hoe naar allemaal

[Morgoth]

Dit wordt misschien niet echt een topic waarover meteen duidelijk is waarover gediscussieerd moet worden, maar ik moet het sowieso even kwijt dus ja

Zoals (de meeste van) jullie wel zullen weten ben ik geboren en getogen in een fijn knus christelijk gezinnetje (nederlands hervormd op gereformeerde grondslag voor de nieuwsgierigen )...

Hoogst waarschijnlijk is het ook niemand echt duidelijk wat dat inhoud voor een ongeveer in het midden gelegen christelijk gezin qua zwaarheid in het geloof. Het is wel duidelijk wat de extra-zware mensen mogen: niks en ook wat de ultra-lichte-evangelische-halleluja mensen mogen: alles en dan nog is naar de kerk gaan ook (neem dit allemaal wel ff met korreltje zout anders ga je fouten dingen denken over de evangelische en ger. gem. in ned'ers ). Dus even toelichting hoe het leven van zo iemand als ik er dus uit ziet:
Je wordt geboren, en gedoopt in de naam van de vader, de zoon en de heilige geest. Zondags ga je naar de creche bij de kerk waar je zoet wordt gehouden tot de grote mensen klaar in de kerk zijn. Dan vanaf het moment dat je je waffel in de kerk kan houden ga je elke zondag 2x naar de kerk (en met kerst, pasen pinksteren blabla). Geen haar op je hoofd die daar aan denkt om je daar tegen te verzetten, dat doet toch iedereen (die je kent, maar daar kom je later pas achter)? Dus dat betekent dat je ongeveer vanaf je 6e ( ) iets van 60x per jaar naar de kerk gaat. Ondertussen ook nog wat zondagschool (ik deed dat om het jaar ofzo) en vanaf dat je in de brugklas (reformatorische, dus christelijke middelbare school, meisjes moesten rok aan, dit moest niet van m'n ouders maar m'n vrienden gingen er heen) zat catechesatie, daar hoorde ik precies hetzelfde als wat ik op m'n godsdienstlessen hoorden op school, oftewel gepraat uit de bijbel, wat ethiek (gebaseerd op de bijbel) en wat algemene ontwikkeling (gebaseerd op de bijbel). Ik persoonlijk ging pas over dit soort dingen nadenken op m'n 14e 15e ofzo (over god enzo)... daarvoor accepteerde ik het gewoon en boeide me het allemaal niet zo. Maar toen je erachter kwam dat het je het er allemaal niet mee eens was was je al zover in de 'indoctrinatie-cyclus' gekomen dat je er nog maar met heel veel moeite en vooral veel wilskracht uit kan komen.
Sommige weten dat ik een poging gedaan heb, ik heb een brief geschreven maar daar is het eigenlijk bij gebleven (van beide kanten).

Maar laat ik het niet te veel persoonlijken maar een beetje algemeen houden.

Nu ik ben niet de enige die in deze 'indoctrinatie-cyclus' zit en daar graag uit wil, mijn vrienden zitten in principe in hetzelfde schuitje (ik zeg niet dat ze er allemaal uit willen, maar iig wel tot op zekere hoogte eruit), die hebben op 1 na nog helemaal niks gedaan om er uit te komen, zelf heb ik dus alleen een brief gedaan maar dat is als ik er snel wat aan doe vergelijkbaar met 0. Dit heeft gevolgen voor heel ons doen en laten, we kunnen niet zomaar zaterdagsavonds lekker uit gaan aangezien we zondagsochtends weer naar de kerk 'moeten'. En zelfs het uitgaan opzich staat al ter discussie want zuipen en feesten is nou niet bepaald van de bijbel.

Of bijvoorbeeld op vakantie gaan, sommige ouders willen dat er met een christelijke reisorganisatie dat wordt gedaan en daardoor wordt het allemaal heel naar om wat leuks te regelen aangezien als we dat doen zit je weer vast aan nare aangelegenheden wat weer inhoud: niet feesten en vrolijk zijn, waarvoor een vakantie is.

En zo kan ik een scala aan dingen opnoemen die verschrikkelijk naar zijn puur door het feit dat MIJN ouders christelijk zijn...

Dan zeg jij als buitenstaander misschien zoiets als: dan zeg je gewoon dat je daar geen zin in hebt? Maar dat is dus niet zo makkelijk aangezien ik vanaf dat ik geboren ben in een 'indoctrinatie-cyclus' ben beland (en vele met mij, de meeste worden ook christelijk) waardoor ik dus niet ff naar m'n ouders toestap van: hee man, rot ff op met je christelijk geziek! Zelfs niet van: paps mams, ik wil eik wat minder me met de kerk bezig houden want blabla. Dat eist ontzettend veel wilskracht, of misschien niet zo heel veel maar als het moeilijk voor je is om wilskracht uit te oefenen is het alsnog relatief veel (blijkbaar bij mij, anders had ik er geen last van en ook blijkbaar bij anderen)....

Ik wou puur even laten zien hoe naar dit allemaal is en misschien valt er nog wat nuttigs over te discussieren...

en aub GEEN replies als 'ja das heel naar' of 'das irritant ja' want dat kan ik zelf ook wel bedenken

[Verwijderd]

Je bent gewoon te ver in ondergedoken om er zomaar uit te stappen, het heeft tot nu toe heel je leven geleidt.

Ik denk dat je er op dezelfde manier afkomt, zoals bij alle andere verslavingen ook is.

1)Eerst moet je erachter komen dat je fout zit
2)Dan moet je een reden hebben om eruit te komen
3)Op papier schrijven wat je precies wilt veranderen
4) uitvoeren, geef het de tijd en geef vooral niet op !!!

[-=Confuzer=-]

'ja das heel naar' ....

hehe

Maar ben je alleen tegen deze indoctrinatie of gaat het dieper...?
Twijfel je wel eens aan je eigen denken hierdoor?

[Morgoth]

Op dinsdag 30 januari 2001 23:17 schreef VipTweak het volgende:Je bent gewoon te ver in ondergedoken om er zomaar uit te stappen, het heeft tot nu toe heel je leven geleidt.

