[Etiquette] Fotografie op crematieceremonie?

[eduardtee]

Omdat de oma van een zeer goede vriend van mij is overleden, heb ik aangeboden om foto's te maken tijdens de crematieceremonie.
Nu weet ik eigenlijk niet of er hier een bepaalde etiquette voor is. Heeft iemand wellicht wat meer informatie voor mij hierover?

[BacardiBreezer]

eduardtee schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:38:
Omdat de oma van een zeer goede vriend van mij is overleden, heb ik aangeboden om foto's te maken tijdens de crematieceremonie.
Nu weet ik eigenlijk niet of er hier een bepaalde etiquette voor is. Heeft iemand wellicht wat meer informatie voor mij hierover?

Ik kan me er weinig van voor stellen om het fotoboek er eens "gezellig" op na te kijken bij een kopje koffie met wat vrienden en kennissen.

Is dat tegenwoordig standaard ofzo ?

[ Voor 4% gewijzigd door BacardiBreezer op 02-06-2005 11:40 ]

[Remy]

Ja: hou jezelf op de vlakte/achtergrond. Als het kan niet met een (d)SLR schieten (vanwege het klappen van spiegel en shutter curtain) maar met een compactcam met stille zoom, ook niet flitsen graag. Daarnaast nette kleding, niks flashy. Als laatste: ga niet experimenteren met rare hoeken om interessant te doen, gewoon voor nette foto's zorgen. Met deze tips moet je al wat kunnen, succes

[ACID-dude]

Ik denk dat je wat afstand moet bewaren tot de mensen die daar zijn. M.a.w. de intieme details een beetje vermijden (huilende mensen ed.). Ik zou me in ieder geval zeer onprettig voelen als ik op dat moment een flits in m'n gezicht krijg. Hou je dus op de achtergrond met het fotograferen, maar probeer toch een soort sfeer impressie te krijgen. Zonder dat het te sensationeel is.

Voor bovenstaande heb ik geen enkele bron, ik denk dat het voornamelijk een gevoelskwestie is.
Vat het overigens niet op als belerend, dit zijn gewoon puntjes waar ik in mijn hoofd aan zou denken. Succes.

_{Redelijk eens met ^^ dus}

[ Voor 5% gewijzigd door ACID-dude op 02-06-2005 11:43 ]

[BacardiBreezer]

Remy schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:41:
Daarnaast nette kleding, niks flashy. Als laatste: ga niet experimenteren met rare hoeken om interessant te doen, gewoon voor nette foto's zorgen.

Kleding lijkt me vrij logisch op een Crematie.

Maar ik denk dat iedereen je toch wel aan staat te kijken met zo'n camera. Foto's leg je namelijk vast voor onvergetelijke momenten.... dit vergeet je niet snel, wil je echter wel volgens mij. Iig je wil niet aan een crematie herrinnerd worden.

Waarom heb je het eigenlijk aangeboden als ik vragen mag ?

[ Voor 7% gewijzigd door BacardiBreezer op 02-06-2005 11:45 ]

[ACID-dude]

BacardiBreezer schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:40:
[...]


Ik kan me er weinig van voor stellen om het fotoboek er eens "gezellig" op na te kijken bij een kopje koffie met wat vrienden en kennissen.

Is dat tegenwoordig standaard ofzo ?

Dat hoeft toch ook niet? Als er op een bruiloft muziek te horen is, wil dat toch ook niet zeggen dat je gelijk uit je bol moet gaan. Je kunt zulke foto's voor jezelf gebruiken, om herinneringen aan op te halen.

Als je er niet aan herinnerd wil worden, dan lijkt het me niet dat je de foto's 'nabestelt'?

Niet aan een crematie, wel aan een begrafenis bedoel je? Ik denk dat dat voor iedereen anders is en je zou het moeten uitdrukken als je mening.

[ Voor 25% gewijzigd door ACID-dude op 02-06-2005 11:48 ]

[BacardiBreezer]

ACID-dude schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:46:
[...]


Dat hoeft toch ook niet? Als er op een bruiloft muziek te horen is, wil dat toch ook niet zeggen dat je gelijk uit je bol moet gaan. Je kunt zulke foto's voor jezelf gebruiken, om herinneringen aan op te halen.

Appels & Peren ?

Ik bedoel. Ik weet van iemand die een vreselijk lange lijdensweg heeft moeten afleggen. Overal zijn foto's van, maar NIET van het begraven zelf, wel daarna.

Ik vind het een wat vreemde gedachte.... maar dat zal wel aan mij liggen dan

[Remy]

BacardiBreezer, zou je deze discussie in een ander topic kunnen voeren? Lijkt me niet dat de TS dit in gedachten had voor z'n topic.

[ACID-dude]

BacardiBreezer schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:50:
[...]


Appels & Peren ?

Ik bedoel. Ik weet van iemand die een vreselijk lange lijdensweg heeft moeten afleggen. Overal zijn foto's van, maar NIET van het begraven zelf, wel daarna.

