/u/64893/poppetje.JPG?f=community)
Hallo allemaal,
Om mijn werk goed te kunnen uitvoeren moet ik vanuit een bepaalde visie denken. Vanuit deze visie kan ik mijn werk programmeren. Mijn werkopdracht is het vergroten van de sociale cohesie op mesoniveau. Je kunt het zien als een soort opbouwwerk. Ik zou graag jullie mening over mijn visie willen horen. Uit discussie moet blijken of ik mijn visie voldoende kan blijven onderbouwen en kan verdedigen. Deze visie is wel met onderzoek tot stand gekomen. Ik zou het dan ook van jullie waarderen als ik niet gelijk word bestempeld met geitenwollensokkenbreier of met allerlei ismes wordt bekogeld. Het is voor mij veel inzichtelijker als je voldoende beargumenteerd waarom je deze visie niet deelt. Bij voorbaat dank.
Visie:
Als je de media volgt lijkt het erop dat de maatschappij steeds explosiever wordt.
De overheid komt zelf met campagnes aan over mensen met een kort lontje. We hebben sinds de oproep van de Koningin iets aan de normvervaging te doen trends in de media kunnen zien als een “normen en waarden debat” vervolgens was er sprake van “Verharding van de maatschappij” en nu hebben mensen uiteindelijk een kort lontje. Opvallend is dat dit soort terminologie steeds aan het begrip “individualisme”gekoppeld wordt en dat dit begrip steeds meer een negatieve lading krijgt. De overheid lijkt in haar drang onmaatschappelijkheid aan te pakken de burger persoonlijk te willen aanspreken:
“Een betere maatschappij begint bij jezelf”
Ik denk dat er op zich niets verkeerds is aan deze gedachte, maar dat er toch een cruciale fout wordt gemaakt.
We moeten ons beseffen dat we in groepsverband leven en dat er altijd sprake is van groepsdruk. Het is welhaast onmogelijk is om de maatschappij vanuit jezelf te veranderen, we moeten als groep veranderen. Een Betere maatschappij begint bij ons allemaal.
Uit onderzoek blijkt dat we met zijn allen veelal de zelfde keuzes maken en dat er niet zozeer sprake is van “individualisering” maar van eerder van fragmentatie van gemeenschappen. In het boek “kiezen voor de Kudde” geven de schrijvers aan dat er lichte en zware gemeenschappen bestaan. Het verschil tussen deze gemeenschappen is de mate van normen die zij hanteren om waardes te behalen of te bepalen. Met deze normen creëert men een soort classificatie systeem waarmee men een ander uitsluit of afkeurt. Dit systeem werkt een toenemende polarisatie tussen groepen mensen in de hand. Met deze kijk op onze maatschappij geeft roept vooral de heer J.W Duivendak ons op de zware gemeenschappen te verlichten.
Ook de politiek moet zich beseffen dat partijen uit lichte en zware gemeenschappen bestaat. De polarisatie blijkt al uit het scheiden van linkse en rechtse politiek. De politiek zelf lost dit op door zich aan elkaar te conformeren. Zwart/wit meningen worden zo grijs. Het is gelukkig niet zo dat deze vergrijzing van meningen altijd veroorzaakt wordt uit drang om mee te willen regeren. Vaak vergrijsd je mening al als je gaat onderzoeken waarom de ander een bepaalde mening heeft. En ik denk dat dit idee de basis is om aan het verlichten van zware gemeenschappen te beginnen. Wanneer mensen zouden onderzoeken wat de waardes van andere groepen mensen zijn, zouden ze er in ieder geval meer inzicht verkrijgen waarom een ander en andere normering heeft. Wanneer dit wederzijds zou gebeuren en mensen begrip en erkenning zouden krijgen voor elkaars waardes zouden er minder normen noodzakelijk zijn. Het zou dan kunnen gebeuren dat iemand makkelijker bij een andere gemeenschap zou kunnen aansluiten en dat er nieuwe gemeenschappelijke waardes ontstaan.
