Koude kernfusie werkelijkheid?

[kunnen]

Ik las vandaag een aantal sites over koude kernfusie, kernfusie op (+/-) kamertemperatuur.

Bijvoorbeeld:

quote: http://www.christianscien...005/0606/p25s01-stss.html

Instead of using high temperatures and incredible densities to ram protons together, the scientists at UCLA cleverly used the structure of an unusual crystal.

Crystals are fascinating things; the atoms inside are all lined up in a tightly ordered lattice, which creates the beautiful structure we associate with crystals. Sometimes those orderly atoms create neat side-effects, like piezoelectricity, which is the effect of creating an electrical charge in a crystal by compressing it. Stressing the bonds between the atoms of some crystals causes electrons to build up on one side, creating a charge difference over the body of the crystal. Other crystals do this when you heat or cool them; these are called pyroelectric crystals.

The new cold fusion experiment went something like this: scientists inserted a small pyroelectric crystal (lithium tantalite) inside a chamber filled with hydrogen. Warming the crystal by about 100 degrees (from -30 F to 45F) produced a huge electrical field of about 100,000 volts across the small crystal.

The tip of a metal wire was inserted near the crystal, which concentrated the charge to a single, powerful point. Remember, hydrogen nuclei have a positive charge, so they feel the force of an electric field, and this one packed quite a wallop! The huge electric field sent the nuclei careening away, smacking into other hydrogen nuclei on their way out. Instead of using intense heat or pressure to get nuclei close enough together to fuse, this new experiment used a very powerful electric field to slam atoms together.

Unlike some previous claims of room-temperature fusion, this one makes intuitive sense: its just another way to get atoms close enough together for the strong force to take over and do the rest. Once the reaction got going, the scientists observed not only the production of helium nuclei, but other tell-tale signs of fusion such as free neutrons and high energy radiation.

This experiment has been repeated successfully and other scientists have reviewed the results: it looks like the real thing this time.

For the time being, don't expect fusion to become a readily available energy option. The current cold fusion apparatus still takes much more energy to start up than you get back out, and it may never end up breaking even. In the mean time, the crystal-fusion device might be used as a compact source of neutrons and X-rays, something that could turn out to be useful making small scanning machines. But it really may not be long until we have the first nuclear fusion-powered devices in common use.

So cold fusion is back, perhaps to stay. After many fits and starts, its finally time for everyday fusion to come in out of the cold.

_bron

Men zegt dus dat door middel van het verwarmen van een speciaal kristal een grote spanning is opgebouwd, die kernfusie veroorzaakte.

Mijn vraag:
Kan dit allemaal? Zou het mogelijk zijn dit te reproduceren, en, zal dit in de toekomst gebruikt worden om energie mee op te wekken? Wat denken jullie?


Koude Kernfusie:
http://www.answers.com/topic/cold-fusion
http://en.wikipedia.org/wiki/Cold_fusion

Kernfusie:
http://science.howstuffworks.com/fusion-reactor.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Fusion_power

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Nuclear_fusion

[ Voor 6% gewijzigd door kunnen op 28-09-2005 22:14 ]

[Confusion]

Pulsher schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 19:00:
Kan dit allemaal?

Ja, dit is gepubliceerd en geloofwaardig.

Zou het mogelijk zijn dit te reproduceren, en, zal dit in de toekomst gebruikt worden om energie mee op te wekken? Wat denken jullie?

Wat mensen daar over denken is irrelevant. Als je de achtergronden leest, dan zal je zien dat de hoeveelheid energie die je hiermee per kristal kan opwekken bijzonder klein is. Je zal hiermee nooit zinvolle hoeveelheden energie kunnen opwekken. Ook niet door technologische vooruitgang, want er valt niets technologisch vooruit te gaan aan kristalstructuren.

[Delerium]

Confusion schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 19:46:
[...]
Ja, dit is gepubliceerd en geloofwaardig.

Ik heb vaker publicaties gelezen en die bleken altijd achteraf gelul te zijn, zelfs in de Nature van 2001 stond zo'n bullverhaal....om nog maar te zwijgen over 1989.

Maar los daarvan, ik blijf sceptisch over macroinvloeden zoals electriciteit en kristallen die microeigenschappen als atoomkernfusie kan triggeren. Zodra de kernen zo dicth bij elkaar komen dat het misschien zou kunnen met een klein zetje meer zijn volgens mij de interne repulsies zo sterk en vooral dominant dat die externe factoren helemaal niets meer uitmaken.