Ik vind het een wat vreemde gedachte.... maar dat zal wel aan mij liggen dan

Ja, sorry . Vergelijking was erg scheef (maar klopte in mijn hoofd wel ergens). Zie mijn andere puntjes nog . Anyway, ontopic dus.

[janklp]

Fotografeer zoals Remy ook al een beetje zegt niet te dicht bij de mensen zelf. Ga gewoon op afstand staan (lees grote afstand) en zoom een beetje in. Zo krijg je de menigte er goed op maar niet de personen in het algemeen. Neem aan dat dat ook niet helemaal de bedoeling is.

[BacardiBreezer]

Remy schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:53:
BacardiBreezer, zou je deze discussie in een ander topic kunnen voeren? Lijkt me niet dat de TS dit in gedachten had voor z'n topic.

Ik zal er geen extra topic voor starten hoor

Maar het is ongeveer dezelfde reactie die jij had:

Remy schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:41:
Als laatste: ga niet experimenteren met rare hoeken om interessant te doen, gewoon voor nette foto's zorgen.

Aangezien hij het "aangeboden" heeft vroeg ik me af of hij het aangeboden had na vraag of uit eigen initiatief.

Uit eigen initiatief lijkt me dat je houding anders is met een D70 dan men je gewoon inhuurt omdat ze je een discreet persoon vinden.

[FaceDown]

Raar hoor.. foto's van een crematie. Als ik sta te janken bij een crematie/begrafenis is het laatste wat ik wil wel dat daarvan foto's gemaakt worden. Volgens mij kun je het helemaal niet maken om foto's te maken. Degene die jou toestemming heeft gegeven vindt het misschien wel oke, maar veel andere gasten misschien helemaal niet. Ga er maar vanuit dat je van hen rare blikken zult krijgen. Ik zou het gewoon niet doen dus. Vergelijk het met de situatie dat je moeder begraven wordt, jij heel verdrietig bent, en dat een gast die jij niet kent foto's aan het maken is.

Bovendien vind ik het advies van Remy redelijk vreemd. Geen (D)SLR en ook geen flits. Lekkere foto's zul je dan krijgen op de gemiddelde binnenlokatie.

[dawuss]

FaceDown schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 12:13:
Bovendien vind ik het advies van Remy redelijk vreemd. Geen (D)SLR en ook geen flits. Lekkere foto's zul je dan krijgen op de gemiddelde binnenlokatie.

Tsja, ik denk dat de ervaring van de bezoekers van de crematie hier boven de kwaliteit van de foto's gesteld zal moeten worden, en dat kan alleen als de fotograaf zich op een niet-opdringerige manier gedraagt, en op de achtergrond blijft.

[Remy]

FaceDown schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 12:13:
...
Bovendien vind ik het advies van Remy redelijk vreemd. Geen (D)SLR en ook geen flits. Lekkere foto's zul je dan krijgen op de gemiddelde binnenlokatie.

Als je een beetje doordenkt snap je waarom ik expres -geen- (d)SLR adviseer: vanwege het 'lawaai'. Het zal vast geen rumoerige boel zijn op zo'n crematie: ik heb er zelf ook een aantal meegemaakt. Dan wil je niet dat die 'rust' verstoord wordt door het geklik van een cam. Zelfde geldt op het visuele vlak voor een flitser: breekt veel te veel in op de situatie op zo'n moment.

Je hebt het over lekkere foto's: de TS kan best gebruik maken van een (tafel)statief, cq ander solide oppervlak (kruk, paal, rugleuning, tafel etc) en de timer aangooien voor niet-bewogen foto's.

Genoeg opties om zo'n crematieceremonie niet te verstoren als fotograaf.

[lateef]

@facedown; jij kan het raar vinden, maar foto's (en zelfs films) bij crematies en begrafenissen komen steeds vaker voor. daar blijkt toch de behoefte voor te zijn.

wat ik me echter wel afvraag, is waarom je je aan zou bieden als begrafenisfotograaf. dat je er voor gevraagd wordt en dan instem, kan ik begrijpen, maar dat je het aanbied niet

wanneer je het gaat doen, zou ik trouwens wel gewoon een goede camera (dus eventueel een (d)SLR met indien nodig een flits). de nabestaanden willen namelijk geen kiekjes, maar goede foto's.

ideale body/lens combinatie voor dit soort situaties lijkt me trouwens een leica m met een summilux m (75mm/1.4). een stille body, lichtsterke lens en een discrete afstand.

[ Voor 3% gewijzigd door lateef op 02-06-2005 12:28 ]

[Verwijderd]

Ik heb zelf ooit foto's gemaakt op een crematie. Ik was gevraagd dus dat was voor mij al een hele geruststelling!

Ik had wel een dslr bij me en dat is inderdaad niet zo prettig, ik voelde me er behoorlijk opgelaten door! Ook omdat ik op de voorste rij zat... (vader van toemalige vriendinnetje was overleden) en dan opstaan om met een beest als de S1 foto's te knippen ... neej

Een stille camera met zoom is het beste (dus alle geluidjes uitzetten), dan kun je van achter in de zaal je ding doen (of achter in de hoek)!

