Okay, maak je op voor een lang verhaal:
Ruim een half jaar geleden kwam ik via de Jean Michel Jarre-mailinglist in kontakt met een jongen in Japan, genaamd Mirai.
Mirai betekent in het Japans toekomst en als naam betekent het zoiets als 'mens van de toekomst' of zoals Mirai het zelf vertaalt: Future Boy. Hij is namelijk wel van Engelse afkomst.
Door hem, zijn ideëen en zijn website ben ik ernstig geïnteresseerd geraakt in de toekomst, en dan vooral een positieve.
Nu vroeg ik me af, of er meer mensen zijn die daar mee bezig zijn. Daarmee bedoel ik mensen die erin geloven dat door een algehele mentaliteitsverandering het mogelijk wordt om de toekomst er wat rooskleuriger uit te laten gaan zien.
Zo zou het geen kwaad kunnen als zaken als racisme, oorlog, honger en meer van die algemeenheden, tot een minimum beperkt zouden worden, puur omdat er gewoon geen behoefte aan is.
Door de geestelijke luiheid van de meeste mensen, resulteert dat vaak in reacties als "nou, ga je gang, dat lukt je toch niet" en meer van dat soort negatieve instellingen.
Maar volgens mij is het mogelijk om er werkelijk wat aan te doen. Mijn overtuiging is dat de toekomst in concept vast ligt en dat als niemand ene moer uitvoert dat het dat zelfs als definitief vastligt. Maar als we ons inzetten om de toekomst te veranderen, dan kunnen we dat ook.
We moeten beter met het milieu omgaan, beter met onze gezondheid bezig zijn en behoorlijk meer wederzijds respect tonen (ik gebruik het woord respect, maar anderen noemen het liefde
).
Zaken als geld en materiële bezittingen moeten minder belangrijk worden en in ieder geval zo onbelangrijk dat ze niet meer het levensdoel van mensen vormen.
Persoonlijk hecht ik natuurlijk wel een bepaalde waarde aan mijn spullen, puur omdat het de zaken zijn die ik mijzelf heb kunnen toeëigenen door de inspanningen die ik geleverd heb. Maar het is niet mijn algemene levensdoel mijzelf te verrijken met geld en spullen, enkel om de reden dat ik het stoer vind om er veel van te hebben. Maar je hebt bepaalde zaken natuurlijk wel nodig om in comfort te kunnen leven. Het is namelijk ook niet mijn bedoeling om als een kluizenaar of jezuiet door het leven te gaan.
De spullen en het geld moeten een middel zijn om meer inhoud aan het leven te geven, zij het door een rustige en veilige omgeving te creëeren om in te leven, zij het om anderen daarmee te helpen. De materiële zaken dienen om het leven te veraangenamen en niet om aan de buurman te laten zien wat een geweldige Dobly Prologic breedbeeld televisie je nu weer hebt. De auto (die ik overigens niet heb) moet dienen om je om een veilige manier van A naar B te vervoeren, en hoeft dus helemaal niet groter, duurder of exotischer te zijn dan die van je collega's.
Ik kom maar beangstigend weinig mensen tegen die er net zo over denken, zonder dat het boeddhistische monniken of hoogbejaarde weirdo's zijn. Maar misschien is er nog hoop en vind ik hier medestanders die, zonder hun grip op de realiteit te verliezen, erin geloven dat het menselijk handelen nog wel degelijk zin heeft.
Dat niet alles bepaald wordt door het toeval of de mensen in de regeringen van de grote landen.
De toekomst is NU!
We moeten nu onze idealen vaststellen en er voor gaan knokken. Geen geestelijk luiheid en domme berusting, maar strijdvaardigheid en inzet.
Dat betekent niet dat we barricade's moeten opwerpen en de maatschappij moeten gaan ontwrichten, maar dat we binnen de mogelijkheden die wij allemaal hebben, die maatschappij moeten ombuigen in de goede richting.
Futuristen, verzamelt u!
grtz.