Maar goed, misschien heb ik ongelijk, we zullen de komende weken de literatuur in de gaten houden.

[Osiris]

Euhm, ze vullen de ruimte met waterstof (atomen neem ik aan) en vervolgens bazelen ze over protonen (waterstof-kernen)? "Vergeten" ze eventjes dat er nog een elektron om de kern heenslingert bij een waterstofatoom of gebruiken ze stiekum toch protonen zonder dat te vermelden?

[Rey Nemaattori]

Osiris schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 20:18:
Euhm, ze vullen de ruimte met waterstof (atomen neem ik aan) en vervolgens bazelen ze over protonen (waterstof-kernen)? "Vergeten" ze eventjes dat er nog een elektron om de kern heenslingert bij een waterstofatoom of gebruiken ze stiekum toch protonen zonder dat te vermelden?

Een ruimte vullen met alleen protonen? Moet je een flink magnetisch veldhebben, anders gaat het flink vonken


Het idee an sich klinkt geloofwaardig: mbv een electisch veld waterstof atomen/atoomkernen versnellen om ze te laten fuseren. Bijna hetzelfs als reguliere fusie waarbij de snelheid gewonnen word door warmte(=eigenlijk ook kinetische energie) toe te voegen...

[Afterburner79]

Misschien is het mogelijk met een andere kristalsoort?
Of ben ik dan heeeeeel erg n00b?
Ik meen te weten dat er twee Nederlanders ver gevorderd zijn met deze proeven.
Volgens mij heb ik het een keer in "wetenschappelijk tijdschrift" Kijk zien staan.
_{En anders Keanu Reeves ff bellen of hij het weet?}

[Verwijderd]

Rey Nemaattori schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 21:18:


Het idee an sich klinkt geloofwaardig: mbv een electisch veld waterstof atomen/atoomkernen versnellen om ze te laten fuseren. Bijna hetzelfs als reguliere fusie waarbij de snelheid gewonnen word door warmte(=eigenlijk ook kinetische energie) toe te voegen...

Hoe ver zou op een temperatuur van zeg rond de 20 C de druk van waterstof/duterium/tritium opgebouwd moeten worden om de atomen/moleculen in elkaar te drukken zodat misschien een beetje fusie onstaat. . . voor zover fusie onder deze condities zou kunnen onstaan? Zou een H+ D+T mengsel eenvoudigweg tot neutronen balletje "condenseren" zonder dat er halverwege fusie plaatsvindt?. . .volgens de hypothetische reactie [(H+n)] + (H+n)] zou je He+E krijgen. . . .in beide gevallen zijn er twee protonen, twee neutronen en twee elektronen. Je zou zeggen: Druk een zootje duterium isostatisch in elkaar in een gesloten container en er komt hitte vrij. Misschien is het alleen een probleem om de druk hoog genoeg te krijgen.

Misschien is het zelfs logischer om D+D--->He dicht bij -273 C samen te persen!. . . De atomen zitten dan al lekker knus dicht bij elkaar en vormen dan eerst een kristal en dan gaan ze fuseren(of niet). Of is de aanname dat koude kernen dicht bij elkaar zitten een misvatting dat onstaat vanwege gemakshalve te vergeten dat atomen geen knikkers zijn maar energie-structuren c.q. kwantum-structuren. . .wat dat ook moge betekeken.

Vroeger dacht men dat diamand in een fabriek niet gemaakt zou kunnen worden vanwege de benodigde hoge druk. Nu wordt diamand nagenoeg aan de lopende band gemaakt met gebruik van grafiet bolletjes in een metaal-matrix dat isostatisch wordt gecomprimeerd.

"Gewoon" een DS (Duterium String) in een metalen pijp in elkaar persen in een daarvoor geschikte pers (dergelijke techniek bestaat) . . . . voor zover de duterium niet door het metaal direct weglekt . . . .
De pijp wordt heet van een beetje fusie en kan gekoeld worden om de energie af te tappen. Fluitje van een cent

Zo maar een gedachte!

[ Voor 3% gewijzigd door Verwijderd op 28-09-2005 01:36 ]

[Iblies]

Ecteinascidin schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 20:06:
[...]

