Wanneer is iets intelligent genoeg om zichzelf te begrijpen

[Loy]

Straight to business:

Een worm is vrij simpel en niet intelligent. die begrijpt zichzelf totaal niet, geen benul van hoe hij functioneert, ook al is dit vrij simpel.
Een mens is niet zo simpel, en (naar eigen zeggen) een stuk intelligenter. We hebben een idee van hoe we nou eigelijk inelkaar steken en hoe we functioneren. We zijn intelligent, maar ook complexer.

Dus: meer complexiteit = meer intelligentie. Maar is er ook meer begrip van zichzelf?

Je voelt 'm misschien al aankomen: Is er een verband tussen complex zijn en intelligent zijn en jezelf begrijpen. En belangrijker: haalt begrip complexiteit ergens in, dus is er iets dat intelligent en complex genoeg om zichzelf te begrijpen en verklaren?

Als ik iets onduidelijk heb uitgelegd, ask me!

BTW: Dit is mijn allereerste post op GoT.

[Varienaja]

Als complete mensheid zijn we misschien intelligent genoeg om de werking van de mens te begrijpen.

Een mens kan dat nooit in zijn eentje. Immers: als je jezelf compleet zou begrijpen, dan zou er een complete representatie van jezelf in je hersenen zitten. Met in die representatie weer een complete representatie etc. En dat gaat natuurlijk nooit!

[ Voor 5% gewijzigd door Varienaja op 27-01-2006 23:02 ]

[Loy]

Misschien kan iets dat intelligenter dan mensen zichzelf begrijpen of verklaren.

En, voor zover ik weet, zijn meer mensen niet niet intelligenter dan één mens. Er is dan alleen meer feitenkennis.

Ik zou niet kunnen vertellen hoe iets intelligents zou werken, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik daar weer niet int. genoeg voor ben.

[El Cid]

Ligt eraan hoe hoog je de lat legt. Eerst moet er eigenlijk duidelijkheid bestaan over wat jij nu precies verstaat onder "zichzelf te begrijpen"?

[Ejorne]

volgens mij zijn wij niet veel complexer dan een willekeurig ander zoogdier...
daarmee lijkt mij het verband "meer complexiteit = meer intelligentie" dus niet aanwezig, daar lang niet alle zoogdieren zoveel intelligentie maar wel dezelfde complexiteit bevatten...

[ Voor 23% gewijzigd door Ejorne op 27-01-2006 23:13 ]

[Opi]

El Cid schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:10:
Ligt eraan hoe hoog je de lat legt. Eerst moet er eigenlijk duidelijkheid bestaan over wat jij nu precies verstaat onder "zichzelf te begrijpen"?

Reflectie. Begrijpen dat je jezelf ziet wanneer je in een spiegel kijkt. Voor zover bekend zijn, naast de mens, alleen bepaalde aapsoorten en dolfijnen hiertoe in staat. Bewustzijn is ook een kernwoord in een discussie als deze.

[ Voor 7% gewijzigd door Opi op 27-01-2006 23:13 ]

[Loy]

Goeie vraag.

Bij de eerdergenoemde worm kunnen we redelijk goed aanwijzen hoe hij op situaties reageert, en welk hersendeel, als je daar al van kunt spreken, wat doet. Bij mensen kunnen we niet eens het verband leggen tussen de verschillende onderdelen van de hersenen. We kunnen niet verklaren hoe bepaalde functies, zoals leren en andere intelligente dingen, nou precies werken.

We kunnen verklaren hoe een neuron werkt, samenwerkt, maar niet hoe dat op een steeds hoger niveau met elkaar werkt. We begrijpen een neuron, maar daar houdt het ongeveer wel op.

Wij zijn (nog) niet int. genoeg om dat allemaal te bevatten. Mijn vraag is: hoe intelligent zou iets moetne zijn omdat te bevatten en verklaren.

Je krijgt uiteindelijk wel iets recursiefs als: Verklaar hoe je dat verklaart enz. enz. enz.

[El Cid]

Opi schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:12:
[...]

Reflectie. Begrijpen dat je jezelf ziet wanneer je in een spiegel kijkt. Voor zover bekend zijn, naast de mens, alleen bepaalde aapsoorten en dolfijnen hiertoe in staat. Bewustzijn is ook een kernwoord in een discussie als deze.

Je hebt het nu over bewustzijn. Dat is niet iets wat ik persoonlijk zou omschrijven met "zichzelf begrijpen".