Vraag ook aan iemand of je, voordat de zaal vol loopt, naar binnen kan (samen met directe familie) om eventueel foto's van wat dichterbij te maken. Die mensen hebben je immers gevraagd dus dat is minder beladen! Dat is ook een mooie gelegenheid om je camera goed in te stellen... een flits is namelijk geen goed idee en crematies e.d. vinden doorgaans niet in een goed belichte setting plaats dus voorkom onderbelichte foto's!

Ik zou geen foto's van individuen maken, dat is misschien ongewenst en ongepast.... Je kan vantevoren ook eens met de aanwezige mensen praten en laten zien dat je mat camera loopt! Als iemand dat raar vind vragen ze dat eerder voor dan tijdens of na de crematie, je kan dan uitleggen dat je daar op verzoek bent.
Verder is het gewoon respect tonen en klikken ...

In mijn ervaring was het zo dat mensen achteraf tegen me opmerkten dat ze respect hadden voor wat ik deed, ze konden zich de ongemakkelijke situatie voorstellen..

succes!

[FaceDown]

Het voordeel is wel dat je niet zo snel een 'moment' zult missen zoals bij een bruiloft.

[Verwijderd]

Ik heb meerdere malen crematies en begrafenissen zowel gefilmd als gefotografeerd.

Ga niet zitten maar blijf aan de zijkant staan, vaak staat daar ook ergens iemand van het crematorium. Dan valt het niet zo op als je een foto gaat maken. Als je van standplaats verwisseld, loop rustig, en blijf buitenom lopen. Flitsen is niet zo'n groot probleem als het licht onvoldoende is, maar ga absoluut niet voor het publiek staan of er tussen. Maak van de kist met bloemen ed. een foto voordat mensen in de aula zijn. Meld je direkt bij aankomst even bij iemand van het crematorium zodat je vooraf foto's kunt maken. En overleg even of de familie ook foto's van de overledene wil, komt ook regelmatig voor.

En dat dit gebeurd is helemaal niet zo gek. Het helpt vaak bij het rouwproces. Video heb ik vaak gemaakt omdat een familielid door ziekte oid. niet bij de crematie aanwezig kon zijn.

[eduardtee]

De reden dat ik het heb aangeboden is dat ik zelf al genoeg crematies heb mee moeten maken (waaronder die van mijn eigen moeder) en heb gemerkt dat het toch fijn is als je achteraf foto's hebt om terug te bekijken. Misschien ben ik daar alleen in, maar ook van dat soort momenten is een herinnering fijn om te hebben.
En omdat ik het zelf als prettig heb ervaren, heb ik het aangeboden. Dat soort dingen doe je voor een vriend, in mijn optiek. Maar niet iedereen hoeft het hiermee eens te zijn en die discussie wil ik hier verder ook niet voeren.

Maar in ieder geval bedankt voor de gegeven tips. Ik had zelf uiteraard ook al het e.e.a. uit het blote hoofd bedacht (gepaste kledij wat ik overigens sowieso zou dragen, blend-in met de achtergrond, geen camera's in gezichten duwen), maar wist niet of er ook bepaalde vaste regels voor waren...

Ik neem echter toch m'n D70 mee, ook al geeft ie wat meer lawaai dan een compacte camera. Voordeel is de zoomlens (200mm), waardoor ik wat minder dicht op de mensen hoef te komen...

[Verwijderd]

Ik ben ook zo schaamteloos dat ik foto's maak tijden een begrafenis. Netjes is het niet, maar achteraf heb je toch wel een mooie herinnering. Veel familie kon achteraf mijn fotoboek erg waarderen, hoewel ze vreemd keken tijdens de begrafenis.

Om een idee te krijgen: http://laudy.net/view_album.php?set_albumName=begrafenis

[dawuss]

Verwijderd schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 13:39:
Om een idee te krijgen: http://...albumName=begrafenis

offtopic:
Vinden ze het ook prettig dat je die foto's voor iedereen online zet?

[Verwijderd]

welja...het is toch al zichtbaar voor de hele wereld.

[eduardtee]

Verwijderd schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 13:32:
Ik heb meerdere malen crematies en begrafenissen zowel gefilmd als gefotografeerd.

Ga niet zitten maar blijf aan de zijkant staan, vaak staat daar ook ergens iemand van het crematorium. Dan valt het niet zo op als je een foto gaat maken. Als je van standplaats verwisseld, loop rustig, en blijf buitenom lopen. Flitsen is niet zo'n groot probleem als het licht onvoldoende is, maar ga absoluut niet voor het publiek staan of er tussen. Maak van de kist met bloemen ed. een foto voordat mensen in de aula zijn. Meld je direkt bij aankomst even bij iemand van het crematorium zodat je vooraf foto's kunt maken. En overleg even of de familie ook foto's van de overledene wil, komt ook regelmatig voor.

En dat dit gebeurd is helemaal niet zo gek. Het helpt vaak bij het rouwproces. Video heb ik vaak gemaakt omdat een familielid door ziekte oid. niet bij de crematie aanwezig kon zijn.

