Ik post dit topic in de hoop feedback te krijgen op inzichten die ik uit dagelijks veldwerk en contact met problematische jongeren heb verkregen. Ik geloof dat er best iets aan jeugdcriminaliteit en overlast gedaan kan worden zonder perse repressie van de politie in te zetten.
Ik krijg steeds meer het beeld dat criminaliteit onder jongeren gevormd wordt door de groep zelf (sociale druk) en de problematiek die zij ondervinden. Deze problematiek is niet altijd bij de jongeren zelf te zoeken als je ze als nog niet voldoende zelfstandig mag beschouwen.
De overheid heeft met het instellen van het minimum jeugdloon bedoelt jongeren te motiveren een opleiding af te ronden. Het scholing systeem is zover in de maatschappij verankert dat werkgevers en overheid een tweedeling maken voor wie kan slagen in de maatschappij. Zit je onder niveau 2 heb je geen startkwalificatie, daarboven dus wel.
Er wordt een verschil gemaakt tussen toppertjes en floppertjes. Heb je geen startkwalificatie dan zal je bij het aanvragen van een uitkering nul op het rekest krijgen. Je komt dan alleen in aanmerking voor een soort arbeidssocialisatie traject. Wederom leren dus.
Wanneer je hierin terecht komt krijg je van 15 tot 18 jaar iets van 135 euro aan inkomen, van 18 tot 21 jaar iets van 207 euro en van 21 tot 23 jaar iets van 527 euro.
De trap van het minimum jeugdloon heeft meer treden.
22 jaar 1.061,80
21 jaar 905,65
20 jaar 768,25
19 jaar 655,85
18 jaar 568,40
17 jaar 493,45
16 jaar 430,95
15 jaar 374,75
Ik noem dit omdat ik veel constateer dat jongeren schulden maken en hier niet meer uit kunnen komen. Dit ligt aan het feit dat schuldeisers alleen een schuldsaneringsregeling accepteren bij een inkomen boven de 600 euro netto.
Natuurlijk heeft dit alles met leeftijd en het wel of niet hebben van werkt te maken.
Dat sommige jongeren (vooral de problematische) niet aan werk kunnen komen is bij velen niet onbekend. Misschien kan je jezelf met deze gegevens voorstellen dat het hebben van een schuld en hierbij niet in staat zijn zelf problemen op te lossen niet motiverend werkt om aan een een arbeidssocialisatie traject deel te nemen. De schulden worden immers niet makkelijk afgelost.
Natuurlijk kan je zeggen dat deze jongeren niet moeten janken en gewoon al hun geld maandelijks aan schuldeisers moeten afdragen totdat schulden zijn afgelost.
Maar de doelgroep heeft beslist een andere visie. De sociale druk die voedingsbodem is voor commerciële bedrijven wordt handig gemanipuleerd. Jongeren word voorgehouden dat je jong, snel, wild, trendy moet zijn om status te hebben. Iedereen kan een toppertje worden in deze maatschappij zo wordt ons voorgehouden. Jongeren willen graag serieus genomen worden en willen op een bepaalde leeftijd aan zelfstandigheid beginnen. Afzet gedrag is nodig voor zelfstandigheid anders blijf je afhankelijk. Status is belangrijk om te laten zien hoe zelfstandig je al bent. Heb jij een mooie telefoon dan ben je op straat al interessant.
Dat je jezelf in de schulden heb gestoken om aan dat mobieltje te komen (abbo) laat je niet zien. Wanneer je ouders erachter komen dat je diep in de schulden zit en je had al een behoorlijk afzetgedrag wordt je opeens gekrenkt in je ego ( je blijkt helemaal niet zo zelfstandig te zijn) Als je gemotiveerd bent iets aan je schulden te doen en je komt erachter dat het helemaal niet zo eenvoudig is. Werk met genoeg inkomen is moeilijk te krijgen. Het werk dat er is heeft geen hoog aanzien (zeker niet in de straatcultuur) Als je wat maanden hebt aangemodderd gooit pa je eruit. Zelfstandig wonen onder de 23 jaar blijkt bijna niet haalbaar (niet alleen financiele oorzaken) Je krijgt steeds te horen dat je een floppertje bent (je dacht zelf een toppertje te zijn) Probleem na probleem stapelt zich op ( geen doekoe geen vrienden die je opvangen of je wat lenen meer) Je stomp zo af dat de straatcultuur (groepsdruk) je omarmt en het je een filosofie ontwikkelt die het legitiem maakt je tegen de maatschappij te keren. Je gaat stelen voor je brood want je moet eten.