Zouden zintuigen eigenlijk essentieel zijn voor bewustzijn? Volgens mij niet. Las laatst een stuk over een uniek instituut in St. Michielsgestel. Daar proberen ze kinderen die doof en blind geboren worden, enige mate van zelfredzaamheid bij te brengen. Een zeer traag en moeizaam proces. Afijn, die kinderen hebben weldegelijk een zekere mate van zelfbesef, wat mij hogelijk verbaasde.

[Loy]

gevalletje van "Cogito ergo sum"? Ik denk, dus ik ben?

BTW: Ik kwam op dit idee door dit boek.

Enne, nog maar een variatie op de vraag: wanneer is iets intelligent genoeg om zijn eigen bewustzijn te verklaren?

[El Cid]

Loy schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:18:
Wij zijn (nog) niet int. genoeg om dat allemaal te bevatten. Mijn vraag is: hoe intelligent zou iets moetne zijn omdat te bevatten en verklaren.

Haal je kennis en intelligentie niet door elkaar?

Voor mij is intelligentie meer de potentie die een organisme heeft om kennis te vergaren. Stel dat een wetenschapper op een dag de volledige werking van ons brein ontdekt. Dat maakt hem voor mij nog niet intelligenter dan de dag daarvoor. Of stel dat ie voor een carriere als kaasboer had gekozen, ook dat doet niets af aan zijn intelligentie.

Intelligentie is voor mij niets meer dan dat 'iets' de mogelijkheid heeft om 'kennis' te vergaren.

[ Voor 3% gewijzigd door El Cid op 27-01-2006 23:32 ]

[Verwijderd]

Ejorne schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:10:
volgens mij zijn wij niet veel complexer dan een willekeurig ander zoogdier...
daarmee lijkt mij het verband "meer complexiteit = meer intelligentie" dus niet aanwezig, daar lang niet alle zoogdieren zoveel intelligentie maar wel dezelfde complexiteit bevatten...

De structuur van menselijke hersenen is denk ik complexer dan die van andere dieren, anders zouden we er niet meer mee kunnen doen. Mensen hebben het vermogen om complexe taal te gebruiken, verschillende hulpmiddelen te produceren, zichzelf en de wereld te begrijpen,... Dat zou niet mogelijk zijn met de hersenen van andere dieren. Zelfs indien de 'hardware' even complex zou zijn, dan nog dient de 'software' complexer te zijn, anders zouden we niet in staat zijn om complexere problemen te begrijpen.
_{Voor zover je bij mensen kan spreken over hardware en software natuurlijk, volgens mij even vaag als de grens tussen het fysische en psychische}

Verder is er denk ik wel een punt waarop organismen zichzelf volledig kunnen begrijpen, als je de lijn van dieren naar mensen zou doortrekken naar nog intelligenter leven zou je op een bepaald moment wel op zo'n punt komen. 'Begrijpen' wil niet zeggen dat je een simulatie van jezelf moet kunnen nabootsen in je hersenen, maar gewoon dat je weet hoe het allemaal werkt. Mensen die de werking van een processor begrijpen dienen evenmin de werking ervan te kunnen simuleren.

Ik denk ook dat organismen meer en meer de zinloosheid van hun eigen bestaan inzien naarmate ze intelligenter worden. Dieren volgen grotendeels hun instinct en weten niet beter. Mensen zien in dat hun bestaan eindig is en uiteindelijk geen zin heeft. Maar dat is een andere discussie.

[Loy]

Daar heb je een punt, El Cid.

Zou dit een betere vraag zijn: Wanneer is iets int. genoeg om volledige kennis over zichzelf te vergaren?

Wij zijn het blijkbaar niet. We kunnen de kennis van bijvoorbeeld relativiteit of quatummechanica wel hebben, maar dat wil niet zeggen dat je dat ook echt begrijpt.

[Verwijderd]

Loy schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:38:
We kunnen de kennis van bijvoorbeeld relativiteit of quatummechanica wel hebben, maar dat wil niet zeggen dat je dat ook echt begrijpt.

Als je puur de wiskunde volgt kan je het misschien begrijpen, maar nog niet voorstellen.
Nog een nuance.

[Ejorne]

Verwijderd schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:38:
[...]
De structuur van menselijke hersenen is denk ik complexer dan die van andere dieren, anders zouden we er niet meer mee kunnen doen.

