles draaide weer als een zonnetje
Tot ik gisteren een melding kreeg van een gebruiker dat de server niet meer benaderbaar was. Inderdaad, via het lokale netwerk werd er nog op een ping gereageerd, maar inloggen via SSH ging niet... De server fysiek benaderd en de monitor aangezet. Het hele scherm stond vol met write to disk errors en het systeem reageerde nergens meer op. Uitgezet en gecontroleerd op problemen, vooralsnog helemaal niets te zien.
Systeem opnieuw geboot en het BIOS kwam al meteen met de melding dat er geen schijf gevonden was, gek genoeg deed FreeBSD wel een poging om te booten. Kwam echter niet ver met opstarten, daarna automatische schijfcontrole doen lukte het OS ook niet. Handmatig gedraaid, geen oplossing.
Andere schijf en IDE kabel (80 pins) boden ook geen soelaas... Ik kan nog wel andere onderdelen zoals het geheugen testen, maar het zijn echt HDD errors die ik krijg.
Ik heb nu dus het vermoeden dat de IDE controller ergens een tik van gekregen heeft, maar waarvan? Kan het zijn omdat de server altijd data aangeleverd en ontvangen heeft met een snelheid van maximaal 10 MB/sec, wat ruim binnen de specs van IDE UDMA33 valt en nu ineens met snelheden daar dik boven?
De meeste data gaat namelijk van en naar mijn pc waar 2 Hitachi SATA300 schijven in RAID0 inzitten, uiteraard ook over een Gigabit NIC en switch. Data kopieren naar mijn andere server met snellere specs gaat met ruim 40-50 MB/sec.
Concreet mijn vraag:
Is het mogelijk dat een oude (IDE) chip ineens de geest geeft als er data aangeleverd en gevraagd wordt met snelheden die de chip te boven gaan? Bijvoorbeeld door een langdurend degeneratieproces wat nu ineens versneld wordt, waardoor er een circuitje ofzo smelt?
Nu heb ik een paar weken geleden "groot onderhoud" gedaan aan de server en er onder andere een Gigabit netwerkkaart ingezet. FreeBSD 6.2 geinstalleerd op dezelfde schijf, geconfigureerd en alles draaide weer als een zonnetje
Tot ik gisteren een melding kreeg van een gebruiker dat de server niet meer benaderbaar was. Inderdaad, via het lokale netwerk werd er nog op een ping gereageerd, maar inloggen via SSH ging niet... De server fysiek benaderd en de monitor aangezet. Het hele scherm stond vol met write to disk errors en het systeem reageerde nergens meer op. Uitgezet en gecontroleerd op problemen, vooralsnog helemaal niets te zien.
Systeem opnieuw geboot en het BIOS kwam al meteen met de melding dat er geen schijf gevonden was, gek genoeg deed FreeBSD wel een poging om te booten. Kwam echter niet ver met opstarten, daarna automatische schijfcontrole doen lukte het OS ook niet. Handmatig gedraaid, geen oplossing.
Andere schijf en IDE kabel (80 pins) boden ook geen soelaas... Ik kan nog wel andere onderdelen zoals het geheugen testen, maar het zijn echt HDD errors die ik krijg.
Ik heb nu dus het vermoeden dat de IDE controller ergens een tik van gekregen heeft, maar waarvan? Kan het zijn omdat de server altijd data aangeleverd en ontvangen heeft met een snelheid van maximaal 10 MB/sec, wat ruim binnen de specs van IDE UDMA33 valt en nu ineens met snelheden daar dik boven?
De meeste data gaat namelijk van en naar mijn pc waar 2 Hitachi SATA300 schijven in RAID0 inzitten, uiteraard ook over een Gigabit NIC en switch. Data kopieren naar mijn andere server met snellere specs gaat met ruim 40-50 MB/sec.
Concreet mijn vraag:
Is het mogelijk dat een oude (IDE) chip ineens de geest geeft als er data aangeleverd en gevraagd wordt met snelheden die de chip te boven gaan? Bijvoorbeeld door een langdurend degeneratieproces wat nu ineens versneld wordt, waardoor er een circuitje ofzo smelt?