Ik denk dat je er op dezelfde manier afkomt, zoals bij alle andere verslavingen ook is.

1)Eerst moet je erachter komen dat je fout zit
2)Dan moet je een reden hebben om eruit te komen
3)Op papier schrijven wat je precies wilt veranderen
4) uitvoeren, geef het de tijd en geef vooral niet op !!!

Uhm ja maar dit heb ik zelf ook al wel is bedacht en het is ook wel waar en ik probeer het ook wel maar ja

Op dinsdag 30 januari 2001 23:20 schreef -=Confuzer=- het volgende:'ja das heel naar' ....

hehe

Maar ben je alleen tegen deze indoctrinatie of gaat het dieper...?
Twijfel je wel eens aan je eigen denken hierdoor?

Hoe bedoel je
In principe ben ik tegen elke vorm van indoctrinatie, hoewel als ik misschien niet christelijk was opgevoed maar gewoon, dan boeide dit soort dingen me misschien wel helemaal niet en dit vind ik toch een pluspunt (dat het me wel boeit).

En in principe probeer ik altijd zo objectief mogelijk te denken.... dus twijfel aan m'n eigen redenatie door de indoctrinatie heb ik niet zoveel last van.

[-=Confuzer=-]

Hoe bedoel je ?

Zie je, je twijfelt...

Maar kan je niet concluderen dat uit doctrinatie manipulatie voortvloeit die je gedachten op 1 punt proberen te focussen?

[Verwijderd]

Morgoth..hoe kan je nou objectief denken als je geindoctrineerd bent??

En moet je wel spreken over indoctrinatie, volgens mij heet het gewoon opvoeding.

Er zullen vast nog wel meer dingen zijn die je tijdens je opvoeding hebt geleerd, waar je het nu niet meer mee eens bent.

[Morgoth]

Maar kan je niet concluderen dat uit doctrinatie manipulatie voortvloeit die je gedachten op 1 punt proberen te focussen?

Je bedoelt dus dat ik alleen nog maar kan denken ' christendom is slecht'

Op dinsdag 30 januari 2001 23:26 schreef VipTweak het volgende:Morgoth..hoe kan je nou objectief denken als je geindoctrineerd bent??

En moet je wel spreken over indoctrinatie, volgens mij heet het gewoon opvoeding.

Er zullen vast nog wel meer dingen zijn die je tijdens je opvoeding hebt geleerd, waar je het nu niet meer mee eens bent.

Je afzetten van de indoctrinatie, en je best proberen te doen. Maar ik vind dit veel verder gaan als een gewone opvoeding, in principe kan ik gewoon niet meer zelf een keuze maken maar daarvoor moet ik heel moeilijk doen.

Ps.
Deze topic is niet zozeer voor TIPS bedoeld maar meer voor discussie materiaal.

[Verwijderd]

Het feit dat je weet dat je geïndoctrineerd bent en dat je je hiertegen wilt verzetten zegt volgens mij dat het bij jou nog mee valt.

De meeste mensen geloven iets waar ze nooit serieus over hebben nagedacht (atheïsten en theïsten). Ik probeer dit wel te doen, ik kan alleen zelf niet beoordelen of ik objectief ben...

[Verwijderd]

Terug naar de middel eeuwen. In een hand de bijbel en de andere een zwaard. En maar roepen dat het in gods naam gebeurt.

Geloof is kwestie van geloven, geloof ik.


btw ben op gevoed in zwaar christelijk gezin, en ik van het geloof.

[-=Confuzer=-]

Je bedoelt dus dat ik alleen nog maar kan denken ' christendom is slecht'

Juist niet... soms werkt het idd wel zo ja, maar vaak is het toch een vorm van geestelijke manipulatie...

[Verwijderd]

Je vraagt toch naar tips :?:?:?

Maar goed.
Ik vindt dat ouders hun kinderen mogen opvoeden, zoals zij dat het beste vinden. Als dat betekent dat je met Bijbel in de wieg ligt, het zij zo.
Maar op een gegeven moment kan je zelf beslissen, als jij dan beslist dat je ermee wilt stoppen, dan moeten je ouders jou hier ook mee steunen.

[Verwijderd]

Op dinsdag 30 januari 2001 23:40 schreef VipTweak het volgende:
Ik vindt dat ouders hun kinderen mogen opvoeden, zoals zij dat het beste vinden. Als dat betekent dat je met Bijbel in de wieg ligt, het zij zo.
Maar op een gegeven moment kan je zelf beslissen, als jij dan beslist dat je ermee wilt stoppen, dan moeten je ouders jou hier ook mee steunen.

Veel ouders doen dit niet. Vooral theïstische ouders accepteren van hun kinderen niet dat ze een ander geloof of helemaal geen geloof gaan geloven. Ik dacht altijd dat verdraagzaamheid en respect de basis voor het katholieke (en waarschijnlijk ook vele andere) geloof vormden. Maar als ik de berichten uit het vaticaan hoor vind ik hier weinig van terug.

Misschien is geloof wel een goed concept, maar is het door de huidige godsdiensten veel te ver doorgedraaid.

[Verwijderd]

Ik dacht altijd dat verdraagzaamheid en respect de basis voor het katholieke (en waarschijnlijk ook vele andere) geloof vormden. Maar als ik de berichten uit het vaticaan hoor vind ik hier weinig van terug.

Vindt je het dan gek dat het ledenaantal van de katholieke kerk sterk daalt?

Bovendien vindt ik dat het Katholicisme niet onder christendom valt, ookal lijken velen de katholieke kerk over één kam te scheren met bijvoorbeeld de Hervormde kerk o.i.d.

[Rhythmic]

Op dinsdag 30 januari 2001 23:52 schreef hybridz het volgende:

[..]
Misschien is geloof wel een goed concept, maar is het door de huidige godsdiensten veel te ver doorgedraaid.

Daar ben ik het direct mee eens. Met de essentie van veel geloven is niets mis (bijv. de 10 geboden van het Christendom), maar de cultus er omheen is vaak zo...zinloos. Volgens mij is het belangrijker dat je je als christen volgens de christelijke waarden & normen gedraagt, dan dat je elke zondag 2x in de kerk zit.