Ik weet niet veel van hersenen, maar is onze hersenstructuur erg verschillend dan dat van bijvoorbeeld een aap. Het is toch vooral de hoeveelheid die het er toe doet? Natuurlijk zal een groter "pakket hersenen" ingewikkeldere/uitgebreidere structuren kunnen bevatten. Maar er is meer dan alleen de hersenen.

Dus een verband tussen complexiteit en intelligentie lijkt me niet direct aanwezig.
Want hoe inetlligent is bijvoorbeeld een kameleon en hoe complex is die tov een roofvogel...

[El Cid]

Loy schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:38:
Zou dit een betere vraag zijn: Wanneer is iets int. genoeg om volledige kennis over zichzelf te vergaren?

Als bewijs voor ultieme intelligentie ofzo? Ik kan me namelijk best voorstellen dat de mens zichzelf volledig begrijpt, nog voordat we het heelal volledig begrijpen. Wat zou dat voor jou aantonen, als iets zichzelf volledig begrijpt?

[Verwijderd]

Ejorne schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:47:
[...]


Ik weet niet veel van hersenen, maar is onze hersenstructuur erg verschillend dan dat van bijvoorbeeld een aap. Het is toch vooral de hoeveelheid die het er toe doet? Natuurlijk zal een groter "pakket hersenen" ingewikkeldere/uitgebreidere structuren kunnen bevatten. Maar er is meer dan alleen de hersenen.

Dus een verband tussen complexiteit en intelligentie lijkt me niet direct aanwezig.
Want hoe inetlligent is bijvoorbeeld een kameleon en hoe complex is die tov een roofvogel...

Tja, ik denk dat complexiteit uiteindelijk niet zo belangrijk is, het is het eindresultaat dat telt. Zo kan je vergelijken met besturingssystemen: Windows bevat massa's code die nog dateert uit de tijd van de eerste versies, dat alles maakt het uiteindelijk heel complex, maar er zou even goed een besturingssysteem gemaakt kunnen worden dat veel eenvoudiger en toch functioneler is.

El Cid schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:49:
[...]


Als bewijs voor ultieme intelligentie ofzo? Ik kan me namelijk best voorstellen dat de mens zichzelf volledig begrijpt, nog voordat we het heelal volledig begrijpen. Wat zou dat voor jou aantonen, als iets zichzelf volledig begrijpt?

Het zou een mooi moment zijn. Iets dat geheel toevallig ontstaan is in ons Heelal en evolueert naar iets dat zichzelf en de wereld om zich heen volledig begrijpt.

Edit: Om er nog even dieper op in te gaan: De mens zou inzien dat het Universum en het leven ontstaan zijn door een toevallige samenloop van omstandigheden, dat hij geboren is zonder er vat op te hebben, dat hij onder invloed is van zijn instinct, gevoelens en hormonen, dat hij bijna niets voorstelt in ruimte en tijd, dat hij volledig vergankelijk is en dat zijn bestaan en het bestaan van het Universum uiteindelijk helemaal geen zin gehad hebben. Vraag eens aan een doorsnee mens wat hij denkt over zichzelf en zijn omgeving en je zal er versteld van staan hoe dom de meeste mensen nog zijn.

[ Voor 19% gewijzigd door Verwijderd op 28-01-2006 00:12 ]

[Opi]

El Cid schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:22:
Zouden zintuigen eigenlijk essentieel zijn voor bewustzijn? Volgens mij niet. Las laatst een stuk over een uniek instituut in St. Michielsgestel. Daar proberen ze kinderen die doof en blind geboren worden, enige mate van zelfredzaamheid bij te brengen. Een zeer traag en moeizaam proces. Afijn, die kinderen hebben weldegelijk een zekere mate van zelfbesef, wat mij hogelijk verbaasde.

Zintuigen lijken mij essentieel. Het zijn inputs die het systeem van buitenaf binnenkrijgt. Zelfs mensen die doof en blind geboren zijn maken gebruik van andere inputs (tast en reuk).