Als een betere maatschappij bij ons allemaal begint moeten we ons wel beseffen dat we oplossingen niet alleen op micro en meso niveau moeten zoeken. Polarisatie vind zijn oorsprong op macro niveau. We leven in een maatschappij waarin normering wordt gebruikt om een individu te classificeren. We moeten aan een aantal normen voldoen om de waardes te kunnen behalen en bovendien normeren we om een waarde te kunnen bepalen. Als gevolg van dit zwart/wit denken sluiten we mensen uit en creëren we een apartheidssysteem. Er ontstaat zo steeds meer een agressieve sfeer tussen de politiek die regels oplegt uit overtuiging iets te verbeteren en de mensen die eigenlijk niet met deze regels kunnen leven. Een andere factor op macro niveau is de media die constant de meningen van groepen en individu beïnvloed. Wanneer we samen de maatschappij willen veranderen moeten we dit ook gezamenlijk doen. De overheid en de media kunnen problematiek niet op de mensen blijven afschuiven en zeker niet op het individu.
Wanneer we Urbanisatie niet slechts vertalen als “Verstedelijking” maar als “versmelting van culturen”of “het veranderen van gemeenschappen naar nieuwe normen en waarden”zouden definiëren, hebben we een nieuwe definitie van het werkwoord Urbaniseren. Wanneer we collectief zouden willen urbaniseren geven we inhoud aan het verlichten van zware gemeenschappen. Wanneer we urbanisatie als de hoogste waarde zouden zien zullen we uiteindelijk minder gaan normeren.
We kunnen echter alleen urbaniseren als we bereid zijn de normen en waarden van een ander te onderzoeken.
Met urbaniseren wil ik een vervanging geven aan het woord integreren. Dit woord is voor bepaalde groepen al reden genoeg om explosief te worden. Integreren is tot norm verworden om een geclassificeerde groep aan onze maatschappij te mogen laten deelnemen. Urbanisatie in mijn woordenboek is onverplichte intergratie van iedereen die aan de maatschappij deelneemt. Urbanisatie moet lijden tot iets dat tot op het bot de nieuwe Nederlandse cultuur verwoord.
Om mijn werk goed te kunnen uitvoeren moet ik vanuit een bepaalde visie denken. Vanuit deze visie kan ik mijn werk programmeren. Mijn werkopdracht is het vergroten van de sociale cohesie op mesoniveau. Je kunt het zien als een soort opbouwwerk. Ik zou graag jullie mening over mijn visie willen horen. Uit discussie moet blijken of ik mijn visie voldoende kan blijven onderbouwen en kan verdedigen. Deze visie is wel met onderzoek tot stand gekomen. Ik zou het dan ook van jullie waarderen als ik niet gelijk word bestempeld met geitenwollensokkenbreier of met allerlei ismes wordt bekogeld. Het is voor mij veel inzichtelijker als je voldoende beargumenteerd waarom je deze visie niet deelt. Bij voorbaat dank.
Visie:
Als je de media volgt lijkt het erop dat de maatschappij steeds explosiever wordt.
De overheid komt zelf met campagnes aan over mensen met een kort lontje. We hebben sinds de oproep van de Koningin iets aan de normvervaging te doen trends in de media kunnen zien als een “normen en waarden debat” vervolgens was er sprake van “Verharding van de maatschappij” en nu hebben mensen uiteindelijk een kort lontje. Opvallend is dat dit soort terminologie steeds aan het begrip “individualisme”gekoppeld wordt en dat dit begrip steeds meer een negatieve lading krijgt. De overheid lijkt in haar drang onmaatschappelijkheid aan te pakken de burger persoonlijk te willen aanspreken:
“Een betere maatschappij begint bij jezelf”
Ik denk dat er op zich niets verkeerds is aan deze gedachte, maar dat er toch een cruciale fout wordt gemaakt.
We moeten ons beseffen dat we in groepsverband leven en dat er altijd sprake is van groepsdruk. Het is welhaast onmogelijk is om de maatschappij vanuit jezelf te veranderen, we moeten als groep veranderen. Een Betere maatschappij begint bij ons allemaal.
