Wat doet een glimlach?

[Mirreke]

Aan de hand van een verhaal wat ik net las in het SG forum, waarin werd gerefereerd aan het verhaal van Amma, iemand glimlacht naar een ander en het uiteindelijke verhaal is dat door deze glimlach een kind gered wordt uit een brandend huis, enz.

Nu vraag ik mij af merk je zelf wel eens dat wanneer je naar iemand glimlacht je een glimlach terug krijgt? Of doe je het niet uit angst voor iets? Of doe je het juist wel en om wat voor reden?

Gewoon een paar dingen die ik me afvraag...

Zelf lach ik regelmatig naar mensen en knoop ik ook wel eens een simpel gesprekje met iemand aan.. Ben ook iemand die (soms iets te) veel interesse heeft in andere mensen en wat hun beweegredenen zijn en waarom zij zich op een bepaalde manier gedragen.

[wustenveld]

Leuk onderwerp ook, ik glimlach vooral naar mensen die met zo'n oer-chagrijnig hoofd rondlopen, het leuke is dan dat hun gezicht compleet veranderd en ze ineens een stukje vrolijker worden. Met kleine kinderen is dat helemaal zo, die fleuren helemaal op van een vriendelijk gezicht.

Wat het effect van die glimlach is op die mensen heb ik geen idee van, ik ga ze daarna niet achtervolgen zeg maar hehe. Het is gewoon mooi om te zien hoe iemand van een bedroefd, chagrijnig of boos gezicht ineens veranderen in iets vrolijks

[Verwijderd]

Ik glimlach eigenlijk altijd wel naar mensen.
Je kent vast dat gevoel wel, zit je in de trein, en er zit iemand tegenover je, of schuin tegenover je en er is zo'n soort spanning omdat je elkaar eigenlijk steeds even zit aan te gapen. Een glimlach breekt op dat moment die spanning.

En niet alleen dan lach ik, ook gewoon naar willekeurige voorbijgangers. Waarom ook niet? Een glimlach is nou eenmaal een symbool, voor vriendelijkheid, vrolijkheid. De meeste mensen kunnen zo'n glimlach gewoon respecteren. En ik denk dat een glimlach, op het juiste moment soms een wereld van verschil kan maken.

[Opi]

De primaire reden voor glimlachen lijkt me het aangeven dat de glimlachende de ander een gelijke of superieure rol toebedeelt. Dat laatste doet erop wijzen dat de eerdergenoemde situaties vanuit het oogpunt van medelijden ontspringen; men deelt de ander een superieure rol toe om diegene een beter gevoel over hem of haar te geven omdat men van mening is dat de ander zichzelf onterecht een inferieure rol toebedeelt, dit terwijl men de ander niet kent. Ik vind het moreel onjuist om een onbekende een inferieure rol te geven.

[motormuus]

Opi schreef op zaterdag 09 december 2006 @ 21:12:
De primaire reden voor glimlachen lijkt me het aangeven dat de glimlachende de ander een gelijke of superieure rol toebedeelt. Dat laatste doet erop wijzen dat de eerdergenoemde situaties vanuit het oogpunt van medelijden ontspringen; men deelt de ander een superieure rol toe om diegene een beter gevoel over hem of haar te geven omdat men van mening is dat de ander zichzelf onterecht een inferieure rol toebedeelt, dit terwijl men de ander niet kent. Ik vind het moreel onjuist om een onbekende een inferieure rol te geven.

Gast wtf het is een glimlach... Je glimlacht omdat je lekker in je vel zit, als je allerlei leuke dingen overkomen(mooi weer, goeie sex gehad, promotie op werk) moet je dan de gehele dag met een strak gezicht lopen?

[Herby]

Ik heb altijd begrepen dat lachen iets is wat we hebben overgehouden aan onze tijd als apen. Je tanden laten zien is namelijk intimidatie en sluit dus redelijk aan bij het verhaal van Opi.

[motormuus]

Herby schreef op zaterdag 09 december 2006 @ 23:06:
Ik heb altijd begrepen dat lachen iets is wat we hebben overgehouden aan onze tijd als apen. Je tanden laten zien is namelijk intimidatie en sluit dus redelijk aan bij het verhaal van Opi.

Een glimlach is een glimlach, als je iemand op een uitlokkende/aggesieve uitdaagt met een lach is het dan wel een lach? Laat je dan niet gewoon je tanden zien?

[Opi]

Glimlachen kan zonder twijfel voortkomen uit iets wat geen relatie heeft tot een situatie tussen mensen. In dergelijke gevallen glimlacht men echter niet vanwege de aanwezigheid van deze anderen. Uit de reacties die vooraf zijn gegaan aan mijn reactie, maak ik op dat het voornamelijk situaties betrof in welke men glimlachte als gevolg van de aanwezigheid van anderen.

[Verwijderd]

motormuus schreef op zaterdag 09 december 2006 @ 23:04:
[...]