Goeie tips.. ik wilde eigenlijk ook gewoon mijn flitser meenemen omdat het toch vaak slecht verlichte ruimtes zijn. Mijn plan was ook om meer a.d. zijkanten en wellicht af en toe op de voorgrond foto's te maken en altijd achterom te lopen.
De kist zelf is overigens al gesloten (crematie).

[koraks]

eduardtee schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 13:33:
De reden dat ik het heb aangeboden is dat ik zelf al genoeg crematies heb mee moeten maken (waaronder die van mijn eigen moeder) en heb gemerkt dat het toch fijn is als je achteraf foto's hebt om terug te bekijken. Misschien ben ik daar alleen in, maar ook van dat soort momenten is een herinnering fijn om te hebben.

Nee, je bent daar zeker niet alleen in. Ik vind het zelf ook erg fijn dat we in ieder geval de drie foto's hebben die tijdens de begrafenis van mijn moeder zijn gemaakt. Achteraf had ik daar best een grotere serie van willen hebben, al is het maar om de kans te vergroten dat er één beeld tussen zit wat je later beter helpt het rouwproces te doorlopen.

Dus nee, ik vind het helemaal niet gek als er foto's worden gemaakt tijdens een begrafenis. Dat discretie hierbij het sleutelwoord is, spreekt voor zich.

[Dogooder]

Bij de begrafenis van mijn opa hebben we me neefje van 11 een D70 met dikke flitser gegeven. Op een of andere manier vind niemand het erg als een klein jongetje foto's maakt. Hij maakte ook gerust close-ups enzo. Misschien denk je ongepast maar je vergeeft vanzelf omdat ie nog klein is. En we zijn nu wel erg blij met de serie, zeker me oma.

Alhoewel dit natuurlijk best oftopic is want de TS is geen 11 meer denk ik. Maar foto's maken is misschien ongepast, achteraf zijn ze wel fijn.

[Hillie]

Als je echt op de achtergrond wilt fotograferen, pak dan een meetzoekertje (Leica M-serie, of veel goedkoper: een alternatief van een ander merk) met een 35mm erop. Ultiem stil, klein cameraatje, dus mooi discreet. Een mooie zwartwit-film erin en je kunt mooie afdrukken gaan maken.

[GeleFles]

Er word wel gezegd, gebruik een simpele compact camera, maar daar ben ik het niet mee eens.

Met zo'n compactcamera zal je toch wat meer in zicht lopen, omdat je niet zoveel kan zoomen, en dus meer 'aanwezig' moet zijn.

Als je daarintegen op de achtergrond kan blijven met een goeie (D)SLR, dan lijkt me dat een beter plan.
De mensen zullen je toch wel opmerken met je camera, als je dan met simpel camera'tje rondloopt, zullen ze zich eerder aan je storen als wanneer je met een 'echte' camera in je handen staat...

[Q]

Ik ken een fotografe die uit eigen initiatief wat foto's had gemaakt van een begrafenis. Dat is haar 'duur' komen te staan... Met andere woorden, dat werd niet gewaardeerd (verzocht om foto's te vernietigen). Ik zou het zelf ook heel erg raar vinden, maar blijkbaar denken mensen daar anders over.

Zover ik weet is het over het algemeen not-done om foto's te maken, tenzij mensen er zelf om vragen. Als je het dan toch doet is een stille camera wel netjes. Aan de andere kant heb je met een spiegelreflex wat meer mogelijkheden om 'echt mooie' foto's te schieten.

Mijn eigen mening: het is ook not-done om mensen 'aan te bieden' om foto's te maken. Het is wel een fotografie forum, maar soms moet je weten wanneer je niet moet schieten.

[Verwijderd]

Q schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 19:42:
Ik ken een fotografe die uit eigen initiatief wat foto's had gemaakt van een begrafenis. Dat is haar 'duur' komen te staan... Met andere woorden, dat werd niet gewaardeerd (verzocht om foto's te vernietigen). Ik zou het zelf ook heel erg raar vinden, maar blijkbaar denken mensen daar anders over.

Zover ik weet is het over het algemeen not-done om foto's te maken, tenzij mensen er zelf om vragen. Als je het dan toch doet is een stille camera wel netjes. Aan de andere kant heb je met een spiegelreflex wat meer mogelijkheden om 'echt mooie' foto's te schieten.

Mijn eigen mening: het is ook not-done om mensen 'aan te bieden' om foto's te maken. Het is wel een fotografie forum, maar soms moet je weten wanneer je niet moet schieten.

In mijn geval is dat altijd in opdracht geweest.Heb dit nog nooit bij familie of kennissen gedaan.

[Q]

Als mensen er zelf om vragen lijkt het me wel okee. Maar anders niet.

[eduardtee]

Om even duidelijk te zijn: ik heb dus aangeboden om foto's te maken, niet voor mijzelf, maar voor hen. Mijn verwachting was dat de familie toch wel aan iemand zou hebben gevraagd om het te doen en om dat voor te zijn, heb ik het alvast uit mijzelf aangeboden.
Als het mensen waren die naar mijn inschatting geen behoefte aan zouden hebben, dan zou ik dit niet hebben aangeboden.