Uit onderzoek blijkt dat we met zijn allen veelal de zelfde keuzes maken en dat er niet zozeer sprake is van “individualisering” maar van eerder van fragmentatie van gemeenschappen. In het boek “kiezen voor de Kudde” geven de schrijvers aan dat er lichte en zware gemeenschappen bestaan. Het verschil tussen deze gemeenschappen is de mate van normen die zij hanteren om waardes te behalen of te bepalen. Met deze normen creëert men een soort classificatie systeem waarmee men een ander uitsluit of afkeurt. Dit systeem werkt een toenemende polarisatie tussen groepen mensen in de hand. Met deze kijk op onze maatschappij geeft roept vooral de heer J.W Duivendak ons op de zware gemeenschappen te verlichten.
Ook de politiek moet zich beseffen dat partijen uit lichte en zware gemeenschappen bestaat. De polarisatie blijkt al uit het scheiden van linkse en rechtse politiek. De politiek zelf lost dit op door zich aan elkaar te conformeren. Zwart/wit meningen worden zo grijs. Het is gelukkig niet zo dat deze vergrijzing van meningen altijd veroorzaakt wordt uit drang om mee te willen regeren. Vaak vergrijsd je mening al als je gaat onderzoeken waarom de ander een bepaalde mening heeft. En ik denk dat dit idee de basis is om aan het verlichten van zware gemeenschappen te beginnen. Wanneer mensen zouden onderzoeken wat de waardes van andere groepen mensen zijn, zouden ze er in ieder geval meer inzicht verkrijgen waarom een ander en andere normering heeft. Wanneer dit wederzijds zou gebeuren en mensen begrip en erkenning zouden krijgen voor elkaars waardes zouden er minder normen noodzakelijk zijn. Het zou dan kunnen gebeuren dat iemand makkelijker bij een andere gemeenschap zou kunnen aansluiten en dat er nieuwe gemeenschappelijke waardes ontstaan.
Als een betere maatschappij bij ons allemaal begint moeten we ons wel beseffen dat we oplossingen niet alleen op micro en meso niveau moeten zoeken. Polarisatie vind zijn oorsprong op macro niveau. We leven in een maatschappij waarin normering wordt gebruikt om een individu te classificeren. We moeten aan een aantal normen voldoen om de waardes te kunnen behalen en bovendien normeren we om een waarde te kunnen bepalen. Als gevolg van dit zwart/wit denken sluiten we mensen uit en creëren we een apartheidssysteem. Er ontstaat zo steeds meer een agressieve sfeer tussen de politiek die regels oplegt uit overtuiging iets te verbeteren en de mensen die eigenlijk niet met deze regels kunnen leven. Een andere factor op macro niveau is de media die constant de meningen van groepen en individu beïnvloed. Wanneer we samen de maatschappij willen veranderen moeten we dit ook gezamenlijk doen. De overheid en de media kunnen problematiek niet op de mensen blijven afschuiven en zeker niet op het individu.
Wanneer we Urbanisatie niet slechts vertalen als “Verstedelijking” maar als “versmelting van culturen”of “het veranderen van gemeenschappen naar nieuwe normen en waarden”zouden definiëren, hebben we een nieuwe definitie van het werkwoord Urbaniseren. Wanneer we collectief zouden willen urbaniseren geven we inhoud aan het verlichten van zware gemeenschappen. Wanneer we urbanisatie als de hoogste waarde zouden zien zullen we uiteindelijk minder gaan normeren.
We kunnen echter alleen urbaniseren als we bereid zijn de normen en waarden van een ander te onderzoeken.
Met urbaniseren wil ik een vervanging geven aan het woord integreren. Dit woord is voor bepaalde groepen al reden genoeg om explosief te worden. Integreren is tot norm verworden om een geclassificeerde groep aan onze maatschappij te mogen laten deelnemen. Urbanisatie in mijn woordenboek is onverplichte intergratie van iedereen die aan de maatschappij deelneemt. Urbanisatie moet lijden tot iets dat tot op het bot de nieuwe Nederlandse cultuur verwoord.
[ Voor 11% gewijzigd door merlin_33 op 22-01-2006 17:07 ]
Als licht valt ligt licht, maar hoe kan iets zo licht als licht nu vallen? Verlicht mij.
Mag ik je een vraag stellen? heeft jouw achtergrond, jouw opleidingsniveau en de cultuur waarin je je beweegt misschien invloed op jouw denkwijze?
