Okee. In een eerder topic gaf ik al aan dat ik op het moment enkele Mercury servers beheer met pak m beet 2.500 users. We gaan van Novell op Active Directory overstappen, en Mercury gaat weg om plaats te maken voor Exchange 2003.
Om 2.500 users op 200MB per mailbox (limiet) te kunnen doen was initieel gekozen voor een enkele frontend server om RPCoHTTP, POP, IMAP, SMTP en OWA te draaien in de DMZ. Verder twee backend servers in een cluster om de mailboxen en alle outlook users op het netwerk te kunnen serveren.
Kort geleden een meetinkje met het consultancybedrijf dat nu ons plan in elkaar zet (een certified microsoft partner) gehad, wat betreft de plannen. Werd me vrolijk even verteld dat de backend servers dus niet een cluster worden, omdat de storage groups dan te groot zouden worden!
Nu heb ik ongeveer 0 verstand van exchange (ik wordt binnenkort op training gestuurd) maar ik vermoed dat dit dus geen goed idee is. Elk van die 2 servers gaat ongeveer de helft van de hele enterprise bedienen, en als er 1tje down gaat dus...
Wat is jullie mening hier? Wat is de least worst practise? De twee servers clusteren en toch maar grote storage groups? Of standalone met het risico van een critical failure die de hele zaak voor een paar uur plat legt? Zelf zat ik zelfs al aan virtualisatie te denken... Elke fysieke server draait 2 virtual servers, die ik dan kruislings koppel zodat er 2 clusters zijn. Als er dan 1tje plat gaat draaien beide exchange servers op de andere server. Ik weet niet eens of dat kan (of verstandig is)... Wat ik het liefst wil is gewoon 4 bakken om 2 clusters op te zetten natuurlijk maar ik vermoed dat daar de financien niet voor zijn... *zucht*
Om 2.500 users op 200MB per mailbox (limiet) te kunnen doen was initieel gekozen voor een enkele frontend server om RPCoHTTP, POP, IMAP, SMTP en OWA te draaien in de DMZ. Verder twee backend servers in een cluster om de mailboxen en alle outlook users op het netwerk te kunnen serveren.
Kort geleden een meetinkje met het consultancybedrijf dat nu ons plan in elkaar zet (een certified microsoft partner) gehad, wat betreft de plannen. Werd me vrolijk even verteld dat de backend servers dus niet een cluster worden, omdat de storage groups dan te groot zouden worden!
Nu heb ik ongeveer 0 verstand van exchange (ik wordt binnenkort op training gestuurd) maar ik vermoed dat dit dus geen goed idee is. Elk van die 2 servers gaat ongeveer de helft van de hele enterprise bedienen, en als er 1tje down gaat dus...
Wat is jullie mening hier? Wat is de least worst practise? De twee servers clusteren en toch maar grote storage groups? Of standalone met het risico van een critical failure die de hele zaak voor een paar uur plat legt? Zelf zat ik zelfs al aan virtualisatie te denken... Elke fysieke server draait 2 virtual servers, die ik dan kruislings koppel zodat er 2 clusters zijn. Als er dan 1tje plat gaat draaien beide exchange servers op de andere server. Ik weet niet eens of dat kan (of verstandig is)... Wat ik het liefst wil is gewoon 4 bakken om 2 clusters op te zetten natuurlijk maar ik vermoed dat daar de financien niet voor zijn... *zucht*
Forget your fears...
...and want to know more...