Maar jouw ouders denken er blijkbaar anders over, of dat vermoed je althans. Kan je niet eens gewoon over dat soort geloofskwesties praten met hen? Door zo'n discussie wordt het misschien zowel voor jou als voor hen duidelijk waar jij aan twijfelt, en hoe jij tegen de dingen aankijkt. Het lijkt me dat iedere ouder wel begrip op kan brengen voor de gedachtes van zijn of haar kind...

Het dit voor een christen trouwens niet een "geloofscrisis" ofzo?

[Verwijderd]

Op woensdag 31 januari 2001 00:13 schreef Rhythmic het volgende:Maar jouw ouders denken er blijkbaar anders over, of dat vermoed je althans. Kan je niet eens gewoon over dat soort geloofskwesties praten met hen? Door zo'n discussie wordt het misschien zowel voor jou als voor hen duidelijk waar jij aan twijfelt, en hoe jij tegen de dingen aankijkt. Het lijkt me dat iedere ouder wel begrip op kan brengen voor de gedachtes van zijn of haar kind...

Het dit voor een christen trouwens niet een "geloofscrisis" ofzo?

Als je mij bedoelt dan moet ik nog iets toevoegen:
Ik ben zelf niet gelovig en mijn ouders ook niet. Wat ik schreef over theïstische ouders heb ik niet zelf ervaren, maar dit is een observatie van gezinnen in mijn omgeving. Ik kan met mijn ouders prima over geloofszaken praten. Ik heb dit wel eens gedaan toen ik vragen kreeg over het geloof. Maar daarna heb ik er nooit meer behoefte aan gehad. Ik zelfs een keer geprobeerd om de bijbel te lezen (ondanks dat mijn ouders atheïstisch zijn opgevoed hebben ze toch een bijbel) om meer over het geloof te weten te komen. Maar dat middeleeuws gebrabbel was niet doorheen te komen. Ik was niet geïnteresseerd genoeg en ben er al snel mee gestopt.

Dat ik niet zeker ben van mijn eigen objectviteit is omdat ik door atheïstische ouders ben opgevoed, zelf atheïstisch ben en hier nooit aan twijfel. Ik vind zelfs alle argumenten en verhalen over god klinken als een middeleeuwse manier om waarnemingen te verklaren. Daarom kan ik de mogelijkheid dat ik geïndoctrineerd ben niet uitsluiten.

[Verwijderd]

Hybridz >

Dat ik niet zeker ben van mijn eigen objectviteit is omdat ik door atheïstische ouders ben opgevoed, zelf atheïstisch ben en hier nooit aan twijfel. Ik vind zelfs alle argumenten en verhalen over god klinken als een middeleeuwse manier om waarnemingen te verklaren. Daarom kan ik de mogelijkheid dat ik geïndoctrineerd ben niet uitsluiten.

Ik weet helemaal wat je bedoelt. Toch ben ik blij dat alle andere familieleden van mij die atheïstisch zijn wel allemaal denken dat er meer tussen hemel en aarde is.

Een hoop standpunten over dit soort zaken die ik ook regelmatig hier verkondig heb ik zelf "bedacht". Min of meer geconcludeerd uit school, gesprekken met vrienden etc. Over dit soort onderwerpen valt met mensen in mijn familie geen diepzinnige gesprekken te voeren. Ze begrijpen me op een gegeven ogenblik gewoon niet meer. Hun reacties sluiten totaal niet meer aan op wat ik gezegd heb etc. Hieruit mag je dan toch wel concluderen dat je niet geindoctrinerd bent. Zeker omdat mijn ouders nooit gezeged hebben dat gellof verkeerd was. En de jouwe blijkbaar ook niet.

Morgoth >

Ik vraag me af wat je zo tegenstaat. Twijfel je aan het geloof zelf of ben je het gewoon zat om volgens strenge religieuze regels opgevoed te worden?

[Elvhenk]

Okay, geen pityparty voor Morgoth...

My 2 cents anyway:
Je zit in deze situatie, je weet van je achtergrond, je weet wat je er zelf van vindt. Dat is al een heleboel eigenlijk, niet iedereen lukt dat. Ik denk dat je niet veel aan je situatie kunt veranderen zolang je nog thuis woont. Wat zijn je opties om op kamers te gaan ofzo? (ik ging zelf op kamers wonen toen ik 18 was en geen 10 paarden hielden mij daar vanaf).

Voor de rest, het is helaas a fact of life dat een mens soms in een situatie zit waar hij niet 100% vrijheid in - of grip op - heeft. Soms is het makkelijker om dat gewoon te accepteren voor het moment (okay, dat lukt de ene keer beter dan de andere keer) en effe te wachten op nieuwe tijden en/of het moment dat je er wel wat aan kan veranderen.
Ik denk dat de wereld er heel anders uit gaat zien zodra je uit de huidige gezinsconstructie bent, ook al kan het nog wel even duren voor je je er helemaal aan ontworsteld hebt. Maar ik heb er het volste vertrouwen in dat je dat gaat lukken.

[aatos]

Op dinsdag 30 januari 2001 23:12 schreef morgoth het volgende:
Dit heeft gevolgen voor heel ons doen en laten, we kunnen niet zomaar zaterdagsavonds lekker uit gaan aangezien we zondagsochtends weer naar de kerk 'moeten'.

dat bepaal je zelf. ik heb een half jaar de gewoonte gehad om elke zaterdag tot 5 uur uit te gaan, en de volgende morgen te gaan werken van 10 tot 6 (of tot 10). dat kan dus met de kerk ook (ik neem niet aan dat je daar voor 6 uur moet verschijnen?)

En zelfs het uitgaan opzich staat al ter discussie want zuipen en feesten is nou niet bepaald van de bijbel.

hmm, ik heb begrepen dat het toch af en toe een behoorlijke zuippartij was in de bijbel. nouja, ik heb ook niet al te veel in de bijbel gelezen . wel weet ik wat van de romeinse goden (jaja, gymnasium). en daar was het dus 1 groot zuip en neukfeest.