Nu kunnen we een hoop aan die jongeren vertellen, dat ze fout bezig zijn en hoe ze goed moeten doen. Helaas is er geen uitweg die wie dan ook kan bieden, die altijd werkt. Zelfs de beste hulpverlener slaat af en toe zijn handen naar de hemel omdat hij inziet dat zijn klant niet alles aan zichzelf te danken heeft. De klant was immers nog niet volwassen maar een kind.
Mijn stelling is:
Als de overheid en de maatschappij jongeren wettelijk insluit of ze insluit om zichzelf hiermee te verrijken (commercie), bepaalde jongeren ( gelukkig niet alle) uitsluit.Wanneer de overheid uitsluit dat jongeren op krediet of via een abbo, of door het overtreden van wetten financieel beboet worden (taakstraf ipv boete) schulden kunnen maken totdat ze financieel volwassen zijn, de jongeren en de maatschappij een hoop problematiek bespaard blijft. Hiermee kom je het uiteindelijke doel de jongeren in te sluiten voor deelname aan de maatschappij het meest efficiënt na.
Voorts lijkt me een sociale dienstplicht voor jongeren die wel kunnen maar niet willen helemaal zo gek nog niet.Dit valt makkelijk aan een arbeidssocialisatietraject of veiligheid in de buurt te koppelen.
Ook gratis, zinvolle, en aantrekkelijke vrijetijdsbesteding behoort dan tot de mogelijkheden.
Ik krijg steeds meer het beeld dat criminaliteit onder jongeren gevormd wordt door de groep zelf (sociale druk) en de problematiek die zij ondervinden. Deze problematiek is niet altijd bij de jongeren zelf te zoeken als je ze als nog niet voldoende zelfstandig mag beschouwen.
De overheid heeft met het instellen van het minimum jeugdloon bedoelt jongeren te motiveren een opleiding af te ronden. Het scholing systeem is zover in de maatschappij verankert dat werkgevers en overheid een tweedeling maken voor wie kan slagen in de maatschappij. Zit je onder niveau 2 heb je geen startkwalificatie, daarboven dus wel.
Er wordt een verschil gemaakt tussen toppertjes en floppertjes. Heb je geen startkwalificatie dan zal je bij het aanvragen van een uitkering nul op het rekest krijgen. Je komt dan alleen in aanmerking voor een soort arbeidssocialisatie traject. Wederom leren dus.
Wanneer je hierin terecht komt krijg je van 15 tot 18 jaar iets van 135 euro aan inkomen, van 18 tot 21 jaar iets van 207 euro en van 21 tot 23 jaar iets van 527 euro.
De trap van het minimum jeugdloon heeft meer treden.
22 jaar 1.061,80
21 jaar 905,65
20 jaar 768,25
19 jaar 655,85
18 jaar 568,40
17 jaar 493,45
16 jaar 430,95
15 jaar 374,75
Ik noem dit omdat ik veel constateer dat jongeren schulden maken en hier niet meer uit kunnen komen. Dit ligt aan het feit dat schuldeisers alleen een schuldsaneringsregeling accepteren bij een inkomen boven de 600 euro netto.
Natuurlijk heeft dit alles met leeftijd en het wel of niet hebben van werkt te maken.
