Hallo, ik heb al meerdere oude threads gelezen over de discussie 'Je eigen DAL-builder' tegenover bij IHibernate'. Ik werk nu bij een bedrijf waar ze al een eigen DAL-Builder hebben. Je geeft een tabel aan in een db en hoppa, je hebt je object plus alle normale sqlklassen.
Nu heb ik de opdracht gekregen om dit te verbeteren. Ik heb zeker naar NHibernate gekeken en de discussies, maar toch heb ik een aantal vragen.
* Als ik een DAL-builder maak, die vanuit een random database zijn models en accesors bouwt. Hoef ik het maar een keer te maken, elke keer selecteer je een tabel en hoppa. Maar naar wat ik gelezen heb, moet je voor NHibernate elke keer een xml-bestand maken, waarin je objecten instantieer en hun referenties en hun datatype etc.
Dit lijkt me heel dubbel, eerst maak je een db. Dan maak je een grote xml mapping. Dan heb je je objecten.
- Dus mijn vraag is, Al maak ik een goede DALBuilder ben ik klaar. Al gebruik ik NHibernate moet ik elke keer een groot xml-bestand maken. Dus wat verdien ik daarmee.
M'n tweede en laatste vraag mbt DALbuilders is: Als wij webapps maken, weten we niet alles vanaf het begin. Dus tabellen enzo worden tijdens het project toegevoegd, verwijderd en veranderd.
Mijn beeld van NHibernate is dat je eerst een xml-config maakt, vanwaaruit alles wordt opgebouwd. En dan kan je alles gebruiken. Wij voegen gewoon af en toe een map toe met extra klassen.
- Dus is NHibernate ook toepasbaar in een omgeving met veel veranderingen en sourcecontrol.
M''n laatste vraag heeft betrekking tot spring. Ik heb er echt veel over gehoord en na al die verhalen heb ik echt het gevoel dat het onmisbaar is. Ik heb ook naar spring gekeken. Ik heb me er niet genoeg in verdiept, maar heb een globale indruk gekregen( want het is grooooot ). Maar ik zal vast spring niet hebben begrepen, maar mijn indruk is: Je hebt een xml-initialisatie bestand, in dat bestand worden de implementaties van de interfaces gedeclareerd.
Dus het idee is, maak je project schaalbaar dmv gebruik van veel interfaces. Verplaats de initialisatie van deze interfaces naar een xml-bestand, zodat het scaleable is.
- Mijn vraag is dan: is dat echt de core? Dat heet gewoon goed design. Wat zit er in Spring wat er echt uitspringt, wat je nergens anders hebt, wat spring spring maakt.
Nu heb ik de opdracht gekregen om dit te verbeteren. Ik heb zeker naar NHibernate gekeken en de discussies, maar toch heb ik een aantal vragen.
* Als ik een DAL-builder maak, die vanuit een random database zijn models en accesors bouwt. Hoef ik het maar een keer te maken, elke keer selecteer je een tabel en hoppa. Maar naar wat ik gelezen heb, moet je voor NHibernate elke keer een xml-bestand maken, waarin je objecten instantieer en hun referenties en hun datatype etc.
Dit lijkt me heel dubbel, eerst maak je een db. Dan maak je een grote xml mapping. Dan heb je je objecten.
- Dus mijn vraag is, Al maak ik een goede DALBuilder ben ik klaar. Al gebruik ik NHibernate moet ik elke keer een groot xml-bestand maken. Dus wat verdien ik daarmee.
M'n tweede en laatste vraag mbt DALbuilders is: Als wij webapps maken, weten we niet alles vanaf het begin. Dus tabellen enzo worden tijdens het project toegevoegd, verwijderd en veranderd.
Mijn beeld van NHibernate is dat je eerst een xml-config maakt, vanwaaruit alles wordt opgebouwd. En dan kan je alles gebruiken. Wij voegen gewoon af en toe een map toe met extra klassen.
- Dus is NHibernate ook toepasbaar in een omgeving met veel veranderingen en sourcecontrol.
M''n laatste vraag heeft betrekking tot spring. Ik heb er echt veel over gehoord en na al die verhalen heb ik echt het gevoel dat het onmisbaar is. Ik heb ook naar spring gekeken. Ik heb me er niet genoeg in verdiept, maar heb een globale indruk gekregen( want het is grooooot ). Maar ik zal vast spring niet hebben begrepen, maar mijn indruk is: Je hebt een xml-initialisatie bestand, in dat bestand worden de implementaties van de interfaces gedeclareerd.
Dus het idee is, maak je project schaalbaar dmv gebruik van veel interfaces. Verplaats de initialisatie van deze interfaces naar een xml-bestand, zodat het scaleable is.
- Mijn vraag is dan: is dat echt de core? Dat heet gewoon goed design. Wat zit er in Spring wat er echt uitspringt, wat je nergens anders hebt, wat spring spring maakt.