AxiMaxi
Ruim een half jaar geleden kwam ik via de Jean Michel Jarre-mailinglist in kontakt met een jongen in Japan, genaamd Mirai.
Mirai betekent in het Japans toekomst en als naam betekent het zoiets als 'mens van de toekomst' of zoals Mirai het zelf vertaalt: Future Boy. Hij is namelijk wel van Engelse afkomst.
Door hem, zijn ideëen en zijn website ben ik ernstig geïnteresseerd geraakt in de toekomst, en dan vooral een positieve.
Nu vroeg ik me af, of er meer mensen zijn die daar mee bezig zijn. Daarmee bedoel ik mensen die erin geloven dat door een algehele mentaliteitsverandering het mogelijk wordt om de toekomst er wat rooskleuriger uit te laten gaan zien.
Zo zou het geen kwaad kunnen als zaken als racisme, oorlog, honger en meer van die algemeenheden, tot een minimum beperkt zouden worden, puur omdat er gewoon geen behoefte aan is.
Door de geestelijke luiheid van de meeste mensen, resulteert dat vaak in reacties als "nou, ga je gang, dat lukt je toch niet" en meer van dat soort negatieve instellingen.
Maar volgens mij is het mogelijk om er werkelijk wat aan te doen. Mijn overtuiging is dat de toekomst in concept vast ligt en dat als niemand ene moer uitvoert dat het dat zelfs als definitief vastligt. Maar als we ons inzetten om de toekomst te veranderen, dan kunnen we dat ook.
We moeten beter met het milieu omgaan, beter met onze gezondheid bezig zijn en behoorlijk meer wederzijds respect tonen (ik gebruik het woord respect, maar anderen noemen het liefde
Zaken als geld en materiële bezittingen moeten minder belangrijk worden en in ieder geval zo onbelangrijk dat ze niet meer het levensdoel van mensen vormen.
Persoonlijk hecht ik natuurlijk wel een bepaalde waarde aan mijn spullen, puur omdat het de zaken zijn die ik mijzelf heb kunnen toeëigenen door de inspanningen die ik geleverd heb. Maar het is niet mijn algemene levensdoel mijzelf te verrijken met geld en spullen, enkel om de reden dat ik het stoer vind om er veel van te hebben. Maar je hebt bepaalde zaken natuurlijk wel nodig om in comfort te kunnen leven. Het is namelijk ook niet mijn bedoeling om als een kluizenaar of jezuiet door het leven te gaan.
De spullen en het geld moeten een middel zijn om meer inhoud aan het leven te geven, zij het door een rustige en veilige omgeving te creëeren om in te leven, zij het om anderen daarmee te helpen. De materiële zaken dienen om het leven te veraangenamen en niet om aan de buurman te laten zien wat een geweldige Dobly Prologic breedbeeld televisie je nu weer hebt. De auto (die ik overigens niet heb) moet dienen om je om een veilige manier van A naar B te vervoeren, en hoeft dus helemaal niet groter, duurder of exotischer te zijn dan die van je collega's.
Ik kom maar beangstigend weinig mensen tegen die er net zo over denken, zonder dat het boeddhistische monniken of hoogbejaarde weirdo's zijn. Maar misschien is er nog hoop en vind ik hier medestanders die, zonder hun grip op de realiteit te verliezen, erin geloven dat het menselijk handelen nog wel degelijk zin heeft.
Dat niet alles bepaald wordt door het toeval of de mensen in de regeringen van de grote landen.
De toekomst is NU!
We moeten nu onze idealen vaststellen en er voor gaan knokken. Geen geestelijk luiheid en domme berusting, maar strijdvaardigheid en inzet.
Dat betekent niet dat we barricade's moeten opwerpen en de maatschappij moeten gaan ontwrichten, maar dat we binnen de mogelijkheden die wij allemaal hebben, die maatschappij moeten ombuigen in de goede richting.
Futuristen, verzamelt u!
grtz.
AxiMaxi
[Hier had mijn handtekening kunnen staan]