Verreweg de meeste Japanners horen echt nauwelijk verschil tussen een R en een L.
In het Japans komen van oorsprong geen L klanken voor, dus maken praktisch alle Japanners van de L een R, als ze buitenlandse woorden gebruiken of een andere taal spreken.
Thaise mensen hebben wel een aparte letter voor de L (de lô van ling, wat aap betekent)en de R (de rô van reur, wat boot betekent), maar in het Laotiaans (een taal die nauw verwant is met het Thais) bestaan de 'stomme' R en L en mensen uit Laos "vergissen" zich vaak in die twee letters als ze wel uitgesproken moeten worden.
Laotiaans wordt behalve in Laos, ook veel gesproken in Isaan, de oostelijke provincie van Thailand.
Nog gekker is, dat in het Thais een L als laatste letter van een woord verandert in een N. (Zo heet de koning 'Bhumibol' als je het letterlijk uit het Thais transcribeert, maar je zegt "Poemipon".)
Van het Chinees weet ik het niet precies, maar dat zal hier vast ook wel mee te maken hebben. Het is in ieder geval niet genetisch, want ik ken een Chinees meisje dat pas kort in Nederland woont en nagenoeg perfect de R en de L uit kan spreken.
Zelf zeg ik de R ook achter in mijn mond, terwijl mijn vriendin 'm voor in de mond zegt. Overigens komt zij uit Thailand en ze heeft absoluut geen moeite met de letters... nou ja, héééél af en toe dan, maar dat mag ik niet zeggen, want dan wordt ze boos
grtz.
AxiMaxi