Is het vrijheid als je vrij bent van iets - vrij van pijn, vrij van een of andere vorm van bezorgdheid?
Of is vrijheid zelf iets volkomen anders?
Je kunt vrij zijn van jaloezie, laten we zeggen, maar is die vrijheid dan niet een reactie en daarom in het geheel geen vrijheid?
Je kunt makkelijk loskomen van een dogma door het te analyseren, door het 'weg te schoppen', maar het motief om vrij te zijn van dogma heeft zijn eigen reactie, omdat het verlangen vrij te zijn van een dogma kan betekenen dat het niet langer in de mode is of niet langer past.
Of je kunt vrij zijn van nationalisme, omdat je in internationalisme gelooft, of omdat je voelt dat het niet langer economisch noodzakelijk is om je vast te klampen aan dat onnozele nationalistisch dogma met zijn vlag en al dergelijke rommel.
Dat kun je gemakkelijk genoeg wegdoen.
Of je gaat misschien in tegen een of ander geestelijk leider, die je vrijheid beloofd heeft als resultaat van discipline of opstand.
Maar heeft dit rationalisme, zo'n logische conclusie, iets van doen met vrijheid?
Als je zegt dat je vrij bent van iets, is dat een reactie, die dan weer op haar beurt reactie wordt, die weer een onderwerping, een andere vorm van overheersing, in het leven roept.
Zo kun je een kettingreactie ontketenen en elke reactie als vrijheid accepteren.
Maar het is geen vrijheid; het is enkel een voortzetting van een enigszins aangepast verleden, waar de geest zich aan vastklampt.
Kortom, wat is vrijheid...?
Ik ben benieuwd naar jullie reacties...
Ketel1 zegt alvast: 'Proost'
Of is vrijheid zelf iets volkomen anders?
Je kunt vrij zijn van jaloezie, laten we zeggen, maar is die vrijheid dan niet een reactie en daarom in het geheel geen vrijheid?
Je kunt makkelijk loskomen van een dogma door het te analyseren, door het 'weg te schoppen', maar het motief om vrij te zijn van dogma heeft zijn eigen reactie, omdat het verlangen vrij te zijn van een dogma kan betekenen dat het niet langer in de mode is of niet langer past.
Of je kunt vrij zijn van nationalisme, omdat je in internationalisme gelooft, of omdat je voelt dat het niet langer economisch noodzakelijk is om je vast te klampen aan dat onnozele nationalistisch dogma met zijn vlag en al dergelijke rommel.
Dat kun je gemakkelijk genoeg wegdoen.
Of je gaat misschien in tegen een of ander geestelijk leider, die je vrijheid beloofd heeft als resultaat van discipline of opstand.
Maar heeft dit rationalisme, zo'n logische conclusie, iets van doen met vrijheid?
Als je zegt dat je vrij bent van iets, is dat een reactie, die dan weer op haar beurt reactie wordt, die weer een onderwerping, een andere vorm van overheersing, in het leven roept.
Zo kun je een kettingreactie ontketenen en elke reactie als vrijheid accepteren.
Maar het is geen vrijheid; het is enkel een voortzetting van een enigszins aangepast verleden, waar de geest zich aan vastklampt.
Kortom, wat is vrijheid...?
Ik ben benieuwd naar jullie reacties...
Ketel1 zegt alvast: 'Proost'