[Zoijar]

Interessant boek dat hier dieper op in gaat dan ik hier kan: shadows of the mind

[Verwijderd]

Wanneer een dier naar zijn eigen handelingen kan kijken, plus een feedback-circuit kan bouwen (in de hersenen) die deze aanschouwing kan analyseren (als 2e persoon), deze analyse kan toepassen door zijn automatismen te veranderen (doorsluisen naar de kleine hersenen), dit gehele traject kan aanschouwen om vervolgens het leerproces te veranderen, dan is dit dier intelligent en bewust te noemen (naar mijn idee iig).
Om iets te begrijpen is het vaak beter om dat objectief van een afstand te doen. Maar afstand nemen van jezelf is knap lastig; misschien dat menselijke klonen een oplossing biedt, maar het kijken naar een ander zegt niet alles over jezelf. Voor een computer (die voldoet aan de stelling waar ik mee begon) zou het misschien iets makkelijker zijn om een copy te maken. Het zou kunnen dat deze ook ongevoelig is voor (het toepassen van) zelfreflectie, die onvermijdelijk optreedt.
Als mens zouden we wel iets gemakkelijker kunnen bepalen of deze computer (programma/robot) wel of niet intelligent is. Maar hoe intelligent zo'n ding in de toekomst ook zou kunnen zijn, zonder biologische elementen zouden we deze niet snel intelligent gaan noemen, maar als slechts een juist samenspel van componenten.
Deze computer zou echter hetzelfde kunnen zeggen over ons mensen.

[Confusion]

Opi schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 00:17:
Zintuigen lijken mij essentieel.

Sterker nog, je eigen bewustzijn is een zintuig. Je kan immers alleen over iets spreken als je je er gewaar van bent. Om je ergens gewaar van te worden heb je er een zintuig voor nodig. Het zintuig waarmee we ons bewustzijn waarnemen is het 'zelfbewustzijn'. Zonder het zintuig 'zelfbewustzijn' zou je onmogelijk kunnen concluderen dat je zelf bewust bent.

Ter analogie: als niemand kon ruiken, zou het concept 'geur' niet bestaan. Niemand zou weten wat het was en zelfs als we alle moleculen die onze geurreceptoren prikkelen zouden kennen, zou het concept 'geur' ons nog steeds vreemd zijn. Vervolgens is de interessante conclusie dat het begrip 'geur' wordt gekleurd door de eigenschappen van het reukorgaan en de manier waarop het in ons hoofd gewired is. Dat laatste geldt dus ook voor het concept 'bewustzijn': het is gekleurd door onze persoonlijke waarneming van ons zelfbewustzijn. Waarneming kan onmogelijk in enige objectieve zin gebeuren.

Wat meer ontopic:
Als we 'intelligentie' even in traditionele zin als 'probleemoplossend vermogen' beschouwen, dan zie je dat mensen intelligentie bezitten, omdat ze in staat zijn te reflecteren op hun methode om problemen op te lossen. In plaats van alleen maar te zien of iets werkt, zien ze bijvoorbeeld ook of een methode wel geschikt is om uit te zoeken of iets werkt. Daar heb je zelfbewustzijn voor nodig: de vraag 'wat ben ik aan het doen en welk effect heeft dat op de omgeving en op mij' moet gesteld en overwogen worden, zonder het domweg uit te proberen en alleen de resultaten als input te gebruiken. Intelligentie is wat mij betreft niet interessant en niets meer dan een bijverschijnsel van zelfbewustzijn.

Of je daarvoor vervolgens 'complex' moet zijn is een hele lastige vraag, omdat je geen goede maat voor organische complexiteit kan definieren. Is een mierenkolonie niet complexer dan een mens? Een tweede vraag is welke reden je hebt om te veronderstellen dat de complexiteit van een structuur groter kan zijn dan het vermogen van die structuur om de complexiteit te beschrijven. Een computer kan prima een computer beschrijven, maar dat maakt hem nog niet intelligent. Ik zie geen enkele reden waarom een emergent verschijnsel als bewustzijn niet op het moment van ontstaan 'intelligent' genoeg is om de complexiteit die aan haar ten grondslag ligt te begrijpen. Dat is echter nog iets anders dan 'zichzelf begrijpen en verklaren'. Je kan jezelf prima verklaren zonder jezelf te begrijpen.

[El Cid]

Opi schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 00:17:
[...]

Zintuigen lijken mij essentieel. Het zijn inputs die het systeem van buitenaf binnenkrijgt. Zelfs mensen die doof en blind geboren zijn maken gebruik van andere inputs (tast en reuk).

Dus als ik jou zou beroven van al je zintuigen, dan houd je op een bewust wezen te zijn?

Stel dat ik je ogen uitsteek, je zenuwbanen doorsnijdt en je gehoor ruineer, dan ben je nog steeds een bewust en intelligent wezen.