Dat sommige jongeren (vooral de problematische) niet aan werk kunnen komen is bij velen niet onbekend. Misschien kan je jezelf met deze gegevens voorstellen dat het hebben van een schuld en hierbij niet in staat zijn zelf problemen op te lossen niet motiverend werkt om aan een een arbeidssocialisatie traject deel te nemen. De schulden worden immers niet makkelijk afgelost.
Natuurlijk kan je zeggen dat deze jongeren niet moeten janken en gewoon al hun geld maandelijks aan schuldeisers moeten afdragen totdat schulden zijn afgelost.
Maar de doelgroep heeft beslist een andere visie. De sociale druk die voedingsbodem is voor commerciële bedrijven wordt handig gemanipuleerd. Jongeren word voorgehouden dat je jong, snel, wild, trendy moet zijn om status te hebben. Iedereen kan een toppertje worden in deze maatschappij zo wordt ons voorgehouden. Jongeren willen graag serieus genomen worden en willen op een bepaalde leeftijd aan zelfstandigheid beginnen. Afzet gedrag is nodig voor zelfstandigheid anders blijf je afhankelijk. Status is belangrijk om te laten zien hoe zelfstandig je al bent. Heb jij een mooie telefoon dan ben je op straat al interessant.
Dat je jezelf in de schulden heb gestoken om aan dat mobieltje te komen (abbo) laat je niet zien. Wanneer je ouders erachter komen dat je diep in de schulden zit en je had al een behoorlijk afzetgedrag wordt je opeens gekrenkt in je ego ( je blijkt helemaal niet zo zelfstandig te zijn) Als je gemotiveerd bent iets aan je schulden te doen en je komt erachter dat het helemaal niet zo eenvoudig is. Werk met genoeg inkomen is moeilijk te krijgen. Het werk dat er is heeft geen hoog aanzien (zeker niet in de straatcultuur) Als je wat maanden hebt aangemodderd gooit pa je eruit. Zelfstandig wonen onder de 23 jaar blijkt bijna niet haalbaar (niet alleen financiele oorzaken) Je krijgt steeds te horen dat je een floppertje bent (je dacht zelf een toppertje te zijn) Probleem na probleem stapelt zich op ( geen doekoe geen vrienden die je opvangen of je wat lenen meer) Je stomp zo af dat de straatcultuur (groepsdruk) je omarmt en het je een filosofie ontwikkelt die het legitiem maakt je tegen de maatschappij te keren. Je gaat stelen voor je brood want je moet eten.
Nu kunnen we een hoop aan die jongeren vertellen, dat ze fout bezig zijn en hoe ze goed moeten doen. Helaas is er geen uitweg die wie dan ook kan bieden, die altijd werkt. Zelfs de beste hulpverlener slaat af en toe zijn handen naar de hemel omdat hij inziet dat zijn klant niet alles aan zichzelf te danken heeft. De klant was immers nog niet volwassen maar een kind.
Mijn stelling is:
Als de overheid en de maatschappij jongeren wettelijk insluit of ze insluit om zichzelf hiermee te verrijken (commercie), bepaalde jongeren ( gelukkig niet alle) uitsluit.Wanneer de overheid uitsluit dat jongeren op krediet of via een abbo, of door het overtreden van wetten financieel beboet worden (taakstraf ipv boete) schulden kunnen maken totdat ze financieel volwassen zijn, de jongeren en de maatschappij een hoop problematiek bespaard blijft. Hiermee kom je het uiteindelijke doel de jongeren in te sluiten voor deelname aan de maatschappij het meest efficiënt na.
Voorts lijkt me een sociale dienstplicht voor jongeren die wel kunnen maar niet willen helemaal zo gek nog niet.Dit valt makkelijk aan een arbeidssocialisatietraject of veiligheid in de buurt te koppelen.
Ook gratis, zinvolle, en aantrekkelijke vrijetijdsbesteding behoort dan tot de mogelijkheden.
[ Voor 3% gewijzigd door merlin_33 op 06-04-2006 20:52 ]
Als licht valt ligt licht, maar hoe kan iets zo licht als licht nu vallen? Verlicht mij.