Dan zeg jij als buitenstaander misschien zoiets als: dan zeg je gewoon dat je daar geen zin in hebt? Maar dat is dus niet zo makkelijk aangezien ik vanaf dat ik geboren ben in een 'indoctrinatie-cyclus' ben beland (en vele met mij, de meeste worden ook christelijk) waardoor ik dus niet ff naar m'n ouders toestap van: hee man, rot ff op met je christelijk geziek! Zelfs niet van: paps mams, ik wil eik wat minder me met de kerk bezig houden want blabla. Dat eist ontzettend veel wilskracht, of misschien niet zo heel veel maar als het moeilijk voor je is om wilskracht uit te oefenen is het alsnog relatief veel (blijkbaar bij mij, anders had ik er geen last van en ook blijkbaar bij anderen)....

het afzetten tegen je ouders heeft weinig met de kerk te maken. ik heb vaak genoeg tegen mn ouders gezegd: "hee man, rot op met ..... wat dan ook". en nee, bij mij was het niet de kerk.

en aub GEEN replies als 'ja das heel naar' of 'das irritant ja' want dat kan ik zelf ook wel bedenken

ik wil nog wel even kwijt dat ik het allemaal heel ververvelend voor je vind

[AxiMaxi]

Ja... lekker is dat... wil ik ook wat toevoegen, zegt Elvhenk 't al...

En bedankt...

grtz.
AxiMaxi

[Verwijderd]

Ik ben ook katholiek (niet streng ofzo maar toch) opgevoed. Ik ben er echter toen ik 18 was ofzo 'ns over gaan nadenken en was het er helemaal niet mee eens.

We gingen al niet veel meer naar de kerk, maar sindsdien zie je mij hooguit nog met kerstmis in de kerk (gewoon om mijn moeder een plezier te doen).

Ik merk ook dat mijn ouders eigenlijk al vanaf mijn zesde ofzo ook veeeeel minder naar de kerk gaan. Ze zijn zelf zwaar katholiek opgevoed (was in die tijd normaal om elke dag voor school naar de kerk te gaan) en nu lijken ze er wel helemaal vanaf gestapt.

Dus je situatie lijkt me in ieder geval niet hopeloos, zeker niet als je op jezelf gaat wonen (op kamers is echt supergaaf ).

[Verwijderd]

Op woensdag 31 januari 2001 02:39 schreef Apoc2 het volgende:
Hybridz >
[..]
Ik weet helemaal wat je bedoelt. Toch ben ik blij dat alle andere familieleden van mij die atheïstisch zijn wel allemaal denken dat er meer tussen hemel en aarde is.

Een hoop standpunten over dit soort zaken die ik ook regelmatig hier verkondig heb ik zelf "bedacht". Min of meer geconcludeerd uit school, gesprekken met vrienden etc. Over dit soort onderwerpen valt met mensen in mijn familie geen diepzinnige gesprekken te voeren. Ze begrijpen me op een gegeven ogenblik gewoon niet meer. Hun reacties sluiten totaal niet meer aan op wat ik gezegd heb etc. Hieruit mag je dan toch wel concluderen dat je niet geindoctrinerd bent. Zeker omdat mijn ouders nooit gezeged hebben dat gellof verkeerd was. En de jouwe blijkbaar ook niet.

Hmmmm, ik denk dat je wel gelijk hebt. Veel dingen die ik hier heb gezegd over geloof heb ik niet van mijn ouders overgenomen. Maar ik praat hier meestal ook niet over met andere mensen. Vrienden interesseert geloof of wetenschap vaak helemaal niets en verder heb ik alleen een oom die wel een beetje geïnteresseerd is, maar die spreek ik niet vaak genoeg om leuke discussies te houden. Maar binnenkort komt hij weer op bezoek dus dan kan ik het misschien even met hem over hebben.

Ik begin nu zelf steeds meer overtuigd te raken dat ik niet geïndoctrineerd ben. Mijn ouders zijn namelijk niet alleen atheïsten maar ook humanisten. Dit gaat om het idee dat ieder mens gelijkwaardig is en iedereen tolerant moet zijn tov van mensen die anders zijn of denken. Ondanks dat ik hiermee ben opgegroeid ben ik zelf niet humanistisch. Ik vind de ideeën wel goed, maar dat is alles. Ik weet er ook eigenlijk weinig vanaf....

[Goofyduck384]

oke, ik wil ook nog ff wat zeggen

Ik ben gereformeerd vrijgemaakt. Dat van jou vindt iuk echt een beetje overdreven gezegt Morgot, ik kraak je hierbij niet af hoor!!

Maar ik ben ook christelijk opgevoedt, laif zijn in de creche ja en verder in de kerk later je waffel houden.
Daarna kwam ik er op mn goede leeftijd ook eens achter dat ik ook zelf kon kiezen. Ik verdiepte me ook in het geloof, maar begon niet te twijfelen. Tuurlijk heb ik ook mn twijfels, niet alles is klaarblijkelijk, sommige dingen blijven gewoon een raadsel, maar ook niet alles hoeft duidelijkheid te zijn, het is niet voor niks geloof..

Maar dat van regeltjes verschilt per kerk richting. Wij als gereformeerden zijn voor mijn gevoel behoorlijk vrij als ik jou verhaal zo lees. Ik kies zelf wat ik doe, misschien ligt dat wel aan mij hoor, kan ook .
Maar als ik vindt dat iets kan, verantwoord is tegenover God en de Bijbel, dan doe ik dat rustig, uitgaan bijv. is no problem, 'k zou niet zonder kunne.
Maar het mooie is, dat als ik ergens ben, ergens uit ben, en de mensen komen erachter dat ik gelovig ben, zeggen ze altijd: "goh, dat had ik nou niet door, ik dacht dat die mensen altijd zo stil en netjes waren!"

Dat zegt voor mij genoeg, ik heb het gevoel dat veel mensen niet echt weten hoe gelovigen zijn. Het zijn precies dezelfde mensen als alle andere, doen ook heerlijk alles om fun te beleven, alleen denken ze anders na over het leven.