Blijkbaar heeft iedereen andere voorkeuren hierbij. Ik laat mij leiden door wat de desbetreffende familie wil. Door de "commotie" die in dit topic is ontstaan heb ik voor de zekerheid alsnog gevraagd of zij eigenlijk wel behoefte hadden aan foto's, wat door hen is bevestigd.

Maar om back on topic te gaan: ik heb m'n Nikon kitlens meegenomen (18-70), m'n 50mm 1.8 en m'n Tamron 28-200 zit al op de D70. Ik hoop met deze laatste lens voldoende groothoek (wordt wel lastig denk ik) te hebben voor wat overzichtsfoto's, want de zoom heb ik denk ik harder nodig... SB-800 flitser heb ik gemonteerd, maar met zo'n zaal met een hoog plafond (crematorium Westerveld) moet ik eigenlijk van tevoren nog eventjes wat testshots maken...

[Verwijderd]

Ik zou weinig me groothoek werken en meer met lichte tele (tot 200 mm kleinbeeld) en veel met die standaard 50 mm. Bij groothoekfoto's verneuk je het perspectief en de detaillering. Daarnaast is een crematie iets ongelooflijks intiems en dat wil je juist isoleren. Tele is hiervoor ideaal vanwege het perspectief en de kleinere scherptediepte. Ik zou ook niet schromen om behoorlijk dicht bij de mensen te fotograferen (zo'n 50 mm ziet er sowieso erg ongevaarlijk uit).

[eduardtee]

Verwijderd schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 10:22:
Ik zou weinig me groothoek werken en meer met lichte tele (tot 200 mm kleinbeeld) en veel met die standaard 50 mm. Bij groothoekfoto's verneuk je het perspectief en de detaillering. Daarnaast is een crematie iets ongelooflijks intiems en dat wil je juist isoleren. Tele is hiervoor ideaal vanwege het perspectief en de kleinere scherptediepte. Ik zou ook niet schromen om behoorlijk dicht bij de mensen te fotograferen (zo'n 50 mm ziet er sowieso erg ongevaarlijk uit).

Die standaard 50mm wilde ik juist zo min mogelijk gebruiken, juist vanwege het feit dat je dan veels te dicht op de mensen moet kruipen. Het is dan wel een kleine lens, maar je zit wel vrij dichtbij...
Ik denk dat hoe dichter je op mensen moet gaan zitten, hoe intimiderender het is en hoe ongemakkelijker mensen zich zullen voelen. En dat is juist denk ik iets wat je als fotograaf bij dergelijke gelegenheden moet voorkomen.

[ Voor 10% gewijzigd door eduardtee op 03-06-2005 10:46 ]

[koraks]

Verwijderd schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 10:22:
Ik zou ook niet schromen om behoorlijk dicht bij de mensen te fotograferen (zo'n 50 mm ziet er sowieso erg ongevaarlijk uit).

Daar ben ik het zeer nadrukkelijk niet mee eens. Het moge duidelijk zijn waarom.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 10:22:
Ik zou weinig me groothoek werken en meer met lichte tele (tot 200 mm kleinbeeld) en veel met die standaard 50 mm. Bij groothoekfoto's verneuk je het perspectief en de detaillering. Daarnaast is een crematie iets ongelooflijks intiems en dat wil je juist isoleren. Tele is hiervoor ideaal vanwege het perspectief en de kleinere scherptediepte. Ik zou ook niet schromen om behoorlijk dicht bij de mensen te fotograferen (zo'n 50 mm ziet er sowieso erg ongevaarlijk uit).

Deze werkwijze is absoluut af te raden. Blijf op afstand en zet je 18-50 er standaard op. Maak redelijk wat overzichten zodat je later kunt zien wie er allemaal geweest zijn. Maak niet teveel details en portretten, misschien mooi als je voor prive of story een reportage maakt maar het gaat hier niet om sensatie plaatjes.

[Verwijderd]

Fantastisch dat niemand het met mij eens is, maar neem maar eens een paar groothoekplaten vanuit de hoek van de zaal en je zult zien dat je die platen nooit meer gebruikt. Maar goed neem gerust een totaal niet bruikbare 28-300 (f/12) mee en zet je SB-800 erop en verneuk een crematie. Mijn zegen heb je.

Niet gezegd dat je bovenop je onderwerp moet kruipen en portretten schieten, maar ik raad je aan om met je 50 mm groepen van 4-6 personen te fotograferen. En een afstand van 2 a 3 meter is heus niet heel intiem als je het een beetje subtiel aanpakt.

[sebastius]

Klinkt misschien idioot, maar foto's op een begrafenis? Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik vind het ook niet echt gepast bij zo'n toch droevige bijeenkomst met heel veel gespannen emoties.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 12:16:
Fantastisch dat niemand het met mij eens is, maar neem maar eens een paar groothoekplaten vanuit de hoek van de zaal en je zult zien dat je die platen nooit meer gebruikt. Maar goed neem gerust een totaal niet bruikbare 28-300 (f/12) mee en zet je SB-800 erop en verneuk een crematie. Mijn zegen heb je.

