Zeer interessant topic.
Vooral de laatste reactie van Rapture geeft in mijn ogen de werkelijkheid aan, van de tijd waarin wij ons nu bevinden.
link
Maar wat ik dan weer mis bij de mensen hier, is het stukje positivisme wat het individu in ieder geval beter kan leren omgaan met de dagelijkse wereldproblemen. NIMBY heeft geen zin, want de hele wereld is onderling verweven. Daar politici inderdaad vaak oorlog als de makkelijkste, snelste en meest winstgevende optie zien, leven we in een wereld waarin oorlog het beeld in de media blijft bepalen - al jaren lang. Zien wij dan niet in hoe zinloos oorlog is? Maar nog belangrijker: zien de soldaten dit niet in? Degenen die vechten, zijn degenen die het eerst de prijs moeten betalen voor stompzinnig beleid van bovenaf.
Hoe ik het zie, is gerelateerd aan een topic op FOK! wat stelde dat wij slaven van de maatschappij zijn (een stelling waar ik volledig achter sta, als ik bijvoorbeeld rondkijk in mijn omgeving en zie wat door hen als belangrijk wordt gezien. In mijn ogen de volledig onbelangrijke zaken, maar daar heb ik verder niets over te zeggen).
Deze vraag naar wereldvrede, is misschien wel een vraag naar vrijheid. Want is de zoektocht naar wereldvrede niet juist de bevestiging en de acceptatie van het feit dat je in wezen een slaaf van het systeem bent? Als je het eenmaal weet... kun je er ook wat aan veranderen. Ik bedoel, iedereen moet natuurlijk zelf weten of ie het accepteert en zo.. maar als ik er over nadenk, zie ik dat er iets niet klopt in deze wereld. 10% rijk, 30% redt zich wel en de andere 60% is het schoothondje van de 10-40%.. Nou bestaat dit systeem al eeuwen en daarom lijkt het (imho) zo normaal. Als of het zo hoort. Maar zijn wij - als denkende en zelfanalyserende wezens - niet tot meer in staat?
Ikzelf denk van wel. Het kapitalisme is het zoveelste ingevoerde systeem wat goed leek te werken, tot de waarheid naar boven kwam drijven. Het kapitalisme heeft als sterke en meteen ook zwakste punt een piramidestructuur. Dit is nodig voor de efficiëntie, maar het zorgt er wel voor dat mensen minder te zeggen hebben op de werkvloer. Hun invloed blijft beperkt, hun creativiteit wordt ingeperkt. Het systeem is in mijn ogen meer dan verzadigd. Alleen wil niemand dit nog inzien. Het enige wat we doen is overconsumeren, wat weer ten koste gaat van andere landen/mensen. En de rijken profiteren, de rest loopt achter de feiten aan (met een globaal communisme in het vooruitzicht