Noem maar eens voor mij een paar dingen op die ik als gelovige niet zou mogen, er zullen weinig dingen zijn denk ik.

[Morgoth]

Ff korte reactie, straks grotere

Goofyduck dis geen aanval hoor maar:

Maar het mooie is, dat als ik ergens ben, ergens uit ben, en de mensen komen erachter dat ik gelovig ben, zeggen ze altijd: "goh, dat had ik nou niet door, ik dacht dat die mensen altijd zo stil en netjes waren!"

Uh? Dan ben je niet echt een lichtend licht en een zoutend zout als je begrijpt wat ik bedoel....

[Goofyduck384]

Goofyduck dis geen aanval hoor maar:
[..]

Uh? Dan ben je niet echt een lichtend licht en een zoutend zout als je begrijpt wat ik bedoel....

ik snap precies wat je bedoelt, maar ik kijk nu niet naar mijn taak als evangelisatie, je hoeft niet perse je alleen daarop te richten, ik mag toch ook lol maken. Als mensen maar kunnen zijn dat ik me als een christen gedraag en denk dus aub niet dat christen dus allenmaar probeer zo te zijn als jij net zegt.
Dat is dus ook wat niet-christenen maar aql te vaak van ons denken. Ze hebben ons als beeld van: "netjes altijd goed en goed en goed"
Maar je wilt niet weten hoevaak ik lol maak. Waarom zou een christen niet in de disco kunnen zijn? waarom mag ik niet dronken zijn? Ik probeer alleen te leven als een net iemand, die respect toont en dat doen als hget goed is heel veel mensen en niet alleen de gelovigen

[Verwijderd]

zodra je geloof je een gevoel geeft van strafexpeditie
dan is er wat mis
als je naar de kerk gaat moet je dat doen omdat je dat echt wil en/of er behoefte aan heb
en niet omdat het een verplichting is

als je geen zin hebt om te gaan dan ga je niet ..
je word er heus geen slechter mens van
maar wel een stuk eerlijker tegen over jezelf en tegen over God..
kan me niet voorstellen dat Hij het leuk vind als je de schijn ophoud..

en Jesus was ook niet vies van wijn en feessies dus waarom zou het slecht zijn als wij ook feesten ? ( niet gelijk als excuus zien om je eigen klem te zuipen )

[Morgoth]

Op dinsdag 30 januari 2001 23:37 schreef hybridz het volgende:
Het feit dat je weet dat je geïndoctrineerd bent en dat je je hiertegen wilt verzetten zegt volgens mij dat het bij jou nog mee valt.

De meeste mensen geloven iets waar ze nooit serieus over hebben nagedacht (atheïsten en theïsten). Ik probeer dit wel te doen, ik kan alleen zelf niet beoordelen of ik objectief ben...

Uh nou tis zodanig dat het voor mij heel moeilijk is om er mee af te rekenen, ik bedoel om te zeggen dat het allemaal niet meer hoeft voor mij.

Je vraagt toch naar tips
Maar goed.
Ik vindt dat ouders hun kinderen mogen opvoeden, zoals zij dat het beste vinden. Als dat betekent dat je met Bijbel in de wieg ligt, het zij zo.
Maar op een gegeven moment kan je zelf beslissen, als jij dan beslist dat je ermee wilt stoppen, dan moeten je ouders jou hier ook mee steunen.

Met het gevolg dat je kind niet meer objectief hier over een oordeel kan geven?

Maar jouw ouders denken er blijkbaar anders over, of dat vermoed je althans. Kan je niet eens gewoon over dat soort geloofskwesties praten met hen? Door zo'n discussie wordt het misschien zowel voor jou als voor hen duidelijk waar jij aan twijfelt, en hoe jij tegen de dingen aankijkt. Het lijkt me dat iedere ouder wel begrip op kan brengen voor de gedachtes van zijn of haar kind...

Ja maar wat ik nou de hele tijd probeer aan te geven is is dat dat juist nou zo moeilijk voor mij is, ik kan dat zelf ook wel bedenken... en voor de mensen die hier wat langer zitten weten dat ik al ooit wat geprobeerd heb.

[qoute]
Het dit voor een christen trouwens niet een "geloofscrisis" ofzo?
[/quote]
neuh ik heb nooit echt geloofd, alleen maar aangenomen.

Ik vraag me af wat je zo tegenstaat. Twijfel je aan het geloof zelf of ben je het gewoon zat om volgens strenge religieuze regels opgevoed te worden?

Ik heb nooit in het christendom gelooft zelfstandig, en ik ben het idd ook zat om door de 'strenge' religieuze regels te worden opgevoed.

Wat zijn je opties om op kamers te gaan ofzo? (ik ging zelf op kamers wonen toen ik 18 was en geen 10 paarden hielden mij daar vanaf).

Ja maar dat is het probleem verplaatsen.... ik bedoel dan weten ze het nog niet echt goed ...

Ik denk dat de wereld er heel anders uit gaat zien zodra je uit de huidige gezinsconstructie bent, ook al kan het nog wel even duren voor je je er helemaal aan ontworsteld hebt. Maar ik heb er het volste vertrouwen in dat je dat gaat lukken.

Ik hoop met je mee

dat bepaal je zelf. ik heb een half jaar de gewoonte gehad om elke zaterdag tot 5 uur uit te gaan, en de volgende morgen te gaan werken van 10 tot 6 (of tot 10). dat kan dus met de kerk ook (ik neem niet aan dat je daar voor 6 uur moet verschijnen?)

Mwah wil ik nog wakker in de kerk zitten lukt dat niet
Niet dat ik anders wakker in de kerk zit, maar goed

hmm, ik heb begrepen dat het toch af en toe een behoorlijke zuippartij was in de bijbel. nouja, ik heb ook niet al te veel in de bijbel gelezen . wel weet ik wat van de romeinse goden (jaja, gymnasium). en daar was het dus 1 groot zuip en neukfeest.