Niet gezegd dat je bovenop je onderwerp moet kruipen en portretten schieten, maar ik raad je aan om met je 50 mm groepen van 4-6 personen te fotograferen. En een afstand van 2 a 3 meter is heus niet heel intiem als je het een beetje subtiel aanpakt.

Heb je zelf ervaring op dit gebied, ik wel.

[Spider.007]

sebastius schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 12:20:
Klinkt misschien idioot, maar foto's op een begrafenis? Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik vind het ook niet echt gepast bij zo'n toch droevige bijeenkomst met heel veel gespannen emoties.

offtopic:
lees het topic even voor je iets dergelijks post

[Tham]

Ik heb bij mijn vorige werkgever voor een fotograaf gewerkt die gespecialiseerd is in rouwfotografie.
In het begin vond ik het een gek idee, maar nu ik weet met hoeveel respect en klasse hij zijn reportages maakt, kan ik het wel waarderen. Hij maakt gebruik van het aanwezige licht en gebruikt een geluidloze digitale spiegelreflex, hij zal er altijd voor zorgen dat hij niet opvalt.

Wij hebben voor hem en een programma gemaakt waarmee hij dvd's kan maken, hierin kunnen foto's worden toegevoegd aan een slideshow en muziek naar wens, dit kan mensen echt helpen in hun rouwproces. Het is een dag die volledig langs je heengaat, je vergeet wie er waren en voor sommige mensen is de mogelijkheid om het nog eens terug te kunnen halen al heel belangrijk, of ze dat dan ook doen is een tweede.

Denk bij onderwerpen niet alleen aan de kist, maar kies sfeerbeelden met bloemen, kaarsen en de omgeving, vaak mooi landelijk en rustgevend. Maak overzicht-foto's bijvoorbeeld van bovenuit een kerk, close-up van mensen is wellicht niet zo'n goed idee, dat heb ik die fotograaf ook nooit zien doen, maar een lopende rouwstoet op bv een kerkhof is veel anoniemer maar toch persoonlijk.

succes

[Verwijderd]

Remy schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 12:26:
Als je een beetje doordenkt snap je waarom ik expres -geen- (d)SLR adviseer: vanwege het 'lawaai'.

Ik heb ooit een SLR camera gehad (Rollei SL35E) die stiller was dan de meeste (meet-)zoeker camera's. Je hoorde 't ding gewoon niet...
Maar inderdaad, bij een begrafenis of crematie hoort de fotograaf onzichtbaar en onhoorbaar te zijn.

[simon]

Zo'n telelens rond de 200 mm betekend natuurlijk veel gezichten cq persoonlijk leed. Lijkt me imho niet verstandig. Laat dan de 'omgeving' zien, en vanuit daar de emoties. Confronteer niet de personen met die emoties (imho dan).

[Meastro1983]

Ik heb ook eens fotos gemaakt op een crematie (van eigen familielid). Het is inderdaad erg lastig om in te schatten hoe mensen er tegenaan kijken.
Ik vind het wel erg netjes van je dat je zoiets aanbiedt aan een goede vriend. En ja, er worden genoeg tips gegeven over hoe en wat wel/niet moet doen.

Succes ermee.

[Verwijderd]

200 mm is inderdaad wat teveel van het goede. Ik heb wel 's een begrafenis gefotografeerd, maar eigenlijk uitsluitend een 85 mm lens gebruikt. Je hoeft dan niet te dicht bij de nabestaanden / betrokkenen te komen, terwijl je toch heel erg goed de sfeer vast kunt leggen.

Emoties van mensen vastleggen is overigens helemaal niet verkeerd, zelfs niet in zo'n situatie, maar wanneer het om een reportage gaat die voor de betrokkenen zelf is bedoeld, is het wel slim om terughoudend te blijven.
Neemt niet weg dat je ook heel indringende plaatjes kunt vastleggen en eventueel afzonderlijk kunt publiceren (met toestemming van de mensen op de foto natuurlijk).

[Wildfire]

eduardtee schreef op donderdag 02 juni 2005 @ 11:38:
Omdat de oma van een zeer goede vriend van mij is overleden, heb ik aangeboden om foto's te maken tijdens de crematieceremonie.
Nu weet ik eigenlijk niet of er hier een bepaalde etiquette voor is. Heeft iemand wellicht wat meer informatie voor mij hierover?

Een neef van mij is vandaag gecremeerd, er was een fotograaf aanwezig maar die is me verder helemaal niet opgevallen. Heeft zich mooi op de achtergrond gehouden, netjes. Zo hoort het ook, geen afleidingen voor de aanwezigen.