)
Mag dan vrijheid heten, in deze vrijheid hoef ik later niet rond te lopen. Dan ben ik maar een idealist. Maar juist omdat iedereen zo op de automatische piloot rond lijkt te lopen, krijg je een enorme vervlakking en accepteert men alles gelaten. Zorgstelsel, Europse Grondwet enz.. allemaal zaken waar de burger in mijn ogen niets aan heeft.
Ik wil even mijn focus verleggen naar Brussel. Waarom we uberhaupt nog nadenken over 1 Europa vraag ik me dan af. Het werkt zo niet/nauwelijks, het levert een enorme bureaucratisering op en het kost klauwen vol met geld. Burgers zien er niets van terug, weten niet wat er in Brussel gebeurd/besproken/besloten wordt en worden zo steeds slechter geinformeerd over de reilen en zeilen van de EU. De onvermoeibare pogingen van (nu ook Prodi) politici in Europa om de burger op het belang van 1 sterke unie te wijzen, gaat veelal langs mij heen. Het eerste idee, de Europese Economische Gemeenschap, had potentie. Maar door de drang van politici om de landen nader tot elkaar te brengen, is van dit eerste ideaal bijna niets meer over. Het moet een controlerende overheid worden, de zoveelste. Met macht over de landen. Maar aangezien de regering in Nederland de problemen niet eens kan aanpakken, geloof ik al helemaal niet in 1 goede oplossing aangedragen vanuit Brussel.
Brussel is een van de vele voorbeelden die ons vrijheid kost. Vrijheid als land, vrijheid als burger en vrijheid als individu. 9/11 heeft dezelfde gevolgen gehad voor onze vrijheid.
Wat zie ik dan als vrijheid? Een wereld waarin iedereen gelijkgesteld is, geen verschillen zoals deze nu bestaan. De keuze om te doen wat je wilt doen, als het bijdraagt aan de samenleving (dorp/stad/gemeente/provincie/land), ook kunnen uitvoeren. Af van het beperkende geld. 1 Global Village misschien wel...
Maar bovenal wat belangrijk wordt voor de komende jaren, is dat de weg naar vrijheid bij militairen komt te liggen. Afghanistan blijft onrustig net als Irak; Iran blijft een risicofactor voor een nieuw conflict. Mocht er een conflict ontstaan in het M-O met Israël erbij, dan kun je bijna op je vingers natellen dat er een 'lokale' Wereldoorlog komt, waarin Europa ook wel eens in kan worden betrokken. Juist dan hoop ik op de wijsheid van de militairen. Dat zij ipv orders uit te voeren eens gaan nadenken, waarom ze ergens heengaan om te vechten. Waarom ze vechten. Waarvoor ze vechten. Want ze vechten niet voor hun eigen vrijheid, ze vechten niet voor de vrijheid (bv. Nederlandse soldaten vechten niet meer voor Nederland..) van hun land, nee.. ze vechten slechts voor de vrijheid van enkele machthebbers die het nodig vonden een conflict aan te gaan.
Wanneer we inzien dat oorlogen niet het individuele belang van de burger/individu behartigen, dan zouden we logischerwijs ook kunnen concluderen dat Nederlandse militairen niets te zoeken in landen als Irak en Afghanistan. Maar omdat wij bij de Navo en de EU zitten, zijn wij 'verplicht' om militairen te sturen. Waarvoor? De oorlogen zijn dan al dan niet gerechtvaardigd, maar ze duren wel voort! De Afghanen verliezen (m.n. Taliban), maar wie wint er dan? Gerechtigheid?

dan hoef ik alleen maar naar de WMD in Irak te wijzen..
Oorlogen worden dus naar mijn mening alleen gevoerd als er iets te winnen valt. Of het in dit geval om olie ging of stabiliteit/troepen in de regio.. dat laat ik in het midden. Maar het is in ieder geval niet om vrijheid te brengen aan de Afghanen. Dan hadden we daar namelijk wel meer over gehoord, als het zo goed zou zijn gegaan.

Daarom mijn oproep aan (toekomstige) militairen:
In WO3 the power to stop the war will be in the hands of individual young soldiers. The one thing they need to do is realize the futile nature of war. And may they all drop their weapons simultaneously...
Vrijheid is iets van het individu, van mij. En dus ook de vrijheid om te bepalen wat vrijheid voor mij is en betekent. Daar heeft geen enkele machthebber/religieus leider/filmmaker/filosoof/etc. wat over te zeggen. En de vrijheid die in mij is ontketend, zegt mij telkens weer: wereldvrede is wel haalbaar.
Een kwestie van mentaliteit, een grote groep mensen die er in geloven en een goed uitgedacht plan. It might do the trick. En dan kan ik later in ieder geval nog zeggen, dat ik geprobeerd heb de huidige situatie te veranderen. Want dat het in de wereld klote is, is voor mij wel duidelijk. Dit zie ik echter los van mij persoonlijk, aangezien ik zelf wil verder komen in het leven qua mijn eigen ontwikkeling. En binnen dat beeld past wereldvrede mij erg goed