Ja maar das verder niet christelijk ofzo

het afzetten tegen je ouders heeft weinig met de kerk te maken. ik heb vaak genoeg tegen mn ouders gezegd: "hee man, rot op met ..... wat dan ook". en nee, bij mij was het niet de kerk.

uh ja maar ik ben niet iemand die gewoon zomaar lekker kan schelden ofzo, van nature wil ik alles zo vriendelijk mogelijk houden en geen nare dingen veroorzaken en daardoor is het dus heel lastig van mij om hierover te beginnen omdat de vrede dan verstoort word.

Goofyduck>
Als ik nou weer ga reageren gaan we offtopic maar ik weet dat dronkenschap iig uit den boze is, ik weet ff zogauw niet waar dat staat

En ik mag heus wel is een biertje/wijntje ofzo maar gewoon met mate, aangeschoten is in principe ook al fout.

[Verwijderd]

Beste Morgoth,

Allereerst, is het mogelijk om alle gezag (de indoctrinatie van je ouders)af te wijzen...?
Zo ja, dan betekent het dat je niet langer bang bent...
Wat gebeurt er dan..?
Als je iets onwaars (naar jouw idee de indoctrinatie van je ouders > gezag)
afwijst, dat je vele jaren lang met je meedroeg, als je een last, welke ook, afwerpt, wat vindt er dan plaats?
Je bent tot meer in staat, hebt meer voortvarendheid, groter intensiteit en vitaliteit...
Als je dit niet voelt, dan heb je je last niet afgeworpen..

Heb je de last wel afgeworpen en heb je energie waarin helemaal geen vrees is - geen vrees voor het maken van fouten, geen vrees om iets goeds of verkeerd te doen - is dan deze energie zelf niet de omzetting?

We hebben een geweldige hoeveelheid energie nodig en we verspillen het door angst, maar deze energie die los komt bij het verwerpen van elke vorm van vrees, er is, produceert die energie zelf die radicale innerlijke omwenteling...
Je behoeft daar niets aan te doen.
Je bent dan aan jezelf overgelaten en dat is inderdaad de staat voor de mens, die dit alles zeer ernstig opvat; en omdat je niet langer van andere mensen of dingen hulp verwacht, ben je al vrij om te ontdekken... Als er vrijheid is, is er energie; als er vrijheid is, kan er niets verkeerd gaan.
Vrijheid is iets geheel anders dan opstand.
Er bestaat niet zoiets als goed of kwaad doen, als er vrijheid is...
Je bent vrij en vanuit dat middelpunt handelt je...
En daarom is er geen vrees en een geest zonder vrees is in staat tot grote liefde.
En wanneer er liefde is kan de geest doen wat hij wil...

Geloof in jezelf, vertrouw jezelf en helaas
soms moet je jezelf dwingen om bepaalde
situaties te veranderen...
Ga jezelf te rade hoeveel dit alles voor je waard is... en onderneem..!
Maar boven alles; respecteer je ouders, ook
al hebben zij meningen die niet overeen komen
met de jouwe...
Als je ouders van je houden; zal hun liefde
hun niet weerhouden voor jouw ware gevoelens!

Succes, en alvast Proost van Ketel1...

[Elvhenk]

Ja maar dat is het probleem verplaatsen.... ik bedoel dan weten ze het nog niet echt goed ...

Wat is er dan verplaatst? Waar gaat het je dan m.n. om, om jezelf te kunnen zijn en je leven zo in te delen als jij dat zinvol vindt (lijkt me een goed idee)? Of om je ouders op te voeden, c.q. tot hen door te dringen dat jij dingen anders ziet (vind ik een minder goed idee).
Je ouders hebben de keuzes gemaakt die zij zinvol vonden, en nou is het jouw beurt. Misschien kan je t.z.t. hen nieuwe inzichten verschaffen, maar dat kan altijd nog. Doe nou eerst maar your thing, en dan zie je wel wat er nog kan/moet...

[Goofyduck384]

Goofyduck>
Als ik nou weer ga reageren gaan we offtopic maar ik weet dat dronkenschap iig uit den boze is, ik weet ff zogauw niet waar dat staat

En ik mag heus wel is een biertje/wijntje ofzo maar gewoon met mate, aangeschoten is in principe ook al fout.

Serieus? Dan moet ik zeggen dat je behoorlijk streng bent of wordt opgevoedt. Kijk er bestaan verschillen in dronk zijn, dat weet je zelf ook, je kunt dronken zijn altijd en dronken zijn voor een keertje ofzo..
Ik weet zeker dat je geen erge zonde begaat als je een keer teveel op hebt. Maar...je moet jezelf wel weten te handhaven en niet zomaar met de eerste de ebeste op de vuist agan of liggen krikken in een bedje. Dan is wel zeker de verkeerde kant ja, dat is idd uit den boze.
Maar je kan ook normaal zijn. En Noach, ik neem aan dat je de bijbel kent, was toch dronken, en zo zijn er meerdere personen in de bijbel hoor. Kom nou, het is geen erge zonde, maar weet wat je doet, je moet je kunnen evrantwoorden en als jij dat niet kan als je bezopen bent, kun je het beter laten ja!

BTW, laat je zeker niets verplicht voelen, geneit van het leven zoals het is en ga niet verplicht naar de kerk. Probeer er eerst zelf de zin van te ontdekken. Luister eens wat beter, of verdiep je in de bijbel. Probeer voor jezelf alles clear te hebben
Suc6

Goofyduck

[Verwijderd]

Ik ben blij dat ik de kerk altijd onzin heb gevonden (ja, ook ik heb daar vroeger menige zondagochtend aan verspilt). Ik zeg niet dat God niet bestaat (dat weten we niet), maar ik zeg dat Religie onzinnig is.

Ik probeer gewoon zoveel mogelijk uit het leven te halen en alle obstakels die dat mij verhinderen, sloop ik weg.

Daarnaast, door wie wordt je nou eigenlijk dat alles verplicht/verboden?? Door jezelf of door je ouders. De kerk waarschijnlijk niet.

Als je jezelf verplicht/verbiedt om leuke dingen te doen, dan moet je toch eens bij jezelf gaan nadenken wat je eigenlijk wilt hebben. Als je het geloof nodig hebt, dan is bouwen aan je zelfvertrouwen een goed begin.