[MartijnGizmo]

Verwijderd schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 22:24:
200 mm is inderdaad wat teveel van het goede. Ik heb wel 's een begrafenis gefotografeerd, maar eigenlijk uitsluitend een 85 mm lens gebruikt. Je hoeft dan niet te dicht bij de nabestaanden / betrokkenen te komen, terwijl je toch heel erg goed de sfeer vast kunt leggen.

Emoties van mensen vastleggen is overigens helemaal niet verkeerd, zelfs niet in zo'n situatie, maar wanneer het om een reportage gaat die voor de betrokkenen zelf is bedoeld, is het wel slim om terughoudend te blijven.
Neemt niet weg dat je ook heel indringende plaatjes kunt vastleggen en eventueel afzonderlijk kunt publiceren (met toestemming van de mensen op de foto natuurlijk).

Zo denk ik er ook over. Maak gewoon veel verschillende foto's en overleg later (bijvoorbeeld met die vriend) wel geselecteerd worden. Achteraf foto's weglaten kan wel, foto's erbij toveren niet.

[PanMan]

Ik was onlangs bij een indrukwekkende rouwdienst, en daar werd ook gefilmd. Vond ik zelf eigenlijk niet zo gek: Er werden allemaal indrukwekkende toespraken gehouden over de overledene. Ik kan me goed voorstellen dat je die als nabestaande nog een keer wilt terugzien, omdat het op zo'n dag toch ook grotendeels langs je heen gaat.

[simon]

PanMan schreef op maandag 06 juni 2005 @ 15:18:
Ik was onlangs bij een indrukwekkende rouwdienst, en daar werd ook gefilmd. Vond ik zelf eigenlijk niet zo gek: Er werden allemaal indrukwekkende toespraken gehouden over de overledene. Ik kan me goed voorstellen dat je die als nabestaande nog een keer wilt terugzien, omdat het op zo'n dag toch ook grotendeels langs je heen gaat.

Mijn moeder, dominee, maakt wel vaker mee dat een rouwdienst gefilmd werd en gefotografeerd, en inderdaad was veelal wat jij zegt de reden. Het is toch een stukje verwerking. Maar je moet dan wel zorgen dat je niet teveel opvalt.

[eduardtee]

Om nog even wat feedback te geven:
afgelopen vrijdag was dus de crematie. Naast mij, was er ook nog een andere fotograaf/video-man die daar rondliep met z'n digitale camera en nog een dedicated video-man.

De familie was dankbaar voor de foto's. Wel merkten ze op dat de fotograaf/video man wel iets te druk rondliep en iets te aanwezig was. Dit was dan ook het type man die niet aan de rand op een bankje is gaan zitten, maar ergens midden in de zaal en daardoor de hele tijd op moest staan en langs iedereen heen moest lopen. Ook had hij bijv. het piepje van z'n camera aan laten staan, wat voor geluidsoverlast zorgde. Ikzelf heb geprobeerd om zoveel mogelijk op de achtergrond te houden:

Qua apparatuur heb ik voornamelijk mijn 28-200 lens gebruikt, tezamen met de SB-800 Nikon flitser.
Ik wilde zo ver weg mogelijk van de toesprekers blijven en dan is een lens met veel zoombereik toch het beste. Omdat de belichting niet fantastisch was, had ik de flitser wel heel hard nodig.
De tip om de 50mm te gebruiken is denk ik geen goede, omdat je dan echt TE dicht bij degenen zit van wie je de opnames wilt maken. En dat is gewoon verstorend voor en de toespreker en het publiek omdat er dan zo'n opdringerige fotograaf bij zit.

Mijn doel van tevoren was dan ook niet om de money-shot te maken of zoiets, maar om gewoon een registratie te maken van diegenen die aanwezig waren, wat sfeer-foto's en opnames van de toesprekers terwijl ze op het podium stonden. En daarin ben ik uiteindelijk wel geslaagd denk ik....

Maar mijn tips, op basis van wat ik nu heb meegemaakt:
- alleen aan de zijkant staan/zitten indien de zaal het toe laat;
- via de achterkant naar de andere kant v.d. zaal lopen en absoluut niet voorlangs;
- proberen niet teveel heen en weer te lopen om overlast te beperken;
- lenzen wisselen alleen achterin de zaal doen waar je uit beeld bent van iedereen;
- lens met meeste bereik icm een flitser gebruiken (bij SLR's), zodat je geen visueel storende factor bent;
- indien je een compacte camera gebruikt: zorg ervoor dat alle geluidjes uit staan, bijv. bij het opstarten of bij het maken van de foto;
- dslr: als je een foto maakt, zorg er dan voor dat het sluitergeluidje niet in een stilte valt, maar juist terwijl de spreker praat, zodat het geen geluidsoverlast veroorzaakt;
- treed niet op de voorgrond;
- neem zakdoekjes mee omdat fotograferen met een tranend oog niet prettig is

[Verwijderd]

Ben blij dat je wat aan de tips hebt gehad.
Denk dat het misschien tijd wordt om op crematies ed. andere fotografen en videografen te weren.Straks gaat het net als bij bruiloften dat er teveel fotografen rondlopen. Heb eens een dominee horen zeggen dat hij naar bruid en bruidegom wilde lopen en er niet bij kon komen omdat er 5 fotografen voor stonden. Moet er niet aan denken dat dat op een crematie gebeurd.
Misschien een tip voor wie het aan gaat. Zet op de rouwkaarten of er wel of niet gefotografeerd mag worden en of er bv. al een fotograaf aanwezig is.

