Even een kort voor-verhaal zodat jullie wat beter begrijpen wat ik vraag en dit geen bevlieging is.
Ik ben al jaren lang gepassioneerd door fotografie. Een paar jaar heb ik fanatiek mijn vader zijn oude SLR gebruikt om foto's mee te maken. Op dat ogenblik was ik nog 'onder de indruk' van al die knopjes en instellingen op een SLR dat ik me rot amuseerde.
Vijf jaar geleden kwam er een nieuwe stap in mijn leven. Mijn vader kocht zijn eerste compact digitaal fototoestel. Daarnaast werd ik ook gevraagd om foto's te maken van de opbouw van de Lokerse Feesten, een 10-daags festival in België dat steeds in omvang groeit.
Dat eerste jaar had ik plezier aan een compact digitaal maar ergerde me toch soms aan die shutterlag en andere dingen. Van de optredens zelf kon ik ook geen foto's maken door de veel te trage lens en ISO.
Die Lokerse Feesten waren voor mij wel de aanzet om me nog verder in fotografie te verdiepen: wat zorgt ervoor dat het ene toestel wel een foto kan maken onder die omstandigheden en het andere niet, wat maakt een 'mooie' foto,...
Het jaar nadien kreeg ik een iets professionelere dSLR-like camera om te gebruiken. De opbouw (overdag) was al een pak leuker om te fotograferen omdat ik meer vrijheid had, maar de optredens bleven buiten bereik.
Nu heeft mijn vriendin vorig jaar een D70 gekocht waar ik me rot mee amuseer (ik had toen geen vakantiejob en dus ook geen geld om het toestel te kopen). Deze Lokerse Feesten huurden we dan ook een 80-200 F2.8 lens en voor het eerst mochten we ook de optredens fotograferen. Een zalige ervaring
.
Om samen te vatten: door de Lokerse Feesten heb ik een grote passie voor fotografie ontwikkeld in de laatste jaren en mijn technische kennis van fotografie mag er ook zijn.
Wat is nu het probleem:
Ik sta zelf op het punt om een D70s met allerlei extra's (flits, lenzen, filters) te kopen omdat het mij zo passioneert. Het probleem is dat ik:
1. student ben en dus geen inkomen tijdens het jaar heb
2. gek ben op concertfotografie (s avonds omdat de belichting dan veel beter overkomt) en dus nood heb aan snelle lenzen met groot bereik (zoals bv de 70-200 F2.8 of 300 F2.8)
Dat laatste puntje vooral zorgt ervoor dat als ik een D70s koop, dit voor mij een zeer dure hobby zal worden de komende jaren tot ik afgestudeerd ben en een vast inkomen heb (en dan nog blijft het duur).
Mijn droom zou dus zijn om ook nog iets te verdienen in je vrije tijd door te doen wat je graag doet. En die job bestaat ook: er zijn hier in België fotografen voor kranten die tijdens de zomer alle festivals afschuimen om foto's te maken van de optredens en bezoekers.
Natuurlijk zijn die kranten niet geïnteresseerd om de eerste beste D70-bezitter te betalen om festivals af te gaan. Zij zoeken waarschijnlijk iemand met referenties en die iets kan voorleggen. En daar beginnen de problemen voor een beginnend fotograaf: je raakt nergens binnen want je hebt geen ervaring, en doordat je nergens binnen raakt kan je ook geen (professionele) ervaring opdoen.
Mijn vraag is dus eenvoudig en moeilijk tegelijkertijd:
Hoe begin je eraan om betaald / gekend te worden als freelance-(concert-)fotograaf. Ik hoef helemaal geen vaste job of hoog loon. Ik zou gewoon graag een beetje sponsoring krijgen voor mijn werk (en ook een beetje erkenning. Voor mij zou er niets toffer zijn dan een krant die een van mijn foto's van de Lokerse Feesten publiceerd)
Het klinkt misschien wel allemaal heel belachelijk maar ik blijf het gevoel hebben dat het zo is dat je moet beginnen als je daar later mogelijk serieus mee wil verder gaan. (dan heb je tegen dat ogenblik al ervaring en iets om voor te leggen als je gaat solliciteren en kennen de mensen je ook al)
Ik ben al jaren lang gepassioneerd door fotografie. Een paar jaar heb ik fanatiek mijn vader zijn oude SLR gebruikt om foto's mee te maken. Op dat ogenblik was ik nog 'onder de indruk' van al die knopjes en instellingen op een SLR dat ik me rot amuseerde.