Ligt het probleem bij je ouders, dan kan je zeggen:
- Donder allemaal op, ik leef zoals ik dat wil
- Ik ga op mezelf wonen

[Verwijderd]

hybridz:

Veel ouders doen dit niet. Vooral theïstische ouders accepteren van hun kinderen niet dat ze een ander geloof of helemaal geen geloof gaan geloven. Ik dacht altijd dat verdraagzaamheid en respect de basis voor het katholieke (en waarschijnlijk ook vele andere) geloof vormden. Maar als ik de berichten uit het vaticaan hoor vind ik hier weinig van terug.

Maar hoe veel katholieken, zeker in Nederland, luisteren nou helemaal naar het Vaticaan? In mijn familie (die voor het grootste deel katholiek is) is het in elk geval niet erg veel. Die denken zelf wel na.

Ik denk dat het voor theistische ouders moeilijk is als hun kind er geen zin in heeft, omdat ze het zelf vanaf hun geboorte geloofd hebben (of misschien vanaf een wat later tijdstip pas echt bewust). Voor hen was het een vanzelfsprekendheid. Ze zijn er zo mee opgegroeid, dat het geloof vertrouwd en goed voor ze is. Als hun kind er dan uitstapt, doet dat af aan de vanzelfsprekendheid.
(sorry voor de wazige formulering.. in m’n hoofd lukte het een stuk beter)


Morgoth”

Als ik het goed begrepen heb heb je vooral een probleem met je ouders. Ik denk dat het erg moeilijk is (ook voor hen) om van het ene op het andere moment radicaal uit het geloof te stappen. In je hoofd is het veel geleidelijker gegaan natuurlijk. Waarschijnlijk kunnen je ouders jouw standpunten ook makkelijker accepteren als je ze er rustig aan laat wennen. Probeer ze beetje bij beetje duidelijk te maken dat je toch niet zo gelovig bent als ze misschien zouden willen. Die brief zou je als een begin kunnen zien. Door af en toe in een gesprek weer eens te laten vallen dat je het er gewoon niet mee eens bent (ik zeg niet dat het makkelijk is) en ze er weer aan te herinneren dat het geen bevlieging of dwaling is, zullen ze, denk ik, op den duur wel inzien en accepteren dat je niet christelijk wil leven. Hoe dan ook, het kost tijd.

[Verwijderd]

Morgoth,

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt.. Ik was(verleden tijd) met mn ouders en broertjes bij het Apostolisch Genootschap(www.apgen.nl)

Mijn vader(zijn moeder is doodgegaan toen hij 1 was en hij heeft tot z'n 16e in kindertehuis gezeten) was als jongen altijd al bij de Pinkstergemeente.. en toen ie trouwde moest ie van de ouders van m'n moeder en m'n moeder bij het Apostolisch Genootschap komen en dat deed ie.

Dan zou je denken van, oh dan zit het niet erg diep bij hem.. maar bij de doop van mij en m'n broertjes hebben ze dus beloofd ons tot onze 18e erheen te laten gaan()
Het was eigenlijk altijd ruzie, omdat m'n vader vond dat ik bij het bidden m'n handen moest samen doen, ogen dicht, meezingen etc.. en dat wilde ik dus niet. Ik ging me er dus tegen verzetten al toen ik 8 was ofzo. Maarja, ik wist nog niet wat ik deed schijnbaar
Altijd als ik er iets probeerde tegenin te brengen kreeg ik een preek die je je niet kunt voorstellen, dat ik erheen moest blijven gaan voor mijn innerlijke zielsverzorging en dat het goed is en dat in moeilijke tijden ik er veel aan zou hebben.
Na elke (zomer)vakantie gingen we meestal een tijdje niet, omdat het dat vakantie was.. alleen daarna bleef het meestal ook nog een tijdje door emmeren dat ons pap en ons mam weer wilden gaan maar ik en m'n broertjes niet.
Mijn broertje draaide soms helemaal door, die heeft autistisch verwante communicatie stoornissen, en dan sloot ie zich op in de badkamer en schreeuwde alles bij elkaar of sloeg alles in elkaar.. En m'n vader kon er niet tegen, en wil het ook niet weten dat hij autistisch is en niet mee wil, dus begon dan weer heel hard terug te schelden en preken af te steken.

Ook een keertje in een vakantiehuisje met familie, zat m'n oom(heel erg ongelovig) een beetje te spotten met de bijbel want die lag daar levensgroot op tafel in het huisje toen we aankwamen.. en m'n pa werd me toch boos en heeft 'em geprobeerd te slaan.. Ook een keertje toen ik niet mee m'n opa wilde bezoeken waarmee het niet goedging.. heeft ie daarom ons mam bijna aangereden vanuit woede..

Tot een klein jaartje geleden is het altijd zo gegaan, maar toen is ons mam het zat geworden. Ze kon het niet meer aan, en vindt dus inmiddels dat ons pap eerst maar eens wat moet veranderen aan de thuissituatie. Hij zit nl de hele dag op z'n werk, gaat savonds studeren(hij doet ook de TUE) en ik kan hem gemakkelijk een aantal dagen ontlopen. Ook wil ie alles zelf doen, dakkapellen, schuren maken/verbouwen, andere (erbij) huizen kopen etc.

M'n vader kon het niet verdragen dat m'n moeder niet meer meeging naar de dienst, dus het was alsnog altijd ruzie. Ik heb het ook snel bekeken en ben niet meer gegaan. Ze zijn nog in relatie therapie gegaan, want m'n moeder hoopte dat er daar nog wat mee te redden viel maar dat is dus niet echt zo uitgekomen, na 2x was het duidelijk dat het niks was, en heeft ze het afgebeld, alleen nu dacht m'n vader dus dat ze weer 'genezen' was en gewoon mee zou gaan naar de dienst.. NIET DUS

We kregen trouwens ook thuis mensen van het RIAG voor m'n broertje.. en op een gegeven moment hebben ze ons mam een blaadje gegeven met allemaal verschijnselen en misschien zou daarvan iets bij m'n vader in aanmerking komen. Het asperger syndroom bleek dus bijna perfect te kloppen.. maar verder durft ze er niks aan te doen. Het is dus zo ongeveer allemaal vanwege geloof, wat het bijna 20jarige huwelijk van m'n vader en moeder aan het vernielen is/vernielt heeft..