Ik heb vaker publicaties gelezen en die bleken altijd achteraf gelul te zijn, zelfs in de Nature van 2001 stond zo'n bullverhaal....om nog maar te zwijgen over 1989.

Maar los daarvan, ik blijf sceptisch over macroinvloeden zoals electriciteit en kristallen die microeigenschappen als atoomkernfusie kan triggeren. Zodra de kernen zo dicth bij elkaar komen dat het misschien zou kunnen met een klein zetje meer zijn volgens mij de interne repulsies zo sterk en vooral dominant dat die externe factoren helemaal niets meer uitmaken.

Maar goed, misschien heb ik ongelijk, we zullen de komende weken de literatuur in de gaten houden.

Bedoel je de verhalen van deze man, http://jlnlabs.imars.com/index.htm , en zijn kompanen ? Ik geloof hem namelijk wel . Het is alleen een kwestie van onderzoeken. Toen de eerste atoombom werd gegooid wisten ze ook niet precies hoe het werkte, wat ze wel wisten was dat het een grote knal gaf.
Nu werken geleerden andersom, eerst willen ze precies weten wat er aan de hand is voordat ze er aan beginnen.

[Maasluip]

Iblies schreef op woensdag 28 september 2005 @ 09:14:
[...]

Bedoel je de verhalen van deze man, http://jlnlabs.imars.com/index.htm , en zijn kompanen ?

Het grote 1989 verhaal is van Fleischmann en Pons, wat nog altijd niet reproduceerbaar is. Zie ook de wikipedia link uit de TS en de Nederlandse Wikipedia.

Persoonlijk ben ik sceptisch maar heb niet de wetenschappelijke onderbouwing om het af te kunnen wijzen. Ik ben dus zeer benieuwd!

[genosis]

Verwijderd schreef op woensdag 28 september 2005 @ 01:34:
[...]

"Gewoon" een DS (Duterium String) in een metalen pijp in elkaar persen in een daarvoor geschikte pers (dergelijke techniek bestaat) . . . . voor zover de duterium niet door het metaal direct weglekt . . . .
De pijp wordt heet van een beetje fusie en kan gekoeld worden om de energie af te tappen. Fluitje van een cent

Zo maar een gedachte!

en hoe veel energie stop je er in en krijg je er uit

[Delerium]

Iblies schreef op woensdag 28 september 2005 @ 09:14:
[...]
Bedoel je de verhalen van deze man, http://jlnlabs.imars.com/index.htm , en zijn kompanen ? Ik geloof hem namelijk wel . Het is alleen een kwestie van onderzoeken. Toen de eerste atoombom werd gegooid wisten ze ook niet precies hoe het werkte, wat ze wel wisten was dat het een grote knal gaf.
Nu werken geleerden andersom, eerst willen ze precies weten wat er aan de hand is voordat ze er aan beginnen.

Nee, die bedoel ik niet.... ik bedoelde 'evidence of nuclear fussion under accoustic influence' dat in Science stond (niet nature, my bad). Een artikel waarin gedeutereerd aceton werd blootgesteld aan ultrasound. Hierdoor ontstonden kleine belletjes (microcavitaties) en bij het inploderen van die belletjes werden blijkbaar de deteuriumdeeltjes zo dicht bij elkaar gebracht dat er fussie plaatsvond. Dikke onzin IMHO, maar het stond dus in de Science. Bewijzen waren er ook: de neutronentellers vonden een behoorlijke hoeveel neutronen. Probleem was echter dat er ook een enorme neutronenbron naast stond en er dus geen blanco genomen was.... zodoende is het waarschijnlijk dat die neutronen hoe dan ook gemeten werden.

Maar nogmaals, met zulke lulkoek kan je dus in Science komen en blijkbaar is het dan waar. Daarom ben ik dus voorstander van ritueel stenigen van beunhazen en politici zodat zulke foute dingen niet voorkomen. Niet van de makers, niet van de uitgever en al helemaal niet van de peer-reviews.

[Confusion]

Ecteinascidin schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 20:06:
Ik heb vaker publicaties gelezen en die bleken altijd achteraf gelul te zijn, zelfs in de Nature van 2001 stond zo'n bullverhaal....om nog maar te zwijgen over 1989.