Tuurlijk, informatie moet ergens vandaan komen. Voor ons zijn dat onze zintuigen. Maar ik kan me best voorstellen dat er in de toekomst andere geavanceerde methoden beschikbaar komen. Denk bijvoorbeeld maar aan een plug in je hoofd ala The Matrix.

Als zintuigen werkelijk noodzakelijk zouden zijn, dan kunnen al die wetenschappers op het gebied van de kunstmatige intelligentie wel ophouden, niet?

[Confusion]

El Cid schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 13:43:
Als zintuigen werkelijk noodzakelijk zouden zijn, dan kunnen al die wetenschappers op het gebied van de kunstmatige intelligentie wel ophouden, niet?

Welnee, je moet dus een zintuig creëren. Hoe anders wil je het orgaan noemen waarmee je je bewust bent van jezelf en de wereld?

[El Cid]

Confusion schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 14:25:
[...]

Welnee, je moet dus een zintuig creëren. Hoe anders wil je het orgaan noemen waarmee je je bewust bent van jezelf en de wereld?

Geen idee, maar ik vind dat je er nog iets te gemakkelijk vanuit gaat dat het daadwerkelijk een zintuig is. We weten nog te weinig om zulke conclusies te trekken.

Persoonlijk ben ik wel van mening dat de processen in ons brein die ons een bewust en intelligent wezen maken, onafhankelijk kunnen functioneren van onze zintuigen. Natuurlijk, ons brein heeft net als een computer input nodig, voordat het iets nuttigs kan doen.

En dat is wat zintuigen naar mijn idee doen, het leveren van input. Maar een computer verliest ook niet zijn essentie zonder printer, toetsenbord, muis, etc.

[Confusion]

El Cid schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 14:40:
Geen idee, maar ik vind dat je er nog iets te gemakkelijk vanuit gaat dat het daadwerkelijk een zintuig is. We weten nog te weinig om zulke conclusies te trekken.

We weten helemaal niet te weinig om zulke conclusies te trekken. Standaard worden er al negen zintuigen onderscheiden, dus laat je niet leiden door de gangbare opvatting van 'de vijf zintuigen'. Die naïeve kreet definieert niet wat een zintuig is. Jij kan je eigen bewustzijn niet waarnemen met je ogen, oren, neus, tong, druk-, hitte-, pijn- of evenwichtsgevoel of je lichaamsgewaarwording. Toch neem je het waar en volgens mij stel ik niets raars als ik zeg dat je waarnemingen doet met een zintuig. De wikipedia pagina merkt op:

In general, one can say that a "sense" is a faculty by which outside stimuli are perceived.

maar waarom in vredesnaam de definitie beperken tot 'outside stimuli´? Dat leidt alleen maar tot ge-emmer over woorden, waarbij je het zelfbewustzijn geen zintuig mag noemen, maar het moet omschrijven als 'een waarnemingsorgaan voor interne stimuli' of zoiets. Dat voegt niets toe aan ons begrip van de wereld. Je neemt je eigen bewustzijn waar, dus heb je er een zintuig voor. Dat zintuig is het zelfbewustzijn. Of het bewustzijn dat je waarneemt en het zintuig waarmee je dat waarneemt, het zelfbewustzijn, gelijk aan elkaar zijn is dan nog een aparte vraag.

'We weten nog te weinig' is sowieso nooit een geldig argument. We weten ontzettend veel en als we volgens jou iets niet weten, moet je toch op zijn minste zeggen welke kennis er ontbreekt.

[merlin_33]

Opi schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:12:
[...]

Reflectie. Begrijpen dat je jezelf ziet wanneer je in een spiegel kijkt. Voor zover bekend zijn, naast de mens, alleen bepaalde aapsoorten en dolfijnen hiertoe in staat. Bewustzijn is ook een kernwoord in een discussie als deze.

Is een kat zich niet bewust van zichzelf als hij aan de tafel krabt of aan je deur om duidelijk te maken dat hij wil eten?
Doet hij dit niet omdat hij zich ervan bewust is dat jij hem eten gaat geven?
Zijn kuddedieren zich bewust van de kudden maar niet van zichzelf?