Gast wtf het is een glimlach... Je glimlacht omdat je lekker in je vel zit, als je allerlei leuke dingen overkomen(mooi weer, goeie sex gehad, promotie op werk) moet je dan de gehele dag met een strak gezicht lopen?

Glimlachen (naar iemand) is iets heel anders dan gewoon vrolijk kijken/ een lach op je gezicht hebben...

Glimlachen lijkt een tamelijk fundamentele menselijke gedraging te zijn. (een van de eerste sociale interacties die een baby uit is glimlachen.) Juist omdat we het veel al geheel onbewust doen (je zal bijv. vrijwel automatisch terug glimlachen als iemand naar jou glimlacht) is het interessant om stil te staan bij wat deze vorm van non-verbale communicatie precies betekend.

Nu staat het je natuurlijk volkomen vrij om daar niet bij te willen stilstaan, maar dergelijke opmerking draagt vrij weinig constructiefs bij aan een discussie.

[Mirreke]

Hehe
Leuk om de reacties te lezen, ik was niet echt op zoek naar een wetenschappelijke verklaring voor het lachen/glimlachen. Wat ik wel heb begrepen dat apen juist een "glimlach" maken als ze ergens angst voor hebben...

Maar goed toch leuk om te zien dat mensen ook hetzelfde doen als ikzelf in vergelijkbare situaties.

[Verwijderd]

Ik zou nooit zonder reden naar iemand glimlachen omdat het volgens mij overkomt als flirten, enkel als je bijvoorbeeld iets koopt in een winkel, als iemand de deur voor me openhoudt, maar nooit zonder reden.

[ Voor 13% gewijzigd door Verwijderd op 11-12-2006 15:46 ]

[anandus]

Iets anders wat ik me afvroeg.

Glimlachen (en andere gezichtsuitdrukkingen), zijn instinctieve biologische sociale handelingen, zoals eerder (minimaal) uitgelegd is.
Nodig om onderlinge verhoudingen aan te geven, etc.

Wat ik mij nu afvraag is of smileys,( al is het in mindere mate,) dezelfde respons opwekken bij de ontvanger.
En is dit dan aangeleerd, of is er bij een smiley dezelfde (biologische) reactie.
Hebben poppen een glimlach om de laatste reden, of omdat de ouders dat lief vinden?

M.a.w. is mijn vraag: In hoeverre werken 'nep-glimlachen' in op mensen?

edit:
Ik kwam er eigenlijk op omdat ik me afvroeg wat de invloed van de kleur rood in bepaalde smileys is, zoals
Het laten zien van je tong is net zoals glimlachen ook een instinctieve biologische sociale handeling.

[ Voor 16% gewijzigd door anandus op 11-12-2006 16:10 ]

[Verwijderd]

Wat er hier voorbij komt is inderdaad best interessant, een glimlach zou inderdaad een overblijfsel van onze voorouders kunnen zijn...het tonen van respect naar andere soortgenoten.

Maar ik denk wel dat we door ons intellect een glimlach anders zijn gaan interpreteren, dat we tegenwoordig dus meer uit vriendelijkheid naar elkaar glimlachen (of om te flirten inderdaad, wat ik me bij de verklaring van Opi niet echt voor kan stellen ).

Maar ik ben het er wel mee eens dat glimlachen naar andere mensen en gewoon vrolijk, opgewekt zijn toch heel iets anders is. Beide hebben naar mijn idee wel een positief effect op de stemming van andere trouwens.

[Ares]

Ik zou zeggen, experimenteer er maar eens mee. Als je rondloop met een chagerijnige kop zullen mensen je negeren, kijk je ze recht in de ogen met een brede lach op je gezicht dan heb je al heel snel een begroeting te pakken waaruit eenvoudig een gesprek rolt. Wat Opi aangeeft dat de glimlach een teken van gelijkheid of erkenning van status is ben ik het zeker mee eens. Door het vaststellen van deze gelijkheid is het makkelijker een conversatie te starten. Ook kan een glimlach het geven van kritiek vereenvoudigen, als je iemand je mening geeft en daarna vriendelijk lacht begrijpt deze persoon dat je het niet slecht bedoelt en hem enkel ergens op wilt wijzen. Ga je op barse toon je punt maken dan zal je kritiek veel minder snel worden geaccepteerd.

[ Voor 24% gewijzigd door Ares op 14-12-2006 17:39 ]

[Mad Marty]

Volgens onze vriend Charles Darwin (glim)lachen mensen in twee distincte contexten: (1) als men blij is en (2) wanneer men iemand anders wil laten zien dat men 'favorably disposed' is naar hem / haar. In de laatste context hoeft men helemaal niet blij te zijn, dit komt vooral voor in 'tense' omstandigheden om de spanning te doen dalen. Hetzelfde wordt bij apen gevonden (meestal ten teken van dominantie van degene waar naar toe gelachen wordt, hoewel het tegenwoordig geevolueerd lijkt te zijn, net als bij mensen, ten teken van groet).