Misschien staart iedereen zich blind op de videokaart omdat dit VB is, maar als ik met mijn PMG-ogen hiernaar kijk, staart er iets schrijnends terug:
Een P4-2.0 heeft een 100MHz quad-pumped 64b bus. Die wil 3200MB/s aan geheugenbandbreedte (voor berekeningen enzo, zie PMG FAQ

)
Een SDR-SDRAM (i845(

chipset) kan welgeteld een 133MHz single-pumped 64b geheugenbus leveren, dus 1066MB/s.
Conclusie: de CPU krijgt zo slechts 1/3 van de gewenste geheugenbandbreedte
Om het nog erger te maken is het zo dat AGP kaarten direct uit geheugen kunnen lezen, wat dus ook uit die 1066MB/s moet komen.
Zoiets zou bij een ander CPU architectuur (ik noem een Pentium 3, Pentium-M of willekeurige Athlon...) al kwalijk zijn, maar juist de P4 is enorm bandbreedte-hongerig. CPU performance is vrijwel direct aan geheugenbandbreedte gerelateerd. En er is werkelijk nog nooit* een zo slecht gebalanceerd combo als dit verkocht.
* Disclaimer: nog nooit op grote schaal en in recente tijd. Zoek op Sinclair QL voor nog zo'n design-catastrofe
Begrijp me niet verkeerd, ondanks waardeloze prestaties zijn dit kwalitatief uiterst hoogwaardig en stabiele chipsets/systemen. Ik heb zelf een pracht van een i845 bord liggen
en een QL trouwens
. Maar ze zijn gewoon niet gebouwd om prestatie toe te laten.
Mijn advies:
Koop een 2e hands So478 i865PE bord en wat DDR (als je een beetje handig handelt kun je 1 op 1 PC133 SDR-SDRAM voor PC3200 DDR-SDRAM ruilen/verkopen (of zelfs met bijbetaling van de andere kant - PC133 is tegenwoordig moeilijk te vinden en dus duurder

), je verlies op het moederbord is als je doorverkoopt ook minimaal). Kijk dan wat je prestaties zijn. Vallen ze mee: mooi. Vallen ze tegen - dan kun je altijd nog naar betere VGA kijken
[
Voor 3% gewijzigd door
dion_b op 27-09-2005 20:51
]