De dood mag bij het leven horen, maar je vergeet nog 1 ding: onze banden met de naasten. Die is er nog aanwezig.
Zodra iemand onverwacht overlijdt en je hebt sterke band met die persoon, dus je kent hem/haar goed, dat kan pijn doen. Het is net of er iets moois verdwenen is.
Vandaar dat je even je kop omlaag doet en om treurt, en uiteraard afscheid nemen.
Je gaat niet bij begrafenis zonder excuus zeggen: "Waarom huilen jullie? De dood hoort gewoon bij het leven. Stop ermee en ga wat anders doen dan huilen."
Als je dat zegt, spot je dus ermee en kun je anderen kwaad maken. Je hebt geen respect voor en houdt geen rekening mee met anderen. Je weet niet hoe het is om iemand te verliezen. Wacht maar totdat je je dierbare verliest. Dat doet pas wel pijn. Kop omhoog en weglopen. Sorry, ze is dood, pech voor haar. Kan ik niks aan doen. Dat is echt arrogante houdig. Niet doen dus!!!
Zolang je jong bent snap je niet meteen waarom iemand huilt om overleden persoon. Maar zodra je ouder wordt maak je ook kennis met dood en weet je meer dat het geen leuke ervaring is.
Dit geldt net zo goed voor de dieren. Ook ze kunnen sterven. Vooral hondenbezitters kunnen erg veel van hun hond houden. Overlijdt ie, dan zal de bezitter ook om treuren. Je hebt mooie gedachten met de dier en nu is ie er niet meer. Je kan niet meer eten geven of verzorgen. Het is opeens verdwenen.