Ten eerste zien mensen hetzelfde beeld verschillend, ten tweede kun je van 1 situatie onnoemelijk veel evrschillende foto's maken.
Nope, zw foto's (eo sepia) vind ik een ander verhaal. Je bent dan niet bezig met een bepaald deel van een foto te veranderen. De gehele foto is in zw genomen.
En als ik het achteraf in PS doe?

Soms wel: Een wide objectief verandert vaak lijnen, waardoor een kamer plots enorm lijkt, terwijl de foto gewoon vanuit een hoek is genomen. De rectalineaire gecorrigeerde lenz maakt het recht. Maar Ik had het over nabewerking van een bestaande foto.
Een rectilineaire lens vertekent ook. Je hebt altijd (behalve op +/- 50mm) een vertekening ten opzichte van wat het menselijk oof ziet.
Maar je mag dus van alles doen tijdens het maken van de foto, maar daarna niet meer?
Anders belichten deden de echte fotograven vroeger op de vergroter ook.. En daarmee kan je een foto verduidelijken. Dat geld imo ook voor contrast etc.
Zie hierboven. Zo ongeveer alles wat PS kan deden de "echte" fotografen ook.
Nogmaals: Het gaat mij om het nabewerken. Dus ervoor zorgen dat een lucht die lichtblauw was, lijkt alsof hij strak donkerblauw is. Onschuldige wolken, waar geen regenbui in verscholen zit dusdanig aanpassen dat het lijkt alsof het elk ogenblik kan gaan onweren. Planten groener maken dan ze echt waren.
Ik kan diezelfde lucht, of extra groene planten, creeren met een filter voor mijn lens. Wat is het essentiele verschil tussen bewerken met de camera en bewerken na de camera?
Als ik contrast en belichting achteraf mag aanpassen, waarom dan witbalans en scherpte niet?
Als ik contrast en belichting mag aanpassen omdat dat in de doka ook gebeurde, waarom mag ik dan de kadering niet aanpassen, wat in de doka ook gebeurde (en niet zelden!)?