Daarom ook mijn 'en geloofwaardig'. De halve wetenschappelijke wereld valt over bullshitverhalen zoals je in een latere post hierboven beschrijft. Dit nieuwste principe wordt echter, voorzover ik heb begrepen, wel breed geaccepteerd, omdat men het logisch vind dat het werkt. Er valt alleen weinig van te verwachten; alleen als neutronenbron is het leuk.

[Exirion]

Ecteinascidin schreef op dinsdag 27 september 2005 @ 20:06:
Ik heb vaker publicaties gelezen en die bleken altijd achteraf gelul te zijn, zelfs in de Nature van 2001 stond zo'n bullverhaal....om nog maar te zwijgen over 1989.

Ja, ook iets met een hockey stick enzo Nature heeft een beetje discutabele reputatie wmb.

[Verwijderd]

Genosis schreef op woensdag 28 september 2005 @ 12:20:
[2D----->He + E Idee]


en hoe veel energie stop je er in en krijg je er uit

Dit is niet relevant als je fundamenteel onderzoek gaat doen.

Bij een Universiteit (en andere onderzoeksinstituten) wordt er alleen maar energie ingepompt en gaat het grotendeels uit als hitte, de atmosfeer in: een microscopische fractie van die energie gaat er uit als slimme breinen, die daardoor iets "zwaarder" zijn geworden door de opgenomen energie en die breinen vertegenwoordigen verhoogde entropie!

Uit een staalfabriek komt staal: geen energie. Niet alles dat de moeite waard is om te overwegen of over te piekeren hoeft niet een bekende numerieke Coefficient Of Performance op energie-basis te hebben.

De vraag is of Koud Persen van duterium uberhaupt mogelijk is om een beetje fusie te veroorzaken.

[ Voor 4% gewijzigd door Verwijderd op 28-09-2005 20:36 ]

[MSalters]

Kort gezegd: daar hoeven natuurkundigen niet heel lang over te denken. Werkt niet.

Het minste probleem is wel dat je't niet koud houd als er al fusie zou plaatsvinden, dus dat je energie opeens in een 1000x groter gas zit van misschien 100K. Nu komt daar wel mechanische energie bij vrij, maar aangezien je diezelfde energie al erin heb gestoken, plus nog extra om het van 300K naar 100K af te koelen is je reactie dus al afgelopen voordat je enige energiewinst hebt - als hij al zou plaatsvinden.

De redenen waarom de reactie niet plaatsvindt zijn minder simpel. Ten eerste bewegen de atomen bij die temperaturen nauwelijks. Ze hebben dus ook niet genoeg impuls om door het afstotende veld van een ander atoom heen te schieten. Ten tweede is hard drukken is geen oplossing: waarmee wil je dat doen? Welk materiaal kan zoveel druk hebben? Tenslotte zijn dat ook atomen. Ergens moet je die druk in bedwang houden. Je hebt dus iets nodig om die druk op te vangen. Een cylinder die jij beschrijft scheurt simpelweg. De trekkracht van een stof is gebaseerd op elektromagnetische krachten tussen atomen. Die hebben een gemiddelde lading 0, en alleen de ruimtelijke verdeling van de lading zorgt voor een aantrekkende kracht tussen de atomen. Het effect van twee atoomkernen die elkaar dicht naderen is veel sterker dan dat, want dat gaat om twee deeltjes met wel een lading, plus elektrische velden vallen af met R². Kortom, de druk die nodig is is zeker groter dan de druk waarbij je container kapot gaat.

[Verwijderd]

MSalters schreef op donderdag 29 september 2005 @ 02:07:
Kort gezegd: daar hoeven natuurkundigen niet heel lang over te denken. Werkt niet.

Het minste probleem is wel dat je't niet koud houd als er al fusie zou plaatsvinden, dus dat je energie opeens in een 1000x groter gas zit van misschien 100K. Nu komt daar wel mechanische energie bij vrij, maar aangezien je diezelfde energie al erin heb gestoken, plus nog extra om het van 300K naar 100K af te koelen is je reactie dus al afgelopen voordat je enige energiewinst hebt - als hij al zou plaatsvinden.

Het ging in de originele vraag niet om energiewinst maar of er al dan niet onder voldoende druk op lage temperatuur uberhaupt enige conversie naar He zou plaatsvinden.

De redenen waarom de reactie niet plaatsvindt zijn minder simpel. Ten eerste bewegen de atomen bij die temperaturen nauwelijks. Ze hebben dus ook niet genoeg impuls om door het afstotende veld van een ander atoom heen te schieten.

