Yohan schreef op woensdag 16 mei 2007 @ 18:58:
[...]
Het gaat hier niet om het verbieden of censureren van zaken. We hebben het over de bescherming van minderjarigen tegen schadelijk materiaal. En ik geloof er niet in dat een commercieel bedrijf voldoende zelf-regulering zou toepassen en ben daarom blij met de overheidsinstanties die hiervoor zorgdragen.
En dus heb je over 'censuur'; het gebruik van de macht van het verbod, of iig verplichtingen om de toegang tot informatie aan banden te leggen en te controleren van bovenaf ...
de vandale-definite is: "overheidstoezicht op voor publicatie bestemde werken of op brieven, met de bevoegdheid daaruit gedeelten te schrappen of te verbied"
Dat het woordje censuur (terecht) een slechte klank is, maakt het niet juist om iets opeens anders te noemen enkel omdat je 'vind' dat het een goede bedoeling heeft.
Om eventjes terug te komen op het beginonderwerp; de oorspronkelijke bedoeling van de groep in Hong-Kong is juist aan te tonen dat de daar gelden censuurwetgeving die bv obscene uitingen wil verbergen voor minderjarigen (ook daar is het voornaamste doel het beschutten van minderjarigen) , absurd is.
kennelijk merk je hier al dat velen er eenvoudig toegebracht kunnen worden zulk een censuurwetgeving te ondersteunen...
daarvoor zijn twee criteria nodig:
A.) Ten eerste moet er een andere groep gespecificeerd worden die zogenaamd 'kwetsbaar' zou zijn en 'niet in staat zulke informatie te verwerken of aankunnen'...
B.) Er moet een bepaald soort van informatie gespecificeerd worden die een grote groep graag 'weggehouden wil zien'; waarmee ze weinig tot geen affiniteit hebben en die ze maar 'kwalijk' vinden
Uiteindelijk is de fout bij censuur dat het gebaseerd is op het idee dat de slechtheid in bepaalde informatie zou zitten, alswel het uitgaat van het idee dat mensen niet in staat zijn informatie te verwerken..
Mijn mening is echter heel duidelijk dat het nooit zo kan zijn dat de informatie zelf 'fout' is, maar vooral de manier waarop mensen met informatie omgaan, taboeisering en criminalisering is daarin veel schadelijker ....
En het is volgens mij juist zo dat mensen zélf de verantwoordelijkheid moeten nemen voor de informatiemaatschappij om hen heen, en dit iets is wat je onmogelijk de overheid kan toevertrouwen, alsof die kan bepalen wat voor informatie 'juist' is of niet ...
daaree creeer je juist mensen als 'domme schapen' die zelf kennelijk niet kunnen bepalen wat wel of niet goed voor hen is ...
en zoiets begint al in de opvoeding:
het hele streng gereformeerde idee van mensen weghouden van de 'verlokking' schept naar mijn idee mensen die een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en een gebrek aan oordeelsvermogen hebben...
Als je mensen wil die vrij zijn om in vrijheid individuele en rationale afwegingen te treffen, moet je mensen ook dat vertrouwen schenken en hen een situatie bieden waarin ze ook zelf _kunnen_ bouwen op hun eigen oordeelvermogen, en dat individuele oordeelvermogen begint al bij jeugdigen die wat mij betreft ook heus geen 'domme hersenloze schapen' zijn, maar wel degelijk ook de verwerking van informatie toevertrouwd kan worden ...
een tweede is overigens dat een Overheid gewoonweg nooit alle informatie kan 'controleren' en hierover een foutloos en objectief oorde kan vellen, of dat 'schadelijk' zou zijn of niet ... domweg omdat dat 'is-schadelijk'-oordeel altijd subjectief is ...
zulke dingen kun je veel beter aan individuele oordeelcriteria van betrokken ouders/opvoeders overlaten dan aan een bureaucratisch censuur-kantoor dat via vaststaande 'regeltjes' oordeelt.
Overigens, weet je dat de nederlandse overheid geen enkele wetgeving heeft die de informatie voorziening aan jeugdigen regelt ...
enkel zaken als zelfregulatie, die stickertjes met geweldrichtlijnen op films komen ook voort uit de sector zelf
[
Voor 5% gewijzigd door
RM-rf op 16-05-2007 19:35
]
Intelligente mensen zoeken in tijden van crisis naar oplossingen, Idioten zoeken dan schuldigen