Vijf jaar geleden kwam er een nieuwe stap in mijn leven. Mijn vader kocht zijn eerste compact digitaal fototoestel. Daarnaast werd ik ook gevraagd om foto's te maken van de opbouw van de Lokerse Feesten, een 10-daags festival in België dat steeds in omvang groeit.
Dat eerste jaar had ik plezier aan een compact digitaal maar ergerde me toch soms aan die shutterlag en andere dingen. Van de optredens zelf kon ik ook geen foto's maken door de veel te trage lens en ISO.
Die Lokerse Feesten waren voor mij wel de aanzet om me nog verder in fotografie te verdiepen: wat zorgt ervoor dat het ene toestel wel een foto kan maken onder die omstandigheden en het andere niet, wat maakt een 'mooie' foto,...
Het jaar nadien kreeg ik een iets professionelere dSLR-like camera om te gebruiken. De opbouw (overdag) was al een pak leuker om te fotograferen omdat ik meer vrijheid had, maar de optredens bleven buiten bereik.
Nu heeft mijn vriendin vorig jaar een D70 gekocht waar ik me rot mee amuseer (ik had toen geen vakantiejob en dus ook geen geld om het toestel te kopen). Deze Lokerse Feesten huurden we dan ook een 80-200 F2.8 lens en voor het eerst mochten we ook de optredens fotograferen. Een zalige ervaring
Om samen te vatten: door de Lokerse Feesten heb ik een grote passie voor fotografie ontwikkeld in de laatste jaren en mijn technische kennis van fotografie mag er ook zijn.
Wat is nu het probleem:
Ik sta zelf op het punt om een D70s met allerlei extra's (flits, lenzen, filters) te kopen omdat het mij zo passioneert. Het probleem is dat ik:
1. student ben en dus geen inkomen tijdens het jaar heb
2. gek ben op concertfotografie (s avonds omdat de belichting dan veel beter overkomt) en dus nood heb aan snelle lenzen met groot bereik (zoals bv de 70-200 F2.8 of 300 F2.8)
Dat laatste puntje vooral zorgt ervoor dat als ik een D70s koop, dit voor mij een zeer dure hobby zal worden de komende jaren tot ik afgestudeerd ben en een vast inkomen heb (en dan nog blijft het duur).
Mijn droom zou dus zijn om ook nog iets te verdienen in je vrije tijd door te doen wat je graag doet. En die job bestaat ook: er zijn hier in België fotografen voor kranten die tijdens de zomer alle festivals afschuimen om foto's te maken van de optredens en bezoekers.
Natuurlijk zijn die kranten niet geïnteresseerd om de eerste beste D70-bezitter te betalen om festivals af te gaan. Zij zoeken waarschijnlijk iemand met referenties en die iets kan voorleggen. En daar beginnen de problemen voor een beginnend fotograaf: je raakt nergens binnen want je hebt geen ervaring, en doordat je nergens binnen raakt kan je ook geen (professionele) ervaring opdoen.
Mijn vraag is dus eenvoudig en moeilijk tegelijkertijd:
Hoe begin je eraan om betaald / gekend te worden als freelance-(concert-)fotograaf. Ik hoef helemaal geen vaste job of hoog loon. Ik zou gewoon graag een beetje sponsoring krijgen voor mijn werk (en ook een beetje erkenning. Voor mij zou er niets toffer zijn dan een krant die een van mijn foto's van de Lokerse Feesten publiceerd)
Het klinkt misschien wel allemaal heel belachelijk maar ik blijf het gevoel hebben dat het zo is dat je moet beginnen als je daar later mogelijk serieus mee wil verder gaan. (dan heb je tegen dat ogenblik al ervaring en iets om voor te leggen als je gaat solliciteren en kennen de mensen je ook al)