Maar, al met al.. je bent 18, en als jij zegt dat je niet meer wilt gaan omdat je het niet nodig hebt zouden ze dat moeten accepteren.. Als zij vinden dat ze er wat aan hebben en dat het een vast standpunt is in hun leven heb jij er geen problemen mee, maar ze moeten jouw niet dwingen, want het is ook zo, als je je ergens niet voor openstelt heb je er toch niks aan. Als ze jouw mening niet accepteren, en daarom 'kwaad' op je zouden zijn, slaat dat echt nergens op, want van je kinderen hoor je ONVOORWAARDELIJk te houden. Je kan ze best proberen een geloofsovertuiging over te brengen als kind(<12) maar vanaf iemand z'n 12e moeten ze het laten rusten..

Misschien is er ook wel niks aan te doen Morgoth, en zal het gewoon altijd een (gevoelig) probleem/onderwerp blijven.. als ze echt fanatiek zijn, wel.

[Verwijderd]

Sjeez..
Ik kan me dat moeilijk voorstellen..
Ik zou gewoon zeggen:
"Pa, Ma.. Ben oud zat om zelf te denken wat ik denk en en te geloven wat ik geloof"
Kan ook moeilijk oordelen, ik zit niet in jouw situatie, ben dan wel christelijk opgevoed, maar toen ik 12 was zei ik "fuck it, ik geloof dr geen reet van"
reactie van ouders was goed, misschien heb jij gewoon pech of ik gewoon geluk

Als ik het zo allemaal lees is het meer het feit dat je je ouders moet vertellen dat je er nix meer voor voelt om je geloof zo te tonen, dan dat je uberhaubt niet gelooft. (cursus vage zinsopbouw ja.. )

[Goofyduck384]

geloof is en blijft een kwestie van je eigen wil vindt ik. als het je in de weg staat en je voelt je er zeker niet prettig bij, moet je het niet doen. Achter je geloof moet je wel 100% staan. Je moet weten waar je mee bezig bent, maar zon opvoeding? Ja daaaaag.

Ik leef hoor, zelfs als gelovige nog heerlijk@!

[Verwijderd]

morgoth, my man...

hoe lang heb ik je nou al moeten overtuigen...kom op jongen, je kan het!

jaja, makkelijk lullen, ik weet het. Trust me, been there, done that...

lekker nuttiog bericht trouwens..

hij moest gewoon effe omhoog

[Jag]

Daar sluit ik me bij aan .

Lijkt me idd best lastig om te breken met de kerk. Je doet het igg een stuk verstandiger dan mijn moeder, die heeft zich al vanaf jongs af aan verzet tegen haar ouders, en ook de kerk. Dat heeft ook nog al wat problemen. Dus dat is niet echt the way to go, al moet ik zeggen dat haar ouders waarschijnlijk wel een stukje minder ruimdenkend zijn dan jouw ouders.

Jag

[me1299]

Ik zit in een soort dezelfde situatie.

Op 1 of andere manier kom je er moeilijk vanaf.

Als we thuis eten bid iedereen behalve ik.

Ik heb al vaker een gesprek gehad over dat ik andere dingen geloof. Dan zegt mijn moeder 'Waarom Bid je niet' Dan zeg ik soms jij gaat toch ook niet met je richting Mekka bidden. Maar op dat moment ben ik zogenaamd.

Als ik een discussie hebt komt het altijd op het punt dat ik zogenaamd niet zelf mijn eigen beslissingen zou kunnen maken. Ik ben 17 jaar, en ik acht mijzelf oud genoeg op dat punt goed mijn eigen beslissingen te kunnen maken.

Dan trekken mijn ouders het dan doodleuk door dat ik niet zelf mijn was kan doen enzo, waar uit moet blijken dat ik niet volwassen ben, en dat ik ook niet zelf mijn geloof zou kunnenn bepalen.

Ze willen ook dat ik nog mee ga naar de kerk en alles.

Nog een voorbeeld:

Op TV komt een cabaret en die maakt grappen over God ofzo, dan vliegt mijn vader op en moet de TV gelijk uit.

Maar als er bijvoorbeeld grappen over Allah gemaakt worden, dan kan hij er zelf fijn om lachen.

Is dat niet erg bekrompen?

Zo kan ik nog wel uren doorgaan...

Op 1 of andere manier wordt ik in mijn thuissituatie zo erg beïnvloed met christelijke opvattingen, dat ik er moeilijk vanaf kan raken.

Mijn ouders hebben volgens mij het idee dat ik morgen weer christen wordt ofzo.

Dan zeggen iets in de trend van:

Vroeger had ik ook mijn twijfels, maar later zal je zien dat je er veel aan hebt

[aatos]

ach, er zijn wel meer mensen bekrompen. en echt niet alleen als het over geloof gaat.



morgoth, heb je wat meer info over je situatie nu? woon je thuis, of niet, hoe vaak zie je je ouders, etc?

[Verwijderd]

Deathknight.

In tegenstelling tot veel anderen heb jij je niet laten indoctrineren door je ouders. Iets wat je volgens mij niet veel ziet, zeker niet wanneer je ouders een uitgesproken mening hebben over bv het wel of niet bestaan van god. Hulde!

Als je ouders beginnen over het feit dat je niet de was kan doen dan is dat puur een teken van zwakte. Plat gezegd zijn ze gewoon uitgeluld en zetten ze de discussie voort met een argument als "jij zelfstandig kunnen denken? je kan de was nog niet eens doen!". Een andere leuk wegloopargument is vaak "met jou ga ik niet verder in discussie".

Ik denk zo te horen dat je je ouders nooit kan overtuigen om van hun geloof af te stappen (daarvoor zijn ze te ver heen (niet bedoeld als flame ). Maar met argumenten als "jij bid toch ook niet richting mekka" moet je ze zeker zo ver kunnen krijgen dat ze jouw visie op zulke zaken wel helemaal zullen respecteren.