Het punt van het koude fusie idee is uiteraard om het mechanisme van fusie via kinetische energie te omzeilen. Het aangevoerde mechanisme is een druk die hoog genoeg zou zijn om de velden van de kernen samen te voegen. . .er zijn uberhaupt al twee neutronen per duterium atoom die elkaar niet elektrostatisch afstoten: misschien misschien kan de fusie op die twee punten beginnen. Ongeacht de vraag hoe de druk tot stand komt is de echte vraag hier hoe de atomen zullen reageren als ze zonder kinetische botsingen in elkaar gepersd worden. . . onstaat er enige fusie 2D---> He of gaat de duterium over naar neutronensoep zonder fusie? 2D-------(= 2p+2e+2n)----> 4n? De aanname hier is dat de energie toevoer/afvoer de neutronesoep op ongeveer de zelfde temperatuur houdt als de duterium.

Ten tweede is hard drukken is geen oplossing: waarmee wil je dat doen? Welk materiaal kan zoveel druk hebben? Tenslotte zijn dat ook atomen. Ergens moet je die druk in bedwang houden. Je hebt dus iets nodig om die druk op te vangen. Een cylinder die jij beschrijft scheurt simpelweg. De trekkracht van een stof is gebaseerd op elektromagnetische krachten tussen atomen. Die hebben een gemiddelde lading 0, en alleen de ruimtelijke verdeling van de lading zorgt voor een aantrekkende kracht tussen de atomen. Het effect van twee atoomkernen die elkaar dicht naderen is veel sterker dan dat, want dat gaat om twee deeltjes met wel een lading, plus elektrische velden vallen af met R². Kortom, de druk die nodig is is zeker groter dan de druk waarbij je container kapot gaat.[/quote]

De praktiche problemen voor de voorgestelde "duterium string fusion" techniek zijn uiteraard onderkend: niet in het minst is het misschien wel zo dat duterium wellicht door elke materiele containerwand zal weglekken of een "hydrate" en mee gaat vormen. Anderen hebben reeds opgemerkt dat koude fusie misshien mogelijk wordt via gebruik dan krystalvormen. . . ik borduurde daarop door om duterium crystallen te produceren via lage temperatuur en hoge druk.

Waar het eigenlijk nog steeds om gaat is de vraag hoe duterium gaat reageren onder steeds hogere druk zonder dat er kinetische botsingen plaastvinden (het idee van een katalysche chemische reactie is tenslotten ook zo iets: het verlagen van de activatietemeperatuur). Het "confinement" vraagstuk kan opgevangen worden door te veronderstellen dat het reactievat voor de reactie 2D----->He uit duterium bestaat en dat de druk door gravitatie wordt veroorzaakt. Voor zover de gravitatie als een inwaartse kracht beschouwd wordt kan je op zijn minst een statisch model opzetten met een willekeurige hoge druk welke er voor zou zorgen dat de duterium tot een willekeurige dichtheid samengepers wordt. Of we een model kunnen maken van wat er dan gebeuren zou op lage temperatuur is iets geheel anders en is juist de vraag welke beantwoord behoeft te worden: krijg je dan fusie of neutronen soep:. . .of iets anders?

Deze voorstelling van zaken heeft veel weg van de discussie welke enige tijd geleden gevoerd werd over de Water Ster. In dat vraagstuk werd verondersteld dat de water massa groot genoeg zou zijn om de benodigde druk op te wekken. Het antwoord was (dacht ik te herrinneren) dat de druk in de massa van een steeds groter wordende waterbol op een gegeven moment hoog genoeg zou zijn om een gravitatie-instorting te veroorzaken waardoor de temperatuur en druk onherroepelijk zouden stijgen tot het fusiepunt en dan er dan een ster gevormd zou worden.

In mijn huidige model is er slechts sprake van een strek zwaartekrachtveld en niet van een kritische massa dat instorten zou veroorzaken. Dit geeft een model van een duterium reactievat waarbinnen de druk hoog genoeg opgevoerd kan worden door de gravitatiekracht goot genoeg te nemen en de massa van de "container" zeer klein blijft.

Ik ga nu uit van de veronderstelling dat gravitatie apart staat en op zich geen invloed uitoefent op het karakter van elektromagnetisme en de nucleaire krachten welke in een eventueel fusieproces een hoofdrol spelen: onstaat er dan fusie of niet?