Landschappen, focus en scherptediepte

[RoelJewel]

Met m'n Canon 350D, 17-40 f/4 en 70-200 f/4 combo heb ik al vele foto's gemaakt. Ik gebruik met name de 70-200, maar wil nu bewust dat 17-40-objectief meer gaan gebruiken. Eén van de redenen om die te kopen is landschapsfotografie. Tijdens m'n vakantie naar Noorwegen over een paar weken zal daar meer dan voldoende gelegenheid voor zijn .

Wat ik heb gemerkt, is dat ik de 17-40 een stuk lastiger in 'gebruik' vind dan die 70-200, vooral vanwege de compositie. Bij een zoomlens richt je je vaak op één onderwerp (hoofd, plant enz.) terwijl je bij die wide angle-lens op een vaak veel groter gebied dient te letten en dat is bij landschappen vaak het geval. Daarover gaat m'n vraag. Ik zie in de Landschappen-topics schitterende foto's voorbijkomen die van voor tot achteren (haar)scherp zijn (voorbeeld 1, voorbeeld 2). Ik heb/had zelf snel de neiging om met een van de 9 focuspunten in combinatie met bijvoorbeeld f/11 te spelen, ook al ligt dat punt ver weg. Niet de juiste methode, zie ik dan later .

Na veel gelezen te hebben (o.a. hier en in het forum @ photo-on-the.net en diverse boeken van Freeman) blijkt dat er diverse mogelijkheden zijn om die grote scherptediepte te bereiken, zoals:
- lens instellen op f/9 - f/11 en scherpstellen op oneindig
- de vuistregel 1/3 vóór en 2/3 achter scherpstelpunt is scherp
- hyperfocale afstand berekenen op basis van gekozen focal length en lens hierop instellen (zie o.a. deze tabellen of deze calculator).

In boeken zoals Landschappen van Freeman staan mooie foto's en worden vaak camerainstellingen genoemd (brandpuntsafstand, lensopening etc.), maar vaak staat hier niet bij waarop of hoe is scherpgesteld (bijvoorbeeld oneindig...). Het gaat me dan niet om het exact kunnen kopiëren van een bepaalde foto/compositie, maar daardoor inspiratie op te doen.

Hoe zijn jullie ervaringen met landschapsfotografie en scherpstellen? Gebruiken jullie een van bovengenoemde methoden? Gaan jullie op je gevoel af? Of toch iedere keer de hyperfocale afstand berekenen? Probeer je altijd iets op de voorgrond te hebben om daarop te kunnen scherpstellen?

[qadn]

Ik heb het vroegah (analoog) altijd gedaan mbv de hyperfocale afstand. Deze is anders voor digitaal! Dus reken het uit (of gebruik iemand anders zijn / haar berekening).

[Verwijderd]

qadn, die hyperfocale afstand is voor digitaal helemaal niet anders dan voor analoog, hoor. Ik neem aan dat je bij digitaal doelt op een 1.5/1.6 crop factor en bij analoog op full frame?
Bij een 1.5 crop wordt de beeldhoek van een 50mm lens wel vergelijkbaar met een 75mm op een full frame camera, maar de scherptediepte blijft gewoon gelijk aan die van een 50mm op full frame.

Overigens zou ik me bij een 17-40mm niet zo druk maken over hyperfocale afstand, zeker niet als je tot F8 of F16 diafragmeert. Gewoon ietsje voor oneindig scherpstellen (bij F16 heb je meer marge dan bij F8, en bij 17mm veel meer dan bij 40mm), en daar een beetje mee spelen. Al doende leer je (je lens kennen), en wordt 't eerder een kwestie van gevoel/intuitie dan een berekening.

[Oxi]

Met een groothoek zoals op 17mm is dusdanig veel in focus dat F8-11 zat is. Veel verder zou ik niet gaan vanwege wat vervelende natuurwetten die je foto daarna weer onscherper maken (diffractie).

Dus gewoon een lekker klein diafragma nemen en je nergens zorgen over maken, alles is scherp behalve héél dichtbij. Autofocussen gaat toch vanzelf op oneindig. Kijk maar naar je lens, vlak na 1m staat al het infinity-teken, en landschappen zijn toch iets verder weg. Dus lens op infinity zetten geeft hetzelfde effect als autofocussen, maar omdat die lens de snelste autofocus lens van Canon is, hoef je je daar ook geen zorgen over te maken.

[qadn]

Afterlife: De hyperfocale afstand hangt af van wat je als "scherp" beschouwd.
Nu steld een goede moderne DSLR hogere eisen aan scherpte dan een camera met T-MAX 400.
In mijn ervaring krijg je een kleiner gebied wat echt scherp is op de preciesere sensor.
(Zelfde verschil tussen T-MAX 400 en preciesere (maar langzamere) film)

[RoelJewel]

Oxi schreef op vrijdag 10 augustus 2007 @ 00:51:
Met een groothoek zoals op 17mm is dusdanig veel in focus dat F8-11 zat is. Veel verder zou ik niet gaan vanwege wat vervelende natuurwetten die je foto daarna weer onscherper maken (diffractie).

Dus gewoon een lekker klein diafragma nemen en je nergens zorgen over maken, alles is scherp behalve héél dichtbij. Autofocussen gaat toch vanzelf op oneindig. Kijk maar naar je lens, vlak na 1m staat al het infinity-teken, en landschappen zijn toch iets verder weg. Dus lens op infinity zetten geeft hetzelfde effect als autofocussen, maar omdat die lens de snelste autofocus lens van Canon is, hoef je je daar ook geen zorgen over te maken.

Thnx .
Maar op 't moment dat ik autofocus gebruik, is het dan niet relevant waarop ik autofocus? Of moet ik alle focuspunten gebruiken? Ik gebruik met de 70-200 vaak één focuspunt. Als ik dat met de 17-40 doe op bijvoorbeeld een huisje verder weg in het landschap, gaat ie dan ook autofocussen op oneindig? En is dan ook nog alles scherp? Theoretisch gezien wordt de scherptediepte dan ook verlegd. Toch?