Of is het alleen zo dat een dier zichzelf in een spiegel moet herkennen voordat wij erkennen dat het dier zich van zichzelf bewust is.
Als je jezelf in de spiegel ziet en denkt goh dat ben ik! Was je je daarvoor dan niet bewust van jezelf?
Als je zelf niet bewust bent van jezelf, zou je dan niet nog minder zijn dan een plant?
Zou je zonder bewustzijn nog wel tot actie overgaan. Zou je nog wel kunnen beslissen of je links of rechts zou gaan?
Hiermee wil ik niet de mate van bewustzijn en onderbewustzijn wegnemen.

Ik durf te stellen dat zelfs een plant zintuigen heeft en een bewustzijn heeft. Of wij nu intelligenter zijn als dieren is ook maar de vraag. Als dieren hun zintuigen goed interpreteren en wegrennen voor een opkomende tsunami en mensen doen dit niet, zijn mensen naar mijn definitie een stuk dommer.

Als je te lang voor de spiegel blijft staan zie je alleen jezelf nog maar!


Btw @ topicstarter: Mooie eerste post!

[ Voor 16% gewijzigd door merlin_33 op 30-01-2006 13:15 ]

[Loy]

Bij van robots hoor je dat ze zomaar iets deden waarvoor ze nog niet geprogrameerd waren.
Die features waren een bijverschijnsel, doordat de besturing/hersenen van de robot zo complex waren.

Bij ons, mensen, is dat waarschijnlijk ook wel zo, denk ik. Onze hersenene zijn erg complex, en misschien hebben wij de intelligentie er ook wel gratis bij gekregen. Dus dat de intelligentie vanzelf komt, als je de juiste systemen en complexiteit bij elkaar brengt.

als iets complexer wordt is het voorons moeilijker te voorspellen wat het gaat doen. Die intelligentie kunnen wij mensen niet voorspellen, lijkt mij.

Dit roept wat vragen op: Waar ligt de grens voor intelligentie; hoe complex (met de juiste onderdelen) moet iets zijn voor het intelligent gedrag gaat vertonen?

En natuurlijk: neemt de intelligentie sneller toe dan de complexiteit? Dus kan de intelligentie ooit de complexiteit inhalen en zichzelf voorspellen?


Dit past wel bij intelligentie:




En @ Merlin_33: bedankt!!

[Rey Nemaattori]

Varienaja schreef op vrijdag 27 januari 2006 @ 23:01:
Als complete mensheid zijn we misschien intelligent genoeg om de werking van de mens te begrijpen.

Een mens kan dat nooit in zijn eentje. Immers: als je jezelf compleet zou begrijpen, dan zou er een complete representatie van jezelf in je hersenen zitten. Met in die representatie weer een complete representatie etc. En dat gaat natuurlijk nooit!

Begrijpen hier een machiene werkt is wat anders dan die machiene daadwerkelijk in je hoofd hebben zitten. Wat bedoelt de TS met begrijpen? Ik begrijp dat mijn lichaam voedsel kan afbreken, en in grote lijnen hoe het lichaam dat doet, en hoe dat omgezet kan wordne in energie/beweging. Begrijp ik mijzelf? Nouja, in iedergeval wel waarom ik aankom qua gewicht, of uitgeput raak na een half uurtje rennen, of maagkrampen krijg na hetzeflde halfuurtje.

El Cid schreef op zaterdag 28 januari 2006 @ 13:43:
Dus als ik jou zou beroven van al je zintuigen, dan houd je op een bewust wezen te zijn?

Stel dat ik je ogen uitsteek, je zenuwbanen doorsnijdt en je gehoor ruineer, dan ben je nog steeds een bewust en intelligent wezen.

Tuurlijk, informatie moet ergens vandaan komen. Voor ons zijn dat onze zintuigen. Maar ik kan me best voorstellen dat er in de toekomst andere geavanceerde methoden beschikbaar komen. Denk bijvoorbeeld maar aan een plug in je hoofd ala The Matrix.

Als zintuigen werkelijk noodzakelijk zouden zijn, dan kunnen al die wetenschappers op het gebied van de kunstmatige intelligentie wel ophouden, niet?

Zou je vanaf je geboorte doof, blind, zonder tast, smaak of reuk zijn geboren(wat sowieso vrij lastig word ) zou je slechts een beperkt zeflbewustzijn ontwikkelen(hoewel je nog je evenwicht en propriocetie overhoudt). Door dat je feedback hebt met anderen, ontwikkel je je veel sneller een zelf beeld.

[ Voor 37% gewijzigd door Rey Nemaattori op 01-02-2006 00:25 ]