[eduardtee]

Ter defensie van die gekke fotograaf/video-man: hij was er vanaf het uitvaartcentrum ook al bij, waarbij de familie er vanaf wist. Vaste videograaf idem dito. Dus in dit geval is het niet dat mensen uit vrije wil gewoon gaan fotograferen... familie heeft overal toestemming voor gegeven, denk ik...
En uiteindelijk is het de familie/nabije vrienden die bepalen hoe of wat...

En dat een dominee er niet bij komt door de fotografen, dat geeft meer aan wat voor slechte fotografen het zijn, denk ik. Als ook hier bruidegom en bruidspaar er toestemming voor geven, moeten ze gewoon weten wat voor vlees ze i.d. kuip hebben... En dat de ceremonie dan een beetje in het honderd loopt is dan hun eigen verantwoordelijk... tenzij het fotografen betreft die geeneens toestemming hebben gekregen dat ze daar zo in de weg mogen staan...

[L0we]

Verwijderd schreef op maandag 06 juni 2005 @ 20:00:Zet op de rouwkaarten of er wel of niet gefotografeerd mag worden en of er bv. al een fotograaf aanwezig is.

goed punt! Het lijkt mij helemaal niets als iedereen zijn fototoestel meeneemt en stuk voor stuk gaat fotograferen. Ik vind dat (ook bij bruiloften) de sfeer heel snel verknald is als er een prutser rondloopt, een goeie fotograaf zie je namelijk niet

[eduardtee]

Verwijderd schreef op maandag 06 juni 2005 @ 20:00:
...Zet op de rouwkaarten of er wel of niet gefotografeerd mag worden en of er bv. al een fotograaf aanwezig is.

In de praktijk denkt men in zo'n situatie denk ik niet aan de eventuele aanwezigheid van fotografen en is het voor de familie meer bijzaak...
Het lijkt mij dat bij crematies/begrafenissen er niet veel ongevraagd gefotografeerd zal worden. Bij bruiloften kan ik het mij wel goed voorstellen, maar dat een dominee er niet langs kan door de aanwezigheid van fotografen heb ik zelf nog niet meegemaakt...

[Verwijderd]

Je ziet helaas steeds vaker op trouwerijen dat er meerdere mensen uit eigen beweging mee gaan fotograferen. Het is me zelfs al een keer overkomen dat bij het maken van statie foto's op lokatie er 2 mensen meekwamen(achter ons aanreden) en doodleuk over mijn schouder gingen meefotograferen.

[Verwijderd]

sebastius schreef op vrijdag 03 juni 2005 @ 12:20:
Klinkt misschien idioot, maar foto's op een begrafenis? Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik vind het ook niet echt gepast bij zo'n toch droevige bijeenkomst met heel veel gespannen emoties.

Ik wel- kindje van m'n buren, op hun eigen verzoek. Iedereen denkt er anders over, dat snap ik, maar ik kan me heel goed inleven in de mensen die er wel voor kiezen. Verder is het eigenlijk vanzelfsprekend. Geen flits, geen luidruchtige cam- en ja, hou je op de achtergrond, terwijl je toch "mooie" fotos probeert te schieten... succes.

[crisp]

Ik heb laatst, op verzoek, ook foto's gemaakt op de begrafenis van een oom van mijn vrouw. Het meest nog wel omwille van de 2 kleine kinderen die hij achterliet en zich er op dit moment nog niet echt bewust van zijn - voor later kunnen dat soort foto's best belangrijk zijn om zich hun vader te herinneren, en te weten hoe het was toen hij gestorven was.
Het was voor mij ook de 1e keer en in het begin wist ik ook niet goed hoe ik daar het beste mee om kon gaan. Vanuit mijn eigen gevoel heb ik overal gepaste afstand gehouden (veel inzoomen dus) en er voor gezorgd dat ik niet opviel (netjes vanaf de kanten fotograferen, nergens bovenop gaan staan, heel rustig heen en weer lopen, geen flits gebruiken). Achteraf bleek ook niemand er erg in gehad te hebben dat er gefotografeerd werd, en de foto's werden toch zeer gewaardeerd.
Na afloop kan je natuurlijk wel wat vrijer fotograveren...

[MauriX]

Mijn vader is een tijd geleden overleden en ik weet van mezelf dat het echt fijn kan zijn als je die dag terug kan zien. DAt je kunt kijken wie er waren, hoe het er allemaal uit zag. Achteraf is zo'n dag echt een roes en weetje neit meer wat er allemaal gebeurd is enzo. Zeer goed initiatief, al zullen inderdaad mensen er soms van opkijken dat je het doet. Niets van aantrekken, je doet het ook niet voor hen, maar voor de nabestaanden van je vriend.